Daniel 2
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Freedom Bible (Thai)
1No segundo ano do reinado de Nabucodonosor, Nabucodonosor teve sonhos; e o seu espírito se perturbou, e o seu sono fugiu dele.
1ในปีที่สองของรัชกาลเนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์ทรงฝันหลายครั้งจนพระทัยเป็นกังวลและบรรทมไม่หลับ
2Então o rei ordenou que fossem chamados os magos, os encantadores, os feiticeiros e os caldeus, para declararem ao rei os seus sonhos. Eles entraram e se apresentaram diante do rei.
2กษัตริย์จึงทรงสั่งให้เรียกผู้ใช้เวทมนตร์ ผู้ร่ายคาถา หมอผี และชาวเคลเดีย มาเล่าความฝันให้ฟัง พวกเขาเข้ามายืนต่อหน้ากษัตริย์
3O rei lhes disse: “Tive um sonho, e o meu espírito está perturbado para entender o sonho.”
3กษัตริย์ตรัสว่า “เราฝันเรื่องหนึ่ง ใจเราร้อนรนอยากรู้ความฝันนั้น”
4Então os caldeus falaram ao rei na língua aramaica: “Ó rei, viva para sempre! Conte o sonho aos seus servos, e nós mostraremos a interpretação.”
4ชาวเคลเดียทูลตอบกษัตริย์เป็นภาษาอราเมอิกว่า “ขอพระองค์ทรงพระเจริญตลอดไป! ขอพระองค์ตรัสเล่าความฝันให้พวกข้าพเจ้าผู้รับใช้ฟัง แล้วพวกข้าพเจ้าจะอธิบายความหมาย”
5O rei respondeu aos caldeus: “O assunto fugiu de mim. Se vocês não me fizerem saber o sonho e a sua interpretação, vocês serão cortados em pedaços, e as suas casas serão transformadas em monturo.
5กษัตริย์ตรัสตอบชาวเคลเดียว่า “เราจำเรื่องนั้นไม่ได้แล้ว ถ้าพวกเจ้าไม่บอกทั้งความฝันและความหมายให้เรารู้ เราจะสั่งให้หั่นพวกเจ้าเป็นชิ้นๆ และทำให้บ้านของพวกเจ้ากลายเป็นกองมูล
6Mas, se vocês mostrarem o sonho e a sua interpretação, receberão de mim dádivas, recompensas e grande honra. Portanto, mostrem-me o sonho e a sua interpretação.”
6แต่ถ้าบอกความฝันและความหมายได้ พวกเจ้าจะได้รับของขวัญ รางวัล และเกียรติอย่างสูงจากเรา จงบอกความฝันและความหมายมา”
7Eles responderam pela segunda vez e disseram: “Que o rei conte o sonho aos seus servos, e nós mostraremos a interpretação.”
7พวกเขาทูลตอบอีกครั้งว่า “ขอกษัตริย์ตรัสเล่าความฝันให้พวกข้าพเจ้าผู้รับใช้ฟัง แล้วพวกข้าพเจ้าจะอธิบายความหมาย”
8O rei respondeu: “Sei com certeza que vocês estão tentando ganhar tempo, porque veem que o assunto fugiu de mim.
8กษัตริย์ตรัสตอบว่า “เรารู้แน่ว่าพวกเจ้ากำลังถ่วงเวลา เพราะเห็นว่าเราจำเรื่องนั้นไม่ได้แล้ว
9Mas, se não me fizerem saber o sonho, existe apenas uma sentença para vocês; pois vocês prepararam palavras mentirosas e corruptas para falar diante de mim, até que a situação mude. Portanto, contem-me o sonho, e eu saberei que vocês podem me mostrar a sua interpretação.”
9ถ้าพวกเจ้าไม่บอกความฝันให้เรารู้ พวกเจ้าก็มีโทษสถานเดียว พวกเจ้าเตรียมคำโกหกหลอกลวงไว้พูดกับเรา หวังรอให้สถานการณ์เปลี่ยนไป จงบอกความฝันมา แล้วเราจะรู้ว่าพวกเจ้าสามารถอธิบายความหมายได้”
10Os caldeus responderam ao rei e disseram: “Não há um só homem na terra que possa mostrar o assunto do rei, porque nenhum rei, senhor ou governante jamais pediu tal coisa a qualquer mago, encantador ou caldeu.
10ชาวเคลเดียทูลตอบกษัตริย์ว่า “ไม่มีมนุษย์คนใดในโลกบอกเรื่องที่กษัตริย์ต้องการได้ เพราะไม่เคยมีกษัตริย์ เจ้านาย หรือผู้ปกครองคนใดเรียกร้องเช่นนี้จากผู้ใช้เวทมนตร์ ผู้ร่ายคาถา หรือชาวเคลเดีย
11É uma coisa rara o que o rei exige, e não há outro que possa mostrá-la diante do rei, exceto os deuses, cuja habitação não é com a carne.”
11สิ่งที่กษัตริย์เรียกร้องนั้นยากยิ่ง ไม่มีใครบอกพระองค์ได้ นอกจากเทพเจ้า ซึ่งไม่ได้อยู่ร่วมกับมนุษย์ที่มีเลือดเนื้อ”
12Por causa disso, o rei ficou irado e muito furioso, e ordenou que todos os sábios da Babilônia fossem destruídos.
12เมื่อได้ยินเช่นนี้ กษัตริย์ทรงโกรธจัดและสั่งให้ฆ่านักปราชญ์ทุกคนในบาบิโลน
13Assim saiu o decreto, e os sábios estavam para ser mortos. Eles buscaram a Daniel e aos seus companheiros para serem mortos.
13คำสั่งจึงออกไปให้นักปราชญ์ทั้งหลายต้องตาย และมีคนไปตามหาดาเนียลกับเพื่อนๆ เพื่อจะฆ่าเสียด้วย
14Então Daniel respondeu com conselho e prudência a Arioque, o capitão da guarda do rei, que tinha saído para matar os sábios da Babilônia.
14ดาเนียลพูดอย่างมีไหวพริบและรอบคอบกับอารีโอค ผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ ซึ่งออกมาฆ่านักปราชญ์ของบาบิโลน
15Ele respondeu a Arioque, o capitão do rei: “Por que o decreto do rei é tão urgente?” Então Arioque fez o assunto conhecido a Daniel.
15เขาถามอารีโอค ผู้บัญชาการของกษัตริย์ว่า “ทำไมคำสั่งของกษัตริย์จึงเร่งด่วนนัก?” อารีโอคจึงเล่าเรื่องให้ดาเนียลฟัง
16Daniel entrou, e pediu ao rei que lhe concedesse um tempo, e ele mostraria ao rei a interpretação.
16ดาเนียลเข้าไปขอให้กษัตริย์กำหนดเวลาให้เขา เพื่อจะอธิบายความหมายของความฝันให้พระองค์รู้
17Então Daniel foi para a sua casa e fez o assunto conhecido a Hananias, Misael e Azarias, seus companheiros:
17แล้วดาเนียลกลับบ้าน เล่าเรื่องให้ฮานันยาห์ มิชาเอล และอาซาริยาห์ เพื่อนๆ ฟัง
18para que pedissem misericórdias ao Deus do céu a respeito desse mistério, para que Daniel e seus companheiros não perecessem com o resto dos sábios da Babilônia.
18ขอให้พวกเขาวิงวอนพระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์ให้เมตตาเปิดเผยความลับนี้ เพื่อดาเนียลกับเพื่อนๆ จะไม่ต้องตายพร้อมกับนักปราชญ์คนอื่นๆ ในบาบิโลน
19Então o mistério foi revelado a Daniel em uma visão de noite. Então Daniel abençoou o Deus do céu.
19คืนนั้น ดาเนียลได้รับรู้ความลับในนิมิต เขาจึงสรรเสริญพระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์
20Daniel respondeu: “Bendito seja o nome de Deus para todo o sempre; pois a sabedoria e o poder são dele.
20ดาเนียลกล่าวว่า “ขอพระนามของพระเจ้าได้รับการสรรเสริญตลอดไป เพราะปัญญาและฤทธิ์อำนาจเป็นของพระองค์
21Ele muda os tempos e as estações. Ele remove reis e estabelece reis. Ele dá sabedoria aos sábios, e conhecimento aos que têm entendimento.
21พระองค์เปลี่ยนยุคและกาลเวลา ปลดกษัตริย์และตั้งกษัตริย์ ให้ปัญญาแก่ผู้มีปัญญา และให้ความรู้แก่ผู้มีความเข้าใจ
22Ele revela as coisas profundas e ocultas. Ele sabe o que está nas trevas, e a luz habita com ele.
22พระองค์เปิดเผยสิ่งลึกซึ้งและเร้นลับ รู้ว่ามีอะไรอยู่ในความมืด และแสงสว่างอยู่กับพระองค์
23Eu te agradeço e te louvo, ó Deus dos meus pais, que me deste sabedoria e poder, e agora me fizeste saber o que te pedimos; pois tu nos fizeste saber o assunto do rei.”
23ข้าพเจ้าขอบคุณและสรรเสริญพระองค์ พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของข้าพเจ้า พระองค์ให้ปัญญาและกำลังแก่ข้าพเจ้า บัดนี้ได้เปิดเผยสิ่งที่พวกเราวิงวอนขอ ให้พวกเรารู้เรื่องที่กษัตริย์ต้องการแล้ว”
24Portanto, Daniel foi a Arioque, a quem o rei tinha nomeado para destruir os sábios da Babilônia. Ele foi e lhe disse o seguinte: “Não destrua os sábios da Babilônia. Leve-me à presença do rei, e eu mostrarei ao rei a interpretação.”
24ดาเนียลจึงไปหาอารีโอค ผู้ที่กษัตริย์ทรงสั่งให้ฆ่านักปราชญ์ของบาบิโลน และบอกว่า “อย่าฆ่านักปราชญ์ของบาบิโลนเลย พาข้าพเจ้าไปเข้าเฝ้ากษัตริย์ แล้วข้าพเจ้าจะอธิบายความหมายให้พระองค์ฟัง”
25Então Arioque levou Daniel apressadamente à presença do rei, e lhe disse o seguinte: “Encontrei um homem entre os exilados de Judá que fará conhecida ao rei a interpretação.”
25อารีโอครีบพาดาเนียลไปเข้าเฝ้ากษัตริย์ และทูลว่า “ข้าพเจ้าพบคนหนึ่งในหมู่เชลยจากยูดาห์ เขาจะอธิบายความหมายให้กษัตริย์รู้ได้”
26O rei respondeu a Daniel, cujo nome era Beltessazar: “Você é capaz de me fazer saber o sonho que vi, e a sua interpretação?”
26กษัตริย์ตรัสถามดาเนียล ซึ่งมีชื่อว่าเบลเทชัสซาร์ว่า “เจ้าบอกความฝันที่เราเห็นและอธิบายความหมายให้เรารู้ได้หรือ?”
27Daniel respondeu diante do rei, e disse: “O mistério que o rei exigiu não pode ser mostrado ao rei por sábios, encantadores, magos ou adivinhos;
27ดาเนียลทูลตอบกษัตริย์ว่า “ความลับที่กษัตริย์ต้องการรู้นั้น นักปราชญ์ ผู้ร่ายคาถา ผู้ใช้เวทมนตร์ หรือผู้ทำนาย ไม่มีใครบอกพระองค์ได้
28mas há um Deus no céu que revela mistérios, e ele fez saber ao rei Nabucodonosor o que acontecerá nos últimos dias. O seu sonho e as visões da sua cabeça na sua cama são estes:
28แต่มีพระเจ้าอยู่ในฟ้าสวรรค์ ผู้เปิดเผยความลับ พระองค์ให้กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์รู้สิ่งที่จะเกิดขึ้นในวันข้างหน้า ความฝันและนิมิตที่พระองค์ทอดพระเนตรเห็นขณะนอนอยู่มีดังนี้
29“Quanto a você, ó rei, os seus pensamentos vieram na sua cama, sobre o que deveria acontecer no futuro; e aquele que revela mistérios fez você saber o que acontecerá.
29“ข้าแต่กษัตริย์ ขณะพระองค์บรรทมอยู่ ทรงคิดถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นภายหลัง และองค์ผู้เปิดเผยความลับได้ให้พระองค์รู้สิ่งที่จะเกิดขึ้น
30Mas, quanto a mim, este mistério não me foi revelado por qualquer sabedoria que eu tenha a mais do que qualquer ser vivo, mas com o propósito de que a interpretação seja feita conhecida ao rei, e para que você possa conhecer os pensamentos do seu coração.
30ส่วนข้าพเจ้า ความลับนี้ไม่ได้เปิดเผยแก่ข้าพเจ้าเพราะมีปัญญาเหนือกว่าคนอื่นๆ แต่เพื่อให้กษัตริย์รู้ความหมาย และเข้าใจสิ่งที่อยู่ในใจของพระองค์
31“Você, ó rei, viu, e eis que, uma grande estátua. Esta estátua, que era imensa, e cujo brilho era excelente, estava de pé diante de você; e a sua aparência era aterrorizante.
31“ข้าแต่กษัตริย์ พระองค์ทอดพระเนตรเห็น รูปปั้นขนาดใหญ่ รูปปั้นนี้มหึมาและส่องประกายเจิดจ้า ยืนอยู่ต่อหน้าพระองค์ รูปลักษณ์ของมันน่าสะพรึงกลัว
32Quanto a esta estátua, a sua cabeça era de ouro fino, o seu peito e os seus braços de prata, o seu ventre e as suas coxas de bronze,
32หัวของรูปปั้นทำด้วยทองคำเนื้อดี อกและแขนทำด้วยเงิน ท้องและต้นขาทำด้วยทองสัมฤทธิ์
33as suas pernas de ferro, os seus pés em parte de ferro e em parte de barro.
33ขาทำด้วยเหล็ก ส่วนเท้าทำด้วยเหล็กปนดินเหนียว
34Você estava olhando até que uma pedra foi cortada sem auxílio de mãos, a qual atingiu a estátua nos seus pés que eram de ferro e barro, e os quebrou em pedaços.
34ขณะพระองค์ทอดพระเนตรอยู่ มีก้อนหินก้อนหนึ่งที่สกัดออกมาโดยไม่อาศัยมือใด แล้วกระแทกเท้ารูปปั้นที่ทำด้วยเหล็กและดินเหนียวจนแตกเป็นชิ้นๆ
35Então o ferro, o barro, o bronze, a prata e o ouro foram quebrados em pedaços juntos, e se tornaram como a palha das eiras de verão. O vento os levou embora, de modo que nenhum lugar foi encontrado para eles. A pedra que atingiu a estátua se tornou uma grande montanha e encheu toda a terra.
35เหล็ก ดินเหนียว ทองสัมฤทธิ์ เงิน และทองคำ จึงแตกละเอียดพร้อมกัน กลายเป็นเหมือนแกลบบนลานนวดข้าวในฤดูร้อน ลมพัดพาไปจนไม่เหลือร่องรอย ส่วนก้อนหินที่กระแทกรูปปั้นกลายเป็นภูเขาใหญ่ ปกคลุมทั่วทั้งโลก
36“Este é o sonho; e nós diremos a sua interpretação diante do rei.
36“นี่คือความฝัน พวกข้าพเจ้าจะอธิบายความหมายให้กษัตริย์ฟัง
37Você, ó rei, é rei de reis, a quem o Deus do céu deu o reino, o poder, a força e a glória.
37ข้าแต่กษัตริย์ พระองค์เป็นกษัตริย์เหนือกษัตริย์ทั้งหลาย พระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์ให้ราชอาณาจักร อำนาจ กำลัง และความรุ่งโรจน์แก่พระองค์
38Onde quer que habitem os filhos dos homens, ele entregou os animais do campo e as aves do céu nas suas mãos, e fez você dominar sobre todos eles. Você é a cabeça de ouro.
38ไม่ว่ามนุษย์อาศัยอยู่ที่ไหน พระเจ้าก็ให้สัตว์ในทุ่งและนกในท้องฟ้าอยู่ในอำนาจของกษัตริย์ และให้กษัตริย์ปกครองสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด พระองค์คือหัวทองคำ
39“Depois de você, se levantará outro reino que é inferior a você; e um terceiro reino de bronze, que dominará sobre toda a terra.
39“ต่อจากพระองค์ จะมีอาณาจักรอีกแห่งหนึ่งเกิดขึ้น ซึ่งด้อยกว่าพระองค์ แล้วจะมีอาณาจักรที่สาม เป็นทองสัมฤทธิ์ ปกครองทั่วทั้งโลก
40O quarto reino será forte como o ferro, porque o ferro quebra em pedaços e subjuga todas as coisas; e como o ferro que esmaga tudo isso, ele quebrará em pedaços e esmagará.
40อาณาจักรที่สี่จะแข็งแกร่งเหมือนเหล็ก เพราะเหล็กทุบให้แตกและปราบได้ทุกสิ่ง เช่นเดียวกับเหล็กที่บดขยี้สิ่งเหล่านั้น อาณาจักรนี้จะทุบทำลายและบดขยี้
41Como você viu os pés e os dedos, em parte de barro de oleiro e em parte de ferro, será um reino dividido; mas haverá nele algo da força do ferro, porque você viu o ferro misturado com barro lamoso.
41ส่วนเท้าและนิ้วเท้าที่พระองค์ทอดพระเนตรเห็น ทำด้วยดินเหนียวของช่างปั้นปนเหล็ก หมายถึงอาณาจักรที่แตกแยก แต่ยังมีความแข็งแกร่งของเหล็กอยู่ ดังที่พระองค์ทอดพระเนตรเห็นเหล็กผสมกับดินเหนียวเปียก
42Como os dedos dos pés eram em parte de ferro e em parte de barro, assim o reino será em parte forte e em parte frágil.
42นิ้วเท้าทำด้วยเหล็กปนดินเหนียวฉันใด อาณาจักรนั้นก็จะมีส่วนที่แข็งแกร่งและส่วนที่เปราะฉันนั้น
43Como você viu o ferro misturado com barro lamoso, eles se misturarão com a semente dos homens; mas não se apegarão um ao outro, assim como o ferro não se mistura com o barro.
43เหล็กที่พระองค์ทอดพระเนตรเห็นผสมกับดินเหนียวเปียก หมายความว่าพวกเขาจะปะปนกับเชื้อสายมนุษย์ แต่จะไม่ผูกพันเป็นหนึ่งเดียวกัน เหมือนเหล็กที่ไม่ผสมเป็นเนื้อเดียวกับดินเหนียว
44“Nos dias desses reis, o Deus do céu estabelecerá um reino que jamais será destruído, nem a sua soberania será deixada para outro povo; mas ele quebrará em pedaços e consumirá todos esses reinos, e subsistirá para sempre.
44“ในสมัยของกษัตริย์เหล่านั้น พระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์จะตั้งอาณาจักรที่ไม่มีวันถูกทำลาย และอำนาจปกครองจะไม่ตกเป็นของชนชาติอื่น อาณาจักรนี้จะทุบทำลายอาณาจักรเหล่านั้นทั้งหมดจนสิ้น และจะดำรงอยู่ตลอดไป
45Porque você viu que uma pedra foi cortada da montanha sem auxílio de mãos, e que ela quebrou em pedaços o ferro, o bronze, o barro, a prata e o ouro, o grande Deus fez saber ao rei o que acontecerá no futuro. O sonho é certo, e a sua interpretação é fiel.”
45ดังที่พระองค์ทอดพระเนตรเห็นก้อนหินถูกสกัดจากภูเขาโดยไม่อาศัยมือใด แล้วทุบเหล็ก ทองสัมฤทธิ์ ดินเหนียว เงิน และทองคำให้แตก พระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ได้ให้กษัตริย์รู้สิ่งที่จะเกิดขึ้นภายหลัง ความฝันนี้แน่นอน และความหมายที่อธิบายนี้เชื่อถือได้”
46Então o rei Nabucodonosor caiu com o rosto em terra, adorou a Daniel, e ordenou que lhe oferecessem uma oferta e incenso suave.
46กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ทรงหมอบลงกราบนมัสการดาเนียล และสั่งให้นำเครื่องบูชากับเครื่องหอมมาถวายแก่เขา
47O rei respondeu a Daniel, e disse: “Verdadeiramente o seu Deus é o Deus dos deuses, e o Senhor dos reis, e um revelador de mistérios, já que você foi capaz de revelar este mistério.”
47กษัตริย์ตรัสกับดาเนียลว่า “พระเจ้าของพวกเจ้าเป็นพระเจ้าเหนือเทพเจ้าทั้งปวง เป็นเจ้าเหนือกษัตริย์ทั้งปวง และเป็นผู้เปิดเผยความลับอย่างแท้จริง เพราะเจ้าสามารถเปิดเผยความลับนี้ได้”
48Então o rei engrandeceu a Daniel e lhe deu muitos e grandes presentes, e o fez governar sobre toda a província da Babilônia e ser o governador principal sobre todos os sábios da Babilônia.
48กษัตริย์ทรงยกดาเนียลให้เป็นใหญ่ มอบของขวัญล้ำค่ามากมายให้เขา แต่งตั้งให้ปกครองมณฑลบาบิโลนทั้งหมด และเป็นหัวหน้าปกครองนักปราชญ์ทุกคนของบาบิโลน
49Daniel fez um pedido ao rei, e ele nomeou Sadraque, Mesaque e Abede-Nego sobre os negócios da província da Babilônia, mas Daniel permaneceu na porta do rei.
49ตามคำขอของดาเนียล กษัตริย์ทรงแต่งตั้งชัดรัค เมชัค และอาเบดเนโก ให้ดูแลกิจการของมณฑลบาบิโลน ส่วนดาเนียลประจำอยู่ที่ประตูวังของกษัตริย์
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.