Handelingen 23
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Freedom Bible (Thai)
1Paulus vestigde zijn blikken op de Raad, en sprak: Mannen broeders, met een volkomen zuiver geweten heb ik voor God gewandeld tot op de dag van vandaag.
1เปาโลมองดูสมาชิกสภาอย่างแน่วแน่แล้วกล่าวว่า “พี่น้อง ข้าพเจ้าดำเนินชีวิตต่อพระเจ้าด้วยมโนธรรมที่ดีทุกประการจนถึงวันนี้”
2Maar de hogepriester Ananias gebood aan de omstanders, hem op de mond te slaan.
2อานาเนียมหาปุโรหิตสั่งคนที่ยืนอยู่ใกล้เปาโลให้ตบปากเขา
3Toen zei Paulus tot hem: God zal u slaan witgepleisterde muur. Ge zit hier, om mij te richten volgens de Wet, en tegen de Wet in geeft ge bevel, mij te slaan.
3เปาโลจึงกล่าวกับเขาว่า “พระเจ้าจะตีท่าน เจ้ากำแพงฉาบปูนขาว! ท่านนั่งพิพากษาข้าพเจ้าตามธรรมบัญญัติ แต่กลับสั่งให้ตีข้าพเจ้าโดยฝ่าฝืนธรรมบัญญัติหรือ?”
4Maar de omstanders zeiden: Den hogepriester scheldt ge uit?
4คนที่ยืนอยู่ใกล้กล่าวว่า “เจ้ากล่าวร้ายมหาปุโรหิตของพระเจ้าหรือ?”
5Paulus zeide: Ik wist niet broeders, dat hij de hogepriester was; want er staat geschreven “Een overste van uw volk zult gij niet verwensen”.
5เปาโลตอบว่า “พี่น้อง ข้าพเจ้าไม่รู้ว่าเขาเป็นมหาปุโรหิต เพราะมีเขียนไว้ว่า ‘เจ้าอย่าพูดชั่วร้ายถึงผู้ปกครองประชาชนของเจ้า’”
6Daar Paulus wist, dat de Hoge Raad voor een deel uit sadduceën en voor een ander deel uit farizeën bestond, riep hij uit: Mannen broeders, ik ben een farizeër en een zoon van farizeën; om de hoop op de verrijzenis der doden sta ik terecht.
6เมื่อเปาโลเห็นว่าคนกลุ่มหนึ่งเป็นพวกสะดูสี และอีกกลุ่มเป็นพวกฟาริสี เขาจึงร้องขึ้นกลางสภาว่า “พี่น้อง ข้าพเจ้าเป็นฟาริสี เป็นบุตรของพวกฟาริสี ข้าพเจ้ากำลังถูกพิพากษาเพราะความหวังและการฟื้นขึ้นจากความตายของคนตาย!”
7Toen hij dit had gezegd, ontstond er twist tussen farizeën en sadduceën, en de vergadering raakte verdeeld.
7เมื่อเขากล่าวเช่นนี้ ก็เกิดการโต้เถียงกันระหว่างพวกฟาริสีและพวกสะดูสี และที่ประชุมก็แตกเป็นสองฝ่าย
8Want de sadduceën zeggen, dat er geen verrijzenis bestaat ook geen engelen of geesten; maar de farizeën nemen die beide punten aan.
8เพราะพวกสะดูสีกล่าวว่าไม่มีการฟื้นขึ้นจากความตาย ไม่มีทูตสวรรค์ และไม่มีวิญญาณ แต่พวกฟาริสียอมรับทั้งหมดนี้
9Er ontstond een geweldig rumoer. En sommige schriftgeleerden van de partij der farizeën stonden op, en riepen op heftige toon: We vinden niets kwaad in die man; misschien heeft er wel een geest of een engel tot hem gesproken.
9จึงเกิดเสียงเอะอะอย่างมาก อาลักษณ์บางคนฝ่ายฟาริสีลุกขึ้นโต้แย้งว่า “พวกเราไม่พบความผิดอะไรในชายคนนี้ ถ้าวิญญาณหรือทูตสวรรค์พูดกับเขาจริง พวกเราอย่าต่อสู้กับพระเจ้าเลย!”
10Toen nu de twist nog heftiger werd, en de hoofd. man begon te vrezen, dat Paulus door hen zou worden verscheurd, gebood hij aan de soldaten, naar beneden te komen, hem uit hun midden weg te halen, en naar de burcht te geleiden.
10เมื่อการโต้เถียงรุนแรงขึ้น ผู้บัญชาการกลัวว่าเปาโลจะถูกพวกเขาฉีกเป็นชิ้น ๆ จึงสั่งทหารให้ลงไปใช้กำลังพาเขาออกจากท่ามกลางคนเหล่านั้น และนำกลับเข้าไปในค่ายทหาร
11De nacht daarop verscheen hem de Heer, en sprak: Houd goede moed. Want zoals gij te Jerusalem van Mij hebt getuigd, zo moet gij het ook te Rome doen.
11คืนต่อมา องค์พระผู้เป็นเจ้ามายืนอยู่ข้างเปาโลและกล่าวว่า “จงมีกำลังใจเถิด เปาโล เพราะเจ้าได้เป็นพยานถึงเราที่กรุงเยรูซาเล็มอย่างไร เจ้าก็จะต้องเป็นพยานที่กรุงโรมอย่างนั้นด้วย”
12Toen het dag was geworden, vormden enige Joden een complot, en bezwoeren onder ede, te eten noch te drinken, eer ze Paulus hadden gedood.
12เมื่อถึงเช้า ชาวยิวบางคนรวมตัวกันและผูกมัดตนเองด้วยคำสาป โดยกล่าวว่าจะไม่กินหรือดื่มจนกว่าจะฆ่าเปาโลได้
13Het waren er meer dan veertig, die deze samenzwering hadden gesmeed.
13มีคนมากกว่าสี่สิบคนร่วมกันวางแผนนี้
14Ze gingen nu tot de opperpriesters en oudsten, en zeiden: We hebben onder ede gezworen, niets te gebruiken, eer we Paulus hebben gedood.
14พวกเขาไปหาหัวหน้าปุโรหิตและผู้อาวุโส กล่าวว่า “พวกเราผูกมัดตนเองด้วยคำสาปอย่างหนักแน่นว่าจะไม่กินหรือดื่มอะไรเลยจนกว่าจะฆ่าเปาโลได้
15Richt dus tezamen met de Hoge Raad het verzoek tot den hoofdman, dat hij hem opnieuw voor u laat brengen, onder voorwendsel, dat gij zijn zaak nauwkeurig wilt onderzoeken. Wij staan klaar, hem te doden, eer hij bij u is.
15เพราะฉะนั้น ตอนนี้พวกคุณกับสภาจงแจ้งผู้บัญชาการให้พาเขาลงมาหาพวกคุณพรุ่งนี้ โดยแสร้งว่าพวกคุณต้องการสอบสวนเรื่องของเขาให้ละเอียดขึ้น ส่วนพวกเราพร้อมจะฆ่าเขาก่อนที่เขาจะมาถึง”
16Maar de zoon van Paulus’ zuster had van de aanslag gehoord; hij kwam de burcht binnengelopen, en deelde het aan Paulus mee.
16แต่หลานชายของเปาโลซึ่งเป็นลูกของพี่หรือน้องสาวของเขาได้ยินเรื่องแผนซุ่มทำร้าย จึงเข้าไปในค่ายทหารและบอกเปาโล
17Paulus riep een der honderdmannen, en zei: Breng dien jongeman naar den hoofdman; want hij heeft hem iets mede te delen.
17เปาโลเรียกนายร้อยคนหนึ่งมาและกล่าวว่า “โปรดพาชายหนุ่มคนนี้ไปหาผู้บัญชาการ เพราะเขามีเรื่องจะบอกท่าน”
18Deze nam hem mee, bracht hem bij den hoofdman, en sprak: De gevangene Paulus heeft me laten roepen, en me verzocht, dien jongeman bij u te brengen, omdat hij u iets te zeggen heeft.
18นายร้อยจึงพาชายหนุ่มไปหาผู้บัญชาการและกล่าวว่า “เปาโลผู้ถูกคุมขังเรียกข้าพเจ้าไปและขอให้พาชายหนุ่มคนนี้มาหาท่าน เขามีเรื่องจะบอกท่าน”
19De hoofdman vatte hem bij de hand, nam hem terzijde, en vroeg hem: Wat hebt ge mij te vertellen?
19ผู้บัญชาการจับมือชายหนุ่ม พาแยกไปต่างหาก แล้วถามเป็นการส่วนตัวว่า “เจ้ามีเรื่องอะไรจะบอกข้า?”
20Hij zeide: De Joden hebben afgesproken, u te verzoeken, om Paulus morgen voor de Hoge Raad te brengen, onder voorwendsel, dat ze zijn zaak nauwkeuriger willen onderzoeken.
20เขาตอบว่า “ชาวยิวตกลงกันว่าจะขอให้ท่านพาเปาโลลงไปยังสภาพรุ่งนี้ โดยทำเหมือนว่าจะสอบสวนเรื่องของเขาให้ละเอียดขึ้น
21Geloof ze niet. Want meer dan veertig mannen hebben tegen hem een aanslag beraamd, en hebben onder ede gezworen, niet te eten of te drinken, eer ze hem hebben gedood; nu staan ze gereed, en wachten uw beslissing af.
21แต่ท่านอย่ายอมตามพวกเขา เพราะมีชายมากกว่าสี่สิบคนซุ่มรอทำร้ายเขา คนเหล่านี้ผูกมัดตนเองด้วยคำสาปว่าจะไม่กินหรือดื่มจนกว่าจะฆ่าเขา ตอนนี้พวกเขาพร้อมแล้ว รอเพียงคำรับปากจากท่าน”
22De hoofdman liet den jongeman heengaan, maar legde hem op, aan niemand te zeggen, dat hij hem dit had verteld.
22ผู้บัญชาการจึงปล่อยชายหนุ่มไป และกำชับว่า “อย่าบอกใครว่าเจ้าเอาเรื่องนี้มาแจ้งข้า”
23Toen riep hij twee honderdmannen, en zeide tot hen: Houdt tweehonderd soldaten, zeventig ruiters en tweehonderd lansdragers gereed, om tegen het derde uur van de nacht naar Cesarea te vertrekken.
23แล้วเขาเรียกนายร้อยสองคนมาสั่งว่า “เตรียมทหารสองร้อยคนให้พร้อมไปถึงเมืองซีซารียา พร้อมทหารม้าเจ็ดสิบคนและทหารถือหอกสองร้อยคน ออกเดินทางในชั่วโมงที่สามของกลางคืน”
24Laat ze ook voor lastdieren zorgen, om daarop Paulus veilig naar den landvoogd Felix te brengen.
24เขาสั่งให้เตรียมสัตว์พาหนะสำหรับเปาโลด้วย เพื่อพาเขาไปถึงเฟลิกส์ผู้ว่าราชการอย่างปลอดภัย
25Want de overste was bang dat de Joden hem zouden oplichten en doden, en dat hij dan zelf beschuldigd zou worden, met geld te zijn omgekocht.)
25แล้วเขาเขียนจดหมายดังนี้
26Hij schreef een brief van de volgende inhoud: Claudius Lúsias aan den edelen landvoogd Felix, heil!
26“คลาวดิอัส ลีเซียส เรียนท่านเฟลิกส์ผู้ว่าราชการผู้ทรงเกียรติ ขอคำนับ
27Toen deze man door de Joden gegrepen en bijna vermoord was, ben ik met het krijgsvolk tussenbeide gekomen en heb hem ontzet, omdat ik gehoord had, dat hij Romein was
27“ชายคนนี้ถูกชาวยิวจับและเกือบถูกฆ่า เมื่อข้าพเจ้ารู้ว่าเขาเป็นพลเมืองโรมัน ข้าพเจ้าจึงนำทหารเข้าไปช่วยเขาไว้
28Daar ik wilde weten, waarvan ze hem beschuldigden, heb ik hem voor de Hoge Raad gebracht.
28เพราะต้องการรู้เหตุผลที่พวกเขากล่าวหาเขา ข้าพเจ้าจึงนำเขาลงไปต่อหน้าสภาของพวกเขา
29Daar bevond ik, dat hij beschuldigd werd om twistvragen hunner Wet, maar dat hem niets werd ten laste gelegd, waarop doodstraf of gevangenis staat.
29ข้าพเจ้าพบว่าเขาถูกกล่าวหาในเรื่องข้อโต้แย้งเกี่ยวกับธรรมบัญญัติของพวกเขา แต่ไม่ได้ถูกกล่าวหาว่าทำอะไรที่สมควรตายหรือถูกจำคุก
30Daar men mij echter berichtte, dat er een aanslag tegen hem werd beraamd, heb ik hem aanstonds naar u gezonden, en tegelijk zijn beschuldigers doen weten, dat ze hun aanklacht tegen hem bij u moeten indienen. Vaarwel.
30เมื่อข้าพเจ้าได้รับแจ้งว่าชาวยิววางแผนซุ่มทำร้ายชายคนนี้ ข้าพเจ้าจึงส่งเขามาหาท่านทันที และสั่งพวกผู้กล่าวหาด้วยให้นำข้อกล่าวหาของตนมาต่อหน้าท่าน ลาก่อน”
31Volgens ontvangen bevel voerden de soldaten ‘s nachts Paulus weg, en brachten hem naar Antipatris.
31พวกทหารจึงทำตามคำสั่ง พาเปาโลเดินทางในตอนกลางคืนไปถึงเมืองอันทิปาตริส
32De volgende dag lieten ze de ruiters met hem verder trekken, en keerden zelf terug naar de burcht.
32วันรุ่งขึ้น พวกเขาให้ทหารม้าเดินทางต่อไปกับเปาโล ส่วนพวกตนกลับไปยังค่ายทหาร
33Na aankomst te Cesarea overhandigde men de brief aan den landvoogd, en stelde ook Paulus te zijner beschikking.
33เมื่อทหารม้าถึงเมืองซีซารียา ก็มอบจดหมายให้ผู้ว่าราชการ และนำเปาโลมาพบเขาด้วย
34Hij las de brief, en vroeg, uit welke provincie hij was. Toen hij vernam, dat hij van Cilicië was,
34เมื่อผู้ว่าราชการอ่านจดหมายแล้ว เขาถามว่าเปาโลมาจากแคว้นไหน และเมื่อรู้ว่ามาจากแคว้นซิลีเซีย เขากล่าวว่า
35zeide hij hem: Ik zal u in verhoor nemen, zodra ook uw beschuldigers zijn aangekomen. En hij gaf bevel, hem in het rechthuis van Herodes gevangen te houden.
35“เราจะฟังคดีของเจ้าอย่างเต็มที่เมื่อพวกผู้กล่าวหาของเจ้ามาถึงด้วย” แล้วสั่งให้คุมตัวเปาโลไว้ในวังของเฮโรด
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.