2 พงศาวดาร 9
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1เมื่อราชินีแห่งเชบาได้ยินชื่อเสียงของโซโลมอน นางเดินทางไปเยรูซาเล็มเพื่อทดสอบเขาด้วยคำถามยาก ๆ มีขบวนผู้ติดตามมากมายพร้อมอูฐบรรทุกเครื่องเทศ ทองคำจำนวนมาก และอัญมณี เมื่อเข้าเฝ้าโซโลมอน นางก็สนทนากับเขาทุกเรื่องที่อยู่ในใจ
1And when the queen of Saba heard of the fame of Solomon, she came to try him with hard questions at Jerusalem, with great riches, and camels, which carried spices, and abundance of gold, and precious stones. And when she was come to Solomon, she proposed to him all that was in her heart.
2โซโลมอนตอบได้ทุกข้อ ไม่มีเรื่องใดที่ยากจนเขาอธิบายให้นางฟังไม่ได้
2And Solomon explained to her all that she proposed: and there was not any thing that he did not make clear unto her.
3ราชินีแห่งเชบาได้เห็นสติปัญญาของโซโลมอนและวังที่เขาสร้าง
3And when she had seen these things, to wit, the wisdom of Solomon, and the house which he had built,
4ได้เห็นอาหารบนโต๊ะ การจัดที่นั่งของข้าราชการ คนรับใช้ที่คอยปรนนิบัติและเครื่องแต่งกายของพวกเขา มหาดเล็กผู้ถวายเครื่องดื่มและเครื่องแต่งกายของพวกเขา รวมถึงทางขึ้นที่โซโลมอนใช้ไปยังพระวิหารของพระยาห์เวห์ นางถึงกับหมดคำพูด
4And the meats of his table, and the dwelling places of his servants, and the attendance of his officers, and their apparel, his cupbearers also, and their garments, and the victims which he offered in the house of the Lord: there was no more spirit in her, she was so astonished.
5นางทูลกษัตริย์ว่า “ข่าวเรื่องพระราชกิจและสติปัญญาของฝ่าพระบาทที่ข้าพเจ้าได้ยินในแผ่นดินของตนนั้นเป็นความจริง
5And she said to the king: The word is true which I heard in my country of thy virtues and wisdom.
6แต่ข้าพเจ้าไม่เชื่อจนได้มาเห็นกับตา สิ่งที่ผู้คนเล่าถึงความยิ่งใหญ่แห่งสติปัญญาของฝ่าพระบาทยังไม่ถึงครึ่งของความจริง ฝ่าพระบาททรงยิ่งใหญ่กว่าเสียงเล่าลือมาก
6I did not believe them that told it, until I came, and my eyes had seen, and I had proved that scarce one half of thy wisdom had been told me: thou hast exceeded the same with thy virtues.
7คนของฝ่าพระบาทช่างมีความสุข ข้าราชการที่ได้ยืนต่อหน้าฝ่าพระบาทและฟังถ้อยคำอันเปี่ยมด้วยปัญญาของฝ่าพระบาทอยู่เสมอก็มีความสุข
7Happy are thy men, and happy are thy servants, who stand always before thee, and hear thy wisdom.
8ขอให้พระยาห์เวห์พระเจ้าของฝ่าพระบาททรงเป็นที่สรรเสริญ พระองค์ทรงพอพระทัยในฝ่าพระบาทและตั้งฝ่าพระบาทให้นั่งบนบัลลังก์ของพระองค์ เป็นกษัตริย์เพื่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของฝ่าพระบาท เพราะพระเจ้าของฝ่าพระบาททรงรักอิสราเอลและทรงประสงค์ให้อิสราเอลมั่นคงตลอดไป พระองค์จึงตั้งฝ่าพระบาทปกครองพวกเขาเพื่อให้ความยุติธรรมและความเที่ยงธรรม”
8Blessed be the Lord thy God, who hath been pleased to set thee on his throne, king of the Lord thy God. Because God loveth Israel, and will preserve them for ever: therefore hath he made thee king over them, to do judgment and justice.
9ราชินีถวายทองคำ 120 ตะลันต์ เครื่องเทศจำนวนมาก และอัญมณีแก่กษัตริย์ ไม่เคยมีใครนำเครื่องเทศมากมายเช่นที่ราชินีแห่งเชบาถวายโซโลมอนมาก่อน
9And she gave to the king a hundred and twenty talents of gold, and spices in great abundance, and most precious stones: there were no such spices as these which the queen of Saba gave to king Solomon.
10คนของฮูรามกับคนของโซโลมอนซึ่งนำทองคำจากโอฟีร์ ยังนำไม้อัลกัม และอัญมณีมาด้วย
10And the servants also of Hiram, with the servants of Solomon, brought gold from Ophir, and thyine trees, and most precious stones:
11กษัตริย์ใช้ไม้อัลกัมทำทางเดินยกระดับสำหรับพระวิหารของพระยาห์เวห์และวังของกษัตริย์ ทั้งทำพิณและเครื่องสายสำหรับนักร้อง ไม่เคยมีใครเห็นของเช่นนี้ในแผ่นดินยูดาห์มาก่อน
11And the king made of the thyine trees stairs in the house of the Lord, and in the king’s house, and harps and psalteries for the singing men: never were there seen such trees in the land of Juda.
12กษัตริย์โซโลมอนประทานทุกสิ่งที่ราชินีแห่งเชบาปรารถนาและทูลขอ มากกว่าสิ่งที่นางนำมาถวายกษัตริย์ จากนั้นนางกับผู้ติดตามกลับแผ่นดินของตน
12And king Solomon gave to the queen of Saba all that she desired, and that she asked, and many more things than she brought to him: so she returned, and went to her own country with her servants.
13ในหนึ่งปีโซโลมอนได้รับทองคำหนัก 666 ตะลันต์
13And the weight of the gold, that was brought to Solomon every year, was six hundred and sixty-six talents of gold:
14ยังไม่นับทองคำที่พ่อค้าและผู้ค้าขายนำมา กษัตริย์อาหรับทุกองค์และผู้ปกครองหัวเมืองต่างนำทองคำกับเงินมาถวายโซโลมอน
14Beside the sum which the deputies of divers nations, and the merchants were accustomed to bring, and all the kings of Arabia, and the lords of the lands, who I brought gold and silver to Solomon.
15กษัตริย์โซโลมอนทำโล่ขนาดใหญ่จากทองคำตีแผ่ 200 อัน แต่ละอันใช้ทองคำ 600 เชเขล
15And king Solomon made two hundred golden spears, of the sum of six hundred pieces of gold, which went to every spear:
16เขาทำโล่อีก 300 อันจากทองคำตีแผ่ อันละ 300 เชเขล แล้วนำไปเก็บในวังป่าเลบานอน
16And three hundred golden shields of three hundred pieces of gold, which went to the covering of every shield: and the king put them in the armoury, which was compassed with a wood.
17กษัตริย์ยังทำบัลลังก์งาช้างขนาดใหญ่หุ้มด้วยทองคำบริสุทธิ์
17The king also made a great throne of ivory, and overlaid it with pure gold.
18บัลลังก์มีบันได 6 ขั้น มีแท่นรองพระบาททองคำติดกับบัลลังก์ มีที่เท้าแขนทั้งสองข้าง และรูปสิงโต 2 ตัวยืนข้างที่เท้าแขน
18And six steps to go up to the throne, and a footstool of gold, and two arms one on either side, and two lions standing by the arms:
19บนบันได 6 ขั้นยังมีรูปสิงโตอีก 12 ตัว ยืนขนาบสองข้าง ไม่มีราชอาณาจักรใดทำบัลลังก์เช่นนี้
19Moreover twelve other little lions standing upon the steps on both sides: there was not such a throne in any kingdom.
20ภาชนะสำหรับดื่มของกษัตริย์โซโลมอนทั้งหมดทำด้วยทองคำ เครื่องใช้ทุกชิ้นในวังป่าเลบานอนก็ทำด้วยทองคำบริสุทธิ์ ในสมัยของโซโลมอนเงินไม่นับว่ามีค่าเลย
20And all the vessels of the king’s table were of gold, and the vessels of the house of the forest of Libanus were of the purest gold. For no account was made of silver in those days.
21กษัตริย์มีเรือที่เดินทางไปทารชิชพร้อมคนของฮูราม ทุก 3 ปีเรือจากทารชิชกลับมาพร้อมทองคำ เงิน งาช้าง ลิง และนกยูง
21For the king’s ships went to Tharsis with the servants of Hiram, once in three years: and they brought thence gold and silver, and ivory, and apes, and peacocks.
22กษัตริย์โซโลมอนมั่งคั่งและมีสติปัญญาเหนือกษัตริย์ทุกองค์บนแผ่นดิน
22And Solomon was magnified above all the kings of the earth for riches and glory.
23กษัตริย์ทั่วแผ่นดินต่างมาเข้าเฝ้าโซโลมอนเพื่อฟังสติปัญญาที่พระเจ้าประทานไว้ในใจเขา
23And all the kings of the earth desired to see the face of Solomon, that they might hear the wisdom which God had given in his heart.
24แต่ละองค์นำของบรรณาการมาทุกปี ได้แก่ ภาชนะเงิน ภาชนะทองคำ เสื้อผ้า เครื่องเกราะ เครื่องเทศ ม้า และล่อ
24And every year they brought him presents, vessels of silver and of gold, and garments, and armour, and spices, and horses, and mules.
25โซโลมอนมีโรงเก็บรถรบและคอกม้ารวม 4,000 แห่ง และมีทหารม้า 12,000 คนประจำตามเมืองที่เก็บรถรบและอยู่กับกษัตริย์ในเยรูซาเล็ม
25And Solomon had forty thousand horses in the stables, and twelve thousand chariots, and horsemen, and he placed them in the cities of the chariots, and where the king was in Jerusalem.
26เขาปกครองเหนือกษัตริย์ทั้งปวงตั้งแต่แม่น้ำใหญ่ไปจนถึงแผ่นดินชาวฟีลิสเตียและชายแดนอียิปต์
26And he exercised authority over all the kings from the river Euphrates to the land of the Philistines, and to the borders of Egypt.
27กษัตริย์ทำให้เงินในเยรูซาเล็มมีมากจนแทบไม่ต่างจากก้อนหิน และไม้ซีดาร์ก็มีมากพอ ๆ กับต้นมะเดื่อป่าในที่ราบต่ำ
27And he made silver as plentiful in Jerusalem as stones: and cedars as common as the sycamores, which grow in the plains.
28มีผู้นำม้าจากอียิปต์และทุกแผ่นดินมาให้โซโลมอน
28And horses were brought to him out of Egypt, and out of all countries.
29ส่วนเรื่องอื่น ๆ ของโซโลมอนตั้งแต่ต้นจนจบ มีบันทึกอยู่ในประวัติของนาธันผู้เผยพระวจนะ ในคำพยากรณ์ของอาหิยาห์ชาวชิโลห์ และในนิมิตของอิดโดผู้หยั่งรู้เกี่ยวกับเยโรโบอัมบุตรเนบัท มิใช่หรือ
29Now the rest of the acts of Solomon first and last are written in the words of Nathan the prophet, and in the boobs of Ahias the Silonite, and in the vision of Addo the seer, against Jeroboam the son of Nabat.
30โซโลมอนครองราชย์เหนือชาวอิสราเอลทั้งหมดที่เยรูซาเล็ม 40 ปี
30And Solomon reigned in Jerusalem over all Israel forty years.
31แล้วโซโลมอนสิ้นชีวิตและถูกฝังในนครดาวิดบิดาของเขา เรโหโบอัมบุตรชายขึ้นครองราชย์แทน
31And he slept with his fathers: and they buried him in the city of David: and Roboam his son reigned in his stead.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.