Lea Fakatātā 8
Tongan Bible, Revised West VersionTranslation
Tongan Bible, Revised West Version
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1ʻIkai ʻoku kalanga ʻae poto? Pea ʻai mai ʻe he faʻa ʻilo hono leʻo?
1A sabedoria não clama? O entendimento não levanta a sua voz?
2ʻOku tuʻu ia ʻi he tumutumu ʻoe ngaahi potu māʻolunga, mo e ngaahi potu ʻi he ngaahi veʻe hala.
2No topo das elevações, junto ao caminho, onde as veredas se cruzam, ela se coloca.
3ʻOku ne kalanga ʻi he ngaahi matapā, mo e ngaahi matanikolo, ʻi he ava ʻoe ngaahi matapā.
3Junto às portas, à entrada da cidade, às portas de entrada, ela clama em voz alta:
4“ʻAe kau tangata, ʻoku ou ui kiate kimoutolu! Pea ʻoku hiki hake hoku leʻo ki he fānau ʻae tangata,
4“Eu clamo a vocês, homens! Elevo a minha voz aos filhos dos homens.
5ʻAe kau sesele, mou ʻilo ʻae poto: pea ke maʻu ʻekimoutolu, ko e kau vale, ʻae loto faʻa ʻilo.
5Vocês, simples, entendam a prudência! Vocês, tolos, tenham um coração de entendimento!
6Fanongo; he te u lea ki he ngaahi meʻa ʻoku lelei; pea ʻe mafaʻa hoku loungutu ʻi he ngaahi meʻa totonu.
6Ouçam, pois falarei coisas excelentes. A abertura dos meus lábios é para coisas retas.
7Pea ʻe lea ʻaki ʻae moʻoni ʻe hoku ngutu; pea ko e meʻa fakalielia ki hoku loungutu ʻae kovi.
7Pois a minha boca fala a verdade. A impiedade é uma abominação para os meus lábios.
8ʻOku ʻi he māʻoniʻoni ʻae ngaahi lea kotoa pē ʻa hoku ngutu; ʻoku ʻikai ha pikopiko pe ha kākā ʻi ai.
8Todas as palavras da minha boca são justas. Não há nada tortuoso ou perverso nelas.
9ʻOku ʻilongofua kotoa pē kiate ia ʻoku poto, pea totonu kiate kinautolu ʻoku maʻu ʻae ʻilo.
9Todas elas são claras para aquele que entende, retas para os que encontram o conhecimento.
10Maʻuā ʻeku akonaki, kae siʻaki ʻae siliva; pea ke lelei hake ʻae maʻu ʻoe ʻilo ʻi he koula lelei.
10Recebam a minha instrução, e não a prata, e o conhecimento, em vez do ouro escolhido.
11“He ʻoku lelei hake ʻae poto ʻi he ngaahi maka koloa; pea ʻoku ʻikai faʻa tatau mo ia ʻae ngaahi meʻa kotoa pē ʻoku ke faʻa holi ki ai.
11Pois a sabedoria é melhor do que os rubis. Todas as coisas que se possam desejar não se comparam a ela.
12Ko au poto ʻoku ma nonofo mo faʻa filioʻi, pea u maʻu ʻae ʻilo ʻi he fakatupu meʻa foʻou.
12“Eu, a sabedoria, fiz da prudência a minha morada. Eu encontro o conhecimento e a discrição.
13Ko e manavahē kia Sihova, ko e fehiʻa ia ki he kovi: ko e fielahi, mo e fakapuhopuhā, mo e angakovi mo e ngutu kovi, ʻoku ou fehiʻa ki ai.
13O temor do SENHOR é odiar o mal. Eu odeio o orgulho, a arrogância, o mau caminho e a boca perversa.
14ʻOku ʻaʻaku ʻae akonaki, mo e poto moʻoni: ko au ko e faʻa ʻilo, ʻoku ʻiate au ʻae mālohi.
14O conselho e a verdadeira sabedoria são meus. Eu tenho o entendimento e o poder.
15Ko e meʻa ʻiate au ʻoku pule ai ʻae ngaahi tuʻi, pea fai fakamaau ʻe he houʻeiki.
15Por mim os reis reinam, e os príncipes decretam a justiça.
16ʻOku pule ʻae houʻeiki ʻiate au, mo e kakai ʻeiki, mo e kau fakamaau kotoa pē ʻo māmani.
16Por mim governam os príncipes, os nobres e todos os justos governantes da terra.
17ʻOku ou ʻofa kiate kinautolu ʻoku ʻofa kiate au; pea ʻe maʻu au ʻekinautolu ʻoku kumi tōtōaki kiate au.
17Eu amo aqueles que me amam. Aqueles que me buscam diligentemente me encontrarão.
18ʻOku ʻiate au ʻae koloa mo e ongoongolelei; ʻio, ʻae koloa taʻepopo mo e māʻoniʻoni.
18Comigo estão as riquezas e a honra, os bens duradouros e a prosperidade.
19ʻOku lelei hake ʻi he koula ʻa hoku fua, ʻio, ʻi he koula lelei; mo ʻeku koloa ʻi he siliva lelei.
19O meu fruto é melhor do que o ouro, sim, do que o ouro fino; o meu rendimento é melhor do que a prata escolhida.
20ʻOku ou takimuʻa ʻi he hala ʻoe māʻoniʻoni, ʻi he loto hala ʻoe fakamaau:
20Eu ando no caminho da justiça, no meio das veredas do juízo,
21Koeʻuhi ke u pule ke maʻu ʻae koloa moʻoni ʻekinautolu ʻoku ʻofa kiate au; pea te u fakafonu honau tukunga koloa.
21para dotar de bens aqueles que me amam. Eu encho os seus tesouros.
22“Naʻe maʻu au ʻe Sihova ʻi he kamataʻanga ʻo hono hala, ʻi muʻa ange ʻi heʻene ngaahi ngāue ʻi muʻa.
22“O SENHOR me possuiu no princípio da sua obra, antes dos seus feitos mais antigos.
23Naʻe fokotuʻu au talu mei muʻa, mei he kamataʻanga ʻi he teʻeki ai ʻa māmani.
23Fui estabelecida desde a eternidade, desde o princípio, antes de a terra existir.
24Naʻe fanauʻi au ʻi he teʻeki ke ai ha loloto; ʻi he teʻeki ai ha matavai ʻoku fonu ʻi he vai.
24Quando não havia abismos, eu nasci, quando não havia fontes cheias de água.
25ʻI he teʻeki ke tuʻumaʻu ʻae ngaahi moʻunga; naʻe fanauʻi au ʻi he teʻeki ai ʻae ngaahi potu māʻolunga:
25Antes de os montes serem firmados nos seus lugares, antes das colinas, eu nasci;
26ʻI he teʻeki ai te ne ngaohi ʻa māmani, pe ko e potu maʻalaʻala, pe ko e potu lahi ʻoe efu ʻo māmani.
26quando ele ainda não havia feito a terra, nem os campos, nem os primeiros pós do mundo.
27ʻI heʻene teuteu ʻae ngaahi langi, naʻaku ʻi ai au: pea ʻi heʻene tuku ʻae ngataʻanga ʻoe funga loloto:
27Quando ele estabeleceu os céus, eu estava lá. Quando traçou um círculo sobre a face do abismo,
28ʻI heʻene fokotuʻu ʻae ngaahi ʻao ʻi ʻolunga: ʻi heʻene fakamālohi ʻae ngaahi matavai ʻoe loloto:
28quando ele firmou as nuvens em cima, quando as fontes do abismo se fortaleceram,
29ʻI heʻene tuku ki he tahi ʻene fono, ke ʻoua naʻa laka mai ia ʻi he meʻa kuo ne fekau: ʻi heʻene tuʻutuʻuni ʻae ngaahi tuʻunga ʻo māmani.
29quando ele deu ao mar o seu limite, para que as águas não violassem o seu mandamento, quando ele marcou os fundamentos da terra,
30Naʻaku ʻi ai mo ia, ʻo hangē ha taha kuo tupu hake mo ia: ko hono fiefiaʻanga au ʻi he ʻaho kotoa pē, pe naʻaku fiefia maʻuaipē i hono ʻao;
30então eu estava ao seu lado como arquiteto. Eu era a sua alegria dia após dia, sempre me regozijando perante ele,
31Naʻaku fiefia ʻi he ngaahi potu ʻo māmani ʻoku kakai, pea naʻe ʻi he fānau ʻae tangata ʻa ʻeku fiefiaʻanga.
31regozijando-me no seu mundo habitável. A minha alegria estava com os filhos dos homens.
32“Ko ia, ʻE fānau, mou fanongo mai kiate au: he ʻoku monūʻia ia ʻoku tokanga ki hoku ngaahi hala.
32“Agora, portanto, meus filhos, ouçam-me, pois bem-aventurados são aqueles que guardam os meus caminhos.
33Mou fanongo ki he akonaki, pea mou poto, pea ʻoua naʻa mou taʻetokanga ki ai.
33Ouçam a instrução, e sejam sábios. Não a recusem.
34ʻOku monūʻia ʻae tangata ʻoku fanongo kiate au, ʻo ne tatali ʻi he ʻaho kotoa pē ʻi hoku ngaahi matapā, ʻo ne nofo ʻi hoku veʻe matapā.
34Bem-aventurado é o homem que me ouve, vigiando diariamente às minhas portas, esperando nos umbrais das minhas entradas.
35He ko ia ʻoku ne maʻu au ʻoku ne maʻu ʻae moʻui, pea ʻe ʻiate ia ʻae ongoongolelei meia Sihova.”
35Pois quem me encontra, encontra a vida, e alcançará favor do SENHOR.
36Ka ko ia ʻoku fai angahala kiate au, ʻoku ne fai kovi ki hono laumālie ʻoʻona: ʻoku ʻofa ki he mate ʻakinautolu kotoa pē ʻoku fehiʻa kiate au.
36Mas aquele que peca contra mim faz mal à sua própria alma. Todos aqueles que me odeiam amam a morte.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.