Ezequiel 35
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Além disso, a palavra do SENHOR veio a mim, dizendo:
1Опет ми дође реч Господња говорећи:
2“Filho do homem, volte o seu rosto contra o monte Seir, e profetize contra ele,
2Сине човечји, окрени лице своје према гори Сиру и пророкуј против ње.
3e diga-lhe: 'Assim diz o Senhor DEUS: “Eis que eu sou contra você, monte Seir, e estenderei a minha mão contra você. Farei de você uma desolação e um espanto.
3И реци: Овако вели Господ Господ: ево ме на тебе, горо Сире! И дигнућу руку своју на те, и опустећу те сасвим.
4Transformarei as suas cidades em ruínas, e você ficará desolado. Então você saberá que eu sou o SENHOR.
4Градове ћу твоје опустети, и ти ћеш бити пустош, и познаћеш да сам ја Господ.
5“‘“Visto que você guardou uma inimizade perpétua, e entregou os filhos de Israel ao poder da espada no tempo da calamidade deles, no tempo da iniquidade do fim,
5Што је у тебе вечно непријатељство, и расипаш синове Израиљеве мачем у невољи њиховој, кад је крај безакоњу њиховом,
6portanto, tão certo como eu vivo”, diz o Senhor DEUS, “eu o prepararei para o sangue, e o sangue o perseguirá. Visto que você não odiou o sangue, portanto o sangue o perseguirá.
6зато, тако ја био жив, говори Господ Господ, крви ћу те предати и крв ће те гонити, јер не мрзиш на крв, крв ће те гонити.
7Assim farei do monte Seir um espanto e uma desolação. Eliminarei dele aquele que passa e aquele que retorna.
7И обратићу гору Сир сасвим у пустош, да нико неће долазити ни одлазити.
8Encherei os seus montes com os seus mortos. Os mortos à espada cairão nas suas colinas, nos seus vales e em todos os seus cursos de água.
8И напунићу горе њене побијених њених; на хумовима твојим и у долинама твојим и по свим потоцима твојим падаће побијени од мача.
9Farei de você uma desolação perpétua, e as suas cidades não serão habitadas. Então você saberá que eu sou o SENHOR.
9Вечну пустињу начинићу од тебе и градови се твоји неће оправити, и познаћете да сам ја Господ.
10“‘“Visto que você disse: ‘Estas duas nações e estes dois países serão meus, e nós tomaremos posse deles’, embora o SENHOR estivesse lá,
10Што говориш: Ова два народа и ове две земље моје ће бити, и наследићемо их, ако и јесте Господ био онде,
11portanto, tão certo como eu vivo”, diz o Senhor DEUS, “eu agirei de acordo com a sua ira, e de acordo com a inveja que você demonstrou por causa do seu ódio contra eles; e me farei conhecido entre eles quando eu o julgar.
11зато, тако ја жив био, говори Господ Господ, учинићу по гневу твом и по зависти твојој, с којом си поступала из мржње према њима, и бићу познат међу њима кад ти судим.
12Você saberá que eu, o SENHOR, ouvi todos os insultos que você proferiu contra os montes de Israel, dizendo: ‘Eles foram desolados. Eles nos foram dados para devorar.’
12И познаћеш да сам ја Господ чуо све твоје хуле које си говорила на горе Израиљеве рекавши: Опустеше, нама су дане да их једемо.
13Vocês se engrandeceram contra mim com a boca de vocês, e multiplicaram as suas palavras contra mim. Eu ouvi isso.”
13И величасте се супрот мени устима својим, и множисте на ме речи своје; чуо сам.
14Assim diz o Senhor DEUS: “Quando toda a terra se alegrar, eu farei de você uma desolação.
14Овако вели Господ Господ: Кад се сва земља стане веселити, тебе ћу опустети.
15Assim como você se alegrou com a herança da casa de Israel porque ela estava desolada, assim eu farei com você. Você ficará desolado, monte Seir, e todo o Edom, sim, todo ele. Então eles saberão que eu sou o SENHOR.’”
15Како си се ти веселила наследству дома Израиљевог што опусте, тако ћу и тебе учинити: опустећеш, горо Сире, и сва земљо едомска; и познаће се да сам ја Господ.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.