Daniel 10
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Freedom Bible (Thai)
1No terceiro ano de Ciro, rei da Pérsia, uma mensagem foi revelada a Daniel, cujo nome era Beltessazar; e a mensagem era verdadeira, e envolvia uma grande guerra. Ele compreendeu a mensagem e teve entendimento da visão.
1ในปีที่สามของรัชกาลไซรัส กษัตริย์แห่งเปอร์เซีย มีข้อความเปิดเผยแก่ดาเนียล ผู้มีชื่อว่าเบลเทชัสซาร์ ข้อความนั้นเป็นจริง เป็นเรื่องสงครามใหญ่ เขาเข้าใจข้อความและนิมิตนั้น
2Naqueles dias eu, Daniel, estive pranteando por três semanas inteiras.
2ในเวลานั้น ข้าพเจ้า ดาเนียล โศกเศร้าอยู่ครบสามสัปดาห์
3Não comi nenhuma comida saborosa. Nenhuma carne ou vinho entrou na minha boca. Não me ungi de forma alguma, até que se cumprissem três semanas inteiras.
3ข้าพเจ้าไม่กินอาหารรสเลิศ ไม่กินเนื้อหรือดื่มเหล้าองุ่น และไม่ชโลมน้ำมันบนตัวเลย จนครบสามสัปดาห์
4No vigésimo quarto dia do primeiro mês, enquanto eu estava na margem do grande rio, que é o Hidequel,
4วันที่ยี่สิบสี่ของเดือนแรก ข้าพเจ้าอยู่ริมแม่น้ำใหญ่ชื่อฮิดเดเคล
5levantei os meus olhos e olhei, e eis que havia um homem vestido de linho, cuja cintura estava adornada com ouro puro de Ufaz.
5เมื่อข้าพเจ้าเงยหน้ามอง ก็เห็นชายคนหนึ่งสวมผ้าลินิน มีทองคำบริสุทธิ์จากอูฟาสประดับรอบเอว
6Seu corpo também era como o berilo, e seu rosto tinha a aparência de relâmpago, e seus olhos como tochas de fogo. Seus braços e seus pés eram como bronze polido. A voz de suas palavras era como a voz de uma multidão.
6ร่างกายของเขาเหมือนอัญมณีเบริล ใบหน้าเหมือนสายฟ้า ดวงตาเหมือนคบไฟที่ลุกโชน แขนและเท้าเหมือนทองสัมฤทธิ์ขัดเงา เสียงที่พูดเหมือนเสียงคนจำนวนมาก
7Eu, Daniel, fui o único que vi a visão, pois os homens que estavam comigo não viram a visão, mas um grande tremor caiu sobre eles, e fugiram para se esconder.
7ข้าพเจ้า ดาเนียล เป็นคนเดียวที่เห็นนิมิต คนที่อยู่ด้วยไม่เห็น แต่พวกเขาสั่นสะท้านอย่างรุนแรง แล้ววิ่งหนีไปหลบซ่อน
8Assim, fui deixado sozinho e vi esta grande visão. Não restou força em mim; pois meu rosto ficou mortalmente pálido, e não retive força alguma.
8ข้าพเจ้าจึงเหลืออยู่คนเดียว มองเห็นนิมิตอันยิ่งใหญ่นี้ เรี่ยวแรงหมดสิ้น ใบหน้าซีดเหมือนคนตาย ไม่มีแรงเหลือเลย
9Contudo, ouvi a voz de suas palavras. Quando ouvi a voz de suas palavras, caí em um sono profundo sobre o meu rosto, com o rosto em terra.
9แต่ข้าพเจ้ายังได้ยินเสียงที่เขาพูด พอได้ยิน ก็ฟุบหน้าลงกับพื้นและหลับสนิท
10Eis que uma mão me tocou, a qual me pôs de joelhos e sobre as palmas das minhas mãos.
10ทันใดนั้น มีมือหนึ่งแตะตัวข้าพเจ้า พยุงให้ยันตัวไว้ด้วยเข่าและฝ่ามือ
11Ele me disse: “Daniel, homem muito amado, entenda as palavras que eu falo a você, e fique de pé, pois fui enviado a você agora.” Quando ele me falou esta palavra, eu me levantei tremendo.
11เขาบอกข้าพเจ้าว่า “ดาเนียล ท่านผู้เป็นที่รักอย่างยิ่ง จงเข้าใจถ้อยคำที่ข้าพเจ้าพูดกับท่าน และยืนขึ้น เพราะข้าพเจ้าถูกส่งมาหาท่านแล้ว” เมื่อเขาพูดเช่นนี้ ข้าพเจ้าก็ยืนขึ้น ตัวสั่น
12Então ele me disse: “Não tenha medo, Daniel; pois desde o primeiro dia em que você aplicou o seu coração para compreender e para se humilhar diante do seu Deus, as suas palavras foram ouvidas. Eu vim por causa das suas palavras.
12เขาบอกต่อว่า “อย่ากลัวเลย ดาเนียล ตั้งแต่วันแรกที่ท่านตั้งใจจะเข้าใจและถ่อมตัวต่อพระเจ้าของท่าน คำของท่านก็มีผู้รับฟังแล้ว ข้าพเจ้ามาเพราะคำของท่าน
13Mas o príncipe do reino da Pérsia me resistiu por vinte e um dias; porém, eis que Miguel, um dos príncipes principais, veio para me ajudar, porque eu havia ficado ali com os reis da Pérsia.
13แต่เจ้านายแห่งอาณาจักรเปอร์เซียต้านข้าพเจ้าไว้ยี่สิบเอ็ดวัน มีคาเอล เจ้านายชั้นสูงองค์หนึ่ง มาช่วยข้าพเจ้า เพราะข้าพเจ้ายังค้างอยู่ที่นั่นกับกษัตริย์ทั้งหลายแห่งเปอร์เซีย
14Agora eu vim para fazer você entender o que acontecerá ao seu povo nos últimos dias, pois a visão é ainda para muitos dias.”
14บัดนี้ ข้าพเจ้ามาให้ท่านเข้าใจสิ่งที่จะเกิดขึ้นกับประชาชนของท่านในกาลภายหน้า เพราะนิมิตนี้เกี่ยวกับวันข้างหน้าที่ยังอีกนาน”
15Quando ele me falou estas palavras, voltei o meu rosto para o chão e fiquei mudo.
15เมื่อเขาพูดเช่นนี้ ข้าพเจ้าก้มหน้าลงกับพื้นและพูดไม่ออก
16Eis que alguém com a semelhança dos filhos dos homens tocou os meus lábios. Então abri a minha boca, falei e disse àquele que estava diante de mim: “Meu senhor, por causa da visão, as minhas angústias me dominaram, e não retenho força alguma.
16ทันใดนั้น ผู้หนึ่งมีรูปร่างเหมือนมนุษย์แตะริมฝีปากข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจึงเปิดปากพูดกับผู้ที่ยืนอยู่ต่อหน้าว่า “ท่านผู้เป็นนาย นิมิตนี้ทำให้ข้าพเจ้าทุกข์ระทมจนไม่มีแรงเหลือ
17Pois como pode o servo deste meu senhor falar com este meu senhor? Porque, quanto a mim, imediatamente não restou força em mim. Não sobrou fôlego em mim.”
17ข้าพเจ้าเป็นเพียงผู้รับใช้ จะพูดกับท่านได้อย่างไร? ทันใดนั้น ข้าพเจ้าก็หมดแรง แม้แต่ลมหายใจก็ไม่เหลือ”
18Então, aquele que tinha a aparência de um homem me tocou novamente, e me fortaleceu.
18ผู้หนึ่งมีรูปร่างเหมือนมนุษย์แตะตัวข้าพเจ้าอีกครั้ง และทำให้ข้าพเจ้ามีกำลังขึ้น
19Ele disse: “Homem muito amado, não tenha medo. Paz seja com você. Seja forte. Sim, seja forte.” Quando ele falou comigo, fui fortalecido e disse: “Que o meu senhor fale, pois você me fortaleceu.”
19เขาบอกว่า “ท่านผู้เป็นที่รักอย่างยิ่ง อย่ากลัวเลย ขอให้มีสันติสุข จงเข้มแข็ง เข้มแข็งไว้” เมื่อเขาพูด ข้าพเจ้ามีกำลังขึ้น จึงตอบว่า “ขอท่านผู้เป็นนายพูดเถิด เพราะท่านทำให้ข้าพเจ้ามีกำลังขึ้นแล้ว”
20Então ele disse: “Você sabe por que eu vim a você? Agora retornarei para lutar contra o príncipe da Pérsia. Quando eu sair, eis que virá o príncipe da Grécia.
20เขาบอกว่า “ท่านรู้ไหมว่าข้าพเจ้ามาหาท่านทำไม? บัดนี้ ข้าพเจ้าจะกลับไปต่อสู้กับเจ้านายแห่งเปอร์เซีย เมื่อข้าพเจ้าออกไป เจ้านายแห่งกรีซจะมา
21Mas eu lhe direi o que está inscrito no escrito da verdade. Não há ninguém que me apoie contra estes, a não ser Miguel, o seu príncipe.
21แต่ข้าพเจ้าจะบอกท่านถึงสิ่งที่จารึกไว้ในบันทึกแห่งความจริง ไม่มีใครยืนเคียงข้างข้าพเจ้าต่อต้านเจ้านายเหล่านั้น นอกจากมีคาเอล เจ้านายแห่งประชาชนของท่าน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.