2 พงศาวดาร
Chapter 9
Freedom Bible (Thai)
vs Westminster Lening…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

2 พงศาวดาร 9

Freedom Bible (Thai)
Westminster Leningrad Codex (Hebrew Old Testament)
1เมื่อ​ราชินีแห่งเชบาได้ยินชื่อเสียง​ของ​โซโลมอน นาง​เดินทาง​ไป​เยรูซาเล็ม​เพื่อ​ทดสอบ​เขา​ด้วย​คำถามยาก ๆ มี​ขบวนผู้ติดตามมากมายพร้อมอูฐบรรทุกเครื่องเทศ ทองคำจำนวน​มาก และ​อัญมณี เมื่อ​เข้า​เฝ้าโซโลมอน นาง​ก็​สนทนา​กับ​เขา​ทุก​เรื่อง​ที่​อยู่​ใน​ใจ
1וּמַֽלְכַּת־שְׁבָ֗א שָֽׁמְעָה֮ אֶת־שֵׁ֣מַע שְׁלֹמֹה֒ וַתָּב֣וֹא לְנַסּוֹת֩ אֶת־שְׁלֹמֹ֨ה בְחִיד֜וֹת בִּירֽוּשָׁלִַ֗ם בְּחַ֣יִל כָּבֵ֣ד מְאֹ֡ד וּ֠גְמַלִּים נֹשְׂאִ֨ים בְּשָׂמִ֧ים וְזָהָ֛ב לָרֹ֖ב וְאֶ֣בֶן יְקָרָ֑ה וַתָּבוֹא֙ אֶל־שְׁלֹמֹ֔ה וַתְּדַבֵּ֣ר עִמּ֔וֹ אֵ֛ת כָּל־אֲשֶׁ֥ר הָיָ֖ה עִם־לְבָבָֽהּ׃
2โซโลมอน​ตอบ​ได้​ทุก​ข้อ ไม่มีเรื่องใด​ที่​ยากจน​เขา​อธิบาย​ให้​นาง​ฟัง​ไม่​ได้
2וַיַּגֶּד־לָ֥הּ שְׁלֹמֹ֖ה אֶת־כָּל־דְּבָרֶ֑יהָ וְלֹֽא־נֶעְלַ֤ם דָּבָר֙ מִשְּׁלֹמֹ֔ה אֲשֶׁ֧ר לֹ֦א הִגִּ֖יד לָֽהּ׃
3ราชินีแห่งเชบา​ได้​เห็น​สติปัญญา​ของ​โซโลมอน​และ​วัง​ที่​เขา​สร้าง
3וַתֵּ֙רֶא֙ מַֽלְכַּת־שְׁבָ֔א אֵ֖ת חָכְמַ֣ת שְׁלֹמֹ֑ה וְהַבַּ֖יִת אֲשֶׁ֥ר בָּנָֽה׃
4ได้​เห็น​อาหารบนโต๊ะ การจัด​ที่​นั่ง​ของ​ข้าราชการ คนรับใช้​ที่​คอยปรนนิบัติ​และ​เครื่องแต่งกาย​ของ​พวกเขา มหาดเล็กผู้​ถวาย​เครื่องดื่ม​และ​เครื่องแต่งกาย​ของ​พวกเขา รวม​ถึง​ทาง​ขึ้น​ที่​โซโลมอนใช้​ไป​ยัง​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ นาง​ถึง​กับ​หมดคำพูด
4וּמַאֲכַ֣ל שֻׁלְחָנ֡וֹ וּמוֹשַׁ֣ב עֲבָדָיו֩ וּמַעֲמַ֨ד מְשָׁרְתָ֜יו וּמַלְבּֽוּשֵׁיהֶ֗ם וּמַשְׁקָיו֙ וּמַלְבּ֣וּשֵׁיהֶ֔ם וַעֲלִיָּת֔וֹ אֲשֶׁ֥ר יַעֲלֶ֖ה בֵּ֣ית יְהוָ֑ה וְלֹא־הָ֥יָה ע֛וֹד בָּ֖הּ רֽוּחַ׃
5นาง​ทูล​กษัตริย์​ว่า “ข่าวเรื่องพระราชกิจ​และ​สติปัญญา​ของ​ฝ่าพระบาท​ที่​ข้าพเจ้าได้ยิน​ใน​แผ่นดิน​ของ​ตน​นั้น​เป็น​ความจริง
5וַתֹּ֙אמֶר֙ אֶל־הַמֶּ֔לֶךְ אֱמֶת֙ הַדָּבָ֔ר אֲשֶׁ֥ר שָׁמַ֖עְתִּי בְּאַרְצִ֑י עַל־דְּבָרֶ֖יךָ וְעַל־חָכְמָתֶֽךָ׃
6แต่​ข้าพเจ้า​ไม่​เชื่อ​จน​ได้​มา​เห็น​กับ​ตา สิ่ง​ที่​ผู้คนเล่า​ถึง​ความยิ่งใหญ่แห่งสติปัญญา​ของ​ฝ่าพระบาท​ยัง​ไม่​ถึง​ครึ่ง​ของ​ความจริง ฝ่าพระบาท​ทรง​ยิ่งใหญ่กว่าเสียงเล่าลือ​มาก
6וְלֹֽא־הֶאֱמַ֣נְתִּי לְדִבְרֵיהֶ֗ם עַ֤ד אֲשֶׁר־בָּ֙אתִי֙ וַתִּרְאֶ֣ינָה עֵינַ֔י וְהִנֵּה֙ לֹ֣א הֻגַּד־לִ֔י חֲצִ֖י מַרְבִּ֣ית חָכְמָתֶ֑ךָ יָסַ֕פְתָּ עַל־הַשְּׁמוּעָ֖ה אֲשֶׁ֥ר שָׁמָֽעְתִּי׃
7คน​ของ​ฝ่าพระบาทช่าง​มี​ความสุข ข้าราชการ​ที่​ได้​ยืน​ต่อ​หน้าฝ่าพระบาท​และ​ฟังถ้อยคำอันเปี่ยม​ด้วย​ปัญญา​ของ​ฝ่าพระบาท​อยู่​เสมอ​ก็​มี​ความสุข
7אַשְׁרֵ֣י אֲנָשֶׁ֔יךָ וְאַשְׁרֵ֖י עֲבָדֶ֣יךָ אֵ֑לֶּה הָעֹמְדִ֤ים לְפָנֶ֙יךָ֙ תָּמִ֔יד וְשֹׁמְעִ֖ים אֶת־חָכְמָתֶֽךָ׃
8ขอ​ให้​พระยาห์เวห์พระเจ้าของ​ฝ่าพระบาท​ทรง​เป็น​ที่​สรรเสริญ พระองค์​ทรง​พอพระทัย​ใน​ฝ่าพระบาท​และ​ตั้งฝ่าพระบาท​ให้​นั่งบนบัลลังก์​ของ​พระองค์ เป็น​กษัตริย์​เพื่อ​พระยาห์เวห์พระเจ้าของ​ฝ่าพระบาท เพราะ​พระเจ้าของ​ฝ่าพระบาท​ทรง​รักอิสราเอล​และ​ทรง​ประสงค์​ให้​อิสราเอลมั่นคงตลอด​ไป พระองค์​จึง​ตั้งฝ่าพระบาทปกครอง​พวกเขา​เพื่อ​ให้​ความยุติธรรม​และ​ความเที่ยงธรรม”
8יְהִ֨י יְהוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ בָּר֔וּךְ אֲשֶׁ֣ר ׀ חָפֵ֣ץ בְּךָ֗ לְתִתְּךָ֤ עַל־כִּסְאוֹ֙ לְמֶ֔לֶךְ לַיהוָ֖ה אֱלֹהֶ֑יךָ בְּאַהֲבַ֨ת אֱלֹהֶ֤יךָ אֶת־יִשְׂרָאֵל֙ לְהַעֲמִיד֣וֹ לְעוֹלָ֔ם וַיִּתֶּנְךָ֤ עֲלֵיהֶם֙ לְמֶ֔לֶךְ לַעֲשׂ֖וֹת מִשְׁפָּ֥ט וּצְדָקָֽה׃
9ราชินี​ถวาย​ทองคำ 120 ตะลันต์ เครื่องเทศจำนวน​มาก และ​อัญมณี​แก่​กษัตริย์ ไม่​เคย​มี​ใคร​นำ​เครื่องเทศมากมายเช่น​ที่​ราชินีแห่งเชบา​ถวาย​โซโลมอน​มา​ก่อน
9וַתִּתֵּ֨ן לַמֶּ֜לֶךְ מֵאָ֥ה וְעֶשְׂרִ֣ים ׀ כִּכַּ֣ר זָהָ֗ב וּבְשָׂמִ֛ים לָרֹ֥ב מְאֹ֖ד וְאֶ֣בֶן יְקָרָ֑ה וְלֹ֤א הָיָה֙ כַּבֹּ֣שֶׂם הַה֔וּא אֲשֶׁר־נָתְנָ֥ה מַֽלְכַּת־שְׁבָ֖א לַמֶּ֥לֶךְ שְׁלֹמֹֽה׃
10คน​ของ​ฮูราม​กับ​คน​ของ​โซโลมอน​ซึ่ง​นำ​ทองคำ​จาก​โอฟีร์ ยัง​นำ​ไม้อัลกัม และ​อัญมณี​มา​ด้วย
10וְגַם־עַבְדֵ֤י חירם וְעַבְדֵ֣י שְׁלֹמֹ֔ה אֲשֶׁר־הֵבִ֥יאוּ זָהָ֖ב מֵאוֹפִ֑יר הֵבִ֛יאוּ עֲצֵ֥י אַלְגּוּמִּ֖ים וְאֶ֥בֶן יְקָרָֽה׃
11กษัตริย์​ใช้ไม้อัลกัม​ทำ​ทางเดินยกระดับสำหรับพระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์​และ​วัง​ของ​กษัตริย์ ทั้ง​ทำ​พิณ​และ​เครื่องสายสำหรับนักร้อง ไม่​เคย​มี​ใคร​เห็น​ของ​เช่น​นี้​ใน​แผ่นดินยูดาห์​มา​ก่อน
11וַיַּ֣עַשׂ הַ֠מֶּלֶךְ אֶת־עֲצֵ֨י הָֽאַלְגּוּמִּ֜ים מְסִלּ֤וֹת לְבֵית־יְהוָה֙ וּלְבֵ֣ית הַמֶּ֔לֶךְ וְכִנֹּר֥וֹת וּנְבָלִ֖ים לַשָּׁרִ֑ים וְלֹא־נִרְא֥וּ כָהֵ֛ם לְפָנִ֖ים בְּאֶ֥רֶץ יְהוּדָֽה׃
12กษัตริย์​โซโลมอนประทาน​ทุก​สิ่ง​ที่​ราชินีแห่งเชบาปรารถนา​และ​ทูลขอ มากกว่าสิ่ง​ที่​นาง​นำ​มา​ถวาย​กษัตริย์ จาก​นั้น​นาง​กับ​ผู้ติดตาม​กลับ​แผ่นดิน​ของ​ตน
12וְהַמֶּ֨לֶךְ שְׁלֹמֹ֜ה נָתַ֣ן לְמַֽלְכַּת־שְׁבָ֗א אֶת־כָּל־חֶפְצָהּ֙ אֲשֶׁ֣ר שָׁאָ֔לָה מִלְּבַ֖ד אֲשֶׁר־הֵבִ֣יאָה אֶל־הַמֶּ֑לֶךְ וַֽתַּהֲפֹ֛ךְ וַתֵּ֥לֶךְ לְאַרְצָ֖הּ הִ֥יא וַעֲבָדֶֽיהָ׃ פ
13ใน​หนึ่งปีโซโลมอน​ได้​รับทองคำหนัก 666 ตะลันต์
13וַיְהִי֙ מִשְׁקַ֣ל הַזָּהָ֔ב אֲשֶׁר־בָּ֥א לִשְׁלֹמֹ֖ה בְּשָׁנָ֣ה אֶחָ֑ת שֵׁ֥שׁ מֵא֛וֹת וְשִׁשִּׁ֥ים וָשֵׁ֖שׁ כִּכְּרֵ֥י זָהָֽב׃
14ยัง​ไม่​นับทองคำ​ที่​พ่อค้า​และ​ผู้ค้าขาย​นำ​มา กษัตริย์​อาหรับ​ทุก​องค์​และ​ผู้ปกครองหัว​เมือง​ต่าง​นำ​ทองคำ​กับ​เงิน​มา​ถวาย​โซโลมอน
14לְבַ֞ד מֵאַנְשֵׁ֧י הַתָּרִ֛ים וְהַסֹּחֲרִ֖ים מְבִיאִ֑ים וְכָל־מַלְכֵ֤י עֲרַב֙ וּפַח֣וֹת הָאָ֔רֶץ מְבִיאִ֛ים זָהָ֥ב וָכֶ֖סֶף לִשְׁלֹמֹֽה׃
15กษัตริย์​โซโลมอน​ทำ​โล่ขนาดใหญ่​จาก​ทองคำตีแผ่ 200 อัน แต่ละอันใช้ทองคำ 600 เชเขล
15וַיַּ֨עַשׂ הַמֶּ֧לֶךְ שְׁלֹמֹ֛ה מָאתַ֥יִם צִנָּ֖ה זָהָ֣ב שָׁח֑וּט שֵׁ֤שׁ מֵאוֹת֙ זָהָ֣ב שָׁח֔וּט יַעֲלֶ֖ה עַל־הַצִּנָּ֥ה הָאֶחָֽת׃
16เขา​ทำ​โล่​อีก 300 อัน​จาก​ทองคำตีแผ่ อันละ 300 เชเขล แล้ว​นำ​ไป​เก็บ​ใน​วังป่าเลบานอน
16וּשְׁלֹשׁ־מֵא֤וֹת מָֽגִנִּים֙ זָהָ֣ב שָׁח֔וּט שְׁלֹ֤שׁ מֵאוֹת֙ זָהָ֔ב יַעֲלֶ֖ה עַל־הַמָּגֵ֣ן הָאֶחָ֑ת וַיִּתְּנֵ֣ם הַמֶּ֔לֶךְ בְּבֵ֖ית יַ֥עַר הַלְּבָנֽוֹן׃ פ
17กษัตริย์​ยัง​ทำ​บัลลังก์งาช้างขนาดใหญ่หุ้ม​ด้วย​ทองคำบริสุทธิ์
17וַיַּ֧עַשׂ הַמֶּ֛לֶךְ כִּסֵּא־שֵׁ֖ן גָּד֑וֹל וַיְצַפֵּ֖הוּ זָהָ֥ב טָהֽוֹר׃
18บัลลังก์​มี​บันได 6 ขั้น มี​แท่นรองพระบาททองคำติด​กับ​บัลลังก์ มี​ที่​เท้าแขน​ทั้ง​สองข้าง และ​รูปสิงโต 2 ตัวยืนข้าง​ที่​เท้าแขน
18וְשֵׁ֣שׁ מַעֲל֣וֹת לַ֠כִּסֵּא וְכֶ֨בֶשׁ בַּזָּהָ֤ב לַכִּסֵּא֙ מָאֳחָזִ֔ים וְיָד֛וֹת מִזֶּ֥ה וּמִזֶּ֖ה עַל־מְק֣וֹם הַשָּׁ֑בֶת וּשְׁנַ֣יִם אֲרָי֔וֹת עֹמְדִ֖ים אֵ֥צֶל הַיָּדֽוֹת׃
19บนบันได 6 ขั้น​ยัง​มี​รูปสิงโต​อีก 12 ตัว ยืนขนาบสองข้าง ไม่มีราชอาณาจักรใด​ทำ​บัลลังก์เช่น​นี้
19וּשְׁנֵ֧ים עָשָׂ֣ר אֲרָי֗וֹת עֹמְדִ֥ים שָׁ֛ם עַל־שֵׁ֥שׁ הַֽמַּעֲל֖וֹת מִזֶּ֣ה וּמִזֶּ֑ה לֹא־נַעֲשָׂ֥ה כֵ֖ן לְכָל־מַמְלָכָֽה׃
20ภาชนะสำหรับดื่ม​ของ​กษัตริย์​โซโลมอนทั้งหมด​ทำ​ด้วย​ทองคำ เครื่องใช้​ทุก​ชิ้น​ใน​วังป่าเลบานอน​ก็​ทำ​ด้วย​ทองคำบริสุทธิ์ ใน​สมัย​ของ​โซโลมอนเงิน​ไม่​นับ​ว่า​มี​ค่าเลย
20וְ֠כֹל כְּלֵ֞י מַשְׁקֵ֨ה הַמֶּ֤לֶךְ שְׁלֹמֹה֙ זָהָ֔ב וְכֹ֗ל כְּלֵ֛י בֵּֽית־יַ֥עַר הַלְּבָנ֖וֹן זָהָ֣ב סָג֑וּר אֵ֣ין כֶּ֗סֶף נֶחְשָׁ֛ב בִּימֵ֥י שְׁלֹמֹ֖ה לִמְאֽוּמָה׃
21กษัตริย์​มี​เรือ​ที่​เดินทาง​ไป​ทารชิชพร้อม​คน​ของ​ฮูราม ทุก 3 ปีเรือ​จาก​ทารชิชกลับ​มา​พร้อมทองคำ เงิน งาช้าง ลิง และ​นกยูง
21כִּֽי־אֳנִיּ֤וֹת לַמֶּ֙לֶךְ֙ הֹלְכ֣וֹת תַּרְשִׁ֔ישׁ עִ֖ם עַבְדֵ֣י חוּרָ֑ם אַחַת֩ לְשָׁל֨וֹשׁ שָׁנִ֜ים תָּב֣וֹאנָה ׀ אֳנִיּ֣וֹת תַּרְשִׁ֗ישׁ נֹֽשְׂאוֹת֙ זָהָ֣ב וָכֶ֔סֶף שֶׁנְהַבִּ֥ים וְקוֹפִ֖ים וְתוּכִּיִּֽים׃ פ
22กษัตริย์​โซโลมอนมั่งคั่ง​และ​มี​สติปัญญาเหนือ​กษัตริย์​ทุก​องค์บนแผ่นดิน
22וַיִּגְדַּל֙ הַמֶּ֣לֶךְ שְׁלֹמֹ֔ה מִכֹּ֖ל מַלְכֵ֣י הָאָ֑רֶץ לְעֹ֖שֶׁר וְחָכְמָֽה׃
23กษัตริย์​ทั่วแผ่นดินต่าง​มา​เข้า​เฝ้าโซโลมอน​เพื่อ​ฟังสติปัญญา​ที่​พระเจ้าประทานไว้​ใน​ใจ​เขา
23וְכֹל֙ מַלְכֵ֣י הָאָ֔רֶץ מְבַקְשִׁ֖ים אֶת־פְּנֵ֣י שְׁלֹמֹ֑ה לִשְׁמֹ֙עַ֙ אֶת־חָכְמָת֔וֹ אֲשֶׁר־נָתַ֥ן הָאֱלֹהִ֖ים בְּלִבּֽוֹ׃
24แต่ละองค์​นำ​ของ​บรรณาการ​มา​ทุก​ปี ได้แก่ ภาชนะเงิน ภาชนะทองคำ เสื้อผ้า เครื่องเกราะ เครื่องเทศ ม้า และ​ล่อ
24וְהֵ֣ם מְבִיאִ֣ים אִ֣ישׁ מִנְחָת֡וֹ כְּלֵ֣י כֶסֶף֩ וּכְלֵ֨י זָהָ֤ב וּשְׂלָמוֹת֙ נֵ֣שֶׁק וּבְשָׂמִ֔ים סוּסִ֖ים וּפְרָדִ֑ים דְּבַר־שָׁנָ֖ה בְּשָׁנָֽה׃ פ
25โซโลมอน​มี​โรงเก็บรถรบ​และ​คอกม้ารวม 4,000 แห่ง และ​มี​ทหารม้า 12,000 คน​ประจำ​ตาม​เมือง​ที่​เก็บรถรบ​และ​อยู่​กับ​กษัตริย์​ใน​เยรูซาเล็ม
25וַיְהִ֨י לִשְׁלֹמֹ֜ה אַרְבַּעַת֩ אֲלָפִ֨ים אֻֽרְי֤וֹת סוּסִים֙ וּמַרְכָּב֔וֹת וּשְׁנֵים־עָשָׂ֥ר אֶ֖לֶף פָּרָשִׁ֑ים וַיַּנִּיחֵם֙ בְּעָרֵ֣י הָרֶ֔כֶב וְעִם־הַמֶּ֖לֶךְ בִּירוּשָׁלִָֽם׃
26เขา​ปกครองเหนือ​กษัตริย์​ทั้ง​ปวงตั้งแต่แม่น้ำใหญ่​ไป​จนถึงแผ่นดิน​ชาว​ฟีลิสเตีย​และ​ชายแดนอียิปต์
26וַיְהִ֥י מוֹשֵׁ֖ל בְּכָל־הַמְּלָכִ֑ים מִן־הַנָּהָר֙ וְעַד־אֶ֣רֶץ פְּלִשְׁתִּ֔ים וְעַ֖ד גְּב֥וּל מִצְרָֽיִם׃
27กษัตริย์​ทำให้เงิน​ใน​เยรูซาเล็ม​มี​มาก​จน​แทบ​ไม่​ต่าง​จาก​ก้อนหิน และ​ไม้ซีดาร์​ก็​มี​มาก​พอ ๆ กับ​ต้นมะเดื่อป่า​ใน​ที่ราบต่ำ
27וַיִּתֵּ֨ן הַמֶּ֧לֶךְ אֶת־הַכֶּ֛סֶף בִּירוּשָׁלִַ֖ם כָּאֲבָנִ֑ים וְאֵ֣ת הָאֲרָזִ֗ים נָתַ֛ן כַּשִּׁקְמִ֥ים אֲשֶׁר־בַּשְּׁפֵלָ֖ה לָרֹֽב׃
28มี​ผู้นำม้า​จาก​อียิปต์​และ​ทุก​แผ่นดิน​มา​ให้​โซโลมอน
28וּמוֹצִיאִ֨ים סוּסִ֧ים מִמִּצְרַ֛יִם לִשְׁלֹמֹ֖ה וּמִכָּל־הָאֲרָצֽוֹת׃
29ส่วน​เรื่องอื่น ๆ ของ​โซโลมอนตั้งแต่ต้น​จน​จบ มี​บันทึก​อยู่​ใน​ประวัติ​ของ​นาธันผู้เผยพระวจนะ ใน​คำพยากรณ์ของอาหิยาห์​ชาว​ชิโลห์ และ​ใน​นิมิต​ของ​อิดโดผู้หยั่งรู้เกี่ยว​กับ​เยโรโบอัม​บุตร​เนบัท มิใช่​หรือ
29וּשְׁאָר֙ דִּבְרֵ֣י שְׁלֹמֹ֔ה הָרִאשֹׁנִ֖ים וְהָאֲחֲרוֹנִ֑ים הֲלֹא־הֵ֣ם כְּתוּבִ֗ים עַל־דִּבְרֵי֙ נָתָ֣ן הַנָּבִ֔יא וְעַל־נְבוּאַ֞ת אֲחִיָּ֣ה הַשִּֽׁילוֹנִ֗י וּבַחֲזוֹת֙ יעדי הַחֹזֶ֔ה עַל־יָרָבְעָ֖ם בֶּן־נְבָֽט׃
30โซโลมอนครองราชย์เหนือ​ชาว​อิสราเอลทั้งหมด​ที่​เยรูซาเล็ม 40 ปี
30וַיִּמְלֹ֨ךְ שְׁלֹמֹ֧ה בִֽירוּשָׁלִַ֛ם עַל־כָּל־ יִשְׂרָאֵ֖ל אַרְבָּעִ֥ים שָׁנָֽה׃
31แล้ว​โซโลมอนสิ้นชีวิต​และ​ถูกฝัง​ใน​นครดาวิดบิดา​ของ​เขา เรโหโบอัม​บุตรชาย​ขึ้น​ครองราชย์แทน
31וַיִּשְׁכַּ֤ב שְׁלֹמֹה֙ עִם־אֲבֹתָ֔יו וַֽיִּקְבְּרֻ֔הוּ בְּעִ֖יר דָּוִ֣יד אָבִ֑יו וַיִּמְלֹ֛ךְ רְחַבְעָ֥ם בְּנ֖וֹ תַּחְתָּֽיו׃ פ

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.