2 พงศาวดาร 16
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1ในปีที่ 36 แห่งรัชกาลอาสา บาอาชากษัตริย์อิสราเอลยกทัพโจมตียูดาห์และสร้างป้อมที่รามาห์ เพื่อไม่ให้ผู้คนเดินทางเข้าออกเขตของอาสากษัตริย์ยูดาห์
1And in the six and thirtieth year of his kingdom, Baasa the king of Israel came up against Juda, and built a wall about Rama, that no one might safely go out or come in of the kingdom of Asa.
2อาสานำเงินทองจากคลังพระวิหารของพระยาห์เวห์และคลังวัง ส่งให้เบนฮาดัดกษัตริย์ซีเรียซึ่งอยู่ที่ดามัสกัส พร้อมสารว่า
2Then Asa brought out silver and gold out of the treasures of the house of the Lord, and of the king’s treasures, and sent to Benadad king of Syria, who dwelt in Damascus, saying:
3“ขอให้เราทำสัญญาร่วมกันเหมือนบิดาของเราทั้งสองเคยทำกัน เราส่งเงินทองมาให้ท่านแล้ว ขอท่านยกเลิกสัญญากับบาอาชากษัตริย์อิสราเอล เพื่อเขาจะถอนทัพจากเรา”
3There is a league between me and thee, as there was between my father and thy father, wherefore I have sent thee silver and gold, that thou mayst break thy league with Baasa king of Israel, and make him depart from me.
4เบนฮาดัดตกลงและส่งแม่ทัพโจมตีเมืองต่าง ๆ ของอิสราเอล พวกเขาตีอีโยน ดาน อาเบลมาอิม และเมืองเก็บเสบียงทั้งหมดของนัฟทาลี
4And then Benadad heard this, he sent the captains of his armies against the cities of Israel: and they took Ahion, and Dan, and Abelmaim, and all the walled cities of Nephtali.
5พอบาอาชาได้ข่าว เขาก็หยุดสร้างป้อมที่รามาห์
5And when Baasa heard of it, he left off the building of Rama, and interrupted his work.
6กษัตริย์อาสาระดมชาวยูดาห์ทั้งหมดไปขนหินกับไม้ที่บาอาชาใช้สร้างรามาห์ แล้วนำไปสร้างเมืองเกบากับมิสปาห์
6Then king Asa took all Juda, and they carried away from Rama the stones, and the timber that Baasa had prepared for the building: and he built with them Gabaa, and Maspha.
7เวลานั้นฮานานีผู้หยั่งรู้มาเฝ้าอาสากษัตริย์ยูดาห์และทูลว่า “ฝ่าพระบาทพึ่งพากษัตริย์ซีเรียแทนที่จะพึ่งพระยาห์เวห์พระเจ้าของฝ่าพระบาท กองทัพของกษัตริย์ซีเรียจึงหลุดพ้นจากมือฝ่าพระบาท
7At that time Hanani the prophet came to Asa king of Juda, and said to him: Because thou hast had confidence in the king of Syria, and not in the Lord thy God, therefore hath the army of the king of Syria escaped out of thy hand.
8กองทัพชาวเอธิโอเปียกับชาวลูบิมมีมหาศาล มีทั้งรถรบและทหารม้ามากมายมิใช่หรือ แต่เมื่อฝ่าพระบาทพึ่งพาพระยาห์เวห์ พระองค์ทรงมอบพวกเขาไว้ในมือฝ่าพระบาท
8Were not the Ethiopians, and the Libyans much more numerous in chariots, and horsemen, and an exceeding great multitude: yet because thou trustedst in the Lord, he delivered them into thy hand?
9พระยาห์เวห์ทรงทอดพระเนตรไปทั่วโลก เพื่อแสดงฤทธิ์ช่วยผู้ที่มีใจซื่อตรงต่อพระองค์ ฝ่าพระบาททรงทำเรื่องโง่เขลา ต่อแต่นี้จะมีสงคราม”
9For the eyes of the Lord behold all the earth, and give strength to those who with a perfect heart trust in him. Wherefore thou hast done foolishly, and for this cause from this time wars shall arise against thee.
10อาสาโกรธผู้หยั่งรู้มากจนจับเขาขังคุก และในคราวเดียวกันก็กดขี่ประชาชนบางคน
10And Asa was angry with the seer, and commanded him to be put in prison: for he was greatly enraged because of this thing: and he put to death many of the people at that time.
11เรื่องราวของอาสาตั้งแต่ต้นจนจบมีบันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารกษัตริย์ยูดาห์และอิสราเอล
11But the works of Asa the first and last are written in the book of the kings of Juda and Israel.
12ปีที่ 39 แห่งรัชกาล อาสาป่วยที่เท้าอย่างหนัก แต่ยามป่วยเขาไม่ได้แสวงหาพระยาห์เวห์ กลับไปหาหมอเท่านั้น
12And Asa fell sick in the nine and thirtieth year of his reign, of a most violent pain in his feet, and yet in his illness he did not seek the Lord, but rather trusted in the skill of physicians.
13อาสาสิ้นชีวิตในปีที่ 41 แห่งรัชกาล
13And he slept with his fathers: and he died in the one and fortieth year of his reign.
14ผู้คนนำร่างเขาไปฝังในสุสานส่วนตัวที่เขาขุดเตรียมไว้ในนครดาวิด วางร่างบนเตียงที่อัดแน่นด้วยเครื่องหอมและเครื่องเทศหลายชนิดซึ่งช่างเครื่องหอมปรุงไว้ จากนั้นก่อกองไฟใหญ่เป็นเกียรติแก่เขา
14And they buried him in his own sepulchre, which he had made for himself in the city of David: and they laid him on his bed full of spices and odoriferous ointments, which were made by the art of the perfumers, and they burnt them over him with very great pomp.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.