Ezequiel 24
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1De novo, no nono ano, no décimo mês, no décimo dia do mês, a palavra do SENHOR veio a mim, dizendo:
1و در روز دهم ماه دهم از سال نهم کلام خداوند بر من نازل شده، گفت:
2“Filho do homem, escreva o nome do dia, deste exato dia. O rei da Babilônia se aproximou de Jerusalém neste exato dia.
2«ای پسر انسان اسم امروز را برای خود بنویس، اسم همین روز را، زیرا که در همین روز پادشاه بابل براورشلیم هجوم آورد.
3Proponha uma parábola à casa rebelde, e diga-lhes: ‘Assim diz o Senhor DEUS: “Ponha o caldeirão no fogo. Ponha-o, e também derrame água nele.
3و برای این خاندان فتنه انگیز مثلی آورده، به ایشان بگو: خداوند یهوه چنین می‌گوید: دیگ را بگذار. آن را بگذار و آب نیز در آن بریز.
4Ajunte os seus pedaços nele, todos os pedaços bons: a coxa e a espádua. Encha-o com os ossos escolhidos.
4قطعه هایش یعنی هر قطعه نیکو و ران و دوش را در میانش جمع کن و از بهترین استخوانها آن را پر ساز.
5Pegue o melhor do rebanho, e também empilhe lenha para os ossos debaixo do caldeirão. Faça-o ferver bem. Sim, que os seus ossos sejam cozidos dentro dele.”
5و بهترین گوسفندان رابگیر و استخوانها را زیرش دسته کرده، آن راخوب بجوشان تا استخوانهایی که در اندرونش هست پخته شود.
6“‘Portanto, assim diz o Senhor DEUS: “Ai da cidade sanguinária, do caldeirão cuja ferrugem está nele, e cuja ferrugem não saiu dele! Tire dele pedaço por pedaço sem lançar sortes sobre ele.
6بنابراین خداوند یهوه چنین می‌گوید: وای برآن شهر خونریز! وای بر آن دیگی که زنگش در میانش است و زنگش ازمیانش در نیامده است! آن را به قطعه هایش بیرون آور و قرعه بر آن انداخته نشود.
7“‘“Pois o sangue que ela derramou está no meio dela. Ela o colocou sobre a rocha nua. Ela não o derramou no chão, para cobri-lo com pó.
7زیرا خونی که ریخت در میانش می‌باشد. آن را بر صخره صاف نهاد و بر زمین نریخت تا از خاک پوشانیده شود.
8Para fazer subir a ira para tomar vingança, eu coloquei o seu sangue sobre a rocha nua, para que não fosse coberto.”
8من خون او را بر صخره صاف نهادم که پنهان نشود تا آنکه حدت خشم را برانگیخته انتقام بکشم.
9“‘Portanto, assim diz o Senhor DEUS: “Ai da cidade sanguinária! Eu também farei grande a fogueira.
9بنابراین خداوند یهوه چنین می‌گوید: وای بر آن شهر خونریز! من نیز توده هیزم را بزرگ خواهم ساخت.
10Amontoe a lenha. Aumente o fogo. Cozinhe bem a carne. Engrosse o caldo, e deixe os ossos queimarem.
10هیزم زیاد بیاور و آتش بیفروزو گوشت را مهیا ساز و ادویه جات در آن بریز واستخوانها سوخته بشود.
11Então coloque-o vazio sobre as suas brasas, para que aqueça, e o seu bronze queime, e para que a sua imundície se derreta nele, para que a sua ferrugem seja consumida.
11پس آن را بر اخگرخالی بگذار تا تابیده شده مسش سوخته گردد ونجاستش در آن گداخته شود و زنگش نابود گردد.
12Ela está exausta de tanto trabalho; contudo a sua grande ferrugem, nem mesmo pelo fogo a deixa.
12او از مشقت‌ها خسته گردید، اما زنگ بسیارش از وی بیرون نیامد. پس زنگش در آتش بشود.
13“‘“Na sua imundície há lascívia. Porque eu a purifiquei e você não foi purificada, você não será mais purificada da sua imundície, até que eu tenha feito a minha ira repousar sobre você.
13در نجاسات تو قباحت است چونکه تو راتطهیر نمودم. اما طاهر نشدی. لهذا تا غضب خودرا بر تو به اتمام نرسانم، دیگر از نجاست خود طاهر نخواهی شد.
14“‘“Eu, o SENHOR, falei. Isso acontecerá, e eu o farei. Não voltarei atrás. Não pouparei. Não me arrependerei. De acordo com os seus caminhos e de acordo com as suas ações, eles a julgarão”, diz o Senhor DEUS.’”
14من که یهوه هستم این را گفته‌ام و به وقوع خواهد پیوست وآن را بجا خواهم آورد. پس خداوند یهوه می‌گوید: دست نخواهم برداشت و شفقت نخواهم نمود و پشیمان نخواهم شد و بر‌حسب رفتارت و بر وفق اعمالت بر تو داوری خواهندکرد.»
15A palavra do SENHOR também veio a mim, dizendo:
15و کلام خداوند بر من نازل شده، گفت:
16“Filho do homem, eis que tirarei de você o desejo dos seus olhos com um só golpe; contudo você não deverá lamentar nem chorar, nem deixar que as suas lágrimas escorram.
16«ای پسر انسان اینک من آرزوی چشمانت رابغته از تو خواهم گرفت. ماتم و گریه منما و اشک از چشمت جاری نشود.
17Suspire, mas não em voz alta. Não faça luto pelos mortos. Amarre o seu turbante, e ponha as suas sandálias nos pés. Não cubra os seus lábios, e não coma o pão dos pranteadores.”
17آه بکش و خاموش شو و برای مرده ماتم مگیر. بلکه عمامه بر سرت بپیچ و کفش به پایت بکن و شاربهایت را مپوشان وطعام مرده را مخور.»
18Então eu falei ao povo pela manhã, e à tarde a minha esposa morreu. E na manhã seguinte fiz como me foi ordenado.
18پس بامدادان با قوم تکلم نمودم و وقت عصر زن من مرد و صبحگاهان به نهجی که مامورشده بودم عمل نمودم.
19O povo me perguntou: “Você não vai nos dizer o que essas coisas significam para nós, para que você aja dessa maneira?”
19و قوم به من گفتند: «آیاما را خبر نمی دهی که این کارهایی که می‌کنی به ما چه نسبت دارد؟»
20Então eu lhes disse: “A palavra do SENHOR veio a mim, dizendo:
20ایشان را جواب دادم که کلام خداوند بر من نازل شده، گفت:
21‘Diga à casa de Israel: “Assim diz o Senhor DEUS: ‘Eis que profanarei o meu santuário, o orgulho do poder de vocês, o desejo dos seus olhos, e aquilo de que a sua alma tem compaixão; e os seus filhos e as suas filhas que vocês deixaram para trás cairão à espada.
21«به خاندان اسرائیل بگو: خداوند یهوه چنین می‌فرماید که هان من مقدس خود را که فخر جلال شما و آرزوی چشمان شماو لذت جانهای شما است، بی‌عصمت خواهم نمود. و پسران و دختران شما که ایشان را ترک خواهید کرد، به شمشیر خواهند افتاد.
22Vocês farão como eu fiz. Vocês não cobrirão os lábios nem comerão o pão dos pranteadores.
22و به نهجی که من عمل نمودم، شما عمل خواهیدنمود. شاربهای خود را نخواهید پوشانید و طعام مردگان را نخواهید خورد.
23Os seus turbantes estarão nas suas cabeças, e as suas sandálias nos seus pés. Vocês não lamentarão nem chorarão; mas definharão nas suas iniquidades, e gemerão uns com os outros.
23عمامه های شما برسر و کفشهای شما در پایهای شما بوده، ماتم وگریه نخواهید کرد. بلکه به‌سبب گناهان خودکاهیده شده، بسوی یکدیگر آه خواهید کشید.
24Assim Ezequiel será um sinal para vocês; de acordo com tudo o que ele fez, vocês farão. Quando isso acontecer, então vocês saberão que eu sou o Senhor DEUS.’”’”
24و حزقیال برای شما آیتی خواهد بود موافق هر‌آنچه او کرد، شما عمل خواهید نمود. و حینی که این واقع شود خواهید دانست که من خداوندیهوه می‌باشم.
25“Você, filho do homem, não será no dia em que eu tirar deles a sua força, a alegria da sua glória, o desejo dos seus olhos, e aquilo em que colocaram o seu coração — os seus filhos e as suas filhas —
25«و اما تو‌ای پسر انسان! در روزی که من قوت و سرور فخر و آرزوی چشمان و رفعت جانهای ایشان یعنی پسران و دختران ایشان را ازایشان گرفته باشم، آیا واقع نخواهد شد
26que naquele dia aquele que escapar virá a você, para fazer com que você ouça isso com os seus ouvidos?
26که درآن روز هر‌که رهایی یابد نزد تو آمده، این را به سمع تو خواهد رسانید؟
27Naquele dia a sua boca se abrirá para aquele que escapou, e você falará e não será mais mudo. Assim você será um sinal para eles. Então eles saberão que eu sou o SENHOR.”
27پس در آن روزدهانت برای آنانی که رهایی یافته‌اند باز خواهدشد و متکلم شده، دیگر گنگ نخواهی بود و برای ایشان آیتی خواهی بود و خواهند دانست که من یهوه می‌باشم.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.