Ezequiel 8
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1No sexto ano, no sexto mês, no quinto dia do mês, enquanto eu estava sentado em minha casa, e os anciãos de Judá estavam sentados diante de mim, a mão do Senhor DEUS caiu sobre mim ali.
1А шесте године, шестог месеца, дана петог, кад сеђах у својој кући и старешине Јудине сеђаху преда мном, паде онде на ме рука Господа Господа.
2Então eu olhei, e eis uma figura com aparência de fogo — da aparência de sua cintura para baixo, fogo, e de sua cintura para cima, como a aparência de resplendor, como se fosse metal incandescente.
2И видех, а то облик на очи као огањ, од бедара Му доле беше огањ, а од бедара горе беше као светлост, као јака светлост.
3Ele estendeu a forma de uma mão, e me pegou por uma mecha do meu cabelo; e o Espírito me levantou entre a terra e o céu, e me levou nas visões de Deus a Jerusalém, à entrada da porta do pátio interior que está voltada para o norte, onde estava o assento da imagem do ciúme, que provoca ciúme.
3И пружи као руку, и ухвати ме за косу на глави, и подиже ме дух међу небо и земљу, и однесе ме у Јерусалим у утвари Божјој на врата унутрашња која гледају на север, где стајаше идол од ревности, који дражи на ревност.
4Eis que a glória do Deus de Israel estava lá, de acordo com a aparência que eu tinha visto na planície.
4И гле, онде беше слава Бога Израиљевог на очи као она што је видех у пољу.
5Então ele me disse: “Filho do homem, levante agora os seus olhos na direção do norte.” Então eu levantei os meus olhos na direção do norte, e vi, ao norte da porta do altar, esta imagem do ciúme na entrada.
5И рече ми: Сине човечји, подигни очи своје к северу. И подигох очи своје к северу, и гле, са севера на вратима олтарским беше онај идол од ревности на уласку.
6Ele me disse: “Filho do homem, você vê o que eles estão fazendo? As grandes abominações que a casa de Israel comete aqui, para que eu me afaste do meu santuário? Mas você verá novamente outras grandes abominações.”
6Потом ми рече: Сине човечји, видиш ли шта ти раде? Велике гадове које ту чини дом Израиљев да отидем далеко од светиње своје? Али ћеш још видети већих гадова.
7Ele me levou à porta do pátio; e quando eu olhei, eis que havia um buraco na parede.
7И одведе ме на врата од трема, и погледах, а то једна рупа у зиду.
8Então ele me disse: “Filho do homem, cave agora na parede.” Quando eu cavei na parede, vi uma porta.
8А Он ми рече: Сине човечји, прокопај овај зид. И прокопах зид, а то једна врата.
9Ele me disse: “Entre, e veja as perversas abominações que eles estão fazendo aqui.”
9Тада ми рече: Уђи и види опаке гадове које чине ту.
10Então eu entrei e olhei, e vi toda forma de animais rastejantes, animais abomináveis, e todos os ídolos da casa de Israel, desenhados na parede por todos os lados.
10И ушавши видех, и гле, свакојаке животиње што гамижу и свакојаки гадни скотови, и сви гадни богови дома Израиљевог беху написани по зиду свуда унаоколо.
11Setenta homens dos anciãos da casa de Israel estavam em pé diante deles. No meio deles estava Jazanias, filho de Safã, cada homem com o seu incensário na mão; e o cheiro da nuvem de incenso subia.
11И пред њима стајаше седамдесет људи између старешина дома Израиљевог с Јазанијом, сином Сафановим, који стајаше међу њима, сваки с кадионицом својом у руци, и подизаше се густ облак од када.
12Então ele me disse: “Filho do homem, você viu o que os anciãos da casa de Israel fazem no escuro, cada homem nas suas salas de imagens? Pois eles dizem: ‘O SENHOR não nos vê. O SENHOR abandonou a terra.’”
12Тада ми рече: Видиш ли, сине човечји, шта чине старешине дома Израиљевог у мраку свак у својој писаној клети? Јер говоре: Не види нас Господ, оставио је Господ ову земљу.
13Ele também me disse: “Você verá novamente mais das grandes abominações que eles fazem.”
13Потом ми рече: Још ћеш видети већих гадова које они чине.
14Então ele me levou à entrada da porta da casa do SENHOR que estava voltada para o norte; e vi mulheres sentadas lá, chorando por Tamuz.
14И одведе ме на врата дома Господњег која су са севера; и гле, жене сеђаху и плакаху за Тамузом.
15Então ele me disse: “Você viu isso, filho do homem? Você verá novamente abominações ainda maiores do que estas.”
15И рече ми: Јеси ли видео, сине човечји? Још ћеш видети већих гадова од тих.
16Ele me levou para o pátio interior da casa do SENHOR; e vi que à porta do templo do SENHOR, entre o pórtico e o altar, havia cerca de vinte e cinco homens com as costas voltadas para o templo do SENHOR e os seus rostos para o oriente. Eles estavam adorando o sol voltados para o oriente.
16И одведе ме у трем унутрашњи дома Господњег; и гле, на уласку у цркву Господњу између трема и олтара беше око двадесет и пет људи окренутих леђима к цркви Господњој, лицем к истоку, и клањаху се сунцу према истоку.
17Então ele me disse: “Você viu isso, filho do homem? É pouca coisa para a casa de Judá que eles cometam as abominações que cometem aqui? Pois eles encheram a terra de violência, e tornaram a me provocar à ira. Eis que eles chegam o ramo ao seu nariz.
17Тада ми рече: Јеси ли видео, сине човечји? Мало ли је дому Јудином што чине те гадове које чине овде? Него још напунише земљу насиља и окренуше се да ме драже; и ето држе грану пред носом својим.
18Portanto, eu também agirei com ira. O meu olho não poupará, nem terei piedade. Embora clamem aos meus ouvidos com alta voz, ainda assim eu não os ouvirei.”
18Зато ћу и ја учинити у гневу, неће жалити око моје, нити ћу се смиловати, и кад стану викати гласно у моје уши, нећу их услишити.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.