1 Tuʻi
Chapter 14
Tongan Bible, Revised We…
vs Bíblia Portuguesa …
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Tongan Bible, Revised West Version
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1‌ʻI he kuonga ko ia naʻe hoko ʻae mahaki kia ʻApisa ko e ʻalo ʻo Selopoami.
1Naquele tempo, Abias, filho de Jeroboão, ficou doente.
2Pea naʻe pehē ʻe Selopoami ki hono uaifi, “ʻOku ou kole kiate koe, ke ke tuʻu hake, mo fakapulipuli koe, koeʻuhi ke ʻoua naʻa ʻilo ko e uaifi koe ʻo Selopoami; pea ke ʻalu ki Sailo; vakai, ʻoku ʻi ai ʻa ʻAhisa ko e palōfita, ʻaia naʻa ne fakahā kiate au ke u tuʻi ki he kakai ni.
2Jeroboão disse à sua mulher: “Por favor, levante-se e disfarce-se, para que não seja reconhecida como a mulher de Jeroboão. Vá a Siló. Eis que o profeta Aías está lá, o qual disse que eu seria rei sobre este povo.
3Pea ʻave ʻi ho nima ha foʻi mā ʻe hongofulu, mo e ngaahi foʻi mā manifinifi, mo e hina ʻe taha ʻoe honi, pea ke ʻalu kiate ia: ʻe fakahā ʻe ia kiate koe pe ko e hā ha meʻa ʻe hoko ki he tamasiʻi.”
3Leve com você dez pães, alguns bolos e uma vasilha de mel, e vá até ele. Ele lhe dirá o que acontecerá com o menino.”
4Pea naʻe fai pehē ʻe he uaifi ʻo Selopoami, mo ne tuʻu hake, ʻo ʻalu ki Sailo, ʻo ne hoko ange ki he fale ʻo ʻAhisa. Pea naʻe ʻikai faʻa mamata ʻe ʻAhisa; he naʻe kui hono mata ko e meʻa ʻi heʻene motuʻa.
4A mulher de Jeroboão fez assim; ela se levantou, foi a Siló e chegou à casa de Aías. Ora, Aías não podia ver, pois os seus olhos estavam fixos por causa da sua velhice.
5¶ Pea naʻe pehē ʻe Sihova kia ʻAhisa, “Vakai, ʻoku haʻu ʻae uaifi ʻo Selopoami ke fehuʻi kiate koe koeʻuhi ko ʻene tama; he ʻoku mahaki ia: pea ʻe pehē mo pehē ʻa hoʻo lea kiate ia: he koeʻuhi, ʻi heʻene hū mai, te ne fai ʻe ia ʻo hangē ko ha fefine kehe ia.”
5O SENHOR disse a Aías: “Eis que a mulher de Jeroboão está vindo para consultar você a respeito do filho dela, pois ele está doente. Diga-lhe isto e isto; pois acontecerá que, ao entrar, ela fingirá ser outra mulher.”
6Pea naʻe pehē, ʻi heʻene fanongo ʻe ʻAhisa ki he patū ʻo hono vaʻe, ʻi heʻene hū mai ʻi he matapā, naʻa ne pehē, “Hū mai, ʻa koe ko e uaifi ʻo Selopoami; ko e hā ʻoku ke fai ke ke hangē ko ha taha kehe? He kuo fekauʻi au kiate koe mo e ongoongo mamafa.
6Então, quando Aías ouviu o som dos pés dela ao entrar pela porta, ele disse: “Entre, mulher de Jeroboão! Por que você finge ser outra pessoa? Pois sou enviado a você com duras notícias.
7‌ʻAlu, ʻo tala kia Selopoami, ‘ʻOku pehē ʻe Sihova ko e ʻOtua ʻo ʻIsileli, Koeʻuhi ko ʻeku hakeakiʻi koe mei he lotolotonga ʻoe kakai, pea u tuku ke ke ʻeiki koe ki hoku kakai ʻIsileli,
7Vá, diga a Jeroboão: ‘Assim diz o SENHOR, o Deus de Israel: “Porque eu o exaltei do meio do povo, e o fiz príncipe sobre o meu povo Israel,
8Pea u haea mai ʻae puleʻanga mei he fale ʻo Tevita, mo foaki ia kiate koe: pea kuo ʻikai te ke tatau mo ʻeku tamaioʻeiki ko Tevita, ʻaia naʻe fai ki heʻeku ngaahi fekau, pea ne muimui mai kiate au ʻaki ʻa hono loto kotoa, ke fai angatonu pe ʻi hoku ʻao;
8e rasguei o reino da casa de Davi, e o dei a você; e, no entanto, você não tem sido como o meu servo Davi, que guardou os meus mandamentos e que me seguiu de todo o seu coração, para fazer somente o que era reto aos meus olhos,
9Ka kuo lahi hake ʻa hoʻo fai kovi ʻiate kinautolu fulipē naʻe ʻi muʻa ʻiate koe: he kuo ke ʻalu mo ngaohi ʻae ngaahi ʻotua kehe, mo e ngaahi fakatātā ʻoe ukamea haka, ke fakatupu ʻa ʻeku houhau, pea kuo ke liʻaki au ki ho tuʻa:
9mas você fez o mal pior do que todos os que existiram antes de você, e foi e fez para si outros deuses, imagens fundidas, para me provocar à ira, e me lançou para trás das suas costas,
10Ko ia, vakai, te u ʻomi ʻae kovi ki he fale ʻo Selopoami, pea te u motuhi meia Selopoami ʻae kau tangata kotoa pē, pea mo ia ʻoku tāpuni mo toe ʻi ʻIsileli, pea te u ʻave ʻae toenga ʻoe fale ʻo Selopoami, ʻo hangē ko e taufetuku ʻe ha tangata ʻae kinohaʻa, kaeʻoua ke ʻosiʻosi ʻaupito ia.
10portanto, eis que trarei o mal sobre a casa de Jeroboão, e eliminarei de Jeroboão todo aquele que urina na parede, tanto o escravo quanto o livre em Israel, e varrerei totalmente a casa de Jeroboão, como um homem varre o esterco até que não reste nada.
11Ko ia ʻia Selopoami ʻoku mate ʻi he kolo ʻe keina ia ʻe he fanga kulī; pea ko ia ʻe mate ʻi he ngoue ʻe keina ia ʻe he fanga manupuna; he kuo folofola ki ai ʻa Sihova.’
11Os cães comerão qualquer um pertencente a Jeroboão que morrer na cidade; e as aves do céu comerão qualquer um que morrer no campo, pois o SENHOR o disse.”’
12Ko ia ke ke tuʻu hake koe, mo ʻalu ki ho fale ʻoʻou: pea ʻoka hū atu ho vaʻe ki he kolo, ʻe mate ʻae tamasiʻi.
12Levante-se, portanto, e vá para a sua casa. Quando os seus pés entrarem na cidade, o menino morrerá.
13Pea ʻe tēngihia ia ʻe ʻIsileli kotoa, mo tanu ia: he ko ia tokotaha pe ʻia Selopoami ʻe hoko ki he faʻitoka, koeʻuhi kuo ʻilo ʻiate ia ha meʻa ʻoku lelei kia Sihova ko e ʻOtua ʻo ʻIsileli ʻi he fale ʻo Selopoami.
13Todo o Israel pranteará por ele e o sepultará; pois somente ele, da família de Jeroboão, descerá à sepultura, porque nele se achou alguma coisa boa para com o SENHOR, o Deus de Israel, na casa de Jeroboão.
14Pea ʻe fokotuʻu hake foki ʻe Sihova maʻana ha tuʻi ki ʻIsileli, ʻaia te ne fakaʻauha ʻae fale ʻo Selopoami ʻi he ʻaho ko ia: kae fēfē? ʻE hoko ia ʻi hono kuonga.
14Além disso, o SENHOR levantará para si um rei sobre Israel que eliminará a casa de Jeroboão. Este é o dia! O quê? Sim, agora mesmo.
15Koeʻuhi ʻe taaʻi ʻa ʻIsileli ʻe Sihova, ʻo hangē ko e luluʻi ha vaʻakaho ʻi he vai, pea te ne taʻaki fuʻu hake ʻa ʻIsileli mei he fonua lelei ni, ʻaia naʻa ne foaki ki heʻenau ngaahi tamai, pea te ne fakamovetevete kinautolu ki he tuʻa vaitafe, koeʻuhi kuo nau ngaohi ʻae ngaahi vao tapu, ke fakatupu ʻae houhau ʻo Sihova.
15Pois o SENHOR ferirá a Israel, como um junco é sacudido na água; e ele arrancará Israel desta boa terra que deu aos seus pais, e os espalhará para além do Rio, porque fizeram os seus postes de Aserá, provocando o SENHOR à ira.
16Pea te ne liʻaki ʻa ʻIsileli koeʻuhi ko e ngaahi angahala ʻa Selopoami, ʻaia naʻe fai angahala ʻe ia, pea naʻa ne fakaangahalaʻi ʻa ʻIsileli.”
16Ele entregará Israel por causa dos pecados de Jeroboão, os quais ele cometeu, e com os quais fez Israel pecar.”
17¶ Pea naʻe tuʻu hake ʻae uaifi ʻo Selopoami, mo ne ʻalu, ʻo ne haʻu ki Tilisa: pea ʻi heʻene hoko mai ki he hūʻanga ʻoe matapā, naʻe mate ʻae tamasiʻi;
17A mulher de Jeroboão levantou-se e partiu, e chegou a Tirza. Ao chegar à soleira da casa, o menino morreu.
18Pea naʻa nau fai hono putu; pea naʻe tēngihia ia ʻe ʻIsileli kātoa, ʻo fakatatau mo e folofola ʻa Sihova, ʻaia naʻa ne folofolaʻaki ʻi heʻene tamaioʻeiki ko ʻAhisa ko e palōfita.
18Todo o Israel o sepultou e pranteou por ele, conforme a palavra do SENHOR, que ele falou por meio do seu servo, o profeta Aías.
19Pea ko hono toe ʻoe ngaahi meʻa naʻe fai ʻe Selopoami, ʻa ʻene ngaahi tau, mo e anga ʻo ʻene pule, vakai, kuo tohi ia ʻi he tohi fakamatala ki he ngaahi tuʻi ʻo ʻIsileli.
19Os demais atos de Jeroboão, como ele lutou e como reinou, eis que estão escritos no livro das crônicas dos reis de Israel.
20Pea ko e kuonga naʻe pule ai ʻa Selopoami ko e taʻu ia ʻe uofulu ma ua: pea naʻa ne tokoto hifo fakataha ia mo ʻene ngaahi tamai, pea naʻe fetongi ia ʻi he pule ʻe Natapi ko hono foha.
20Os dias que Jeroboão reinou foram vinte e dois anos; então ele descansou com os seus pais, e Nadabe, seu filho, reinou em seu lugar.
21¶ Pea naʻe pule ʻi Siuta ʻa Lehopoami ko e foha ʻo Solomone. Naʻe fāngofulu ma taha ʻae taʻu ʻo Lehopoami ʻi heʻene kamata pule, pea naʻa ne pule ʻi Selūsalema ʻi he taʻu ʻe hongofulu ma fitu, ʻae kolo ko ia naʻe fili ʻe Sihova mei he faʻahinga kotoa pē ʻo ʻIsileli, ke tuku ʻi ai ʻa hono huafa. Pea ko e hingoa ʻo ʻene faʻē ko Neama ko e fefine ʻAmoni.
21Roboão, filho de Salomão, reinou em Judá. Roboão tinha quarenta e um anos de idade quando começou a reinar, e reinou dezessete anos em Jerusalém, a cidade que o SENHOR havia escolhido dentre todas as tribos de Israel, para ali colocar o seu nome. O nome da sua mãe era Naamá, a amonita.
22Pea naʻe fai kovi ʻa Siuta ʻi he ʻao ʻo Sihova, pea naʻa nau fakatupu ʻae fuaʻa ʻiate ia ko e meʻa ʻi heʻenau ngaahi angahala ʻaia naʻa nau fai, ʻo lahi hake ʻaupito ʻi he meʻa kotoa pē naʻe fai ʻe heʻenau ngaahi tamai.
22Judá fez o que era mau aos olhos do SENHOR, e o provocaram a ciúmes com os seus pecados que cometeram, mais do que tudo o que os seus pais haviam feito.
23He naʻa nau langa foki ʻekinautolu ʻae ngaahi potu māʻolunga mo e ngaahi tamapua, mo e ngaahi vao tapu, ʻi he tumutumu ʻoe moʻunga kotoa pē, pea ʻi he lolo ʻakau mata kotoa pē.
23Pois eles também construíram para si altos, colunas sagradas e postes de Aserá em cada colina alta e debaixo de cada árvore verde.
24Pea naʻe ai ʻae kakai foki ʻi he fonua naʻe angafakasotoma: pea naʻa nau fai ʻo fakatatau mo e ngaahi meʻa fakalielia kotoa pē ʻoe ngaahi puleʻanga ʻaia naʻe kapusi atu mei he ʻao ʻoe fānau ʻa ʻIsileli.
24Havia também prostitutos cultuais na terra. Eles fizeram conforme todas as abominações das nações que o SENHOR expulsou de diante dos filhos de Israel.
25¶ Pea naʻe hoko ʻo pehē ʻi hono nima ʻoe taʻu ʻoe tuʻi ko Lehopoami, naʻe haʻu ʻa Sisaki ko e tuʻi ʻo ʻIsipite ke ne tauʻi ʻa Selūsalema.
25No quinto ano do rei Roboão, Sisaque, rei do Egito, subiu contra Jerusalém;
26Pea naʻa ne ʻave ʻae ngaahi meʻa mahuʻinga ʻoe fale ʻo Sihova, mo e koloa ʻi he fale ʻoe tuʻi: ʻio, naʻa ne ʻave kotoa pē: pea naʻa ne ʻave ʻae ngaahi pā koula ʻaia naʻe ngaohi ʻe Solomone.
26e ele levou os tesouros da casa do SENHOR e os tesouros da casa do rei. Ele levou tudo, incluindo todos os escudos de ouro que Salomão havia feito.
27Pea naʻe ngaohi ʻe he tuʻi ko Lehopoami ʻae ngaahi pā palasa ko hono fetongi, ʻo ne tuku ia ki he nima ʻoe ʻeiki naʻe pule ki he kau leʻo, ʻaia naʻe leʻohi ʻae matapā ʻoe fale ʻoe tuʻi.
27O rei Roboão fez escudos de bronze em seu lugar, e os confiou às mãos dos capitães da guarda, que guardavam a porta da casa do rei.
28Pea naʻe fai ʻo pehē, ʻi heʻene hū atu ʻae tuʻi ki he fale ʻo Sihova, naʻe fua atu ia ʻe he kau leʻo, pea nau toe ʻomi ia ki he potu fale ʻoe kau leʻo.
28Acontecia que, sempre que o rei entrava na casa do SENHOR, a guarda os levava, e depois os trazia de volta para a sala da guarda.
29¶ Pea ko eni, ko hono toe ʻoe ngaahi ngāue ʻa Lehopoami, mo ia kotoa pē naʻa ne fai, ʻikai kuo tohi ia ʻi he tohi fakamatala ki he ngaahi tuʻi ʻo Siuta?
29Ora, os demais atos de Roboão, e tudo o que ele fez, não estão escritos no livro das crônicas dos reis de Judá?
30Pea naʻe fai ʻae tau ʻe Lehopoami mo Selopoami ʻi hona ngaahi ʻaho kotoa pē.
30Havia guerra contínua entre Roboão e Jeroboão.
31Pea naʻe mohe ʻa Lehopoami mo ʻene ngaahi tamai, pea naʻe tanu ia fakataha mo ʻene ngaahi tamai ʻi he Kolo ʻo Tevita. Pea ko e hingoa ʻo ʻene faʻē ko Neama ko e fefine ʻAmoni. Pea naʻe hoko mo ia ʻi he pule ʻa ʻApisami ko hono foha.
31Roboão descansou com os seus pais, e foi sepultado com os seus pais na cidade de Davi. O nome da sua mãe era Naamá, a amonita. Abião, seu filho, reinou em seu lugar.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.