James 2
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1My brothers, as you hold out your faith in our glorious Lord Jesus Christ, do not show favoritism.
1ای برادران من، ایمان خداوند ما عیسی مسیح، رب الجلال را با ظاهربینی مدارید.
2Suppose a man comes into your meeting wearing a gold ring and fine clothes, and a poor man in shabby clothes also comes in.
2زیرا اگر به کنیسه شما شخصی با انگشتری زرین و لباس نفیس داخل شود و فقیری نیز باپوشاک ناپاک درآید،
3If you lavish attention on the man in fine clothes and say, “Here is a seat of honor,” but say to the poor man, “You must stand” or “Sit at my feet,”
3و به صاحب لباس فاخرمتوجه شده، گویید: «اینجا نیکو بنشین» و به فقیرگویید: «تو در آنجا بایست یا زیر پای انداز من بنشین»،
4have you not discriminated among yourselves and become judges with evil thoughts?
4آیا در خود متردد نیستید و داوران خیالات فاسد نشده‌اید؟
5Listen, my beloved brothers: Has not God chosen the poor of this world to be rich in faith and to inherit the kingdom He promised those who love Him?
5ای برادران عزیز، گوش دهید. آیا خدا فقیران این جهان را برنگزیده است تا دولتمند در ایمان و وارث آن ملکوتی که به محبان خود وعده فرموده است بشوند؟
6But you have dishonored the poor. Is it not the rich who oppress you and drag you into court?
6لکن شما فقیر را حقیر شمرده‌اید. آیا دولتمندان برشما ستم نمی کنند و شما را در محکمه هانمی کشند؟
7Are they not the ones who blaspheme the noble name by which you have been called?
7آیا ایشان به آن نام نیکو که بر شما نهاده شده است کفر نمی گویند؟
8If you really fulfill the royal law stated in Scripture, “Love your neighbor as yourself,” you are doing well.
8اما اگر آن شریعت ملوکانه را برحسب کتاب به‌جا آورید یعنی «همسایه خود را مثل نفس خود محبت نما» نیکو می‌کنید.
9But if you show favoritism, you sin and are convicted by the law as transgressors.
9لکن اگرظاهربینی کنید، گناه می‌کنید و شریعت شما را به خطاکاری ملزم می‌سازد.
10Whoever keeps the whole law but stumbles at just one point is guilty of breaking all of it.
10زیرا هرکه تمام شریعت را نگاه دارد و در یک جزو بلغزد، ملزم همه می‌باشد.
11For He who said, “Do not commit adultery,” also said, “Do not murder.” If you do not commit adultery, but do commit murder, you have become a lawbreaker.
11زیرا او که گفت: «زنا مکن»، نیزگفت: «قتل مکن». پس هرچند زنا نکنی، اگر قتل کردی، از شریعت تجاوز نمودی.
12Speak and act as those who are going to be judged by the law that gives freedom.
12همچنین سخن گویید و عمل نمایید مانند کسانی که برایشان داوری به شریعت آزادی خواهد شد.
13For judgment without mercy will be shown to anyone who has not been merciful. Mercy triumphs over judgment.
13زیرا آن داوری بی‌رحم خواهد بود برکسی‌که رحم نکرده است و رحم بر داوری مفتخرمی شود.
14What good is it, my brothers, if someone claims to have faith, but has no deeds? Can such faith save him?
14ای برادران من، چه سود دارد اگر کسی گوید: «ایمان دارم» وقتی که عمل ندارد؟ آیاایمان می‌تواند او را نجات‌بخشد؟
15Suppose a brother or sister is without clothes and daily food.
15پس اگربرادری یا خواهری برهنه و محتاج خوراک روزینه باشد،
16If one of you tells him, “Go in peace; stay warm and well fed,” but does not provide for his physical needs, what good is that?
16و کسی از شما بدیشان گوید: «به سلامتی بروید و گرم و سیر شوید»، لیکن مایحتاج بدن را بدیشان ندهد، چه نفع دارد؟
17So too, faith by itself, if it does not result in action, is dead.
17همچنین ایمان نیز اگر اعمال ندارد، در خودمرده است.
18But someone will say, “You have faith and I have deeds.” Show me your faith without deeds, and I will show you my faith by my deeds.
18بلکه کسی خواهد گفت: «تو ایمان داری و من اعمال دارم. ایمان خود را بدون اعمال به من بنما و من ایمان خود را از اعمال خود به توخواهم نمود.»
19You believe that God is one. Good for you! Even the demons believe that—and shudder.
19تو ایمان داری که خدا واحداست؟ نیکو می‌کنی! شیاطین نیز ایمان دارند و می لرزند!
20O foolish man, do you want evidence that faith without deeds is worthless?
20و لیکن‌ای مرد باطل، آیا می‌خواهی دانست که ایمان بدون اعمال، باطل است؟
21Was not our father Abraham justified by what he did when he offered his son Isaac on the altar?
21آیا پدر ما ابراهیم به اعمال، عادل شمرده نشد وقتی که پسر خود اسحاق را به قربانگاه گذرانید؟
22You see that his faith was working with his actions, and his faith was perfected by what he did.
22می‌بینی که ایمان با اعمال او عمل کرد و ایمان از اعمال، کامل گردید.
23And the Scripture was fulfilled that says, “Abraham believed God, and it was credited to him as righteousness,” and he was called a friend of God.
23و آن نوشته تمام گشت که می‌گوید: «ابراهیم به خداایمان آورد و برای او به عدالت محسوب گردید»، و دوست خدا نامیده شد.
24As you can see, a man is justified by his deeds and not by faith alone.
24پس می‌بینید که انسان از اعمال عادل شمرده می‌شود، نه از ایمان تنها.
25In the same way, was not even Rahab the prostitute justified by her actions when she welcomed the spies and sent them off on another route?
25و همچنین آیا راحاب فاحشه نیز ازاعمال عادل شمرده نشد وقتی که قاصدان راپذیرفته، به راهی دیگر روانه نمود؟
26As the body without the spirit is dead, so faith without deeds is dead.
26زیراچنانکه بدن بدون روح مرده است، همچنین ایمان بدون اعمال نیز مرده است.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.