1 Samuel 18
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Depois que Davi terminou de falar com Saul, a alma de Jônatas se uniu à alma de Davi, e Jônatas passou a amá-lo como à sua própria alma.
1И кад сврши разговор са Саулом, душа Јонатанова приону за душу Давидову, и Јонатан га запази као своју душу.
2A partir daquele dia, Saul o manteve consigo e não o deixou voltar para a casa de seu pai.
2И узе га Саул тај дан, и не даде му да се врати кући оца свог.
3Jônatas e Davi fizeram uma aliança, porque Jônatas o amava como à sua própria alma.
3И Јонатан учини веру с Давидом, јер га љубљаше као своју душу.
4Jônatas tirou o manto que vestia e o deu a Davi, juntamente com a sua túnica, e até a sua espada, o seu arco e o seu cinto.
4И скиде Јонатан са себе плашт, који ношаше, и даде га Давиду, и одело своје и мач свој и лук свој и појас свој.
5Davi saía para realizar qualquer missão que Saul lhe enviasse, e sempre era bem-sucedido. Então Saul lhe deu um posto elevado no exército. E isso agradou a todo o povo, bem como aos oficiais de Saul.
5И иђаше Давид на шта га год Саул пошиљаше, и беше срећан, и постави га Саул над војницима, и омиле свему народу, па и слугама Сауловим.
6Quando os soldados voltavam para casa, depois que Davi matou o filisteu, as mulheres saíram de todas as cidades de Israel ao encontro do rei Saul com cânticos e danças, com tamborins, com gritos de alegria e com instrumentos musicais.
6А кад се враћаху, и кад се Давид враћаше убивши Филистејина, излазише жене из сваког града Израиљевог певајући и играјући на сусрет цару Саулу, с бубњевима и с весељем и гуслама.
7As mulheres dançavam e cantavam umas para as outras: “Saul matou os seus milhares, e Davi os seus dezenas de milhares.”
7И отпевајући жене једне другима уза свирке говораху: Саул згуби своју хиљаду, али Давид својих десет хиљада.
8Saul ficou muito irritado, e este cântico lhe desagradou profundamente. Ele disse: “Atribuíram a Davi dezenas de milhares, mas a mim atribuíram apenas milhares. O que mais falta a ele senão o reino?”
8И разгневи се Саул врло, и не бише му по вољи те речи, и рече: Давиду дадоше десет хиљада, а мени дадоше хиљаду; још му само царство треба.
9E a partir daquele dia, Saul passou a olhar para Davi com suspeita.
9И од тог дана Саул гледаше попреко Давида.
10No dia seguinte, um espírito maligno da parte de Deus veio com grande poder sobre Saul, e ele começou a profetizar no meio da sua casa, enquanto Davi tocava harpa, como costumava fazer todos os dias. Saul estava com a lança na mão,
10А сутрадан нападе Саула зли дух Божји, те пророковаше у кући, а Давид му удараше руком својом у гусле као пре: а Саулу у руци беше копље.
11e a atirou, dizendo a si mesmo: “Cravarei Davi na parede!” Mas Davi conseguiu desviar-se dele por duas vezes.
11И Саул баци копље говорећи: Да прикујем Давида за зид. Али му се Давид измаче два пута.
12Saul tinha medo de Davi, porque o SENHOR estava com ele, mas havia se afastado de Saul.
12И Саула беше страх од Давида, јер Господ беше с њим, а од Саула беше одступио.
13Por isso, Saul o afastou da sua presença e o nomeou comandante de mil soldados; e Davi liderava as tropas em suas campanhas.
13Зато га уклони Саул од себе, и постави га хиљадником; и он одлажаше и долажаше пред народом.
14Em tudo o que Davi fazia, ele era bem-sucedido, pois o SENHOR estava com ele.
14И Давид беше срећан у свему што чињаше, јер Господ беше с њим.
15Quando Saul viu que ele tinha tanto sucesso, sentiu grande temor dele.
15А Саул видећи да је веома срећан, бојаше га се.
16Mas todo o Israel e Judá amavam Davi, porque era ele quem os conduzia em suas batalhas.
16А сав Израиљ и Јуда љубљаше Давида, јер он одлажаше и долажаше пред њима.
17Saul disse a Davi: “Eis a minha filha mais velha, Merabe. Eu a darei a você em casamento; apenas seja valente por mim e lute as batalhas do SENHOR.” Pois Saul pensava: “Não levantarei a minha mão contra ele; que os filisteus o façam.”
17И рече Саул Давиду: Ево, кћер своју старију Мераву даћу ти за жену, само ми буди храбар и води ратове Господње. Јер Саул говораше: Нећу да се дигне моја рука на њ, него филистејска рука нека се дигне на њ.
18Davi respondeu a Saul: “Quem sou eu, qual é a minha vida ou a família de meu pai em Israel, para que eu me torne genro do rei?”
18А Давид рече Саулу: Ко сам ја и какав је живот мој или дом оца мог у Израиљу, да будем зет царев?
19Mas na época em que Merabe, a filha de Saul, deveria ter sido dada a Davi, ela foi dada em casamento a Adriel, de Meolá.
19А кад дође време да Мераву, кћер Саулову, даду Давиду, дадоше је Адрилу Меолаћанину за жену.
20Ora, Mical, a outra filha de Saul, amava Davi; quando contaram isso a Saul, a notícia lhe agradou.
20Али Давида љубљаше Михала, кћи Саулова; а кад то јавише Саулу, би му по вољи.
21Saul pensou: “Eu a darei a ele, para que ela sirva de armadilha para ele, e para que a mão dos filisteus se levante contra ele.” Então Saul disse a Davi pela segunda vez: “Você será o meu genro agora.”
21И рече Саул: Даћу му је да му буде замка и да се диже на њ рука филистејска. А Давиду рече Саул: Бићеш ми данас зет с другом.
22E Saul ordenou aos seus servos: “Falem a Davi em segredo e digam: ‘Eis que o rei muito se agrada de você, e todos os seus servos o amam. Portanto, aceite tornar-se o genro do rei.’”
22И заповеди Саул слугама својим: Реците Давиду тајно и говорите: Гле, омилео си цару, и све слуге његове љубе те; буди сада зет царев.
23Os servos de Saul repetiram essas palavras aos ouvidos de Davi. Mas Davi respondeu: “Vocês acham pouca coisa tornar-se genro do rei? Eu não passo de um homem pobre e insignificante.”
23И слуге Саулове рекоше те речи Давиду, а Давид рече: Мислите ли да је лако бити зет царев? Та ја сам сиромах и мали човек.
24Os servos de Saul relataram-lhe: “Foi isso que Davi disse.”
24И Саулу јавише ово слуге његове говорећи: Овако рече Давид.
25Saul então ordenou: “Digam a Davi: ‘O rei não deseja nenhum dote, a não ser cem prepúcios de filisteus, para vingar-se dos seus inimigos.’” O plano de Saul era que Davi fosse morto pelas mãos dos filisteus.
25А Саул рече: Овако реците Давиду: Не тражи цар уздарја, него сто окрајака филистејских, да се цар освети својим непријатељима. А Саул мишљаше како би Давид пао у руке Филистејима.
26Quando os seus servos relataram essas palavras a Davi, muito lhe agradou a ideia de se tornar o genro do rei. Antes que o prazo expirasse,
26И слуге његове казаше Давиду те речи, и Давиду би по вољи да постане царев зет. И време се још не наврши.
27Davi se levantou e foi com os seus homens, e matou duzentos filisteus. Ele trouxe os prepúcios deles e os entregou na quantidade exata ao rei, para se tornar o genro do rei. Então Saul lhe deu a sua filha Mical em casamento.
27А Давид уста и отиде са својим људима, и поби двеста Филистеја. И донесе Давид окрајке њихове, и дадоше их на број цару да би постао царев зет. И Саул му даде за жену Михалу кћер своју.
28Saul viu e reconheceu que o SENHOR estava com Davi, e que a sua filha Mical o amava.
28И Саул виде и позна да је Господ са Давидом; и Михала кћи Саулова љубљаше га.
29Então Saul teve ainda mais medo de Davi e tornou-se inimigo dele por todos os seus dias.
29А Саул се још већма побоја Давида; и беше Саул једнако непријатељ Давиду.
30Os comandantes dos filisteus continuaram a sair para lutar, e, cada vez que o faziam, Davi tinha mais sucesso do que todos os demais oficiais de Saul, de modo que o seu nome se tornou muito respeitado.
30А кнезови филистејски удараху; и кад год удараху, Давид беше срећнији од свих слуга Саулових, и име се његово врло прослави.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.