Cantares de Salomão 4
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Eis que você é linda, meu amor. Eis que você é linda. Seus olhos são como pombas por trás do seu véu. Seu cabelo é como um rebanho de cabras, que descem do monte Gileade.
1Лепа ти си, драга моја, лепа ти си, очи су ти као у голубице између витица твојих; коса ти је као стадо коза које се виде на гори Галаду;
2Seus dentes são como um rebanho recém-tosquiado, que subiu da lavagem, onde cada uma delas tem gêmeos. Nenhuma delas perdeu sua cria.
2Зуби су ти као стадо оваца једнаких, кад излазе из купала, које се све близне, а ниједне нема јалове.
3Seus lábios são como um fio escarlate. Sua boca é adorável. Suas têmporas são como um pedaço de romã por trás do seu véu.
3Усне су ти као конац скерлета, а говор ти је љубак; као кришка шипка јагодице су твоје између витица твојих;
4Seu pescoço é como a torre de Davi, construída para ser um arsenal, onde pendem mil escudos, todos os escudos dos valentes.
4Врат ти је као кула Давидова сазидана за оружје, где висе хиљадама штитови и свакојако оружје јуначко;
5Seus dois seios são como dois filhotes, gêmeos de uma corça, que pastam entre os lírios.
5Две су ти дојке као два ланета близанца, који пасу међу љиљанима.
6Até que o dia esfrie e as sombras fujam, eu irei ao monte de mirra, à colina de incenso.
6Док дан захлади и сенке отиду, ићи ћу ка гори смирновој и ка хуму тамјановом.
7Você é toda linda, meu amor. Não há mancha em você.
7Сва си лепа драга моја, и нема недостатака на теби.
8Venha comigo do Líbano, minha noiva, comigo do Líbano. Olhe do topo do Amana, do topo do Senir e do Hermom, das covas dos leões, dos montes dos leopardos.
8Ходи са мном с Ливана, невесто, ходи са мном с Ливана, да гледаш с врха аманског, с врха сенирског и ермонског, из пећина лавовских, с гора рисовских.
9Você arrebatou o meu coração, minha irmã, minha noiva. Você arrebatou o meu coração com um só dos seus olhares, com uma só corrente do seu pescoço.
9Отела си ми срце, сестро моја невесто, отела си ми срце једним оком својим и једним ланчићем с грла свог.
10Como é lindo o seu amor, minha irmã, minha noiva! Como o seu amor é muito melhor do que o vinho, e a fragrância dos seus perfumes do que todas as especiarias!
10Лепа ли је љубав твоја, сестро моја невесто, боља је од вина љубав твоја, и мирис уља твојих од свих мирисних ствари.
11Seus lábios, minha noiva, gotejam como o favo de mel. Mel e leite estão debaixo da sua língua. O cheiro das suas vestes é como o cheiro do Líbano.
11С усана твојих капље саће, невесто, под језиком ти је мед и млеко, и мирис је хаљина твојих као мирис ливански.
12Minha irmã, minha noiva, é um jardim fechado; uma nascente fechada, uma fonte selada.
12Ти си као врт затворен, сестро моја невесто, извор затворен, студенац запечаћен.
13Seus renovos são um pomar de romãs, com frutos preciosos, hena com plantas de nardo,
13Биље је твоје воћњак од шипака с воћем красним, од кипра и нарда.
14nardo e açafrão, cálamo e canela, com toda espécie de árvores de incenso; mirra e aloés, com todas as melhores especiarias,
14Од нарда и шафрана, од иђирота и цимета са свакојаким дрвљем за кад, од смирне и алоја и са сваким прекрасним мирисима.
15uma fonte de jardins, um poço de águas vivas, correntes que fluem do Líbano.
15Изворе вртовима, студенче воде живе и која тече с Ливана!
16Desperte, vento norte, e venha, vento sul! Soprem no meu jardim, para que as suas especiarias fluam. Que o meu amado venha ao seu jardim, e prove os seus frutos preciosos.
16Устани севере, и ходи јуже, и дуни по врту мом да капљу мириси његови; нека дође драги мој у врт свој, и једе красно воће своје.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.