Ezekiel 9
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Freedom Bible (Thai)
1He cried also in mine ears with a loud voice, saying, Cause them that have charge over the city to draw near, even every man with his destroying weapon in his hand.
1แล้วพระองค์ร้องเสียงดังให้ข้าพเจ้าได้ยินว่า “จงเรียกผู้ที่ได้รับมอบหมายให้ลงโทษเมืองนี้เข้ามา แต่ละคนถืออาวุธทำลายล้างไว้ในมือ”
2And, behold, six men came from the way of the higher gate, which lieth toward the north, and every man a slaughter weapon in his hand; and one man among them was clothed with linen, with a writer’s inkhorn by his side: and they went in, and stood beside the brasen altar.
2ข้าพเจ้าเห็นชายหกคนมาจากทางประตูบนด้านเหนือ แต่ละคนถืออาวุธสำหรับสังหาร มีชายคนหนึ่งท่ามกลางพวกเขาสวมผ้าลินินและเหน็บชุดเครื่องเขียนไว้ที่เอว พวกเขาเข้ามายืนข้างแท่นบูชาทองสัมฤทธิ์
3And the glory of the God of Israel was gone up from the cherub, whereupon he was, to the threshold of the house. And he called to the man clothed with linen, which had the writer’s inkhorn by his side;
3ความรุ่งโรจน์ของพระเจ้าแห่งอิสราเอลเคลื่อนขึ้นจากเหนือเครูบซึ่งเคยรองรับอยู่ ไปยังธรณีประตูพระนิเวศ แล้วพระองค์เรียกชายสวมผ้าลินินผู้เหน็บชุดเครื่องเขียนไว้ที่เอว
4And the LORD said unto him, Go through the midst of the city, through the midst of Jerusalem, and set a mark upon the foreheads of the men that sigh and that cry for all the abominations that be done in the midst thereof.
4พระยาห์เวห์ตรัสกับเขาว่า “จงเดินผ่านกลางเมืองเยรูซาเล็ม แล้วทำเครื่องหมายบนหน้าผากของผู้ที่ถอนใจและคร่ำครวญเพราะสิ่งน่ารังเกียจทั้งปวงที่ทำกันอยู่ในเมือง”
5¶ And to the others he said in mine hearing, Go ye after him through the city, and smite: let not your eye spare, neither have ye pity:
5ส่วนคนอื่น ๆ พระองค์ตรัสให้ข้าพเจ้าได้ยินว่า “จงตามเขาไปทั่วเมืองและฆ่า อย่าปรานีหรือสงสาร
6Slay utterly old and young, both maids, and little children, and women: but come not near any man upon whom is the mark; and begin at my sanctuary. Then they began at the ancient men which were before the house.
6จงฆ่าทั้งคนแก่ ชายหนุ่ม หญิงสาว เด็กเล็ก และผู้หญิงให้หมด แต่อย่าเข้าใกล้ผู้ที่มีเครื่องหมาย เริ่มจากสถานบริสุทธิ์ของเรา” พวกเขาจึงเริ่มจากพวกผู้อาวุโสที่อยู่หน้าพระนิเวศ
7And he said unto them, Defile the house, and fill the courts with the slain: go ye forth. And they went forth, and slew in the city.
7พระองค์ตรัสกับพวกเขาว่า “ทำให้พระนิเวศเป็นมลทิน และเอาศพใส่ให้เต็มลาน แล้วออกไป!” พวกเขาจึงออกไปฆ่าคนในเมือง
8¶ And it came to pass, while they were slaying them, and I was left, that I fell upon my face, and cried, and said, Ah Lord GOD ! wilt thou destroy all the residue of Israel in thy pouring out of thy fury upon Jerusalem?
8ขณะที่พวกเขากำลังฆ่าและข้าพเจ้าเหลืออยู่คนเดียว ข้าพเจ้าซบหน้าลง ร้องทูลว่า “โอ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์! เมื่อพระองค์ทรงเทความเดือดดาลลงเหนือเยรูซาเล็ม พระองค์จะทรงทำลายชนอิสราเอลที่เหลืออยู่ทั้งหมดหรือ?”
9Then said he unto me, The iniquity of the house of Israel and Judah is exceeding great, and the land is full of blood, and the city full of perverseness: for they say, The LORD hath forsaken the earth, and the LORD seeth not.
9พระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “ความผิดของชนอิสราเอลและยูดาห์ร้ายแรงอย่างยิ่ง แผ่นดินเต็มไปด้วยการนองเลือด และเมืองเต็มไปด้วยความอยุติธรรม เพราะพวกเขาพูดว่า ‘พระยาห์เวห์ทอดทิ้งแผ่นดินแล้ว พระยาห์เวห์ไม่เห็น’
10And as for me also, mine eye shall not spare, neither will I have pity, but I will recompense their way upon their head.
10ดังนั้นเราจะไม่ปรานีหรือสงสาร เราจะให้การกระทำของพวกเขาย้อนกลับมาสนองตัวพวกเขาเอง”
11And, behold, the man clothed with linen, which had the inkhorn by his side, reported the matter, saying, I have done as thou hast commanded me.
11แล้วชายสวมผ้าลินินผู้เหน็บชุดเครื่องเขียนไว้ที่เอวกลับมารายงานว่า “ข้าพเจ้าได้ทำตามที่พระองค์ทรงบัญชาแล้ว”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.