Ezequiel 24
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1De novo, no nono ano, no décimo mês, no décimo dia do mês, a palavra do SENHOR veio a mim, dizendo:
1Потом године девете, десетог месеца, десетог дана, дође ми реч Господња говорећи:
2“Filho do homem, escreva o nome do dia, deste exato dia. O rei da Babilônia se aproximou de Jerusalém neste exato dia.
2Сине човечји, запиши име овог дана, овог истог дана; у тај дан дође цар вавилонски на Јерусалим.
3Proponha uma parábola à casa rebelde, e diga-lhes: ‘Assim diz o Senhor DEUS: “Ponha o caldeirão no fogo. Ponha-o, e também derrame água nele.
3И кажи причу том дому одметничком, и реци им: Овако вели Господ Господ: пристави лонац, пристави, и налиј у њ воде.
4Ajunte os seus pedaços nele, todos os pedaços bons: a coxa e a espádua. Encha-o com os ossos escolhidos.
4Сложи у њ делове, све добре делове, стегно и плеће, и напуни га најбољих костију.
5Pegue o melhor do rebanho, e também empilhe lenha para os ossos debaixo do caldeirão. Faça-o ferver bem. Sim, que os seus ossos sejam cozidos dentro dele.”
5Узми најбоље из стада, и наложи кости испод њега, и узвари добро да се и кости раскувају у њему.
6“‘Portanto, assim diz o Senhor DEUS: “Ai da cidade sanguinária, do caldeirão cuja ferrugem está nele, e cuja ferrugem não saiu dele! Tire dele pedaço por pedaço sem lançar sortes sobre ele.
6Јер овако вели Господ Господ: Тешко граду крвничком, лонцу, на коме стоји загорел, с ког неће да сиђе загорел; повади део по део; жреб да се не баци за њ.
7“‘“Pois o sangue que ela derramou está no meio dela. Ela o colocou sobre a rocha nua. Ela não o derramou no chão, para cobri-lo com pó.
7Јер је крв његова усред њега; на го камен метну је, не проли је на земљу да се покрије прахом.
8Para fazer subir a ira para tomar vingança, eu coloquei o seu sangue sobre a rocha nua, para que não fosse coberto.”
8Распаливши гнев да учиним освету, метнућу крв његову на го камен да се не покрије.
9“‘Portanto, assim diz o Senhor DEUS: “Ai da cidade sanguinária! Eu também farei grande a fogueira.
9Зато овако говори Господ Господ: Тешко граду крвничком! И ја ћу наложити велик огањ.
10Amontoe a lenha. Aumente o fogo. Cozinhe bem a carne. Engrosse o caldo, e deixe os ossos queimarem.
10Нанеси дрва, и распали огањ, нека се страши месо, зачини корењем, и кости нека изгоре.
11Então coloque-o vazio sobre as suas brasas, para que aqueça, e o seu bronze queime, e para que a sua imundície se derreta nele, para que a sua ferrugem seja consumida.
11Метни га празног на живо угљевље да се угреје и изгори бронза његова и да се стопи у њему нечистота његова и да нестане загорели његове.
12Ela está exausta de tanto trabalho; contudo a sua grande ferrugem, nem mesmo pelo fogo a deixa.
12Лажима досадио ми је; зато неће изаћи из њега многа загорел његова; у огањ ће загорел његова.
13“‘“Na sua imundície há lascívia. Porque eu a purifiquei e você não foi purificada, você não será mais purificada da sua imundície, até que eu tenha feito a minha ira repousar sobre você.
13У нечистоти је твојој грдило твоје; јер сам те чистио, али се ти не очисти; нећеш се више чистити од нечистоте своје, докле не намирим гнев свој над тобом.
14“‘“Eu, o SENHOR, falei. Isso acontecerá, e eu o farei. Não voltarei atrás. Não pouparei. Não me arrependerei. De acordo com os seus caminhos e de acordo com as suas ações, eles a julgarão”, diz o Senhor DEUS.’”
14Ја Господ говорих; доћи ће, и извршићу; нећу одустати нити ћу жалити нити ћу се раскајати, по путевима твојим и по делима твојим судиће ти, говори Господ Господ.
15A palavra do SENHOR também veio a mim, dizendo:
15Опет ми дође реч Господња говорећи:
16“Filho do homem, eis que tirarei de você o desejo dos seus olhos com um só golpe; contudo você não deverá lamentar nem chorar, nem deixar que as suas lágrimas escorram.
16Сине човечји, ево ја ћу ти узети жељу очију твојих злом, али не тужи ни плачи, нити суза рони.
17Suspire, mas não em voz alta. Não faça luto pelos mortos. Amarre o seu turbante, e ponha as suas sandálias nos pés. Não cubra os seus lábios, e não coma o pão dos pranteadores.”
17Немој уздисати, не жали како бива за мртвим, метни капу на главу, и обућу своју обуј на ноге, и уста својих немој покрити и хлеба ничијег не једи.
18Então eu falei ao povo pela manhã, e à tarde a minha esposa morreu. E na manhã seguinte fiz como me foi ordenado.
18И говорих ујутру народу, а увече ми умре жена; и сутрадан учиних како ми беше заповеђено.
19O povo me perguntou: “Você não vai nos dizer o que essas coisas significam para nós, para que você aja dessa maneira?”
19И рече ми народ: Хоћеш ли нам казати шта нам је то што радиш?
20Então eu lhes disse: “A palavra do SENHOR veio a mim, dizendo:
20И одговорих им: Дође ми реч Господња говорећи:
21‘Diga à casa de Israel: “Assim diz o Senhor DEUS: ‘Eis que profanarei o meu santuário, o orgulho do poder de vocês, o desejo dos seus olhos, e aquilo de que a sua alma tem compaixão; e os seus filhos e as suas filhas que vocês deixaram para trás cairão à espada.
21Реци дому Израиљевом: Овако вели Господ Господ: ево, ја ћу оскврнити светињу своју, величанство силе ваше, жељу очију ваших и шта је мило души вашој; и синови ће ваши и кћери ваше које остависте пасти од мача.
22Vocês farão como eu fiz. Vocês não cobrirão os lábios nem comerão o pão dos pranteadores.
22И чинићете како ја чиним: уста нећете покрити и хлеба ничијег нећете јести;
23Os seus turbantes estarão nas suas cabeças, e as suas sandálias nos seus pés. Vocês não lamentarão nem chorarão; mas definharão nas suas iniquidades, e gemerão uns com os outros.
23и капе ће вам бити на главама и обућа на ногама; нећете тужити ни плакати, него ћете са безакоња својих чилети и уздисаћете један с другим.
24Assim Ezequiel será um sinal para vocês; de acordo com tudo o que ele fez, vocês farão. Quando isso acontecer, então vocês saberão que eu sou o Senhor DEUS.’”’”
24И Језекиљ ће вам бити знак: чинићете све што он чини; кад то дође, познаћете да сам ја Господ Господ.
25“Você, filho do homem, não será no dia em que eu tirar deles a sua força, a alegria da sua glória, o desejo dos seus olhos, e aquilo em que colocaram o seu coração — os seus filhos e as suas filhas —
25А ти, сине човечји, у онај дан кад им узмем силу њихову, радост славе њихове, жељу очију њихових и за чим тежи душа њихова, синове њихове и кћери њихове,
26que naquele dia aquele que escapar virá a você, para fazer com que você ouça isso com os seus ouvidos?
26у тај дан ко побегне, неће ли доћи к теби да ти донесе глас?
27Naquele dia a sua boca se abrirá para aquele que escapou, e você falará e não será mais mudo. Assim você será um sinal para eles. Então eles saberão que eu sou o SENHOR.”
27У тај ће се дан отворити уста твоја према оном ко побегне, и говорићеш и нећеш више бити нем; и бићеш им знак, и они ће познати да сам ја Господ.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.