James 2
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Freedom Bible (Thai)
1Ka manuca rhoek, mamih kah thangpomnah Boeipa Jesuh Khrih tangnah te maelhmai sawtnah khueh uh boeh.
1พี่น้องของข้าพเจ้า ในเมื่อพวกคุณมีความเชื่อในองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเยซูคริสต์ของเรา ผู้ทรงพระสิริ ก็อย่าลำเอียงเข้าข้างคน
2Nangmih kah tunim khuikah hlang pakhat te sui kubuen, himbai a cim thik la kun coeng. Te vaengah khodaeng khaw himbai a savawk la a kun van atah,
2สมมุติว่า มีชายคนหนึ่งสวมแหวนทองและเสื้อผ้างดงามเข้ามาในซินาโกกของพวกคุณ และมีคนจนสวมเสื้อผ้าสกปรกเข้ามาด้วย
3na paelki tih himbai a cim thik aka bai te, “Nang tah hela balh ngol van,” na ti nah. Khodaeng te, “Nang tah soei pai lamtah ka khotloeng hmuiah ngol,” na ti nah.
3ถ้าพวกคุณเอาใจใส่คนที่สวมเสื้อผ้างดงามเป็นพิเศษ และบอกเขาว่า “เชิญนั่งตรงที่ดีนี่” แต่บอกคนจนว่า “ยืนตรงนั้น” หรือ “นั่งข้างที่วางเท้าของฉัน”
4Namah khuiah na boelhkhoeh uh neh, kopoek thae kah laitloekkung la na coeng uh pawt nim?
4พวกคุณก็ลำเอียงและแบ่งแยกคนกันเอง และกลายเป็นผู้พิพากษาที่คิดชั่ว ไม่ใช่หรือ?
5Ka manuca thintlo hnatun uh lah. Diklai khodaeng rhoek te tangnah dongah Pathen loh a kuirhang sak ham neh a lungnah rhoek ham a kam pah ram kah rhopangkung la a tuek moenih a?
5พี่น้องที่รักของข้าพเจ้า ฟังให้ดี พระเจ้าไม่ได้ทรงเลือกคนจนในโลกนี้ให้ร่ำรวยในความเชื่อ และเป็นผู้รับมรดกแห่งอาณาจักรที่พระองค์ทรงสัญญาแก่คนที่รักพระองค์หรือ?
6Tedae, nangmih loh khodaeng te yah na bai uh. Kuirhang rhoek loh nangmih m'phaep moenih a? Amih loh nangmih te dumlai khuila m'mawt ta.
6แต่พวกคุณกลับดูหมิ่นคนจน ไม่ใช่คนร่ำรวยหรือที่กดขี่พวกคุณ และลากพวกคุณไปขึ้นศาลด้วยตนเอง?
7Amih loh nangmih te ming then m'phoei thil uh tih ng'soehsal uh moenih a?
7ไม่ใช่พวกเขาหรือที่หมิ่นประมาทพระนามอันทรงเกียรติ ซึ่งพวกคุณได้รับการเรียกตามพระนามนั้น?
8Boei olkhueng te cacim vanbangla na soep sak atah na imben te namah bangla lungnah lamtah buelh saii.
8แต่ถ้าพวกคุณทำตามธรรมบัญญัติของกษัตริย์ให้ครบถ้วน ตามพระคัมภีร์ที่ว่า “จงรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตัวเอง” พวกคุณก็ทำดี
9Tedae maelhmai na sawt uh atah tholhnah na saii tih olkhueng loh boekoekkung la n'toeltham.
9แต่ถ้าพวกคุณลำเอียง ก็กำลังทำบาป และธรรมบัญญัติก็ตัดสินว่าพวกคุณเป็นผู้ละเมิด
10Anih loh olkhueng te boeih a tuem dae pakhat dongah a tongtah atah boeih a yook kuekluek coeng.
10เพราะใครก็ตามที่รักษาธรรมบัญญัติทั้งหมด แต่พลาดเพียงข้อเดียว ก็มีความผิดต่อทั้งหมด
11Aka thui loh, “Samphaih boeh, hlang ngawn boeh,” a ti. Tedae na samphaih, hlang na ngawn tih olkhueng kah boekoekkung la na om uh moenih a?
11เพราะพระองค์ผู้กล่าวว่า “อย่าล่วงประเวณี” ก็กล่าวด้วยว่า “อย่าฆ่าคน” ดังนั้น ถ้าคุณไม่ล่วงประเวณี แต่ฆ่าคน คุณก็กลายเป็นผู้ละเมิดธรรมบัญญัติ
12Te dongah poenghalnah olkhueng neh laitloek ham aka caai loh na thui bangla saii van saw.
12จงพูดและจงทำเหมือนคนที่จะถูกพิพากษาตามธรรมบัญญัติแห่งเสรีภาพ
13Laitloeknah te mawth tih rhennah khueh pawt cakhaw rhennah loh laitloeknah te a koevoei tak.
13เพราะคนที่ไม่แสดงความเมตตา จะถูกพิพากษาโดยปราศจากความเมตตา ความเมตตามีชัยเหนือการพิพากษา
14Balae aka hoeikhang, ka manuca rhoek? Khat khat loh tangnah a khueh te a thui dae a khoboe neh a rhoih pawt atah, tangnah loh anih khang thai mahnim?
14พี่น้องของข้าพเจ้า จะมีประโยชน์อะไร ถ้าใครบอกว่าตนมีความเชื่อ แต่ไม่มีการกระทำ? ความเชื่อนั้นจะช่วยเขาให้รอดได้หรือ?
15Paca boeina neh tanu takhong loh a tlingyal la om tih vuenhlaem buh vawtthoek mai ni.
15ถ้าพี่น้องชายหรือหญิงไม่มีเสื้อผ้าสวมใส่ และขาดอาหารประจำวัน
16Nangmih khuikah khat khat loh amih te, “Ngaimong la cet , a baetue neh a hah la ne,” a ti nah. Tedae amih pum kah a ngoe ngaih te na paek uh pawt atah balae a hoeikhang eh?
16แล้วคนหนึ่งในพวกคุณบอกพวกเขาว่า “ไปอย่างสงบสุขเถอะ ขอให้อบอุ่นและอิ่มเถอะ” แต่ไม่ได้ให้สิ่งที่ร่างกายต้องการ จะมีประโยชน์อะไร?
17Te dongah tangnah long khaw khoboe a khueh pawt atah amah te aka duek la om.
17ความเชื่อก็เช่นกัน ถ้าไม่มีการกระทำ ความเชื่อนั้นก็ตายอยู่ในตัวเอง
18Tedae khat khat loh, “Nang loh tangnah na khueh, kai tah khoboe ka khueh. Khoboe muehla na tangnah te kai n'tueng lah. Kai loh nang te ka khoboe lamloh tangnah kan tueng eh?,” a ti ni.
18แต่บางคนจะพูดว่า “คุณมีความเชื่อ ส่วนฉันมีการกระทำ” จงแสดงความเชื่อของคุณที่ไม่มีการกระทำให้ข้าพเจ้าเห็น แล้วข้าพเจ้าจะแสดงความเชื่อของข้าพเจ้าให้คุณเห็นด้วยการกระทำของข้าพเจ้า
19Nang loh Pathen tah pakhat ni tila na tangnah tih buelh na saii ngawn. Rhaithae rhoek long pataeng a tangnah uh tih a maehma uh ta.
19คุณเชื่อว่าพระเจ้าทรงเป็นหนึ่ง นั่นก็ถูกต้อง แม้แต่พวกปีศาจก็เชื่อ และตัวสั่น
20Olhong hlang aw, ming ham na ngaih dae a? Tangnah loh bisai a khueh pawt atah palyal lamni a poeh.
20คนไร้แก่นสาร คุณอยากรู้ไหมว่า ความเชื่อที่ไม่มีการกระทำนั้นตาย?
21A pa Abraham tah a bisai neh a tang moenih a? A capa Isaak te hmueihtuk dongah a nawn ta.
21อับราฮัมบิดาของเราไม่ได้รับความชอบธรรมจากการกระทำหรือ เมื่อเขาถวายอิสอัคบุตรชายของเขาบนแท่นบูชา?
22Tangnah loh a bisai neh a bongyong daengah ni a bisai dongah tangnah a soep te na hmu uh.
22คุณเห็นว่า ความเชื่อทำงานร่วมกับการกระทำของเขา และการกระทำทำให้ความเชื่อนั้นสมบูรณ์
23Te dongah Cacim loh a thui te soep coeng. Abraham loh Pathen te a tangnah vaengah anih te duengnah dongah a tae thil tih Pathen kah paya la a khue.
23ดังนั้น พระคัมภีร์จึงสำเร็จตามที่กล่าวว่า “อับราฮัมเชื่อพระเจ้า และพระองค์ทรงนับความเชื่อนั้นเป็นความชอบธรรมแก่เขา” และเขาได้รับการเรียกว่ามิตรของพระเจ้า
24Hlang tah tangnah bueng nen pawt tih bisai lamloh a tang te na ming uh.
24พวกคุณก็เห็นว่า คนหนึ่งได้รับความชอบธรรมจากการกระทำ ไม่ใช่จากความเชื่อเพียงอย่างเดียว
25Rahab hlanghalh khaw a bisai lamloh a tang moenih a? Puencawn rhoi te a doe tih a tloe long a tueih ta.
25ราหับหญิงโสเภณีก็เช่นกัน นางไม่ได้รับความชอบธรรมจากการกระทำหรือ เมื่อนางต้อนรับผู้ส่งสาร และส่งพวกเขาออกไปอีกทางหนึ่ง?
26Mueihla aka tal pum tah aka duek la a om vanbangla bisai aka tal tangnah khaw a duek la om van.
26เพราะร่างกายที่ไม่มีวิญญาณนั้นตายแล้วฉันใด ความเชื่อที่ไม่มีการกระทำก็ตายแล้วฉันนั้น
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.