رِسَالَةُ يَعْقُوبَ 2
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)Translation
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
Freedom Bible (Thai)
1يَا إِخْوَتِي، لَا يَكُنْ لَكُمْ إِيمَانُ رَبِّنَا يَسُوعَ ٱلْمَسِيحِ، رَبِّ ٱلْمَجْدِ، فِي ٱلْمُحَابَاةِ.
1พี่น้องของข้าพเจ้า ในเมื่อพวกคุณมีความเชื่อในองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเยซูคริสต์ของเรา ผู้ทรงพระสิริ ก็อย่าลำเอียงเข้าข้างคน
2فَإِنَّهُ إِنْ دَخَلَ إِلَى مَجْمَعِكُمْ رَجُلٌ بِخَوَاتِمِ ذَهَبٍ فِي لِبَاسٍ بَهِيٍّ، وَدَخَلَ أَيْضًا فَقِيرٌ بِلِبَاسٍ وَسِخٍ،
2สมมุติว่า มีชายคนหนึ่งสวมแหวนทองและเสื้อผ้างดงามเข้ามาในซินาโกกของพวกคุณ และมีคนจนสวมเสื้อผ้าสกปรกเข้ามาด้วย
3فَنَظَرْتُمْ إِلَى ٱللَّابِسِ ٱللِّبَاسَ ٱلْبَهِيَّ وَقُلْتُمْ لَهُ: «ٱجْلِسْ أَنْتَ هُنَا حَسَنًا». وَقُلْتُمْ لِلْفَقِيرِ: «قِفْ أَنْتَ هُنَاكَ» أَوِ: «ٱجْلِسْ هُنَا تَحْتَ مَوْطِىءِ قَدَمَيَّ».
3ถ้าพวกคุณเอาใจใส่คนที่สวมเสื้อผ้างดงามเป็นพิเศษ และบอกเขาว่า “เชิญนั่งตรงที่ดีนี่” แต่บอกคนจนว่า “ยืนตรงนั้น” หรือ “นั่งข้างที่วางเท้าของฉัน”
4فَهَلْ لَا تَرْتَابُونَ فِي أَنْفُسِكُمْ، وَتَصِيرُونَ قُضَاةَ أَفْكَارٍ شِرِّيرَةٍ؟
4พวกคุณก็ลำเอียงและแบ่งแยกคนกันเอง และกลายเป็นผู้พิพากษาที่คิดชั่ว ไม่ใช่หรือ?
5ٱسْمَعُوا يَا إِخْوَتِي ٱلْأَحِبَّاءَ: أَمَا ٱخْتَارَ ٱللهُ فُقَرَاءَ هَذَا ٱلْعَالَمِ أَغْنِيَاءَ فِي ٱلْإِيمَانِ، وَوَرَثَةَ ٱلْمَلَكُوتِ ٱلَّذِي وَعَدَ بِهِ ٱلَّذِينَ يُحِبُّونَهُ؟
5พี่น้องที่รักของข้าพเจ้า ฟังให้ดี พระเจ้าไม่ได้ทรงเลือกคนจนในโลกนี้ให้ร่ำรวยในความเชื่อ และเป็นผู้รับมรดกแห่งอาณาจักรที่พระองค์ทรงสัญญาแก่คนที่รักพระองค์หรือ?
6وَأَمَّا أَنْتُمْ فَأَهَنْتُمُ ٱلْفَقِيرَ. أَلَيْسَ ٱلْأَغْنِيَاءُ يَتَسَلَّطُونَ عَلَيْكُمْ وَهُمْ يَجُرُّونَكُمْ إِلَى ٱلْمَحَاكِمِ؟
6แต่พวกคุณกลับดูหมิ่นคนจน ไม่ใช่คนร่ำรวยหรือที่กดขี่พวกคุณ และลากพวกคุณไปขึ้นศาลด้วยตนเอง?
7أَمَا هُمْ يُجَدِّفُونَ عَلَى ٱلِٱسْمِ ٱلْحَسَنِ ٱلَّذِي دُعِيَ بِهِ عَلَيْكُمْ؟
7ไม่ใช่พวกเขาหรือที่หมิ่นประมาทพระนามอันทรงเกียรติ ซึ่งพวกคุณได้รับการเรียกตามพระนามนั้น?
8فَإِنْ كُنْتُمْ تُكَمِّلُونَ ٱلنَّامُوسَ ٱلْمُلُوكِيَّ حَسَبَ ٱلْكِتَابِ: «تُحِبُّ قَرِيبَكَ كَنَفْسِكَ»، فَحَسَنًا تَفْعَلُونَ.
8แต่ถ้าพวกคุณทำตามธรรมบัญญัติของกษัตริย์ให้ครบถ้วน ตามพระคัมภีร์ที่ว่า “จงรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตัวเอง” พวกคุณก็ทำดี
9وَلَكِنْ إِنْ كُنْتُمْ تُحَابُونَ، تَفْعَلُونَ خَطِيَّةً، مُوَبَّخِينَ مِنَ ٱلنَّامُوسِ كَمُتَعَدِّينَ.
9แต่ถ้าพวกคุณลำเอียง ก็กำลังทำบาป และธรรมบัญญัติก็ตัดสินว่าพวกคุณเป็นผู้ละเมิด
10لِأَنَّ مَنْ حَفِظَ كُلَّ ٱلنَّامُوسِ، وَإِنَّمَا عَثَرَ فِي وَاحِدَةٍ، فَقَدْ صَارَ مُجْرِمًا فِي ٱلْكُلِّ.
10เพราะใครก็ตามที่รักษาธรรมบัญญัติทั้งหมด แต่พลาดเพียงข้อเดียว ก็มีความผิดต่อทั้งหมด
11لِأَنَّ ٱلَّذِي قَالَ: «لَا تَزْنِ»، قَالَ أَيْضًا: «لَا تَقْتُلْ». فَإِنْ لَمْ تَزْنِ وَلَكِنْ قَتَلْتَ، فَقَدْ صِرْتَ مُتَعَدِّيًا ٱلنَّامُوسَ.
11เพราะพระองค์ผู้กล่าวว่า “อย่าล่วงประเวณี” ก็กล่าวด้วยว่า “อย่าฆ่าคน” ดังนั้น ถ้าคุณไม่ล่วงประเวณี แต่ฆ่าคน คุณก็กลายเป็นผู้ละเมิดธรรมบัญญัติ
12هَكَذَا تَكَلَّمُوا وَهَكَذَا ٱفْعَلُوا كَعَتِيدِينَ أَنْ تُحَاكَمُوا بِنَامُوسِ ٱلْحُرِّيَّةِ.
12จงพูดและจงทำเหมือนคนที่จะถูกพิพากษาตามธรรมบัญญัติแห่งเสรีภาพ
13لِأَنَّ ٱلْحُكْمَ هُوَ بِلَا رَحْمَةٍ لِمَنْ لَمْ يَعْمَلْ رَحْمَةً، وَٱلرَّحْمَةُ تَفْتَخِرُ عَلَى ٱلْحُكْمِ.
13เพราะคนที่ไม่แสดงความเมตตา จะถูกพิพากษาโดยปราศจากความเมตตา ความเมตตามีชัยเหนือการพิพากษา
14مَا ٱلْمَنْفَعَةُ يَا إِخْوَتِي إِنْ قَالَ أَحَدٌ إِنَّ لَهُ إِيمَانًا وَلَكِنْ لَيْسَ لَهُ أَعْمَالٌ، هَلْ يَقْدِرُ ٱلْإِيمَانُ أَنْ يُخَلِّصَهُ؟
14พี่น้องของข้าพเจ้า จะมีประโยชน์อะไร ถ้าใครบอกว่าตนมีความเชื่อ แต่ไม่มีการกระทำ? ความเชื่อนั้นจะช่วยเขาให้รอดได้หรือ?
15إِنْ كَانَ أَخٌ وَأُخْتٌ عُرْيَانَيْنِ وَمُعْتَازَيْنِ لِلْقُوتِ ٱلْيَوْمِيِّ،
15ถ้าพี่น้องชายหรือหญิงไม่มีเสื้อผ้าสวมใส่ และขาดอาหารประจำวัน
16فَقَالَ لَهُمَا أَحَدُكُمُ: «ٱمْضِيَا بِسَلَامٍ، ٱسْتَدْفِئَا وَٱشْبَعَا»، وَلَكِنْ لَمْ تُعْطُوهُمَا حَاجَاتِ ٱلْجَسَدِ، فَمَا ٱلْمَنْفَعَةُ؟
16แล้วคนหนึ่งในพวกคุณบอกพวกเขาว่า “ไปอย่างสงบสุขเถอะ ขอให้อบอุ่นและอิ่มเถอะ” แต่ไม่ได้ให้สิ่งที่ร่างกายต้องการ จะมีประโยชน์อะไร?
17هَكَذَا ٱلْإِيمَانُ أَيْضًا، إِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ أَعْمَالٌ، مَيِّتٌ فِي ذَاتِهِ.
17ความเชื่อก็เช่นกัน ถ้าไม่มีการกระทำ ความเชื่อนั้นก็ตายอยู่ในตัวเอง
18لَكِنْ يَقُولُ قَائِلٌ: «أَنْتَ لَكَ إِيمَانٌ، وَأَنَا لِي أَعْمَالٌ. أَرِنِي إِيمَانَكَ بِدُونِ أَعْمَالِكَ، وَأَنَا أُرِيكَ بِأَعْمَالِي إِيمَانِي».
18แต่บางคนจะพูดว่า “คุณมีความเชื่อ ส่วนฉันมีการกระทำ” จงแสดงความเชื่อของคุณที่ไม่มีการกระทำให้ข้าพเจ้าเห็น แล้วข้าพเจ้าจะแสดงความเชื่อของข้าพเจ้าให้คุณเห็นด้วยการกระทำของข้าพเจ้า
19أَنْتَ تُؤْمِنُ أَنَّ ٱللهَ وَاحِدٌ. حَسَنًا تَفْعَلُ. وَٱلشَّيَاطِينُ يُؤْمِنُونَ وَيَقْشَعِرُّونَ!
19คุณเชื่อว่าพระเจ้าทรงเป็นหนึ่ง นั่นก็ถูกต้อง แม้แต่พวกปีศาจก็เชื่อ และตัวสั่น
20وَلَكِنْ هَلْ تُرِيدُ أَنْ تَعْلَمَ أَيُّهَا ٱلْإِنْسَانُ ٱلْبَاطِلُ أَنَّ ٱلْإِيمَانَ بِدُونِ أَعْمَالٍ مَيِّتٌ؟
20คนไร้แก่นสาร คุณอยากรู้ไหมว่า ความเชื่อที่ไม่มีการกระทำนั้นตาย?
21أَلَمْ يَتَبَرَّرْ إِبْرَاهِيمُ أَبُونَا بِٱلْأَعْمَالِ، إِذْ قَدَّمَ إِسْحَاقَ ٱبْنَهُ عَلَى ٱلْمَذْبَحِ؟
21อับราฮัมบิดาของเราไม่ได้รับความชอบธรรมจากการกระทำหรือ เมื่อเขาถวายอิสอัคบุตรชายของเขาบนแท่นบูชา?
22فَتَرَى أَنَّ ٱلْإِيمَانَ عَمِلَ مَعَ أَعْمَالِهِ، وَبِٱلْأَعْمَالِ أُكْمِلَ ٱلْإِيمَانُ،
22คุณเห็นว่า ความเชื่อทำงานร่วมกับการกระทำของเขา และการกระทำทำให้ความเชื่อนั้นสมบูรณ์
23وَتَمَّ ٱلْكِتَابُ ٱلْقَائِلُ: «فَآمَنَ إِبْرَاهِيمُ بِٱللهِ فَحُسِبَ لَهُ بِرًّا»، وَدُعِيَ خَلِيلَ ٱللهِ.
23ดังนั้น พระคัมภีร์จึงสำเร็จตามที่กล่าวว่า “อับราฮัมเชื่อพระเจ้า และพระองค์ทรงนับความเชื่อนั้นเป็นความชอบธรรมแก่เขา” และเขาได้รับการเรียกว่ามิตรของพระเจ้า
24تَرَوْنَ إِذًا أَنَّهُ بِٱلْأَعْمَالِ يَتَبَرَّرُ ٱلْإِنْسَانُ، لَابِٱلْإِيمَانِ وَحْدَهُ.
24พวกคุณก็เห็นว่า คนหนึ่งได้รับความชอบธรรมจากการกระทำ ไม่ใช่จากความเชื่อเพียงอย่างเดียว
25كَذَلِكَ رَاحَابُ ٱلزَّانِيَةُ أَيْضًا، أَمَا تَبَرَّرَتْ بِٱلْأَعْمَالِ، إِذْ قَبِلَتِ ٱلرُّسُلَ وَأَخْرَجَتْهُمْ فِي طَرِيقٍ آخَرَ؟
25ราหับหญิงโสเภณีก็เช่นกัน นางไม่ได้รับความชอบธรรมจากการกระทำหรือ เมื่อนางต้อนรับผู้ส่งสาร และส่งพวกเขาออกไปอีกทางหนึ่ง?
26لِأَنَّهُ كَمَا أَنَّ ٱلْجَسَدَ بِدُونَ رُوحٍ مَيِّتٌ، هَكَذَا ٱلْإِيمَانُ أَيْضًا بِدُونِ أَعْمَالٍ مَيِّتٌ.
26เพราะร่างกายที่ไม่มีวิญญาณนั้นตายแล้วฉันใด ความเชื่อที่ไม่มีการกระทำก็ตายแล้วฉันนั้น
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.