1 Tuʻi 11
Tongan Bible, Revised West VersionTranslation
Tongan Bible, Revised West Version
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Ka naʻe ʻofa ʻa Solomone ki he kau fefine tokolahi ʻoe kakai kehe, fakataha mo e ʻofefine ʻo Felo, ko e kau fefine mei Moape, mo ʻAmoni, mo ʻItomi, mo Saitoni, pea mo Heti;
1Ora, o rei Salomão amou muitas mulheres estrangeiras, além da filha do faraó: mulheres moabitas, amonitas, edomitas, sidônias e hititas,
2Ko e ngaahi puleʻanga naʻe pehē ai ʻe Sihova ki he fānau ʻa ʻIsileli, ʻE ʻikai te mou hū atu kiate kinautolu, pea ʻe ʻikai te nau hū mai kiate kimoutolu: he ko e moʻoni te nau liliu homou loto ke muimui ki honau ngaahi ʻotua: naʻe pikitai ʻa Solomone kiate kinautolu ni ʻi he mamana ki ai.
2das nações sobre as quais o SENHOR havia dito aos filhos de Israel: “Vocês não irão para o meio delas, nem elas virão para o meio de vocês, pois certamente desviarão o coração de vocês para os seus deuses.” A estas Salomão se apegou com amor.
3Pea naʻa ne maʻu ʻae uaifi ʻe fitungeau naʻe ʻeiki lahi, pea mo e sinifu ʻe toko tolungeau: pea naʻe fakatafoki hono loto ʻe hono ngaahi uaifi.
3Ele teve setecentas esposas, princesas, e trezentas concubinas. E suas esposas desviaram o seu coração.
4He naʻe hoko ʻo pehē, ʻi heʻene fakaʻaʻau ʻo motuʻa ʻa Solomone, naʻe fakatafoki ʻa hono loto ʻe hono ngaahi uaifi ke muimui ki he ngaahi ʻotua kehe: pea naʻe ʻikai haohaoa hono loto ʻi he ʻao ʻo Sihova ko hono ʻOtua, ʻo hangē ko e loto ʻo Tevita ko ʻene tamai.
4Quando Salomão ficou velho, suas esposas desviaram o seu coração para outros deuses; e o seu coração não era totalmente fiel ao SENHOR, seu Deus, como era o coração de Davi, seu pai.
5He naʻe muimui ʻa Solomone ki he ʻotua fefine ʻoe kakai Saitoni ko ʻAsitelote, pea kia Milikomi ko e meʻa fakalielia ʻae kakai ʻAmoni.
5Pois Salomão seguiu a Astarote, deusa dos sidônios, e a Milcom, a abominação dos amonitas.
6Pea naʻe fai kovi ʻa Solomone ʻi he ʻao ʻo Sihova, pea naʻe ʻikai muimui haohaoa ia kia Sihova, ʻo hangē ko Tevita ko ʻene tamai.
6Salomão fez o que era mau aos olhos do SENHOR, e não seguiu totalmente ao SENHOR, como fez Davi, seu pai.
7Pea naʻe langa ai ʻe Solomone ha potu māʻolunga kia Kimosi, ko e meʻa fakalielia ʻa Moape, ʻi he moʻunga ʻoku hanga ki Selūsalema, pea maʻa Moleki, ko e meʻa fakalielia ʻi he fānau ʻa ʻAmoni.
7Então Salomão construiu um alto para Camos, a abominação de Moabe, no monte que está em frente a Jerusalém, e para Moloque, a abominação dos filhos de Amom.
8Pea naʻa ne fai pehē foki maʻa hono ngaahi uaifi mei he kakai kehe, ʻaia naʻe tutu meʻa namu kakala mo fai feilaulau ki honau ngaahi ʻotua.
8Assim ele fez para todas as suas esposas estrangeiras, as quais queimavam incenso e sacrificavam aos seus deuses.
9¶ Pea naʻe houhau ʻa Sihova kia Solomone, koeʻuhi naʻe fakatafoki ʻa hono loto meia Sihova ko e ʻOtua ʻo ʻIsileli, ʻaia naʻe ha tuʻo ua mai kiate ia,
9O SENHOR indignou-se contra Salomão, porque o seu coração havia se desviado do SENHOR, o Deus de Israel, que lhe havia aparecido duas vezes,
10Mo ne tuku ʻae fekau kiate ia koeʻuhi ko e meʻa ni, ke ʻoua naʻa ne muimui ki he ngaahi ʻotua kehe: ka naʻe ʻikai fai ʻe ia ki he meʻa naʻe fekau ʻe Sihova.
10e lhe havia ordenado acerca disso, que não seguisse a outros deuses; mas ele não guardou o que o SENHOR lhe ordenou.
11Ko ia naʻe pehē ai ʻe Sihova kia Solomone, “Koeʻuhi kuo ke fai eni ʻe koe, pea kuo ʻikai te ke fai ki heʻeku fuakava mo ʻeku ngaahi tuʻutuʻuni ʻaia kuo u fekau kiate koe, ko e moʻoni te u hae ʻae puleʻanga meiate koe, pea te u foaki ia ki hoʻo tamaioʻeiki.
11Portanto, o SENHOR disse a Salomão: “Visto que você fez isso, e não guardou a minha aliança e os meus estatutos, que lhe ordenei, certamente arrancarei o reino de você, e o darei ao seu servo.
12Ka koeʻuhi ko hoʻo tamai ko Tevita ʻe ʻikai te u fai ia ʻi ho ngaahi ʻaho ʻoʻou: ka te u hae atu ia mei he nima ʻo ho foha.
12Contudo, não farei isso nos seus dias, por amor a Davi, seu pai; mas o arrancarei da mão do seu filho.
13Ka ʻe ʻikai foki te u hae atu ʻae puleʻanga kātoa; ka te u foaki ʻae faʻahinga ʻe taha ki ho foha, koeʻuhi ko Tevita ko ʻeku tamaioʻeiki, pea koeʻuhi ko Selūsalema ʻaia kuo u fili.”
13No entanto, não arrancarei todo o reino; mas darei uma tribo ao seu filho, por amor a Davi, meu servo, e por amor a Jerusalém, a qual escolhi.”
14¶ Pea naʻe ueʻi hake ʻe Sihova ha fili kia Solomone, ko Hatati ko e tangata ʻItomi: naʻa ne ʻoe hako ʻoe tuʻi ʻi ʻItomi.
14O SENHOR levantou um adversário contra Salomão: Hadade, o edomita. Ele era da descendência do rei em Edom.
15He naʻe hoko ʻo pehē, ʻi heʻene ʻi ʻItomi ʻa Tevita, pea kuo ʻalu hake ʻa Soape ko e ʻeiki pule ki he kau tau ke tanu kinautolu naʻe tāmate, hili ʻa ʻene teʻia ʻae kakai tangata kotoa pē ʻi ʻItomi;
15Pois quando Davi estava em Edom, e Joabe, o comandante do exército, subiu para sepultar os mortos, e feriu a todos os homens em Edom
16(Naʻe nofo ʻi ai ʻa Soape mo ʻIsileli kātoa ʻi he māhina ʻe ono, kaeʻoua ke fakaʻauha ʻe ia ʻae kau tangata kotoa pē ʻi ʻItomi:)
16(pois Joabe e todo o Israel permaneceram ali seis meses, até que ele eliminou a todos os homens em Edom),
17Pea naʻe hola ʻa Hatati, ko ia mo e niʻihi ʻoe kau ʻItomi ko e kau tamaioʻeiki ʻo ʻene tamai, ke nau ʻalu ki ʻIsipite; he naʻe kei tamasiʻi siʻi pe ʻa Hatati.
17Hadade fugiu, ele e alguns edomitas dos servos de seu pai com ele, para ir ao Egito, quando Hadade ainda era um menino pequeno.
18Pea naʻa nau tuʻu hake mei Mitiane, ʻo hoko mai ki Palani: pea naʻa nau ʻave ʻae kau tangata mo kinautolu mei Palani, pea naʻa nau haʻu ki ʻIsipite, kia Felo ko e tuʻi ʻo ʻIsipite; ʻaia naʻa ne ʻange moʻona ha fale, mo ne tuku kiate ia haʻane meʻakai, ʻo ne foaki kiate ia ha konga fonua.
18Eles partiram de Midiã e chegaram a Parã; levaram homens consigo de Parã e chegaram ao Egito, ao faraó, rei do Egito, que lhe deu uma casa, providenciou-lhe alimento e lhe deu terras.
19Pea naʻe ʻofeina lahi ʻa Hatati ʻi he ʻao ʻo Felo, ko ia naʻa ne foaki ai kiate ia ʻae tokoua ʻo hono uaifi ʻoʻona ke na mali, ʻio, ʻae tokoua ʻo Tapanise ko e tuʻi fefine.
19Hadade encontrou grande favor aos olhos do faraó, de modo que este lhe deu por esposa a irmã de sua própria esposa, a irmã da rainha Tafnes.
20Pea naʻe fanau kiate ia ʻe he tokoua ʻo Tapanise ʻa hono foha ko Kinupate, ʻaia naʻe fakamavae ʻe Tapanise ʻi he fale ʻo Felo: pea naʻe nofo ʻa Kinupate ʻi he ʻapi ʻo Felo fakataha mo e ngaahi foha ʻo Felo.
20A irmã de Tafnes deu-lhe à luz seu filho Genubate, a quem Tafnes desmamou na casa do faraó; e Genubate vivia na casa do faraó, entre os filhos do faraó.
21Pea ʻi he fanongo ʻe Hatati ʻi ʻIsipite kuo mohe ʻa Tevita mo ʻene ngaahi tamai, pea kuo pekia ʻa Soape ʻae ʻeiki pule ʻoe kautau, naʻe pehē ʻe Hatati kia Felo, “Tuku au ke u ʻalu, koeʻuhi ke u ʻalu ki hoku fonua ʻoʻoku.”
21Quando Hadade ouviu no Egito que Davi dormiu com seus pais, e que Joabe, o comandante do exército, estava morto, Hadade disse ao faraó: “Deixe-me partir, para que eu possa ir para o meu próprio país.”
22Pea naʻe toki pehē kiate ia ʻe Felo, “Kae vakai, kuo ke masiva ʻi he hā ʻiate au, ke pehē ai hoʻo fie ʻalu ki ho fonua ʻoʻou?” Pea naʻa ne pehēange, “ʻOku ʻikai, kae kehe pe ke tuku au ke u ʻalu.”
22Então o faraó lhe disse: “Mas o que lhe tem faltado comigo, para que agora procure ir para o seu próprio país?” Ele respondeu: “Nada, no entanto, apenas deixe-me partir.”
23Pea naʻe ueʻi hake ʻe he ʻOtua ʻae fili ʻe tokotaha, ko Lisoni ko e foha ʻo Iliate, ʻaia naʻe hola mei heʻene ʻeiki ko Hetatesa ko e tuʻi ʻo Sopa:
23Deus levantou outro adversário contra ele, Rezom, filho de Eliada, que havia fugido de seu senhor, Hadadezer, rei de Zobá.
24Pea naʻa ne tānaki mai ʻae kau tangata kiate ia, pea ne hoko ko e ʻeiki ʻo ha kongakau, ʻi he kuonga naʻe teʻia ai ʻe Tevita kinautolu: pea naʻa nau ʻalu ki Tamasikusi, ʻo nofo ai, ʻo ne pule ʻi Tamasikusi.
24Ele reuniu homens em torno de si e tornou-se capitão de um bando, quando Davi matou os de Zobá. Eles foram para Damasco, viveram lá e reinaram em Damasco.
25Pea ko e fili ia ki ʻIsileli lolotonga ʻae ʻaho kotoa pē ʻo Solomone, ka ʻoku lau kehe ʻae kovi naʻe hoko meia Hatati: pea naʻa ne fakaliliʻa ki ʻIsileli, mo ne pule ki Silia.
25Ele foi um adversário de Israel todos os dias de Salomão, além do mal que Hadade causou. Ele abominava Israel, e reinou sobre a Síria.
26Pea ko Selopoami ko e foha ʻo Nipati, ko e tangata ʻEfalata mei Sileta, ko e tamaioʻeiki ʻa Solomone, ko e hingoa ʻo ʻene faʻē ko Silua, ko e fefine kuo pekia hono husepāniti, ʻio, naʻa mo ia naʻa ne hiki angatuʻu ʻa hono nima ki he tuʻi.
26Jeroboão, filho de Nebate, um efraimita de Zereda, servo de Salomão, cuja mãe se chamava Zerua, uma viúva, também levantou a mão contra o rei.
27Pea ko hono ʻuhinga eni ʻo ʻene hiki ʻa hono nima ke angatuʻu ki he tuʻi: naʻe langa ʻe Solomone ʻa Milo, pea naʻa ne toe langa ʻae ngaahi potu naʻe maumau ʻi he Kolo ʻo Tevita ko ʻene tamai.
27Esta foi a razão pela qual ele levantou a mão contra o rei: Salomão construiu Milo e reparou a brecha da cidade de Davi, seu pai.
28Pea ko e tangata ko Selopoami ko e tangata toʻa lahi ia: pea ʻi heʻene mamata ʻe Solomone ki he faʻa ngāue ʻae talavou, naʻa ne fakanofo ia ke pule ki he ngāue kotoa pē ʻi he fale ʻo Siosefa.
28O homem Jeroboão era um homem valente e capaz; e Salomão viu que o jovem era diligente, e o encarregou de todo o trabalho da casa de José.
29Pea naʻe hoko ʻo pehē ʻi he kuonga ko ia, ʻi he ʻalu ʻa Selopoami mei Selūsalema, naʻe ʻilo ia ʻi he hala ʻe he palōfita ko ʻAhisa ko e tangata Sailo; pea kuo ne fakakofuʻaki ia ha kofu foʻou; pea ko kinaua pe ʻe toko ua naʻe ʻi he ngoue:
29Naquele tempo, quando Jeroboão saiu de Jerusalém, o profeta Aías, o silonita, o encontrou no caminho. Ora, Aías estava vestido com uma veste nova; e os dois estavam sozinhos no campo.
30Pea naʻe puke atu ʻe ʻAhisa ki he kofu foʻou naʻa ne kofuʻaki, mo ne haehae ia ki he konga ʻe hongofulu ma ua:
30Aías pegou a veste nova que usava e a rasgou em doze pedaços.
31Pea naʻa ne pehē kia Selopoami, “Toʻo ʻe koe ʻae konga ʻe hongofulu: he ʻoku pehē ʻe Sihova, ko e ʻOtua ʻo ʻIsileli, ‘Vakai, te u hae mai ʻae puleʻanga mei he nima ʻo Solomone, pea te u ange ʻae faʻahinga ʻe hongofulu kiate koe.
31Ele disse a Jeroboão: “Tome dez pedaços; pois o SENHOR, o Deus de Israel, diz: 'Eis que arrancarei o reino da mão de Salomão e darei dez tribos a você
32(Ka ʻe ʻiate ia ʻae faʻahinga ʻe taha koeʻuhi ko ʻeku tamaioʻeiki ko Tevita, pea koeʻuhi ko Selūsalema, ko e kolo ʻaia kuo u fili mai mei he ngaahi faʻahinga kotoa pē ʻo ʻIsileli:)
32(mas ele terá uma tribo, por amor a meu servo Davi e por amor a Jerusalém, a cidade que escolhi dentre todas as tribos de Israel),
33Koeʻuhi kuo nau liʻaki au, pea kuo nau lotu kia ʻAsitelote ko e ʻotua fefine ʻo Saitoni, mo Kimosi ko e ʻotua ʻoe kakai Moape, mo Milikomi ko e ʻotua ʻoe fānau ʻa ʻAmoni, pea kuo ʻikai ʻalu ʻakinautolu ʻi hoku ngaahi hala, ke fai totonu ʻi hoku ʻao, pea ki heʻeku ngaahi tuʻutuʻuni mo ʻeku ngaahi fakamaau, ʻo hangē ko Tevita ko ʻene tamai.
33porque eles me abandonaram, e adoraram a Astarote, deusa dos sidônios, a Camos, deus de Moabe, e a Milcom, deus dos filhos de Amom. Eles não andaram nos meus caminhos, para fazer o que é reto aos meus olhos, e para guardar os meus estatutos e as minhas ordenanças, como fez Davi, seu pai.
34Ka ʻe ʻikai foki te u toʻo mei hono nima ʻae puleʻanga kātoa: ka te u tuku ia ke tuʻi ʻi he ʻaho kotoa pē ʻo ʻene moʻui koeʻuhi ko Tevita ko ʻeku tamaioʻeiki, ʻaia naʻaku fili, koeʻuhi ko ʻene fai ki heʻeku ngaahi fekau mo ʻeku ngaahi tuʻutuʻuni:
34“'No entanto, não tirarei todo o reino da sua mão, mas o farei príncipe todos os dias da sua vida, por amor a Davi, meu servo, a quem escolhi, o qual guardou os meus mandamentos e os meus estatutos;
35Ka te u toʻo mai ʻae puleʻanga mei he nima ʻo hono foha, pea te u ʻange ia kiate koe, ʻio, ʻae faʻahinga ʻe hongofulu.
35mas tirarei o reino da mão do seu filho e o darei a você, ou seja, as dez tribos.
36Pea ki hono foha ʻoʻona te u ʻange ʻae faʻahinga ʻe taha, koeʻuhi ke ai ha maama maʻuaipē ʻi hoku ʻao ʻi Selūsalema kia Tevita ko ʻeku tamaioʻeiki, ʻae kolo ko ia kuo u fili ke tuku ki ai ʻa hoku huafa.
36Darei uma tribo ao seu filho, para que Davi, meu servo, tenha sempre uma lâmpada diante de mim em Jerusalém, a cidade que escolhi para mim, para ali colocar o meu nome.
37Pea te u fili koe, pea te ke pule ʻo tatau mo ia kotoa pē ʻoku holi ki ai ho laumālie, pea te ke tuʻi ʻi ʻIsileli.
37Eu o tomarei, e você reinará sobre tudo o que a sua alma desejar, e será rei sobre Israel.
38Pea ʻe hoko ʻo pehē, kapau te ke fakafanongo ki he meʻa kotoa pē te u fekau kiate koe, pea ke ʻalu ʻi hoku ngaahi hala, mo ke fai totonu ʻi hoku ʻao, ke tauhi ʻeku ngaahi tuʻutuʻuni mo ʻeku ngaahi fekau, ʻo hangē ko ia naʻe fai ʻe Tevita ko ʻeku tamaioʻeiki; pehē, te u kau kiate koe, mo langa kiate koe ha fale tuʻumaʻu, ʻo hangē ko ia naʻaku fokotuʻu kia Tevita, pea te u foaki ʻa ʻIsileli kiate koe.
38E acontecerá que, se você ouvir tudo o que eu lhe ordenar, e andar nos meus caminhos, e fizer o que é reto aos meus olhos, guardando os meus estatutos e os meus mandamentos, como fez Davi, meu servo, então eu estarei com você, e lhe edificarei uma casa firme, como edifiquei para Davi, e darei Israel a você.
39Pea koeʻuhi ko e meʻa ni te u fakamamahiʻi ʻae hako ʻo Tevita, ka ʻe ʻikai ke taʻengata.’”
39Afligirei a descendência de Davi por causa disso, mas não para sempre.'”
40Ko ia naʻe kumi ai ʻe Solomone ke ne tāmateʻi ʻa Selopoami. Pea naʻe tuʻu hake ʻa Selopoami, ʻo ne hola ki ʻIsipite, kia Sisaki ko e tuʻi ʻo ʻIsipite, pea naʻa ne ʻi ʻIsipite ʻo aʻu ki he pekia ʻa Solomone.
40Por isso Salomão procurou matar Jeroboão, mas Jeroboão se levantou e fugiu para o Egito, para Sisaque, rei do Egito, e esteve no Egito até a morte de Salomão.
41¶ Pea ko hono toe ʻoe ngaahi ngāue ʻa Solomone, mo ia fulipē naʻa ne fai, pea mo ʻene poto, ʻikai kuo tohi ia ʻi he tohi ʻoe ngaahi ngāue ʻa Solomone?
41Ora, o restante dos atos de Salomão, e tudo o que ele fez, e a sua sabedoria, não estão escritos no livro dos atos de Salomão?
42Pea ko e kuonga naʻe pule ai ʻa Solomone ʻi Selūsalema ki ʻIsileli kātoa ko e taʻu ia ʻe fāngofulu.
42O tempo que Salomão reinou em Jerusalém sobre todo o Israel foi de quarenta anos.
43Pea naʻe mohe ʻa Solomone ki heʻene ngaahi tamai pea naʻe fai hono putu ki he Kolo ʻo Tevita ko ʻene tamai: pea naʻe fetongi ia ʻi he pule ʻe hono foha ko Lehopoami.
43Salomão dormiu com seus pais, e foi sepultado na cidade de Davi, seu pai; e Roboão, seu filho, reinou em seu lugar.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.