Jozua 17
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Daarna werd door het lot een deel aan Manasse toegewezen; hij was Josefs eerstgeborene. Makir, de eerstgeborene van Manasse, de vader van Gilad, kreeg Gilad en Basjan, daar hij een krijgshaftig man was.
1Esta foi a sorte para a tribo de Manassés, pois ele era o primogênito de José. Quanto a Maquir, o primogênito de Manassés, o pai de Gileade, por ser homem de guerra, ele recebeu Gileade e Basã.
2Maar ook de families van de overige zonen van Manasse kregen hun deel. Het waren de nakomelingen van Abiézer: de zonen van Chélek, Asriël, Sjékem, Chéfer en Sjemida; dit zijn de mannelijke nakomelingen van Manasse, den zoon van Josef, naar hun families.
2Assim, isto foi para o restante dos filhos de Manassés, segundo as suas famílias: para os filhos de Abiezer, para os filhos de Heleque, para os filhos de Asriel, para os filhos de Siquém, para os filhos de Héfer, e para os filhos de Semida. Estes foram os filhos homens de Manassés, filho de José, segundo as suas famílias.
3Selofchad echter, de zoon van Chéfer, zoon van Gilad, zoon van Makir, den zoon van Manasse, had geen zonen maar alleen dochters; ze heetten Machla, Noa, Chogla, Milka en Tirsa.
3Mas Zelofeade, filho de Héfer, filho de Gileade, filho de Maquir, filho de Manassés, não teve filhos homens, mas filhas. Estes são os nomes de suas filhas: Maalá, Noa, Hogla, Milca e Tirza.
4Dezen verschenen voor den priester Elazar, voor Josuë, den zoon van Noen, en voor de overheden, en zeiden: Jahweh heeft Moses bevolen, ons een erfdeel te geven onder onze broeders. En men gaf haar naar Jahweh’s voorschrift een erfdeel te midden van de broeders van haar vader.
4Elas vieram a Eleazar, o sacerdote, e a Josué, filho de Num, e aos líderes, dizendo: “O SENHOR ordenou a Moisés que nos desse uma herança entre nossos irmãos.” Portanto, segundo o mandamento do SENHOR, ele lhes deu uma herança entre os irmãos de seu pai.
5Zo verviel het aandeel van Manasse in tien stukken, behalve nog Gilad en Basjan in het Overjordaanse;
5Caíram dez partes a Manassés, além da terra de Gileade e Basã, que está além do Jordão;
6want ook de dochters van Manasse kregen een erfdeel te midden van zijn zonen. Het land Gilad kwam aan de overige zonen van Manasse.
6porque as filhas de Manassés receberam uma herança entre os seus filhos. A terra de Gileade pertenceu ao restante dos filhos de Manassés.
7De grens van Manasse liep van Asjer naar Mikmetat, dat oostelijk van Sikem ligt, en verder zuidwaarts naar de bewoners van En-Tappóeach.
7A fronteira de Manassés ia de Aser até Micmetate, que está diante de Siquém. A fronteira seguia para a direita, até os habitantes de En-Tapua.
8Het land Tappóeach behoorde aan Manasse, maar Tappóeach zelf, op de grens van Manasse, was van de Efraïmieten.
8A terra de Tapua pertencia a Manassés; mas Tapua, na fronteira de Manassés, pertencia aos filhos de Efraim.
9Vervolgens daalde de grens naar de beek Kana af, zuidelijk van de beek. Genoemde steden hoorden bij Efraïm, ofschoon ze midden tussen die van Manasse lagen. De grens van Manasse liep verder ten noorden van de beek, en eindigde bij de zee.
9A fronteira descia até o ribeiro de Caná, ao sul do ribeiro. Estas cidades pertenciam a Efraim entre as cidades de Manassés. A fronteira de Manassés ficava no lado norte do ribeiro, e terminava no mar.
10Het zuidelijk deel behoorde dus aan Efraïm, het noordelijk aan Manasse; de zee was hun grens. In het noorden raakten ze aan Aser, in het oosten aan Issakar.
10Ao sul era de Efraim, e ao norte era de Manassés, e o mar era a sua fronteira. Eles alcançavam Aser ao norte, e Issacar ao leste.
11In Issakar en Aser behoorden bovendien tot Manasse: Bet-Sjean, Jibleam en de bewoners van Dor met onderhorige plaatsen; verder de bewoners van En-Dor, van Taänak, van Megiddo met onderhorige plaatsen: drie heuvelstreken.
11Manassés tinha três elevações em Issacar, em Aser Bete-Seã e suas vilas, e Ibleão e suas vilas, e os habitantes de Dor e suas vilas, e os habitantes de En-Dor e suas vilas, e os habitantes de Taanaque e suas vilas, e os habitantes de Megido e suas vilas.
12De kinderen van Manasse konden die steden echter niet veroveren, zodat de Kanaänieten rustig in dit land bleven wonen.
12Contudo, os filhos de Manassés não conseguiram expulsar os habitantes daquelas cidades; mas os cananeus continuaram a habitar naquela terra.
13Eerst toen de Israëlieten machtig geworden waren, maakten ze de Kanaänieten dienstplichtig; maar verdreven hebben ze hen niet.
13Quando os filhos de Israel se fortaleceram, eles submeteram os cananeus a trabalhos forçados, e não os expulsaram totalmente.
14Maar nu spraken de zonen van Josef tot Josuë: Waarom hebt gij mij tenslotte slechts één lot en één deel tot erfbezit gegeven, terwijl ik toch een zo talrijk volk ben, daar Jahweh mij tot dusver heeft gezegend?
14Os filhos de José falaram a Josué, dizendo: “Por que você me deu apenas uma sorte e uma porção como herança, visto que somos um povo numeroso, porque o SENHOR nos tem abençoado até agora?”
15Josuë antwoordde hun: Als ge zulk een talrijk volk zijt, trekt dan zelf op naar het bosgebied in het land der Perizzieten en Refaieten, en ontgint het, wanneer het bergland van Efraïm te eng voor u is.
15Josué lhes disse: “Se vocês são um povo numeroso, subam à floresta e limpem a terra para vocês lá, na terra dos ferezeus e dos refains, já que a região montanhosa de Efraim é estreita demais para vocês.”
16Maar de zonen van Josef zeiden: Het bergland is zeker niet voldoende voor ons; maar al de Kanaänieten, die in de vlakte wonen, hebben ijzeren strijdwagens, zowel die in Bet-Sjean met zijn onderhorige plaatsen wonen, als die in de vlakte van Jizreël.
16Os filhos de José disseram: “A região montanhosa não é suficiente para nós. Todos os cananeus que habitam na terra do vale têm carros de ferro, tanto os que estão em Bete-Seã e suas vilas, quanto os que estão no vale de Jezreel.”
17Toen sprak Josuë tot het huis van Josef, tot Efraïm en Manasse: Gij zijt een talrijk volk en beschikt over grote kracht; ge zult niet slechts één lot hebben.
17Josué falou à casa de José, isto é, a Efraim e a Manassés, dizendo: “Vocês são um povo numeroso e têm grande poder. Vocês não terão apenas uma sorte;
18Want niet alleen het bergland zal u toebehoren, maar ook het bosgebied met zijn bronnen, dat ge kunt ontginnen. Waarachtig, ge zult de Kanaänieten uitdrijven, ook al hebben ze ijzeren wagens, en al zijn ze nog zo sterk.
18mas a região montanhosa será de vocês. Embora seja uma floresta, vocês a derrubarão, e os seus limites extremos serão de vocês; pois vocês expulsarão os cananeus, embora eles tenham carros de ferro, e embora sejam fortes.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.