Ezequiel 36
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Você, filho do homem, profetize aos montes de Israel e diga: “Montes de Israel, ouçam a palavra do SENHOR.
1«و تو‌ای پسر انسان به کوههای اسرائیل نبوت کرده، بگو: ای کوههای اسرائیل کلام خداوند را بشنوید!
2Assim diz o Senhor DEUS: ‘Visto que o inimigo disse contra vocês: “Ahá!” e “Os antigos lugares altos agora são nossa propriedade!”’
2خداوند یهوه چنین می‌گوید: چونکه دشمنان درباره شما گفته‌اند هه این بلندیهای دیرینه میراث ما شده است،
3portanto, profetize e diga: ‘Assim diz o Senhor DEUS: “Visto que, sim, visto que eles os assolaram e os devoraram de todos os lados, para que vocês se tornassem propriedade do resto das nações, e vocês se tornaram o assunto dos lábios de faladores e da má fama do povo;”
3لهذانبوت کرده، بگو که خداوند یهوه چنین می‌فرماید: از آن جهت که ایشان شما را از هرطرف خراب کرده و بلعیده‌اند تا میراث بقیه امت‌ها بشوید و بر لبهای حرف گیران برآمده، مورد مذمت طوایف گردیده‌اید،
4portanto, montes de Israel, ouçam a palavra do Senhor DEUS: Assim diz o Senhor DEUS aos montes e às colinas, aos ribeiros e aos vales, às ruínas desoladas e às cidades abandonadas, que se tornaram presa e zombaria para o resto das nações ao redor;
4لهذا‌ای کوههای اسرائیل کلام خداوند یهوه را بشنوید! خداوند یهوه به کوهها و تلها و وادیها و دره‌ها وخرابه های ویران و شهرهای متروکی که تاراج شده و مورد سخریه بقیه امت های مجاور گردیده است، چنین می‌گوید:
5portanto, assim diz o Senhor DEUS: “Certamente no fogo do meu zelo eu falei contra o resto das nações, e contra todo o Edom, que tomaram a minha terra para si mesmos como propriedade, com a alegria de todo o seu coração, com profundo desprezo na alma, para saqueá-la como presa.”’
5بنابراین خداوند یهوه چنین می‌فرماید: هر آینه به آتش غیرت خود به ضد بقیه امت‌ها و به ضد تمامی ادوم تکلم نموده‌ام که ایشان زمین مرا به شادی تمام دل وکینه قلب، ملک خود ساخته‌اند تا آن را به تاراج واگذارند.
6Portanto, profetize a respeito da terra de Israel, e diga aos montes, às colinas, aos ribeiros e aos vales: ‘Assim diz o Senhor DEUS: “Eis que falei no meu zelo e na minha ira, porque vocês suportaram a vergonha das nações.”
6پس درباره زمین اسرائیل نبوت نماوبه کوهها و تلها و وادیها و دره‌ها بگو که خداوندیهوه چنین می‌فرماید: چونکه شما متحمل سرزنش امت‌ها شده‌اید، لهذا من در غیرت وخشم خود تکلم نمودم.»
7Portanto, assim diz o Senhor DEUS: “Eu jurei: ‘Certamente as nações que estão ao redor de vocês carregarão a sua própria vergonha.’
7و خداوند یهوه چنین می‌گوید: «من دست خود را برافراشته‌ام که امت هایی که به اطراف شمایند البته سرزنش خود را متحمل خواهندشد.
8“‘“Mas vocês, montes de Israel, brotarão os seus ramos e produzirão o seu fruto para o meu povo Israel; pois eles estão prestes a chegar.
8و شما‌ای کوههای اسرائیل شاخه های خود را خواهید رویانید و میوه خود را برای قوم من اسرائیل خواهید آورد زیرا که ایشان به زودی خواهند آمد.
9Pois eis que eu sou por vocês, e me voltarei para vocês, e vocês serão cultivados e semeados.
9زیرا اینک من بطرف شما هستم. و بر شما نظر خواهم داشت و شیار شده، کاشته خواهید شد.
10Multiplicarei os homens sobre vocês, toda a casa de Israel, sim, toda ela. As cidades serão habitadas e as ruínas serão reconstruídas.
10و بر شما مردمان را خواهم افزودیعنی تمامی خاندان اسرائیل را جمیع. و شهرهامسکون و خرابه‌ها معمور خواهد شد.
11Multiplicarei homens e animais sobre vocês. Eles se multiplicarão e serão frutíferos. Farei com que sejam habitados como eram antes, e os tratarei melhor do que em seus princípios. Então vocês saberão que eu sou o SENHOR.
11و برشما انسان و بهایم بسیار خواهم آورد که ایشان افزوده شده، بارور خواهند شد. و شما را مثل ایام قدیم معمور خواهم ساخت. بلکه بر شما بیشتر ازاول شما احسان خواهم نمود و خواهید دانست که من یهوه هستم.
12Sim, farei com que homens andem sobre vocês, o meu povo Israel. Eles tomarão posse de vocês, e vocês serão a herança deles, e nunca mais os privarão de seus filhos.”
12و مردمان یعنی قوم خوداسرائیل را بر شما خرامان خواهم ساخت تا تو رابه تصرف آورند. و میراث ایشان بشوی و ایشان رادیگر بی‌اولاد نسازی.»
13“‘Assim diz o Senhor DEUS: “Visto que dizem a vocês: ‘Você é uma devoradora de homens, e tem privado a sua nação de filhos;’
13و خداوند یهوه چنین می‌گوید: «چونکه ایشان درباره تو می‌گویند که مردمان را می‌بلعی وامت های خویش را بی‌اولاد می‌گردانی،
14portanto, você não devorará mais os homens, e não privará mais a sua nação de filhos”, diz o Senhor DEUS.
14پس خداوند یهوه می‌گوید: مردمان را دیگر نخواهی بلعید و امت های خویش را دیگر بی‌اولادنخواهی ساخت.
15“Não permitirei mais que você ouça a zombaria das nações. Você não suportará mais a ofensa dos povos, e não fará mais a sua nação tropeçar”, diz o Senhor DEUS.’”
15و سرزنش امت‌ها را دیگر درتو مسموع نخواهم گردانید. و دیگر متحمل مذمت طوایف نخواهی شد و امت های خویش رادیگر نخواهی لغزانید. خداوند یهوه این رامی گوید.»
16Além disso, a palavra do SENHOR veio a mim, dizendo:
16و کلام خداوند بر من نازل شده، گفت:
17“Filho do homem, quando a casa de Israel habitava em sua própria terra, eles a contaminaram com os seus caminhos e com as suas ações. O caminho deles diante de mim era como a impureza de uma mulher em sua menstruação.
17«ای پسر انسان، هنگامی که خاندان اسرائیل درزمین خود ساکن می‌بودند آن را به راهها و به اعمال خود نجس نمودند. و طریق ایشان به نظرمن مثل نجاست زن حایض می‌بود.
18Portanto, derramei a minha ira sobre eles por causa do sangue que haviam derramado sobre a terra, e porque a haviam contaminado com os seus ídolos.
18لهذا به‌سبب خونی که بر زمین ریختند و آن را به بتهای خود نجس ساختند، من خشم خود را بر ایشان ریختم.
19Eu os espalhei entre as nações, e eles foram dispersos pelas terras. Eu os julguei de acordo com os seus caminhos e de acordo com as suas ações.
19و ایشان را در میان امت‌ها پراکنده ساختم و در کشورها متفرق گشتند. و موافق راهها و اعمال ایشان، بر ایشان داوری نمودم.
20Quando chegaram às nações para onde foram, profanaram o meu santo nome, pois os homens diziam a respeito deles: ‘Estes são o povo do SENHOR, mas tiveram que sair da sua terra.’
20و چون به امت هایی که بطرف آنها رفتندرسیدند، آنگاه اسم قدوس مرا بی‌حرمت ساختند. زیرا درباره ایشان گفتند که اینان قوم یهوه می‌باشند و از زمین او بیرون آمده‌اند.
21Mas eu tive zelo pelo meu santo nome, o qual a casa de Israel havia profanado entre as nações para onde foram.
21لیکن من بر اسم قدوس خود که خاندان اسرائیل آن را در میان امت هایی که بسوی آنهارفته بودند بی‌حرمت ساختند شفقت نمودم.
22“Portanto, diga à casa de Israel: ‘Assim diz o Senhor DEUS: “Não é por causa de vocês que eu faço isso, ó casa de Israel, mas por causa do meu santo nome, que vocês profanaram entre as nações para onde foram.
22«بنابراین به خاندان اسرائیل بگو: خداوندیهوه چنین می‌فرماید: ای خاندان اسرائیل من این را نه به‌خاطر شما بلکه بخاطر اسم قدوس خودکه آن را در میان امت هایی که به آنها رفته، بی‌حرمت نموده‌اید بعمل می‌آورم.
23Eu santificarei o meu grande nome, que foi profanado entre as nações, o qual vocês profanaram no meio delas. Então as nações saberão que eu sou o SENHOR”, diz o Senhor DEUS, “quando eu me mostrar santo em vocês diante dos olhos delas.
23و اسم عظیم خود را که در میان امت‌ها بی‌حرمت شده است و شما آن را در میان آنها بی‌عصمت ساخته‌اید، تقدیس خواهم نمود. و خداوند یهوه می‌گوید: حینی که بنظر ایشان در شما تقدیس کرده شوم، آنگاه امت‌ها خواهند دانست که من یهوه هستم.
24“‘“Pois eu os tirarei dentre as nações, os ajuntarei de todas as terras e os trarei para a sua própria terra.
24و شما را از میان امت‌ها می‌گیرم واز جمیع کشورها جمع می‌کنم و شما را در زمین خود در خواهم آورد.
25Aspergirei água pura sobre vocês, e vocês ficarão limpos. Eu os purificarei de todas as suas impurezas e de todos os seus ídolos.
25و آب پاک بر شماخواهم پاشید و طاهر خواهید شد. و شما را ازهمه نجاسات واز همه بتهای شما طاهر خواهم ساخت.
26Também lhes darei um coração novo e porei um espírito novo dentro de vocês. Tirarei da sua carne o coração de pedra e lhes darei um coração de carne.
26و دل تازه به شما خواهم داد و روح تازه در اندرون شما خواهم نهاد. و دل سنگی را ازجسد شما دور کرده، دل گوشتین به شما خواهم داد.
27Porei o meu Espírito dentro de vocês e farei com que andem nos meus estatutos. Vocês guardarão as minhas ordenanças e as praticarão.
27و روح خود را در اندرون شما خواهم نهاد و شما را به فرایض خود سالک خواهم گردانید تا احکام مرا نگاه داشته، آنها را بجاآورید.
28Vocês habitarão na terra que dei aos seus pais. Vocês serão o meu povo, e eu serei o seu Deus.
28و در زمینی که به پدران شما دادم ساکن شده، قوم من خواهید بود و من خدای شما خواهم بود.
29Eu os salvarei de todas as suas impurezas. Chamarei o trigo e o multiplicarei, e não trarei fome sobre vocês.
29و شما را از همه نجاسات شمانجات خواهم داد. و غله را خوانده، آن را فراوان خواهم ساخت و دیگر قحط بر شما نخواهم فرستاد.
30Multiplicarei o fruto das árvores e a colheita do campo, para que vocês não sofram mais a vergonha da fome entre as nações.
30و میوه درختان و حاصل زمین رافراوان خواهم ساخت تا دیگر در میان امت هامتحمل رسوایی قحط نشوید.
31“‘“Então vocês se lembrarão dos seus maus caminhos e das suas ações que não foram boas; e terão nojo de si mesmos por causa das suas iniquidades e das suas abominações.
31و چون راههای قبیح و اعمال ناپسند خود را به یاد آورید، آنگاه به‌سبب گناهان و رجاسات خود خویشتن را درنظر خود مکروه خواهید داشت.»
32Não é por causa de vocês que eu faço isso”, diz o Senhor DEUS. “Fique isso bem claro para vocês. Envergonhem-se e humilhem-se por causa dos seus caminhos, ó casa de Israel.”
32و خداوندیهوه می‌گوید: «بدانید که من این را به‌خاطر شمانکرده‌ام. پس‌ای خاندان اسرائیل به‌سبب راههای خود خجل و رسوا شوید.»
33“‘Assim diz o Senhor DEUS: “No dia em que eu os purificar de todas as suas iniquidades, farei com que as cidades sejam habitadas e as ruínas sejam reconstruídas.
33خداوند یهوه چنین می‌فرماید: «در روزی که شما را از تمامی گناهانتان طاهر سازم، شهرها را مسکون خواهم ساخت و خرابه‌ها معمور خواهد شد.
34A terra que estava desolada será cultivada, em vez de ser uma desolação aos olhos de todos os que passavam.
34و زمین ویران که به نظر جمیع رهگذریان خراب می‌بود، شیار خواهد شد.
35Eles dirão: ‘Esta terra que estava desolada tornou-se como o jardim do Éden. As cidades em ruínas, desoladas e destruídas agora estão fortificadas e habitadas.’
35و خواهند گفت این زمینی که ویران بود، مثل باغ عدن گردیده است و شهرهایی که خراب و ویران و منهدم بود، حصاردار ومسکون شده است.
36Então as nações que restarem ao redor de vocês saberão que eu, o SENHOR, reconstruí os lugares em ruínas e plantei o que estava desolado. Eu, o SENHOR, falei, e eu o farei.”
36و امت هایی که به اطراف شما باقی‌مانده باشند، خواهند دانست که من یهوه مخروبات را بنا کرده و ویرانه‌ها را غرس نموده‌ام. من که یهوه هستم تکلم نموده و بعمل آورده‌ام.»
37“‘Assim diz o Senhor DEUS: “Ainda nisto permitirei que a casa de Israel me consulte, para que eu faça isso por eles: Eu os multiplicarei com homens como um rebanho.
37خداوند یهوه چنین می‌گوید: «برای این باردیگر خاندان اسرائیل از من مسالت خواهند نمودتا آن را برای ایشان بعمل آورم. من ایشان را بامردمان مثل گله کثیر خواهم گردانید.
38Como o rebanho para sacrifício, como o rebanho de Jerusalém em suas festas fixas, assim as cidades em ruínas ficarão cheias de rebanhos de homens. Então eles saberão que eu sou o SENHOR.’”
38مثل گله های قربانی یعنی گله اورشلیم در موسمهایش همچنان شهرهای مخروب از گله های مردمان پر خواهد شد و ایشان خواهند دانست که من یهوه هستم.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.