James 2
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Freedom Bible (Thai)
1My brothers, as you hold out your faith in our glorious Lord Jesus Christ, do not show favoritism.
1พี่น้องของข้าพเจ้า ในเมื่อพวกคุณมีความเชื่อในองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเยซูคริสต์ของเรา ผู้ทรงพระสิริ ก็อย่าลำเอียงเข้าข้างคน
2Suppose a man comes into your meeting wearing a gold ring and fine clothes, and a poor man in shabby clothes also comes in.
2สมมุติว่า มีชายคนหนึ่งสวมแหวนทองและเสื้อผ้างดงามเข้ามาในซินาโกกของพวกคุณ และมีคนจนสวมเสื้อผ้าสกปรกเข้ามาด้วย
3If you lavish attention on the man in fine clothes and say, “Here is a seat of honor,” but say to the poor man, “You must stand” or “Sit at my feet,”
3ถ้าพวกคุณเอาใจใส่คนที่สวมเสื้อผ้างดงามเป็นพิเศษ และบอกเขาว่า “เชิญนั่งตรงที่ดีนี่” แต่บอกคนจนว่า “ยืนตรงนั้น” หรือ “นั่งข้างที่วางเท้าของฉัน”
4have you not discriminated among yourselves and become judges with evil thoughts?
4พวกคุณก็ลำเอียงและแบ่งแยกคนกันเอง และกลายเป็นผู้พิพากษาที่คิดชั่ว ไม่ใช่หรือ?
5Listen, my beloved brothers: Has not God chosen the poor of this world to be rich in faith and to inherit the kingdom He promised those who love Him?
5พี่น้องที่รักของข้าพเจ้า ฟังให้ดี พระเจ้าไม่ได้ทรงเลือกคนจนในโลกนี้ให้ร่ำรวยในความเชื่อ และเป็นผู้รับมรดกแห่งอาณาจักรที่พระองค์ทรงสัญญาแก่คนที่รักพระองค์หรือ?
6But you have dishonored the poor. Is it not the rich who oppress you and drag you into court?
6แต่พวกคุณกลับดูหมิ่นคนจน ไม่ใช่คนร่ำรวยหรือที่กดขี่พวกคุณ และลากพวกคุณไปขึ้นศาลด้วยตนเอง?
7Are they not the ones who blaspheme the noble name by which you have been called?
7ไม่ใช่พวกเขาหรือที่หมิ่นประมาทพระนามอันทรงเกียรติ ซึ่งพวกคุณได้รับการเรียกตามพระนามนั้น?
8If you really fulfill the royal law stated in Scripture, “Love your neighbor as yourself,” you are doing well.
8แต่ถ้าพวกคุณทำตามธรรมบัญญัติของกษัตริย์ให้ครบถ้วน ตามพระคัมภีร์ที่ว่า “จงรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตัวเอง” พวกคุณก็ทำดี
9But if you show favoritism, you sin and are convicted by the law as transgressors.
9แต่ถ้าพวกคุณลำเอียง ก็กำลังทำบาป และธรรมบัญญัติก็ตัดสินว่าพวกคุณเป็นผู้ละเมิด
10Whoever keeps the whole law but stumbles at just one point is guilty of breaking all of it.
10เพราะใครก็ตามที่รักษาธรรมบัญญัติทั้งหมด แต่พลาดเพียงข้อเดียว ก็มีความผิดต่อทั้งหมด
11For He who said, “Do not commit adultery,” also said, “Do not murder.” If you do not commit adultery, but do commit murder, you have become a lawbreaker.
11เพราะพระองค์ผู้กล่าวว่า “อย่าล่วงประเวณี” ก็กล่าวด้วยว่า “อย่าฆ่าคน” ดังนั้น ถ้าคุณไม่ล่วงประเวณี แต่ฆ่าคน คุณก็กลายเป็นผู้ละเมิดธรรมบัญญัติ
12Speak and act as those who are going to be judged by the law that gives freedom.
12จงพูดและจงทำเหมือนคนที่จะถูกพิพากษาตามธรรมบัญญัติแห่งเสรีภาพ
13For judgment without mercy will be shown to anyone who has not been merciful. Mercy triumphs over judgment.
13เพราะคนที่ไม่แสดงความเมตตา จะถูกพิพากษาโดยปราศจากความเมตตา ความเมตตามีชัยเหนือการพิพากษา
14What good is it, my brothers, if someone claims to have faith, but has no deeds? Can such faith save him?
14พี่น้องของข้าพเจ้า จะมีประโยชน์อะไร ถ้าใครบอกว่าตนมีความเชื่อ แต่ไม่มีการกระทำ? ความเชื่อนั้นจะช่วยเขาให้รอดได้หรือ?
15Suppose a brother or sister is without clothes and daily food.
15ถ้าพี่น้องชายหรือหญิงไม่มีเสื้อผ้าสวมใส่ และขาดอาหารประจำวัน
16If one of you tells him, “Go in peace; stay warm and well fed,” but does not provide for his physical needs, what good is that?
16แล้วคนหนึ่งในพวกคุณบอกพวกเขาว่า “ไปอย่างสงบสุขเถอะ ขอให้อบอุ่นและอิ่มเถอะ” แต่ไม่ได้ให้สิ่งที่ร่างกายต้องการ จะมีประโยชน์อะไร?
17So too, faith by itself, if it does not result in action, is dead.
17ความเชื่อก็เช่นกัน ถ้าไม่มีการกระทำ ความเชื่อนั้นก็ตายอยู่ในตัวเอง
18But someone will say, “You have faith and I have deeds.” Show me your faith without deeds, and I will show you my faith by my deeds.
18แต่บางคนจะพูดว่า “คุณมีความเชื่อ ส่วนฉันมีการกระทำ” จงแสดงความเชื่อของคุณที่ไม่มีการกระทำให้ข้าพเจ้าเห็น แล้วข้าพเจ้าจะแสดงความเชื่อของข้าพเจ้าให้คุณเห็นด้วยการกระทำของข้าพเจ้า
19You believe that God is one. Good for you! Even the demons believe that—and shudder.
19คุณเชื่อว่าพระเจ้าทรงเป็นหนึ่ง นั่นก็ถูกต้อง แม้แต่พวกปีศาจก็เชื่อ และตัวสั่น
20O foolish man, do you want evidence that faith without deeds is worthless?
20คนไร้แก่นสาร คุณอยากรู้ไหมว่า ความเชื่อที่ไม่มีการกระทำนั้นตาย?
21Was not our father Abraham justified by what he did when he offered his son Isaac on the altar?
21อับราฮัมบิดาของเราไม่ได้รับความชอบธรรมจากการกระทำหรือ เมื่อเขาถวายอิสอัคบุตรชายของเขาบนแท่นบูชา?
22You see that his faith was working with his actions, and his faith was perfected by what he did.
22คุณเห็นว่า ความเชื่อทำงานร่วมกับการกระทำของเขา และการกระทำทำให้ความเชื่อนั้นสมบูรณ์
23And the Scripture was fulfilled that says, “Abraham believed God, and it was credited to him as righteousness,” and he was called a friend of God.
23ดังนั้น พระคัมภีร์จึงสำเร็จตามที่กล่าวว่า “อับราฮัมเชื่อพระเจ้า และพระองค์ทรงนับความเชื่อนั้นเป็นความชอบธรรมแก่เขา” และเขาได้รับการเรียกว่ามิตรของพระเจ้า
24As you can see, a man is justified by his deeds and not by faith alone.
24พวกคุณก็เห็นว่า คนหนึ่งได้รับความชอบธรรมจากการกระทำ ไม่ใช่จากความเชื่อเพียงอย่างเดียว
25In the same way, was not even Rahab the prostitute justified by her actions when she welcomed the spies and sent them off on another route?
25ราหับหญิงโสเภณีก็เช่นกัน นางไม่ได้รับความชอบธรรมจากการกระทำหรือ เมื่อนางต้อนรับผู้ส่งสาร และส่งพวกเขาออกไปอีกทางหนึ่ง?
26As the body without the spirit is dead, so faith without deeds is dead.
26เพราะร่างกายที่ไม่มีวิญญาณนั้นตายแล้วฉันใด ความเชื่อที่ไม่มีการกระทำก็ตายแล้วฉันนั้น
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.