1 Samuel 4
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1E a palavra de Samuel vinha a todo o Israel. Ora, Israel saiu para guerrear contra os filisteus e acampou perto de Ebenézer; e os filisteus acamparam em Afeque.
1И шта рече Самуило, зби се свему Израиљу. Јер Израиљ изађе на војску на Филистеје, и стадоше у логор код Евен-Езера, а Филистеји стадоше у логор у Афеку.
2Os filisteus formaram a linha de batalha contra Israel. Quando travaram a batalha, Israel foi derrotado pelos filisteus, que mataram cerca de quatro mil homens do exército no campo de batalha.
2А Филистеји се уврсташе према Израиљу, и кад се отвори бој, разбише Филистеји Израиља, и изгибе их у боју у пољу око четири хиљаде људи.
3Quando o povo voltou ao acampamento, os líderes de Israel perguntaram: “Por que o SENHOR nos derrotou hoje diante dos filisteus? Vamos trazer de Siló a arca da aliança do SENHOR, para que ela vá conosco e nos salve das mãos de nossos inimigos.”
3И кад народ дође у логор, рекоше старешине Израиљеве: Зашто нас данас разби Господ пред Филистејима? Да донесемо из Силома ковчег завета Господњег, да буде међу нама и избави нас из руку непријатеља наших.
4Então o povo enviou homens a Siló, e trouxeram de lá a arca da aliança do SENHOR dos Exércitos, que se assenta acima dos querubins; e os dois filhos de Eli, Hofni e Fineias, estavam lá com a arca da aliança de Deus.
4И народ посла у Силом да донесу оданде ковчег завета Господа над војскама, који седи на херувимима; а беху онде код ковчега завета Господњег два сина Илијева, Офније и Финес.
5Quando a arca da aliança do SENHOR entrou no acampamento, todo o Israel deu um grito tão forte que a terra tremeu.
5А кад дође ковчег завета Господњег у логор, повика сав Израиљ од радости да земља зајеча.
6Quando os filisteus ouviram o barulho do grito, perguntaram: “O que significa este grande grito no acampamento dos hebreus?” E souberam que a arca do SENHOR havia chegado ao acampamento.
6А Филистеји чувши веселу вику рекоше: Каква је то вика весела у логору јеврејском? И разумеше да је дошао ковчег Господњи у логор њихов.
7Os filisteus ficaram com medo e disseram: “Deus entrou no acampamento.” E acrescentaram: “Ai de nós! Pois nunca aconteceu tal coisa antes.
7И уплашише се Филистеји кад рекоше: Бог је дошао у логор. И говораху: Тешко нама! Јер то није бивало пре.
8Ai de nós! Quem nos livrará das mãos destes deuses poderosos? Estes são os deuses que feriram os egípcios com toda sorte de pragas no deserto.
8Тешко нама! Ко ће нас избавити из руку тих силних богова? То су богови што побише Мисирце у пустињи свакојаким мукама.
9Sejam fortes e portem-se como homens, ó filisteus, para que não se tornem escravos dos hebreus, assim como eles têm sido escravos de vocês. Fortaleçam-se como homens e lutem!”
9Охрабрите се, и будите људи, о Филистеји! Да не служите Јеврејима као што су они вама служили; будите људи и удрите.
10Os filisteus lutaram, e Israel foi derrotado, e cada homem fugiu para a sua tenda. Foi uma matança muito grande; pois caíram trinta mil homens de infantaria de Israel.
10И Филистеји ударише, и Израиљци се опет разбише и побегоше к шаторима својим; и бој беше врло велик, јер паде из Израиља тридесет хиљада пешака.
11A arca de Deus foi tomada, e os dois filhos de Eli, Hofni e Fineias, foram mortos.
11И ковчег Божји би отет, и два сина Илијева, Офније и Финес погибоше.
12Um homem de Benjamim correu da linha de batalha e chegou a Siló no mesmo dia, com as roupas rasgadas e terra sobre a cabeça.
12А један између синова Венијаминових побеже из боја, и дође у Силом исти дан раздртих хаљина и главе посуте прахом.
13Quando ele chegou, eis que Eli estava sentado na sua cadeira, à beira do caminho, vigiando, pois o seu coração tremia pela arca de Deus. Quando o homem entrou na cidade e deu a notícia, a cidade inteira começou a gritar.
13И кад дође, гле, Илије сеђаше на столици украј пута погледајући; јер срце његово беше у страху за ковчег Божји. И дошав онај човек у град каза гласе, и стаде вика свега града.
14Ao ouvir o clamor, Eli perguntou: “O que significa esse barulho de tumulto?” O homem se apressou e foi contar a Eli.
14А Илије чувши вику рече: Каква је то врева? И човек брже дотрча да јави Илију.
15Ora, Eli estava com noventa e oito anos de idade. Seus olhos estavam fixos, de modo que ele não podia ver.
15А Илију беше деведесет и осам година, и очи му беху потамнеле, те не могаше видети.
16O homem disse a Eli: “Eu sou o que vim da linha de batalha; fugi hoje mesmo do campo de batalha.” Eli perguntou: “Como foram as coisas, meu filho?”
16И рече човек Илију: Ја идем из боја, утекох данас из боја. А он рече: Шта би, сине?
17O mensageiro respondeu: “Israel fugiu dos filisteus, e houve também grande matança entre o povo. Além disso, os seus dois filhos, Hofni e Fineias, estão mortos, e a arca de Deus foi tomada.”
17А гласник одговарајући рече: Побеже Израиљ испред Филистеја, и изгибе много народа, и оба сина твоја погибоше, Офније и Финес, и ковчег Божји отет је.
18Quando ele mencionou a arca de Deus, Eli caiu da cadeira para trás, ao lado do portão; quebrou o pescoço e morreu, pois era um homem idoso e pesado. Ele havia julgado Israel durante quarenta anos.
18А кад спомену ковчег Божји, паде Илије са столице наузнако код врата и сломи врат и умре, јер беше човек стар и тежак. Он би судија Израиљу четрдесет година.
19A sua nora, a mulher de Fineias, estava grávida e perto de dar à luz. Quando ela ouviu a notícia de que a arca de Deus havia sido tomada e que o seu sogro e o seu marido estavam mortos, curvou-se e deu à luz, pois as dores do parto lhe sobrevieram.
19А снаха његова, жена Финесова, беше трудна и на том доба, па чувши глас да је ковчег Божји отет и да јој је погинуо свекар и муж, сави се и породи, јер јој дођоше болови.
20Por volta da hora da sua morte, as mulheres que estavam com ela lhe disseram: “Não tenha medo, pois você deu à luz um menino.” Mas ela não respondeu, nem prestou atenção.
20И кад умираше, рекоше јој које стајаху код ње: Не бој се, родила си сина. Али она не одговори, нити хајаше за то.
21Ela chamou o menino de Icabô, dizendo: “A glória se foi de Israel!”, porque a arca de Deus havia sido tomada, e por causa do seu sogro e do seu marido.
21Него детету наде име Ихавод говорећи: Отиде слава од Израиља; јер ковчег Божји би отет, и свекар јој и муж погибоше.
22Ela disse: “A glória se foi de Israel, pois a arca de Deus foi tomada.”
22Зато рече: Отиде слава од Израиља; јер би отет ковчег Божји.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.