1 Samuel 4
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
1E a palavra de Samuel vinha a todo o Israel. Ora, Israel saiu para guerrear contra os filisteus e acampou perto de Ebenézer; e os filisteus acamparam em Afeque.
1A HIKI ae la ka olelo a Samuela i ka Iseraela a pau. Hele ku e aku la ka Iseraela i ko Pilisetia i ke kaua, a hoomoana iho la ma Ebenezera; a o ko Pilisetia hoomoana iho la ma Apeka.
2Os filisteus formaram a linha de batalha contra Israel. Quando travaram a batalha, Israel foi derrotado pelos filisteus, que mataram cerca de quatro mil homens do exército no campo de batalha.
2Hoomakaukau iho ko Pilisetia ia lakou iho e ku e i ka Iseraela; a hoouka iho la, a ua lukuia o ka Iseraela imua o ko Pilisetia; a eha tausani kanaka paha i lukuia i ke kaua ana ma ke kula.
3Quando o povo voltou ao acampamento, os líderes de Israel perguntaram: “Por que o SENHOR nos derrotou hoje diante dos filisteus? Vamos trazer de Siló a arca da aliança do SENHOR, para que ela vá conosco e nos salve das mãos de nossos inimigos.”
3A hiki mai la na kanaka i kahi i hoomoana'i, i ae la na lunakahiko o ka Iseraela, No ke aha la o Iehova i luku mai ai ia kakou i keia la imua o ko Pilisetia? E lawe mai io kakou nei i ka pahuberita o Iehova mai Silo mai, a hiki mai ia iwaena o kakou, oia ka mea e hoola ia kakou mai ka lima mai o ko kakou poe enemi.
4Então o povo enviou homens a Siló, e trouxeram de lá a arca da aliança do SENHOR dos Exércitos, que se assenta acima dos querubins; e os dois filhos de Eli, Hofni e Fineias, estavam lá com a arca da aliança de Deus.
4Hoouna aku la na kanaka ma Silo e lawe mai mailaila mai i ka pahuberita o Iehova sabaota, e waiho ana mawaena o na kerubima: ilaila na keiki elua a Eli, o Hopeni a me Pinehasa me ka pahuberita o ke Akua.
5Quando a arca da aliança do SENHOR entrou no acampamento, todo o Israel deu um grito tão forte que a terra tremeu.
5A hiki mai la ka pahuberita o Iehova iloko o kahi i hoomoana'i, hooho ae la ka Iseraela a pau me ka hooho nui, a haalulu ka honua.
6Quando os filisteus ouviram o barulho do grito, perguntaram: “O que significa este grande grito no acampamento dos hebreus?” E souberam que a arca do SENHOR havia chegado ao acampamento.
6A lohe ae la ko Pilisetia i ka leo o ka hooho ana, i ae la lakou, No ke aha la ka leo o keia hooho nui ana ma kahi i hoomoana'i ka poe Hebera? A ike lakou, ua hiki mai ka pahu o Iehova ma kahi i hoomoana'i.
7Os filisteus ficaram com medo e disseram: “Deus entrou no acampamento.” E acrescentaram: “Ai de nós! Pois nunca aconteceu tal coisa antes.
7Makau iho la ko Pilisetia, no ka mea, i iho la lakou, Ua hiki mai ke Akua iloko o kahi i hoomoana'i. I ae la lakou, Auwe kakou! no ka mea, aohe mea mamua e like ai me keia.
8Ai de nós! Quem nos livrará das mãos destes deuses poderosos? Estes são os deuses que feriram os egípcios com toda sorte de pragas no deserto.
8Auwe kakou! owai la ka mea nana kakou e hoola mai ka lima mai o keia mau Akua mana? o na Akua keia i luku ai i ka poe o Aigupita i ua ino a pau ma ka waonahele.
9Sejam fortes e portem-se como homens, ó filisteus, para que não se tornem escravos dos hebreus, assim como eles têm sido escravos de vocês. Fortaleçam-se como homens e lutem!”
9E ikaika oukou, e hookanaka hoi, e ko Pilisetia, i lilo ole ai oukou i kauwa na ka poe Hebera, e like me lakou na oukou: e hookanaka e kaua aku.
10Os filisteus lutaram, e Israel foi derrotado, e cada homem fugiu para a sua tenda. Foi uma matança muito grande; pois caíram trinta mil homens de infantaria de Israel.
10A kaua aku la ko Pilisetia, a lukuia o ka Iseraela, a holo kela kanaka keia kanaka i kona halelewa; a he nui loa na mea i make, no ka mea, haule iho la o ka Iseraela, he kanakolu tausani koa hele wawae.
11A arca de Deus foi tomada, e os dois filhos de Eli, Hofni e Fineias, foram mortos.
11A ua haoia ka pahu o ke Akua; a make na keiki elua a Eli, o Hopeni a o Pinehasa.
12Um homem de Benjamim correu da linha de batalha e chegou a Siló no mesmo dia, com as roupas rasgadas e terra sobre a cabeça.
12Holo aku la kekahi kanaka no Beniamina mai ke kaua aku, a hiki ma Silo ia la hookahi, me kona kapa i haehaeia, a me ka lepo maluna o kona poo.
13Quando ele chegou, eis que Eli estava sentado na sua cadeira, à beira do caminho, vigiando, pois o seu coração tremia pela arca de Deus. Quando o homem entrou na cidade e deu a notícia, a cidade inteira começou a gritar.
13A hiki aku la ia, aia hoi, e noho ana o Eli maluna o ka noho ma kapa alanui, e kiai ana: no ka mea, pihoihoi kona naau no ka pahu o ke Akua. A hiki aku la ke kanaka ma ke kulanakauhale, a hai aku, auwe nui iho la ko ke kulanakauhale a pau.
14Ao ouvir o clamor, Eli perguntou: “O que significa esse barulho de tumulto?” O homem se apressou e foi contar a Eli.
14A lohe ae la o Eli i ka leo o ka uwe ana, i iho la ia, No ke aha la ka leo o keia haunaele? A hele koke mai ke kanaka, a hai ia Eli.
15Ora, Eli estava com noventa e oito anos de idade. Seus olhos estavam fixos, de modo que ele não podia ver.
15He kanaiwakumamawalu ko Eli mau makahiki, ua ku paa kona mau maka, aole ia i ike.
16O homem disse a Eli: “Eu sou o que vim da linha de batalha; fugi hoje mesmo do campo de batalha.” Eli perguntou: “Como foram as coisas, meu filho?”
16I mai la ke kanaka ia Eli, Owau no ka mea i hele mai, mai ke kaua mai, i keia la wau i holo mai nei mai ke kaua mai. Ninau aku la ia, Heaha ka olelo, e kuu keiki?
17O mensageiro respondeu: “Israel fugiu dos filisteus, e houve também grande matança entre o povo. Além disso, os seus dois filhos, Hofni e Fineias, estão mortos, e a arca de Deus foi tomada.”
17Olelo mai la ka elele, i mai la, Ua hee ka Iseraela imua o ko Pilisetia: a ua nui loa ka poe kanaka i pepehiia; a o kau mau keiki elua, o Hopeni a o Pinehasa, ua make laua, a ua haoia ka pahu o ke Akua.
18Quando ele mencionou a arca de Deus, Eli caiu da cadeira para trás, ao lado do portão; quebrou o pescoço e morreu, pois era um homem idoso e pesado. Ele havia julgado Israel durante quarenta anos.
18A i kona hai ana mai i ka pahu o ke Akua, haule iho la o Eli mahope o kona noho ma ka aoao o ka ipuka, a hai kona a-i, a make iho la ia; no ka mea, he kanaka elemakule ia, ua kaumaha hoi. A ua hooponopono aku ia i ka Iseraela i na makahiki he kanaha.
19A sua nora, a mulher de Fineias, estava grávida e perto de dar à luz. Quando ela ouviu a notícia de que a arca de Deus havia sido tomada e que o seu sogro e o seu marido estavam mortos, curvou-se e deu à luz, pois as dores do parto lhe sobrevieram.
19A o kona hunonawahine, ka wahine a Pinehasa, ua hapai, kokoke no i puni: a lohe ae la oia ia mea, i ka lilo ana o ka pahu o ke Akua, i ka make ana o kona makuahonoaikane a me kaua kane hoi, kulou iho la ia, no ka hanau ana; no ka mea, ua hiki mai kona nahunahu ia ia.
20Por volta da hora da sua morte, as mulheres que estavam com ela lhe disseram: “Não tenha medo, pois você deu à luz um menino.” Mas ela não respondeu, nem prestou atenção.
20A kokoke ia e make, i aku la na wahine e ku ana ia ia, Mai makau oe, no ka mea, ua hoohanau oe i keikikane. Aole ia i ekemu mai, aole hoi ia i maliu mai.
21Ela chamou o menino de Icabô, dizendo: “A glória se foi de Israel!”, porque a arca de Deus havia sido tomada, e por causa do seu sogro e do seu marido.
21A kapa aku la ia i ka inoa o ke keiki o Ikaboda, i aku la, Ua hala aku la ka nani mai ka Iseraela aku; no ka pahu o ke Akua i laweia'ku, a no kona makuahonoaikane, a no kana kane.
22Ela disse: “A glória se foi de Israel, pois a arca de Deus foi tomada.”
22I aku la ia, Ua hala aku la ka nani mai ka Iseraela aku: no ka mea, ua haoia ka pahu o ke Akua.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.