Sirácida
Chapter 43
Bíblia Portuguesa Mundia…
vs Septuagint (Brento…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Septuagint (Brenton Greek text, with Apocrypha)
1O orgulho das alturas celestes é o céu límpido, e a aparência do céu é um espetáculo de glória.
1Γαυρίαμα ὕψους, στερέωμα καθαριότητος, εἶδος οὐρανοῦ ἐν ὁράματι δόξης.
2O sol, quando aparece, anuncia ao nascer que é um instrumento maravilhoso, obra do Altíssimo.
2Ἥλιος ἐν ὀπτασίᾳ διαγγέλλων ἐν ἐξόδῳ, σκεῦος θαυμαστὸν, ἔργον ὑψίστου.
3Ao meio-dia, resseca a terra. Quem pode resistir ao seu calor abrasador?
3Ἐν μεσημβρίᾳ αὐτοῦ ἀναξηραίνει χώραν, καὶ ἐναντίον καύματος αὐτοῦ τίς ὑποστήσεται;
4O homem que cuida de uma fornalha trabalha sob calor intenso, mas o sol aquece três vezes mais, queimando as montanhas, exalando vapores de fogo e emitindo raios brilhantes que cegam os olhos.
4Κάμινον φυσῶν ἐν ἔργοις καύματος, τριπλασίως ἥλιος ἐκκαίων ὄρη· ἀτμίδας πυρώδεις ἐμφυσῶν, καὶ ἐκλάμπων ἀκτίνας ἀμαυροῖ ὀφθαλμούς.
5Grande é o Senhor que o fez; por sua palavra, ele acelera seu curso.
5Μέγας Κύριος ὁ ποιήσας αὐτὸν, καὶ ἐν λόγοις αὐτοῦ κατέσπευσε πορείαν.
6A lua marca a mudança das estações, anuncia os tempos e serve de sinal para o mundo.
6Καὶ ἡ σελήνη ἐν πᾶσιν εἰς καιρὸν αὐτῆς, ἀνάδειξιν χρόνων, καὶ σημεῖον αἰῶνος.
7Pela lua se determina o sinal das festas; sua luz diminui depois de completar seu ciclo.
7Ἀπὸ σελήνης σημεῖον ἑορτῆς, φωστὴρ μειούμενος ἐπὶ συντελείας.
8O mês recebe seu nome dela, que cresce maravilhosamente em suas fases: instrumento do exército nas alturas, brilhando na estrutura do céu,
8Μὴν κατὰ τὸ ὄνομα αὐτῆς ἐστιν, αὐξανομένη θαυμαστῶς ἐν ἀλλοιώσει· σκεῦος παρεμβολῶν ἐν ὕψει, ἐν στερεώματι οὐρανοῦ ἐκλάμπων·
9beleza do céu, glória das estrelas, ornamento luminoso nas alturas do Senhor.
9κάλλος οὐρανοῦ, δόξα ἄστρων, κόσμος φωτίζων, ἐν ὑψίστοις Κύριος.
10À palavra do Santo, elas permanecem em sua ordem e não se cansam em suas vigílias.
10Ἐν λόγοις ἁγίου στήσονται κατὰ κρίμα, καὶ οὐ μὴ ἐκλυθῶσιν ἐν φυλακαῖς αὐτῶν.
11Olhe para o arco-íris e louve aquele que o fez; ele é extraordinariamente belo em seu brilho.
11Ἴδε τόξον, καὶ εὐλόγησον τὸν ποιήσαντα αὐτὸ, σφόδρα ὡραῖον ἐν τῷ αὐγάσματι αὐτοῦ.
12Circunda o céu com seu arco glorioso; as mãos do Altíssimo o estenderam.
12Ἐγύρωσεν οὐρανὸν ἐν κυκλώσει δόξης, χεῖρες ὑψίστου ἐτάννυσαν αὐτό.
13Por sua ordem, ele faz cair a neve e envia rapidamente os relâmpagos de seu julgamento.
13Προστάγματι αὐτοῦ κατέσπευσε χιόνα, καὶ ταχύνει ἀστραπὰς κρίματος αὐτοῦ.
14Por isso os depósitos se abrem, e as nuvens voam como pássaros.
14Διὰ τοῦτο ἠνεῴχθησαν θησαυροὶ, καὶ ἐξέπτησαν νεφέλαι ὡς πετεινά.
15Por seu grande poder, ele fortalece as nuvens, e as pedras de granizo são despedaçadas.
15Ἐν μεγαλείῳ αὐτοῦ ἴσχυσε νεφέλας, καὶ διεθρύβησαν λίθοι χαλάζης.
16Quando ele aparece, as montanhas tremem; por sua vontade, sopra o vento sul.
16Καὶ ἐν ὀπτασίαις αὐτοῦ σαλευθήσεται ὄρη, ἐν θελήματι πνεύσεται νότος.
17A voz de seu trovão repreende a terra, assim como a tempestade do norte e o redemoinho. Como pássaros que descem voando, ele espalha a neve; ela cai como gafanhotos que pousam.
17Φωνὴ βροντῆς αὐτοῦ ὠδίνησε γῆν, καὶ καταιγὶς Βορέου καὶ συστροφὴ πνεύματος· ὡς πετεινὰ καθιπτάμενα πάσσει χιόνα, καὶ ὡς ἀκρὶς καταλύουσα ἡ κατάβασις αὐτῆς.
18Os olhos ficam deslumbrados com a beleza de sua brancura, e o coração se admira enquanto ela cai.
18Κάλλος λευκότητος αὐτῆς ἐκθαυμάσει ὀφθαλμὸς, καὶ ἐπὶ τοῦ ὑετοῦ αὐτῆς ἐκστήσεται καρδία.
19Ele também derrama geada sobre a terra como sal; quando congela, forma pontas como espinhos.
19Καὶ πάχνην ὡς ἅλα ἐπὶ γῆς χέει, καὶ παγεῖσα γίνεται σκολόπων ἄκρα.
20Sopra o frio vento norte, e o gelo se forma sobre a água. Ele se assenta sobre cada reservatório de água, e a água o veste como uma couraça.
20Ψυχρὸς ἄνεμος Βορέης πνεύσει, καὶ παγήσεται κρύσταλλος ἀφʼ ὕδατος· ἐπὶ πᾶσαν συναγωγὴν ὕδατος καταλύσει, καὶ ὡς θώρακα ἐνδύσεται τὸ ὕδωρ.
21Ele devora as montanhas, queima o deserto e consome a relva como fogo.
21Καταφάγεται ὄρη, καὶ ἔρημον ἐκκαύσει, καὶ ἀποσβέσει χλόην ὡς πῦρ.
22Uma neblina que chega depressa cura todas as coisas, e o orvalho que vem depois do calor traz alívio.
22Ἴασις πάντων κατὰ σπουδὴν ὁμίχλη, δρόσος ἀπαντῶσα ἀπὸ καύσωνος ἱλαρώσει.
23Por seu conselho, ele acalmou o abismo e nele plantou ilhas.
23Λογισμῷ αὐτοῦ ἐκόπασεν ἄβυσσον, καὶ ἐφύτευσεν αὐτὴν Ἰησοῦς.
24Os que navegam pelo mar contam seus perigos, e ficamos maravilhados quando ouvimos falar deles.
24Οἱ πλέοντες τὴν θάλασσαν διηγοῦνται τὸν κίνδυνον αὐτῆς, καὶ ἀκοαῖς ὠτίῳν ἡμῶν θαυμάζομεν.
25Ali também existem obras estranhas e maravilhosas: toda variedade de seres vivos e enormes criaturas do mar.
25Καὶ ἐκεῖ τὰ παρὰδοξα καὶ θαυμάσια ἔργα, ποικιλία παντὸς ζώου, κτίσις κητῶν.
26Por causa dele, seus mensageiros têm êxito, e por sua palavra todas as coisas permanecem unidas.
26Διʼ αὐτὸν εὐοδία τέλος αὐτοὺ, καὶ ἐν λόγῳ αὐτοῦ σύγκειται πάντα.
27Poderíamos dizer muitas coisas e ainda não seria suficiente. O resumo de nossas palavras é: “Ele é tudo!”
27Πολλὰ ἐροῦμεν καὶ οὐ μὴ ἐφικώμεθα, καὶ συντέλεια λόγων τὸ πᾶν ἐστιν αὐτός.
28Como teríamos força para glorificá-lo? Pois ele é maior que todas as suas obras.
28Δοξάζοντες ποῦ ἰσχύσωμεν; αὐτὸς γὰρ ὁ μέγας παρὰ πάντα τὰ ἔργα αὐτοῦ.
29O Senhor é temível e extraordinariamente grande! Seu poder é maravilhoso!
29Φοβερὸς Κύριος καὶ σφόδρα μέγας, καὶ θαυμαστὴ ἡ δυναστεία αὐτοῦ.
30Glorifiquem o Senhor e exaltem-no tanto quanto puderem, pois ainda assim ele estará acima de tudo isso. Quando o exaltarem, empreguem toda a sua força. Não se cansem, pois jamais poderão louvá-lo suficientemente.
30Δοξάζοντες Κύριον ὑψώσατε καθόσον ἂν δύνησθε, ὑπερέξει γὰρ καὶ ἔτι· καὶ ὑψοῦντες αὐτὸν πληθύνατε ἐν ἰσχύϊ, μὴ κοπιᾶτε, οὐ γὰρ μὴ ἐφίκησθε.
31Quem o viu para poder descrevê-lo? Quem pode engrandecê-lo como ele realmente é?
31Τίς ἑώρακεν αὐτὸν καὶ ἐκδιηγήσεται; καὶ τίς μεγαλύνει αὐτὸν καθώς ἐστι;
32Muitas coisas maiores do que estas permanecem ocultas, pois vimos apenas poucas de suas obras.
32Πολλὰ ἀπόκρυφά ἐστι μείζονα τούτων, ὀλίγα γὰρ ἑωράκαμεν τῶν ἔργων αὐτοῦ.
33Pois o Senhor fez todas as coisas e deu sabedoria aos piedosos.
33Πάντα γὰρ ἐποίησεν ὁ Κύριος, καὶ τοῖς εὐσεβέσιν ἔδωκε σοφίαν. ΠΑΤΕΡΩΝ ὝΜΝΟΣ.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.