Daniel 2
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Freedom Bible (Thai)
1Nebukhanezar ram kah a kum bae ah Nebukhanezar loh mang a man tih a mueihla a cahoeh dongah amah khaw a ih a hoelh pah.
1ในปีที่สองของรัชกาลเนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์ทรงฝันหลายครั้งจนพระทัยเป็นกังวลและบรรทมไม่หลับ
2Te dongah manghai loh hmayuep neh khungvatuk khaw, hlangbi neh manghai kah a mang aka thui la Khalden rhoek khaw khue hamla a thui pah. Te dongah a pha uh neh manghai mikhmuh ah pai uh.
2กษัตริย์จึงทรงสั่งให้เรียกผู้ใช้เวทมนตร์ ผู้ร่ายคาถา หมอผี และชาวเคลเดีย มาเล่าความฝันให้ฟัง พวกเขาเข้ามายืนต่อหน้ากษัตริย์
3Te vaengah manghai loh amih te, “Mang ka man tih mang te ming hamla ka mueihla a cahoeh,” a ti nah.
3กษัตริย์ตรัสว่า “เราฝันเรื่องหนึ่ง ใจเราร้อนรนอยากรู้ความฝันนั้น”
4Khalden rhoek loh manghai te Aramaih ol la, “Manghai tah, dungyan la hing pai saeh. Mang te na tueihyoeih rhoek taengah thui lamtah na tueihyoeih loh thuicaihnah ka phoe eh?,” a ti na uh.
4ชาวเคลเดียทูลตอบกษัตริย์เป็นภาษาอราเมอิกว่า “ขอพระองค์ทรงพระเจริญตลอดไป! ขอพระองค์ตรัสเล่าความฝันให้พวกข้าพเจ้าผู้รับใช้ฟัง แล้วพวกข้าพเจ้าจะอธิบายความหมาย”
5Manghai loh a doo tih Khalden rhoek te, “Kai lamkah ol he cak coeng. Ka mang neh a thuicaihnah na mingpha sak pawt atah maehpoel la n'sah vetih na im te kawnhnawt om ni.
5กษัตริย์ตรัสตอบชาวเคลเดียว่า “เราจำเรื่องนั้นไม่ได้แล้ว ถ้าพวกเจ้าไม่บอกทั้งความฝันและความหมายให้เรารู้ เราจะสั่งให้หั่นพวกเจ้าเป็นชิ้นๆ และทำให้บ้านของพวกเจ้ากลายเป็นกองมูล
6Tedae mang neh a thuicaihnah te na phoe uh atah kai taeng lamkah kutdoe, thapang neh thangpomnah muep na dang uh ni. Mang neh a thuicaihnah te kai taengah phoe uh dae,” a ti nah.
6แต่ถ้าบอกความฝันและความหมายได้ พวกเจ้าจะได้รับของขวัญ รางวัล และเกียรติอย่างสูงจากเรา จงบอกความฝันและความหมายมา”
7Koep a doo uh tih, “Manghai kah mang te a tueihyoeih taengah thui saeh lamtah a thuicaihnah kam phoe uh eh,” a ti na uh.
7พวกเขาทูลตอบอีกครั้งว่า “ขอกษัตริย์ตรัสเล่าความฝันให้พวกข้าพเจ้าผู้รับใช้ฟัง แล้วพวกข้าพเจ้าจะอธิบายความหมาย”
8Manghai loh a doo tih, “Kai lamkah ol a cak te na hmuh dongah nangmih a tue na yuengyet uh tila rhep ka ming.
8กษัตริย์ตรัสตอบว่า “เรารู้แน่ว่าพวกเจ้ากำลังถ่วงเวลา เพราะเห็นว่าเราจำเรื่องนั้นไม่ได้แล้ว
9Ka mang te na mingpha sak uh pawt atah nangmih oltlueh pakhat ni a om. Laithae ol neh a tue a hoilae hil ka taengah a hong thui ham na cai khaw na cai uh. Mang te kai taengah thui uh dae lamtah kai hamla a thuingaihnah nan phoe uh te ka ming eh?,” a ti nah.
9ถ้าพวกเจ้าไม่บอกความฝันให้เรารู้ พวกเจ้าก็มีโทษสถานเดียว พวกเจ้าเตรียมคำโกหกหลอกลวงไว้พูดกับเรา หวังรอให้สถานการณ์เปลี่ยนไป จงบอกความฝันมา แล้วเราจะรู้ว่าพวกเจ้าสามารถอธิบายความหมายได้”
10Manghai taengkah Khalden rhoek loh a doo uh tih, “Manghai kah ol phoe hamla aka noeng te diklai ah hlang a om moenih. Boeilen neh aka hung manghai boeih long khaw he bang ol he hmayuep, rhaitonghma neh Khalden boeih he a dawt noek moenih.
10ชาวเคลเดียทูลตอบกษัตริย์ว่า “ไม่มีมนุษย์คนใดในโลกบอกเรื่องที่กษัตริย์ต้องการได้ เพราะไม่เคยมีกษัตริย์ เจ้านาย หรือผู้ปกครองคนใดเรียกร้องเช่นนี้จากผู้ใช้เวทมนตร์ ผู้ร่ายคาถา หรือชาวเคลเดีย
11Manghai kah a dawt he tongmang ol tih manghai taengah te aka phoe thai he pakhat khaw a om moenih. Pathen rhoek pawt atah amih pumsa lakli kah khosaknah he te bang a om moenih,” a ti uh.
11สิ่งที่กษัตริย์เรียกร้องนั้นยากยิ่ง ไม่มีใครบอกพระองค์ได้ นอกจากเทพเจ้า ซึ่งไม่ได้อยู่ร่วมกับมนุษย์ที่มีเลือดเนื้อ”
12He kong dongah he manghai tah sai tih a thintoek muep. Te dongah Babylon hlang cueih boeih te thup hamla a thui.
12เมื่อได้ยินเช่นนี้ กษัตริย์ทรงโกรธจัดและสั่งให้ฆ่านักปราชญ์ทุกคนในบาบิโลน
13Hlang cueih ngawn hamla oltlueh a khuen dongah Daniel neh a hui khaw ngawn hamla a tlap uh.
13คำสั่งจึงออกไปให้นักปราชญ์ทั้งหลายต้องตาย และมีคนไปตามหาดาเนียลกับเพื่อนๆ เพื่อจะฆ่าเสียด้วย
14Te dongah Babylon hlang cueih te ngawn hamla aka cet manghai kah imtawt boeilen Aryawk te Daniel loh khuelnah neh saithainah neh a mael sak.
14ดาเนียลพูดอย่างมีไหวพริบและรอบคอบกับอารีโอค ผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ ซึ่งออกมาฆ่านักปราชญ์ของบาบิโลน
15Manghai aka hung Aryawk te a doo tih, “Balae tih manghai taeng lamkah oltlueh he a tok aih?” a ti nah hatah ol te Aryawk loh Daniel te a ming sak.
15เขาถามอารีโอค ผู้บัญชาการของกษัตริย์ว่า “ทำไมคำสั่งของกษัตริย์จึงเร่งด่วนนัก?” อารีโอคจึงเล่าเรื่องให้ดาเนียลฟัง
16Te dongah Daniel te cet tih amah te a tue a paek phoeiah thuingaihnah te manghai mah taengah thui pah hamla manghai taengah a bih.
16ดาเนียลเข้าไปขอให้กษัตริย์กำหนดเวลาให้เขา เพื่อจะอธิบายความหมายของความฝันให้พระองค์รู้
17Te phoeiah Daniel te a im la mael tih a hui rhoek Hananiah, Mishael neh Azariah taengah olka te a thuicaih pah.
17แล้วดาเนียลกลับบ้าน เล่าเรื่องให้ฮานันยาห์ มิชาเอล และอาซาริยาห์ เพื่อนๆ ฟัง
18He oldung dongah Daniel neh a hui rhoek neh Babylon kah hlang cueih a ngen te thup pawt hamla vaan Pathen taeng lamkah haidamnah a bih.
18ขอให้พวกเขาวิงวอนพระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์ให้เมตตาเปิดเผยความลับนี้ เพื่อดาเนียลกับเพื่อนๆ จะไม่ต้องตายพร้อมกับนักปราชญ์คนอื่นๆ ในบาบิโลน
19Te khoyin kah mangthui dongah tah Daniel taengah oldung te a thoeng pah. Te dongah Daniel loh vaan kah Pathen te a koeh.
19คืนนั้น ดาเนียลได้รับรู้ความลับในนิมิต เขาจึงสรรเสริญพระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์
20Daniel loh a doo tih, “Pathen tah a ming om pai saeh, khosuen lamloh kumhal duela a yoethen pai. Cueihnah neh thayung thamal khaw amah kah ni.
20ดาเนียลกล่าวว่า “ขอพระนามของพระเจ้าได้รับการสรรเสริญตลอดไป เพราะปัญญาและฤทธิ์อำนาจเป็นของพระองค์
21Amah loh a tue neh khoning a hoilae. Manghai rhoek te a khoe tih manghai patoeng a thoh. Aka cueih taengah cueihnah neh yakmingnah aka thuicaih taengah mingnah a paek.
21พระองค์เปลี่ยนยุคและกาลเวลา ปลดกษัตริย์และตั้งกษัตริย์ ให้ปัญญาแก่ผู้มีปัญญา และให้ความรู้แก่ผู้มีความเข้าใจ
22Amah loh a thuuk neh a thuh khaw a tueng sak. Hmuepnah neh vangnah khuikah te khaw a ming. Te dongah vangnah tah anih taengah om.
22พระองค์เปิดเผยสิ่งลึกซึ้งและเร้นลับ รู้ว่ามีอะไรอยู่ในความมืด และแสงสว่างอยู่กับพระองค์
23A pa rhoek kah Pathen namah te kang uem tih kang oep. Kai he ka taengah cueihnah neh thayung thamal nan paek. Namah taengah kam bih bangla kai nan ming sak coeng tih manghai kah olka te kaimih nan ming sak,” a ti.
23ข้าพเจ้าขอบคุณและสรรเสริญพระองค์ พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของข้าพเจ้า พระองค์ให้ปัญญาและกำลังแก่ข้าพเจ้า บัดนี้ได้เปิดเผยสิ่งที่พวกเราวิงวอนขอ ให้พวกเรารู้เรื่องที่กษัตริย์ต้องการแล้ว”
24Te dongah he kong neh Daniel te manghai loh a hmoel tih Babylon hlang cueih rhoek thup hamla aka cet Aryawk taengla cet. Te phoeiah anih te, “Babylon hlang cueih rhoek te thup boeh, kai he manghai taengla n'hui lamtah a thuingaihnah te manghai taengah ka phoe eh?,” a ti nah.
24ดาเนียลจึงไปหาอารีโอค ผู้ที่กษัตริย์ทรงสั่งให้ฆ่านักปราชญ์ของบาบิโลน และบอกว่า “อย่าฆ่านักปราชญ์ของบาบิโลนเลย พาข้าพเจ้าไปเข้าเฝ้ากษัตริย์ แล้วข้าพเจ้าจะอธิบายความหมายให้พระองค์ฟัง”
25Te dongah Aryawk loh Daniel te manghai taengah thintawn la a khuen tih, “Manghai taengah a thuingaihnah thuicaih hamla Judah hlangsol koca lamkah hlang ka hmuh,” a ti nah.
25อารีโอครีบพาดาเนียลไปเข้าเฝ้ากษัตริย์ และทูลว่า “ข้าพเจ้าพบคนหนึ่งในหมู่เชลยจากยูดาห์ เขาจะอธิบายความหมายให้กษัตริย์รู้ได้”
26Manghai loh a doo tih Daniel la a ming aka om Belteshazzar te, “Na om pai a? Mang ka man neh a thuingaihnah te kai taengah thuicaih hamla aka noeng, na om rhoe a?” a ti nah.
26กษัตริย์ตรัสถามดาเนียล ซึ่งมีชื่อว่าเบลเทชัสซาร์ว่า “เจ้าบอกความฝันที่เราเห็นและอธิบายความหมายให้เรารู้ได้หรือ?”
27Daniel loh manghai taengah a doo tih, “Manghai kah na dawt he oldung tih manghai taengah phoe hamla aka noeng hlang cueih, rhaitonghma, hmayuep rhoek, aisi aka suep a om moenih.
27ดาเนียลทูลตอบกษัตริย์ว่า “ความลับที่กษัตริย์ต้องการรู้นั้น นักปราชญ์ ผู้ร่ายคาถา ผู้ใช้เวทมนตร์ หรือผู้ทำนาย ไม่มีใครบอกพระองค์ได้
28Tedae oldung aka tueng he vaan ah Pathen om tih hmailong khohnin ah metla a om ham khaw manghai Nebukhadnezzar te na thingkong dongah na mang neh na lu dongkah mangthui neh he he han thuicaih coeng.
28แต่มีพระเจ้าอยู่ในฟ้าสวรรค์ ผู้เปิดเผยความลับ พระองค์ให้กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์รู้สิ่งที่จะเกิดขึ้นในวันข้างหน้า ความฝันและนิมิตที่พระองค์ทอดพระเนตรเห็นขณะนอนอยู่มีดังนี้
29Manghai nang, na thingkong dongkah na poeknah te he lamloh aka om la thoeng coeng. Aka om ham te ni oldung aka tueng loh nang m'ming sak.
29“ข้าแต่กษัตริย์ ขณะพระองค์บรรทมอยู่ ทรงคิดถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นภายหลัง และองค์ผู้เปิดเผยความลับได้ให้พระองค์รู้สิ่งที่จะเกิดขึ้น
30Kai khaw ka taengah oldung a tueng he khaw mulhing boeih lakah kamah kah cueihnah a om dongah moenih. Tedae te kong dongah he a thuingaihnah te manghai taengah a thuicaih vetih na thinko kah poeknah loh a ming nah ham ni.
30ส่วนข้าพเจ้า ความลับนี้ไม่ได้เปิดเผยแก่ข้าพเจ้าเพราะมีปัญญาเหนือกว่าคนอื่นๆ แต่เพื่อให้กษัตริย์รู้ความหมาย และเข้าใจสิ่งที่อยู่ในใจของพระองค์
31Manghai nang, na hmuh tih na om coeng. Na mikhmuh ah muei pakhat la aka pai te. Tekah muei tah len sang tih a aa yet. A suisak mah rhimom coeng.
31“ข้าแต่กษัตริย์ พระองค์ทอดพระเนตรเห็น รูปปั้นขนาดใหญ่ รูปปั้นนี้มหึมาและส่องประกายเจิดจ้า ยืนอยู่ต่อหน้าพระองค์ รูปลักษณ์ของมันน่าสะพรึงกลัว
32Te muei kah a lu te sui cim, a rhang neh a ban rhoi te cak, a bung neh a phai rhoi tah rhohum,
32หัวของรูปปั้นทำด้วยทองคำเนื้อดี อกและแขนทำด้วยเงิน ท้องและต้นขาทำด้วยทองสัมฤทธิ์
33A khotanlan rhoi te thi, a khobom te a ngawncawn te thi tih a ngawncawn dikpo la om.
33ขาทำด้วยเหล็ก ส่วนเท้าทำด้วยเหล็กปนดินเหนียว
34Na sawt li vaengah kut loh a saii mueh lungto te coe tih muei te a khobom dongkah a dae. Te vaengah thi neh dikpo khaw phaeng a nuei pah.
34ขณะพระองค์ทอดพระเนตรอยู่ มีก้อนหินก้อนหนึ่งที่สกัดออกมาโดยไม่อาศัยมือใด แล้วกระแทกเท้ารูปปั้นที่ทำด้วยเหล็กและดินเหนียวจนแตกเป็นชิ้นๆ
35Te phoeiah thi, dikpo, rhohum, cak neh sui khaw pakhat la phaeng nuei uh. Te dongah khohal cangtil hmuen kah cangkik bangla om tih te rhoek te khohli loh a yawn. Te dongah te rhoek te a hmuen boeih hmu voel pawh. Tedae muei dongah aka cu lungto te tlang sang la poeh tih diklai pum ah bae.
35เหล็ก ดินเหนียว ทองสัมฤทธิ์ เงิน และทองคำ จึงแตกละเอียดพร้อมกัน กลายเป็นเหมือนแกลบบนลานนวดข้าวในฤดูร้อน ลมพัดพาไปจนไม่เหลือร่องรอย ส่วนก้อนหินที่กระแทกรูปปั้นกลายเป็นภูเขาใหญ่ ปกคลุมทั่วทั้งโลก
36Mang kah a thuingaihnah te manghai taengah ka thui uh pawn eh.
36“นี่คือความฝัน พวกข้าพเจ้าจะอธิบายความหมายให้กษัตริย์ฟัง
37Manghai nang, namah he manghai rhoek kah manghai ni. Vaan kah Pathen loh ram neh thadueng khaw, sarhi neh thangpomnah khaw namah taengah m'paek coeng.
37ข้าแต่กษัตริย์ พระองค์เป็นกษัตริย์เหนือกษัตริย์ทั้งหลาย พระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์ให้ราชอาณาจักร อำนาจ กำลัง และความรุ่งโรจน์แก่พระองค์
38Khosa, khosa boeih khuikah hlang koca rhoek khaw, kohong rhamsa neh vaan kah vaa khaw na kut ah m'paek. A cungkuem soah nang m'boei sak tih nang te na lu sui la hang khueh.
38ไม่ว่ามนุษย์อาศัยอยู่ที่ไหน พระเจ้าก็ให้สัตว์ในทุ่งและนกในท้องฟ้าอยู่ในอำนาจของกษัตริย์ และให้กษัตริย์ปกครองสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด พระองค์คือหัวทองคำ
39Nang phoeiah tah nang lakah diklai la aka yalh ram pakhat pai ni. A pathum dongkah ram tahrhohum vetih diklai boeih soah boei ni.
39“ต่อจากพระองค์ จะมีอาณาจักรอีกแห่งหนึ่งเกิดขึ้น ซึ่งด้อยกว่าพระองค์ แล้วจะมีอาณาจักรที่สาม เป็นทองสัมฤทธิ์ ปกครองทั่วทั้งโลก
40A pali kah ram tah thi ning bangla om ni. He kong ah he thi loh a neet tih boeih a noeng. Te dongah thi bangla a cungkuem he a phop coeng tih a nuei a pil la om ni.
40อาณาจักรที่สี่จะแข็งแกร่งเหมือนเหล็ก เพราะเหล็กทุบให้แตกและปราบได้ทุกสิ่ง เช่นเดียวกับเหล็กที่บดขยี้สิ่งเหล่านั้น อาณาจักรนี้จะทุบทำลายและบดขยี้
41Na hmuh bangla khobom neh khodawn tah a ngawncawn te ambop kah dikpo tih a ngawncawn thi. A khuiah thi dongkah thacang om cakhaw ram te aka rhek aka boe la om ni. Te kong ah ni thi neh laicang dikpo neh a thoek na hmuh.
41ส่วนเท้าและนิ้วเท้าที่พระองค์ทอดพระเนตรเห็น ทำด้วยดินเหนียวของช่างปั้นปนเหล็ก หมายถึงอาณาจักรที่แตกแยก แต่ยังมีความแข็งแกร่งของเหล็กอยู่ ดังที่พระองค์ทอดพระเนตรเห็นเหล็กผสมกับดินเหนียวเปียก
42Khobom dongkah khodawn khaw a ngawncawn, a ngawncawn thi tih, a ngawncawn a ngawncawn tah dikpo. Te dongah ram ngawncawn te a ning la om vetih a ngawncawn tah a poo la om ni.
42นิ้วเท้าทำด้วยเหล็กปนดินเหนียวฉันใด อาณาจักรนั้นก็จะมีส่วนที่แข็งแกร่งและส่วนที่เปราะฉันนั้น
43Na hmuh bangla thi neh laicang dikpo a thoek dongah hlang kah tiingan thoek uh ni. Tedae neh thi neh dikpo a thoek thai pawt bangla he neh ke khaw aka pitpom uh la om mahpawh.
43เหล็กที่พระองค์ทอดพระเนตรเห็นผสมกับดินเหนียวเปียก หมายความว่าพวกเขาจะปะปนกับเชื้อสายมนุษย์ แต่จะไม่ผูกพันเป็นหนึ่งเดียวกัน เหมือนเหล็กที่ไม่ผสมเป็นเนื้อเดียวกับดินเหนียว
44Vaan Pathen loh manghai rhoek te amamih tue vaengah a pai sak vetih a ram tah kumhal due la tim mahpawh. Ram te pilnam tloe taengah a nuei la hlah mahpawh. Ram boeih he tlum cakhaw te tah kumhal duela cak ni.
44“ในสมัยของกษัตริย์เหล่านั้น พระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์จะตั้งอาณาจักรที่ไม่มีวันถูกทำลาย และอำนาจปกครองจะไม่ตกเป็นของชนชาติอื่น อาณาจักรนี้จะทุบทำลายอาณาจักรเหล่านั้นทั้งหมดจนสิ้น และจะดำรงอยู่ตลอดไป
45He kong dongah tlang lamkah kut neh saii mueh lungto a coe na hmuh. Te dongah thi, rhohum, dikpo, cak neh sui khaw vingving nuei. Boeilen Pathen loh tahae lamloh aka om ham te manghai taengah m'ming sak. Te dongah mang he tong tih a thuingaihnah uepom coeng,” a ti nah.
45ดังที่พระองค์ทอดพระเนตรเห็นก้อนหินถูกสกัดจากภูเขาโดยไม่อาศัยมือใด แล้วทุบเหล็ก ทองสัมฤทธิ์ ดินเหนียว เงิน และทองคำให้แตก พระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ได้ให้กษัตริย์รู้สิ่งที่จะเกิดขึ้นภายหลัง ความฝันนี้แน่นอน และความหมายที่อธิบายนี้เชื่อถือได้”
46Te dongah manghai Nebukhadnezzar loh a maelhmai longah buluk tih Daniel taengah bakop. Te dongah khosaa neh a hlihlim te a taengah doe ham a thui pah.
46กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ทรงหมอบลงกราบนมัสการดาเนียล และสั่งให้นำเครื่องบูชากับเครื่องหอมมาถวายแก่เขา
47Manghai loh Daniel te a doo tih, “Nangmih kah Pathen tah oltak pai ni. Pathen rhoek kah Pathen, manghai rhoek kah Boeipa ni. He oldung tueng hamla na noeng dongah ni oldung he nan tueng,” a ti nah.
47กษัตริย์ตรัสกับดาเนียลว่า “พระเจ้าของพวกเจ้าเป็นพระเจ้าเหนือเทพเจ้าทั้งปวง เป็นเจ้าเหนือกษัตริย์ทั้งปวง และเป็นผู้เปิดเผยความลับอย่างแท้จริง เพราะเจ้าสามารถเปิดเผยความลับนี้ได้”
48Te phoeiah manghai loh Daniel te a pomsang tih anih te boeilen kutdoe muep a paek. Babylon paeng pum soah anih te a boei sak tih Babylon hlang cueih boeih lakah boeilen khoboei la a khueh.
48กษัตริย์ทรงยกดาเนียลให้เป็นใหญ่ มอบของขวัญล้ำค่ามากมายให้เขา แต่งตั้งให้ปกครองมณฑลบาบิโลนทั้งหมด และเป็นหัวหน้าปกครองนักปราชญ์ทุกคนของบาบิโลน
49Daniel loh manghai taengah a bih tih Sadrakh, Meshach neh Abednego rhoek te Babylon paeng kah taemnah soah a khueh. Te vaengah Daniel tah manghai vongka ah kho a sak.
49ตามคำขอของดาเนียล กษัตริย์ทรงแต่งตั้งชัดรัค เมชัค และอาเบดเนโก ให้ดูแลกิจการของมณฑลบาบิโลน ส่วนดาเนียลประจำอยู่ที่ประตูวังของกษัตริย์
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.