Јаковљева 2
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Браћо моја! У вери Господа нашег славног Исуса Христа не гледајте ко је ко;
1ای برادران من، ایمان خداوند ما عیسی مسیح، رب الجلال را با ظاهربینی مدارید.
2јер ако дође у цркву вашу човек са златним прстеном и у светлој хаљини, а дође и сиромах у рђавој хаљини,
2زیرا اگر به کنیسه شما شخصی با انگشتری زرین و لباس نفیس داخل شود و فقیری نیز باپوشاک ناپاک درآید،
3и погледате на оног у светлој хаљини, и кажете му: Ти седи овде лепо, а сиромаху кажете: Ти стани тамо, или седи овде ниже подножја мог;
3و به صاحب لباس فاخرمتوجه شده، گویید: «اینجا نیکو بنشین» و به فقیرگویید: «تو در آنجا بایست یا زیر پای انداز من بنشین»،
4и не расудисте у себи, него бисте судије злих помисли.
4آیا در خود متردد نیستید و داوران خیالات فاسد نشده‌اید؟
5Чујте, љубазна браћо моја, не изабра ли Бог сиромахе овог света да буду богати вером, и наследници царства које обрече онима који њега љубе?
5ای برادران عزیز، گوش دهید. آیا خدا فقیران این جهان را برنگزیده است تا دولتمند در ایمان و وارث آن ملکوتی که به محبان خود وعده فرموده است بشوند؟
6А ви осрамотисте сиромаха. Нису ли то богати који вас муче и вуку вас на судове?
6لکن شما فقیر را حقیر شمرده‌اید. آیا دولتمندان برشما ستم نمی کنند و شما را در محکمه هانمی کشند؟
7Не хуле ли они на добро име ваше којим сте се назвали?
7آیا ایشان به آن نام نیکو که بر شما نهاده شده است کفر نمی گویند؟
8Ако, дакле, закон царски извршујете по писму: Љуби ближњег као самог себе, добро чините;
8اما اگر آن شریعت ملوکانه را برحسب کتاب به‌جا آورید یعنی «همسایه خود را مثل نفس خود محبت نما» نیکو می‌کنید.
9ако ли гледате ко је ко, грех чините, и бићете покарани од закона као преступници;
9لکن اگرظاهربینی کنید، گناه می‌کنید و شریعت شما را به خطاکاری ملزم می‌سازد.
10јер који сав закон одржи а сагреши у једном, крив је за све,
10زیرا هرکه تمام شریعت را نگاه دارد و در یک جزو بلغزد، ملزم همه می‌باشد.
11јер Онај који је рекао: Не чини прељубе, рекао је и: Не убиј. Ако дакле не учиниш прељубе а убијеш, постао си преступник закона.
11زیرا او که گفت: «زنا مکن»، نیزگفت: «قتل مکن». پس هرچند زنا نکنی، اگر قتل کردی، از شریعت تجاوز نمودی.
12Тако говорите и тако творите као они који ће законом слободе бити суђени;
12همچنین سخن گویید و عمل نمایید مانند کسانی که برایشان داوری به شریعت آزادی خواهد شد.
13јер ће ономе бити суд без милости који не чини милости; и хвали се милост на суду.
13زیرا آن داوری بی‌رحم خواهد بود برکسی‌که رحم نکرده است و رحم بر داوری مفتخرمی شود.
14Каква је корист, браћо моја, ако ко рече да има веру а дела нема? Зар га може вера спасти?
14ای برادران من، چه سود دارد اگر کسی گوید: «ایمان دارم» وقتی که عمل ندارد؟ آیاایمان می‌تواند او را نجات‌بخشد؟
15Ако, на пример, брат и ли сестра голи буду, или немају шта да једу,
15پس اگربرادری یا خواهری برهنه و محتاج خوراک روزینه باشد،
16и рече им који од вас: Идите с миром, грејте се, и наситите се, а не да им потребе телесне, шта помаже?
16و کسی از شما بدیشان گوید: «به سلامتی بروید و گرم و سیر شوید»، لیکن مایحتاج بدن را بدیشان ندهد، چه نفع دارد؟
17Тако и вера ако нема дела, мртва је по себи.
17همچنین ایمان نیز اگر اعمال ندارد، در خودمرده است.
18Но може ко рећи: Ти имаш веру, а ја имам дела. Покажи ми веру своју без дела својих, а ја ћу теби показати веру своју из дела својих.
18بلکه کسی خواهد گفت: «تو ایمان داری و من اعمال دارم. ایمان خود را بدون اعمال به من بنما و من ایمان خود را از اعمال خود به توخواهم نمود.»
19Ти верујеш да је један Бог; добро чиниш; и ђаволи верују, и дрхћу.
19تو ایمان داری که خدا واحداست؟ نیکو می‌کنی! شیاطین نیز ایمان دارند و می لرزند!
20Али хоћеш ли разумети, о човече сујетни! Да је вера без дела мртва?
20و لیکن‌ای مرد باطل، آیا می‌خواهی دانست که ایمان بدون اعمال، باطل است؟
21Авраам отац наш не оправда ли се делима кад принесе Исака, сина свог, на олтар?
21آیا پدر ما ابراهیم به اعمال، عادل شمرده نشد وقتی که پسر خود اسحاق را به قربانگاه گذرانید؟
22Видиш ли да вера поможе делима његовим, и кроз дела сврши се вера?
22می‌بینی که ایمان با اعمال او عمل کرد و ایمان از اعمال، کامل گردید.
23И изврши се писмо које говори: Авраам верова Богу, и прими му се у правду, и пријатељ Божји назва се.
23و آن نوشته تمام گشت که می‌گوید: «ابراهیم به خداایمان آورد و برای او به عدالت محسوب گردید»، و دوست خدا نامیده شد.
24Видите ли, дакле, да се делима правда човек, а не самом вером?
24پس می‌بینید که انسان از اعمال عادل شمرده می‌شود، نه از ایمان تنها.
25А тако и Раав курва не оправда ли се делима кад прими уходе, и изведе их другим путем?
25و همچنین آیا راحاب فاحشه نیز ازاعمال عادل شمرده نشد وقتی که قاصدان راپذیرفته، به راهی دیگر روانه نمود؟
26Јер, као што је тело без духа мртво, тако је и вера без добрих дела мртва.
26زیراچنانکه بدن بدون روح مرده است، همچنین ایمان بدون اعمال نیز مرده است.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.