1 Tuʻi
Chapter 4
Tongan Bible, Revised We…
vs Bíblia Portuguesa …
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Tongan Bible, Revised West Version
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Ko ia naʻe pule ai ʻae tuʻi ko Solomone ki ʻIsileli kātoa.
1O rei Salomão era rei sobre todo o Israel.
2Pea ko eni ia ʻae houʻeiki naʻe ʻiate ia; ko ʻAsalia ko e foha ʻo Satoki ko e taulaʻeiki.
2Estes eram os príncipes que ele tinha: Azarias, filho de Zadoque, o sacerdote;
3Mo Iliolefi mo ʻAhia, ko e ongo foha ʻo Sisa, ko e ongo tangata tohi; mo Sihosafate ko e foha ʻo ʻAhilute, ko e tangata tohi meʻa ia.
3Eliorefe e Aías, filhos de Sisa, eram escribas; Josafá, filho de Ailude, era o cronista;
4Pea ko Penaia ko e foha ʻo Sehoiata naʻe pule ki he kautau: pea ko Satoki mo ʻApaiata ko e ongo taulaʻeiki:
4Benaia, filho de Joiada, estava no comando do exército; Zadoque e Abiatar eram sacerdotes;
5Pea ko ʻAsalia ko e foha ʻo Netane naʻe pule ia ki he kau matāpule: pea ko Saputi ko e foha ʻo Netane ko e matāpule lahi ia, pea ko e kāinga ia ʻoe tuʻi:
5Azarias, filho de Natã, estava no comando dos oficiais; Zabude, filho de Natã, era o ministro principal, amigo do rei;
6Pea naʻe pule ʻa ʻAhisali ki he kakai ʻoe fale: pea naʻe pule ʻa ʻAtonilami ko e foha ʻo ʻApita ki he tukuhau.
6Aisar era o administrador do palácio; e Adonirão, filho de Abda, estava encarregado dos homens sujeitos a trabalhos forçados.
7¶ Pea naʻe ʻia Solomone ʻae kau matāpule ʻe toko hongofulu ma ua, naʻe puleʻi ʻa ʻIsileli kātoa, ke tokonaki ʻae meʻakai maʻae tuʻi pea mo hono kau nofoʻanga; naʻe tokonaki ʻi he taʻu ʻe he tangata taki taha ʻi hono māhina.
7Salomão tinha doze oficiais sobre todo o Israel, que forneciam mantimentos para o rei e sua casa. Cada homem tinha que fazer a provisão para um mês no ano.
8Pea ko honau hingoa eni: Ko e foha ʻo Uli, mei he moʻunga ʻo ʻIfalemi:
8Estes são os seus nomes: Ben-Hur, na região montanhosa de Efraim;
9Ko e foha ʻo Tekeli, ʻi Makasi, pea ʻi Sealipimi, mo Pete-Semesi, mo ʻEloni-Pete-Hanani:
9Ben-Dequer, em Macaz, em Saalabim, Bete-Semes e Elom-Bete-Hanã;
10Ko e foha ʻo Hesiti, ʻi ʻAlupoti; naʻe ʻaʻana ʻa Soko, pea mo e fonua kotoa pē ʻo Hefeli:
10Ben-Hesede, em Arubote (Socó e toda a terra de Héfer pertenciam a ele);
11Ko e foha ʻo ʻApinatapi, ʻi he fonua kotoa pē ʻo Toa; ko ia ia naʻe maʻu ʻa Tafati ko e ʻofefine ʻo Solomone ko hono uaifi:
11Ben-Abinadabe, em todas as alturas de Dor (ele tinha Tafate, filha de Salomão, como esposa);
12Ko Paʻana ko e foha ʻo ʻAhilute; naʻe ʻoʻona ʻa Tenaki, mo Mekito, mo Pete-Seani kātoa, ʻaia ʻoku ofi ki Salitana ki lalo ʻi Sesilili, mei Pete-Seani ki ʻEpeli-Mihola, ʻo aʻu ki he potu ki kō atu ʻi Sokiniami.
12Baaná, filho de Ailude, em Taanaque e Megido, e em toda Bete-Seã, que fica ao lado de Zaretã, abaixo de Jezreel, desde Bete-Seã até Abel-Meolá, até além de Jocmeão;
13Ko e foha ʻo Kepa, ʻi Lemoti-Kiliati: naʻe ʻoʻona ʻae ngaahi kolo ʻo Saili ko e foha ʻo Manase, ʻaia ʻoku ʻi Kiliati; naʻe ʻoʻona foki ʻae fonua ʻo ʻAlikopo, ʻaia ʻoku ʻi Pesani, ko e kolo lahi ʻe tolungofulu kuo ʻāʻi, pea matapā ʻaki ʻae palasa:
13Ben-Geber, em Ramote-Gileade (os povoados de Jair, filho de Manassés, que estão em Gileade, pertenciam a ele; e a região de Argobe, que está em Basã, sessenta grandes cidades com muros e trancas de bronze, pertenciam a ele);
14Ko ʻAhinatapi ko e foha ʻo Ito, naʻe ʻaʻana ʻa Mehanemi:
14Ainadabe, filho de Ido, em Maanaim;
15Ko ʻAhimasi naʻe ʻi Nafitali; naʻe maʻu foki ʻe ia ʻa Pasimati ko e ʻofefine ʻo Solomone ko hono uaifi:
15Aimaás, em Naftali (ele também tomou Basemate, filha de Salomão, como esposa);
16Ko Peana ko e foha ʻo Husai, naʻe ʻi ʻAseli pea mo ʻAloti:
16Baaná, filho de Husai, em Aser e Bealote;
17Ko Sihosafate ko e foha ʻo Palua, naʻe ʻi ʻIsaka:
17Josafá, filho de Parua, em Issacar;
18Ko Simi ko e foha ʻo Ila, naʻe ʻi Penisimani.
18Simei, filho de Ela, em Benjamim;
19Ko Kepa ko e foha ʻo Uli, naʻe ʻi he fonua ʻo Kiliati, mo e fonua ʻo Sihoni ko e tuʻi ʻoe kakai ʻAmoli, pea mo Oki ko e tuʻi ʻo Pesani; pea ko e matāpule tokotaha pe ia ʻi he fonua.
19Geber, filho de Uri, na terra de Gileade, o território de Seom, rei dos amorreus, e de Ogue, rei de Basã; e ele era o único oficial que estava naquela terra.
20¶ Pea naʻe fuʻu tokolahi ʻa Siuta mo ʻIsileli, ʻo hangē ko e ʻoneʻone ʻi he matātahi ʻa honau tokolahi, ʻi he kai, mo e inu, pea mo e fai fakafiefia.
20Judá e Israel eram numerosos como a areia que está junto ao mar em multidão, comendo, bebendo e se alegrando.
21Pea naʻe pule ʻa Solomone ki he puleʻanga kotoa pē mei he vaitafe ʻo aʻu atu ki he fonua ʻoe kakai Filisitia, pea ʻe aʻu ki he ngataʻanga ʻo ʻIsipite: naʻa nau ʻomi koloa, ʻo tukuhau kia Solomone lolotonga ʻae ʻaho kotoa pē ʻo ʻene moʻui.
21Salomão governava sobre todos os reinos, desde o Rio até a terra dos filisteus, e até a fronteira do Egito. Eles traziam tributo e serviram a Salomão todos os dias de sua vida.
22¶ Pea ko e meʻakai ʻa Solomone ki he ʻaho pe taha, ko e fuaʻanga ʻe tolungofulu ʻoe mahoaʻa lelei, mo e fuaʻanga ʻe onongofulu ʻoe mahoaʻa ʻe taha,
22A provisão de Salomão para um dia era de trinta coros de farinha fina, sessenta medidas de farinha comum,
23Ko e fanga pulu sino ʻe hongofulu, mo e fanga pulu ʻe uofulu mei he potu mohukuʻia, mo e fanga sipi ʻe teau, ka ʻoku lau kehe ʻae fanga haʻate mo e fanga ʻanitelope, mo e fanga tia, mo e fanga manupuna naʻe fafangaʻi ke ngako.
23dez cabeças de gado gordo, vinte cabeças de gado de pasto, e cem ovelhas, além de veados, gazelas, corços e aves engordadas.
24He naʻe aʻu atu ʻa ʻene pule ki he potu kotoa pē ʻi he kauvaitafe ki heni, mei Tifisa ʻo ʻalu atu ki Kesa, ki he ngaahi tuʻi kotoa pē ʻi he kauvai ki heni ʻoe vaitafe: pea naʻe melino pe ia ʻi he potu fulipē naʻe takatakai ʻiate ia.
24Pois ele tinha domínio sobre tudo deste lado do Rio, desde Tifsa até Gaza, sobre todos os reis deste lado do Rio; e ele tinha paz de todos os lados ao seu redor.
25Pea naʻe nofo taʻemanavahē ʻa Siuta mo ʻIsileli, taki taha ʻae tangata ʻi hono lalo vaine mo e lolo fiki ʻoʻona, mei Tani ʻo aʻu ki Peasipa, ʻi he ʻaho kotoa pē ʻo Solomone.
25Judá e Israel viviam em segurança, cada homem debaixo da sua videira e debaixo da sua figueira, desde Dã até Berseba, todos os dias de Salomão.
26¶ Pea naʻe maʻu ʻe Solomone ʻae potu tuʻuʻanga ʻe fā mano ki he fanga hoosi ʻo ʻene ngaahi saliote, pea mo e kau heka hoosi ʻe tokotaha mano ma toko ua afe.
26Salomão tinha quarenta mil estábulos de cavalos para os seus carros, e doze mil cavaleiros.
27Pea naʻe tokonaki ʻe he kau matāpule ko ia ʻae meʻakai mā ʻae tuʻi ko Solomone, pea maʻanautolu kotoa pē naʻe haʻu ki he keinangaʻanga ʻa Solomone, ko e tangata taki taha ʻi hono māhina: naʻe ʻikai te nau masiva ʻi ha meʻa.
27Aqueles oficiais forneciam mantimentos para o rei Salomão, e para todos os que vinham à mesa do rei Salomão, cada homem no seu mês. Eles não deixavam faltar nada.
28Naʻa nau ʻomi foki, ʻe he tangata taki taha ʻo hangē ko ʻene ngāue ʻaʻana, ʻae paʻale mo e kauʻi koane maʻae fanga hoosi mo e fanga manu veʻevave, ki he potu naʻe ʻi ai ʻae kau matāpule.
28Eles também traziam cevada e palha para os cavalos e para os corcéis velozes ao lugar onde os oficiais estavam, cada homem de acordo com o seu dever.
29¶ Pea naʻe foaki ʻe he ʻOtua kia Solomone ʻae poto lahi ʻaupito mo e loto faʻa fakakaukau, mo e loto fuʻu lahi, ʻo hangē ko e ʻoneʻone ʻaia ʻoku ʻi he matātahi.
29Deus deu a Salomão abundante sabedoria, entendimento e amplitude de mente como a areia que está na praia do mar.
30Pea naʻe lahi hake ʻae poto ʻa Solomone ʻi he poto ʻae kakai kotoa pē ʻoe fonua fakahahake, mo e poto kotoa pē ʻo ʻIsipite.
30A sabedoria de Salomão superava a sabedoria de todos os filhos do oriente e toda a sabedoria do Egito.
31He naʻe poto lahi hake ia ʻi he kakai kotoa pē; ʻo lahi hake ʻia Etani ko e tangata Esalai, mo Hemani, mo Kalikoli, mo Talita, ko e ngaahi foha ʻo Maholi: pea naʻe aʻu atu ʻa ʻene ongoongolelei ki he ngaahi puleʻanga kotoa pē naʻe tuʻu takatakai ai.
31Pois ele era mais sábio do que todos os homens — mais sábio do que Etã, o ezraíta, Hemã, Calcol e Darda, filhos de Maol; e a sua fama estava em todas as nações ao redor.
32Pea naʻa ne lea ʻaki ʻae lea fakatātā ʻe tolu afe: pea naʻe taha afe ma nima ʻa ʻene hiva.
32Ele falou três mil provérbios, e os seus cânticos somaram mil e cinco.
33Pea naʻa ne fakamatala ʻae ngaahi ʻakau, mei he ʻakau ko e sita ʻoku ʻi Lepanoni ʻo aʻu hifo ki he ʻisope ʻoku tupu mai mei he funga ʻoe ʻā: naʻa ne lea foki ki he ngaahi fanga manu, mo e fanga manupuna, mo e meʻa ʻoku totolo, pea mo e ngaahi ika.
33Ele falou sobre as árvores, desde o cedro que está no Líbano até o hissopo que brota do muro; ele também falou sobre os animais, sobre as aves, sobre os animais rastejantes e sobre os peixes.
34Pea naʻe haʻu ʻae niʻihi mei he kakai kotoa pē ke fanongo ki he poto ʻa Solomone, mei he ngaahi tuʻi kotoa pē ʻo māmani, ʻaia naʻe fanongo ki heʻene poto.
34Pessoas de todas as nações vinham para ouvir a sabedoria de Salomão, enviadas por todos os reis da terra que tinham ouvido falar da sua sabedoria.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.