رومیان 4
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Chinese Union Version, punctuated (Simplified)
1پس چه چیز را بگوییم که پدر ما ابراهیم بحسب جسم یافت؟
1如此说来，我们的祖宗 亚伯拉罕 凭着肉体得了什么呢？
2زیرا اگر ابراهیم به اعمال عادل شمرده شد، جای فخر دارد اما نه درنزد خدا.
2倘若 亚伯拉罕 是因行为称义，就有可夸的；只是在 神面前并无可夸。
3زیرا کتاب چه می‌گوید؟ «ابراهیم به خدا ایمان آورد و آن برای او عدالت محسوب شد.»
3经上说什么呢？说：「 亚伯拉罕 信 神，这就算为他的义。」
4لکن برای کسی‌که عمل می‌کند، مزدش نه ازراه فیض بلکه از راه طلب محسوب می‌شود.
4做工的得工价，不算恩典，乃是该得的；
5واما کسی‌که عمل نکند، بلکه ایمان آورد به او که بی‌دینان را عادل می‌شمارد، ایمان او عدالت محسوب می‌شود.
5惟有不做工的，只信称罪人为义的 神，他的信就算为义。
6چنانکه داود نیز خوش حالی آن کس را ذکر می‌کند که خدا برای او عدالت محسوب می‌دارد، بدون اعمال:
6正如 大卫 称那在行为以外蒙 神算为义的人是有福的。
7«خوشابحال کسانی که خطایای ایشان آمرزیده شد وگناهانشان مستور گردید؛
7他 说： 得赦免其过、遮盖其罪的， 这人是有福的。
8خوشابحال کسی‌که خداوند گناه را به وی محسوب نفرماید.»
8主不算为有罪的， 这人是有福的。
9پس آیا این خوشحالی بر اهل ختنه گفته شدیا برای نامختونان نیز؟ زیرا می‌گوییم ایمان ابراهیم به عدالت محسوب گشت.
9如此看来，这福是单加给那受割礼的人吗？不也是加给那未受割礼的人吗？因我们所说， 亚伯拉罕 的信，就算为他的义，
10پس در چه حالت محسوب شد، وقتی که او در ختنه بود یادر نامختونی؟ در ختنه نی، بلکه در نامختونی؛
10是怎么算的呢？是在他受割礼的时候呢？是在他未受割礼的时候呢？不是在受割礼的时候，乃是在未受割礼的时候。
11و علامت ختنه را یافت تا مهر باشد بر آن عدالت ایمانی که در نامختونی داشت، تا او همه نامختونان را که ایمان آورند پدر باشد تا عدالت برای ایشان هم محسوب شود؛
11并且他受了割礼的记号，作他未受割礼的时候因信称义的印证，叫他作一切未受割礼而信之人的父，使他们也算为义；
12و پدر اهل ختنه نیز یعنی آنانی را که نه فقط مختونند بلکه سالک هم می‌باشند بر آثار ایمانی که پدر ماابراهیم در نامختونی داشت.
12又作受割礼之人的父，就是那些不但受割礼，并且按我们的祖宗 亚伯拉罕 未受割礼而信之踪迹去行的人。
13زیرا به ابراهیم و ذریت او، وعده‌ای که اووارث جهان خواهد بود، از جهت شریعت داده نشد بلکه از عدالت ایمان.
13因为 神 应许 亚伯拉罕 和他后裔，必得承受世界，不是因律法，乃是因信而得的义。
14زیرا اگر اهل شریعت وارث باشند، ایمان عاطل شد و وعده باطل.
14若是属乎律法的人才得为后嗣，信就归于虚空，应许也就废弃了。
15زیرا که شریعت باعث غضب است، زیرا جایی که شریعت نیست تجاوز هم نیست.
15因为律法是惹动忿怒的；哪里没有律法，那里就没有过犯。
16و ازاین جهت از ایمان شد تا محض فیض باشد تاوعده برای همگی ذریت استوار شود نه مختص به ذریت شرعی بلکه به ذریت ایمانی ابراهیم نیزکه پدر جمیع ما است،
16所以 人得为后嗣 是本乎信，因此就属乎恩，叫应许定然归给一切后裔；不但归给那属乎律法的，也归给那效法 亚伯拉罕 之信的。
17(چنانکه مکتوب است که تو را پدر امت های بسیار ساخته‌ام )، در حضورآن خدایی که به او ایمان آورد که مردگان را زنده می‌کند و ناموجودات را به وجود می‌خواند؛
17亚伯拉罕 所信的，是那叫死人复活、使无变为有的 神，他在主面前作我们世人的父。如 经上 所记：「我已经立你作多国的父。」
18که او در ناامیدی به امید ایمان آورد تا پدرامت های بسیار شود، برحسب آنچه گفته شد که «ذریت تو چنین خواهند بود.»
18他在无可指望的时候，因信仍有指望，就得以作多国的父，正如先前所说：「你的后裔将要如此。」
19و در ایمان کم قوت نشده، نظر کرد به بدن خود که در آن وقت مرده بود، چونکه قریب به صد ساله بود و به رحم مرده ساره.
19他将近百岁的时候，虽然想到自己的身体如同已死， 撒拉 的生育已经断绝，他的信心还是不软弱；
20و در وعده خدا از بی‌ایمانی شک ننمود، بلکه قوی الایمان گشته، خدا را تمجیدنمود،
20并且仰望 神的应许，总没有因不信心里起疑惑，反倒因信心里得坚固，将荣耀归给 神，
21و یقین دانست که به وفای وعده خود نیزقادر است.
21且满心相信 神所应许的必能做成。
22و از این جهت برای او عدالت محسوب شد.
22所以，这就算为他的义。
23ولکن اینکه برای وی محسوب شد، نه برای او فقط نوشته شد،
23「算为他义」的这句话不是单为他写的，
24بلکه برای ما نیزکه به ما محسوب خواهد شد، چون ایمان آوریم به او که خداوند ما عیسی را از مردگان برخیزانید،
24也是为我们将来得算为义之人写的，就是我们这信 神使我们的主耶稣从死里复活的人。
25که به‌سبب گناهان ما تسلیم گردید و به‌سبب عادل شدن ما برخیزانیده شد.
25耶稣被交给人，是为我们的过犯；复活，是为叫我们称义。
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.