2 พงศาวดาร 9
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
World English Bible
1เมื่อราชินีแห่งเชบาได้ยินชื่อเสียงของโซโลมอน นางเดินทางไปเยรูซาเล็มเพื่อทดสอบเขาด้วยคำถามยาก ๆ มีขบวนผู้ติดตามมากมายพร้อมอูฐบรรทุกเครื่องเทศ ทองคำจำนวนมาก และอัญมณี เมื่อเข้าเฝ้าโซโลมอน นางก็สนทนากับเขาทุกเรื่องที่อยู่ในใจ
1When the queen of Sheba heard of the fame of Solomon, she came to test Solomon with hard questions at Jerusalem, with a very great caravan, including camels that bore spices, gold in abundance, and precious stones. When she had come to Solomon, she talked with him about all that was in her heart.
2โซโลมอนตอบได้ทุกข้อ ไม่มีเรื่องใดที่ยากจนเขาอธิบายให้นางฟังไม่ได้
2Solomon answered all her questions. There wasn’t anything hidden from Solomon which he didn’t tell her.
3ราชินีแห่งเชบาได้เห็นสติปัญญาของโซโลมอนและวังที่เขาสร้าง
3When the queen of Sheba had seen the wisdom of Solomon, the house that he had built,
4ได้เห็นอาหารบนโต๊ะ การจัดที่นั่งของข้าราชการ คนรับใช้ที่คอยปรนนิบัติและเครื่องแต่งกายของพวกเขา มหาดเล็กผู้ถวายเครื่องดื่มและเครื่องแต่งกายของพวกเขา รวมถึงทางขึ้นที่โซโลมอนใช้ไปยังพระวิหารของพระยาห์เวห์ นางถึงกับหมดคำพูด
4the food of his table, the seating of his servants, the attendance of his ministers, their clothing, his cup bearers and their clothing, and his ascent by which he went up to the LORD’s house, there was no more spirit in her.
5นางทูลกษัตริย์ว่า “ข่าวเรื่องพระราชกิจและสติปัญญาของฝ่าพระบาทที่ข้าพเจ้าได้ยินในแผ่นดินของตนนั้นเป็นความจริง
5She said to the king, “It was a true report that I heard in my own land of your acts and of your wisdom.
6แต่ข้าพเจ้าไม่เชื่อจนได้มาเห็นกับตา สิ่งที่ผู้คนเล่าถึงความยิ่งใหญ่แห่งสติปัญญาของฝ่าพระบาทยังไม่ถึงครึ่งของความจริง ฝ่าพระบาททรงยิ่งใหญ่กว่าเสียงเล่าลือมาก
6However I didn’t believe their words until I came, and my eyes had seen it; and behold half of the greatness of your wisdom wasn’t told me. You exceed the fame that I heard!
7คนของฝ่าพระบาทช่างมีความสุข ข้าราชการที่ได้ยืนต่อหน้าฝ่าพระบาทและฟังถ้อยคำอันเปี่ยมด้วยปัญญาของฝ่าพระบาทอยู่เสมอก็มีความสุข
7Happy are your men, and happy are these your servants, who stand continually before you and hear your wisdom.
8ขอให้พระยาห์เวห์พระเจ้าของฝ่าพระบาททรงเป็นที่สรรเสริญ พระองค์ทรงพอพระทัยในฝ่าพระบาทและตั้งฝ่าพระบาทให้นั่งบนบัลลังก์ของพระองค์ เป็นกษัตริย์เพื่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของฝ่าพระบาท เพราะพระเจ้าของฝ่าพระบาททรงรักอิสราเอลและทรงประสงค์ให้อิสราเอลมั่นคงตลอดไป พระองค์จึงตั้งฝ่าพระบาทปกครองพวกเขาเพื่อให้ความยุติธรรมและความเที่ยงธรรม”
8Blessed be the LORD your God, who delighted in you and set you on his throne to be king for the LORD your God, because your God loved Israel, to establish them forever. Therefore he made you king over them, to do justice and righteousness.”
9ราชินีถวายทองคำ 120 ตะลันต์ เครื่องเทศจำนวนมาก และอัญมณีแก่กษัตริย์ ไม่เคยมีใครนำเครื่องเทศมากมายเช่นที่ราชินีแห่งเชบาถวายโซโลมอนมาก่อน
9She gave the king one hundred and twenty talents of gold, spices in great abundance, and precious stones. There was never before such spice as the queen of Sheba gave to King Solomon.
10คนของฮูรามกับคนของโซโลมอนซึ่งนำทองคำจากโอฟีร์ ยังนำไม้อัลกัม และอัญมณีมาด้วย
10The servants of Huram and the servants of Solomon, who brought gold from Ophir, also brought algum trees and precious stones.
11กษัตริย์ใช้ไม้อัลกัมทำทางเดินยกระดับสำหรับพระวิหารของพระยาห์เวห์และวังของกษัตริย์ ทั้งทำพิณและเครื่องสายสำหรับนักร้อง ไม่เคยมีใครเห็นของเช่นนี้ในแผ่นดินยูดาห์มาก่อน
11The king used algum tree wood to make terraces for the LORD’s house and for the king’s house, and harps and stringed instruments for the singers. There were none like these seen before in the land of Judah.
12กษัตริย์โซโลมอนประทานทุกสิ่งที่ราชินีแห่งเชบาปรารถนาและทูลขอ มากกว่าสิ่งที่นางนำมาถวายกษัตริย์ จากนั้นนางกับผู้ติดตามกลับแผ่นดินของตน
12King Solomon gave to the queen of Sheba all her desire, whatever she asked, more than that which she had brought to the king. So she turned and went to her own land, she and her servants.
13ในหนึ่งปีโซโลมอนได้รับทองคำหนัก 666 ตะลันต์
13Now the weight of gold that came to Solomon in one year was six hundred sixty-six talents of gold,
14ยังไม่นับทองคำที่พ่อค้าและผู้ค้าขายนำมา กษัตริย์อาหรับทุกองค์และผู้ปกครองหัวเมืองต่างนำทองคำกับเงินมาถวายโซโลมอน
14in addition to that which the traders and merchants brought. All the kings of Arabia and the governors of the country brought gold and silver to Solomon.
15กษัตริย์โซโลมอนทำโล่ขนาดใหญ่จากทองคำตีแผ่ 200 อัน แต่ละอันใช้ทองคำ 600 เชเขล
15King Solomon made two hundred large shields of beaten gold. Six hundred shekels of beaten gold went to one large shield.
16เขาทำโล่อีก 300 อันจากทองคำตีแผ่ อันละ 300 เชเขล แล้วนำไปเก็บในวังป่าเลบานอน
16He made three hundred shields of beaten gold. Three hundred shekels of gold went to one shield. The king put them in the House of the Forest of Lebanon.
17กษัตริย์ยังทำบัลลังก์งาช้างขนาดใหญ่หุ้มด้วยทองคำบริสุทธิ์
17Moreover the king made a great throne of ivory, and overlaid it with pure gold.
18บัลลังก์มีบันได 6 ขั้น มีแท่นรองพระบาททองคำติดกับบัลลังก์ มีที่เท้าแขนทั้งสองข้าง และรูปสิงโต 2 ตัวยืนข้างที่เท้าแขน
18There were six steps to the throne, with a footstool of gold, which were fastened to the throne, and armrests on either side by the place of the seat, and two lions standing beside the armrests.
19บนบันได 6 ขั้นยังมีรูปสิงโตอีก 12 ตัว ยืนขนาบสองข้าง ไม่มีราชอาณาจักรใดทำบัลลังก์เช่นนี้
19Twelve lions stood there on the one side and on the other on the six steps. There was nothing like it made in any other kingdom.
20ภาชนะสำหรับดื่มของกษัตริย์โซโลมอนทั้งหมดทำด้วยทองคำ เครื่องใช้ทุกชิ้นในวังป่าเลบานอนก็ทำด้วยทองคำบริสุทธิ์ ในสมัยของโซโลมอนเงินไม่นับว่ามีค่าเลย
20All King Solomon’s drinking vessels were of gold, and all the vessels of the House of the Forest of Lebanon were of pure gold. Silver was not considered valuable in the days of Solomon.
21กษัตริย์มีเรือที่เดินทางไปทารชิชพร้อมคนของฮูราม ทุก 3 ปีเรือจากทารชิชกลับมาพร้อมทองคำ เงิน งาช้าง ลิง และนกยูง
21For the king had ships that went to Tarshish with Huram’s servants. Once every three years, the ships of Tarshish came bringing gold, silver, ivory, apes, and peacocks.
22กษัตริย์โซโลมอนมั่งคั่งและมีสติปัญญาเหนือกษัตริย์ทุกองค์บนแผ่นดิน
22So King Solomon exceeded all the kings of the earth in riches and wisdom.
23กษัตริย์ทั่วแผ่นดินต่างมาเข้าเฝ้าโซโลมอนเพื่อฟังสติปัญญาที่พระเจ้าประทานไว้ในใจเขา
23All the kings of the earth sought the presence of Solomon to hear his wisdom, which God had put in his heart.
24แต่ละองค์นำของบรรณาการมาทุกปี ได้แก่ ภาชนะเงิน ภาชนะทองคำ เสื้อผ้า เครื่องเกราะ เครื่องเทศ ม้า และล่อ
24They each brought tribute: vessels of silver, vessels of gold, clothing, armor, spices, horses, and mules every year.
25โซโลมอนมีโรงเก็บรถรบและคอกม้ารวม 4,000 แห่ง และมีทหารม้า 12,000 คนประจำตามเมืองที่เก็บรถรบและอยู่กับกษัตริย์ในเยรูซาเล็ม
25Solomon had four thousand stalls for horses and chariots, and twelve thousand horsemen that he stationed in the chariot cities and with the king at Jerusalem.
26เขาปกครองเหนือกษัตริย์ทั้งปวงตั้งแต่แม่น้ำใหญ่ไปจนถึงแผ่นดินชาวฟีลิสเตียและชายแดนอียิปต์
26He ruled over all the kings from the River even to the land of the Philistines, and to the border of Egypt.
27กษัตริย์ทำให้เงินในเยรูซาเล็มมีมากจนแทบไม่ต่างจากก้อนหิน และไม้ซีดาร์ก็มีมากพอ ๆ กับต้นมะเดื่อป่าในที่ราบต่ำ
27The king made silver as common in Jerusalem as stones, and he made cedars to be as abundant as the sycamore trees that are in the lowland.
28มีผู้นำม้าจากอียิปต์และทุกแผ่นดินมาให้โซโลมอน
28They brought horses for Solomon out of Egypt and out of all lands.
29ส่วนเรื่องอื่น ๆ ของโซโลมอนตั้งแต่ต้นจนจบ มีบันทึกอยู่ในประวัติของนาธันผู้เผยพระวจนะ ในคำพยากรณ์ของอาหิยาห์ชาวชิโลห์ และในนิมิตของอิดโดผู้หยั่งรู้เกี่ยวกับเยโรโบอัมบุตรเนบัท มิใช่หรือ
29Now the rest of the acts of Solomon, first and last, aren’t they written in the history of Nathan the prophet, and in the prophecy of Ahijah the Shilonite, and in the visions of Iddo the seer concerning Jeroboam the son of Nebat?
30โซโลมอนครองราชย์เหนือชาวอิสราเอลทั้งหมดที่เยรูซาเล็ม 40 ปี
30Solomon reigned in Jerusalem over all Israel forty years.
31แล้วโซโลมอนสิ้นชีวิตและถูกฝังในนครดาวิดบิดาของเขา เรโหโบอัมบุตรชายขึ้นครองราชย์แทน
31Solomon slept with his fathers, and he was buried in his father David’s city; and Rehoboam his son reigned in his place.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.