Daniel 10
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Freedom Bible (Thai)
1In the third year of Cyrus king of Persia, a message was revealed to Daniel, who was called Belteshazzar. The message was true, and it concerned a great conflict. And the understanding of the message was given to him in a vision.
1ในปีที่สามของรัชกาลไซรัส กษัตริย์แห่งเปอร์เซีย มีข้อความเปิดเผยแก่ดาเนียล ผู้มีชื่อว่าเบลเทชัสซาร์ ข้อความนั้นเป็นจริง เป็นเรื่องสงครามใหญ่ เขาเข้าใจข้อความและนิมิตนั้น
2In those days I, Daniel, was mourning for three full weeks.
2ในเวลานั้น ข้าพเจ้า ดาเนียล โศกเศร้าอยู่ครบสามสัปดาห์
3I ate no rich food, no meat or wine entered my mouth, and I did not anoint myself with oil until the three weeks were completed.
3ข้าพเจ้าไม่กินอาหารรสเลิศ ไม่กินเนื้อหรือดื่มเหล้าองุ่น และไม่ชโลมน้ำมันบนตัวเลย จนครบสามสัปดาห์
4On the twenty-fourth day of the first month, as I was standing on the bank of the great river, the Tigris,
4วันที่ยี่สิบสี่ของเดือนแรก ข้าพเจ้าอยู่ริมแม่น้ำใหญ่ชื่อฮิดเดเคล
5I lifted up my eyes, and behold, there was a certain man dressed in linen, with a belt of fine gold from Uphaz around his waist.
5เมื่อข้าพเจ้าเงยหน้ามอง ก็เห็นชายคนหนึ่งสวมผ้าลินิน มีทองคำบริสุทธิ์จากอูฟาสประดับรอบเอว
6His body was like beryl, his face like the brilliance of lightning, his eyes like flaming torches, his arms and legs like the gleam of polished bronze, and his voice like the sound of a multitude.
6ร่างกายของเขาเหมือนอัญมณีเบริล ใบหน้าเหมือนสายฟ้า ดวงตาเหมือนคบไฟที่ลุกโชน แขนและเท้าเหมือนทองสัมฤทธิ์ขัดเงา เสียงที่พูดเหมือนเสียงคนจำนวนมาก
7Only I, Daniel, saw the vision; the men with me did not see it, but a great terror fell upon them, and they ran and hid themselves.
7ข้าพเจ้า ดาเนียล เป็นคนเดียวที่เห็นนิมิต คนที่อยู่ด้วยไม่เห็น แต่พวกเขาสั่นสะท้านอย่างรุนแรง แล้ววิ่งหนีไปหลบซ่อน
8So I was left alone, gazing at this great vision. No strength remained in me; my face grew deathly pale, and I was powerless.
8ข้าพเจ้าจึงเหลืออยู่คนเดียว มองเห็นนิมิตอันยิ่งใหญ่นี้ เรี่ยวแรงหมดสิ้น ใบหน้าซีดเหมือนคนตาย ไม่มีแรงเหลือเลย
9I heard the sound of his words, and as I listened, I fell into a deep sleep, with my face to the ground.
9แต่ข้าพเจ้ายังได้ยินเสียงที่เขาพูด พอได้ยิน ก็ฟุบหน้าลงกับพื้นและหลับสนิท
10Suddenly, a hand touched me and set me trembling on my hands and knees.
10ทันใดนั้น มีมือหนึ่งแตะตัวข้าพเจ้า พยุงให้ยันตัวไว้ด้วยเข่าและฝ่ามือ
11He said to me, “Daniel, you are a man who is highly precious. Consider carefully the words that I am about to say to you. Stand up, for I have now been sent to you.” And when he had said this to me, I stood up trembling.
11เขาบอกข้าพเจ้าว่า “ดาเนียล ท่านผู้เป็นที่รักอย่างยิ่ง จงเข้าใจถ้อยคำที่ข้าพเจ้าพูดกับท่าน และยืนขึ้น เพราะข้าพเจ้าถูกส่งมาหาท่านแล้ว” เมื่อเขาพูดเช่นนี้ ข้าพเจ้าก็ยืนขึ้น ตัวสั่น
12“Do not be afraid, Daniel,” he said, “for from the first day that you purposed to understand and to humble yourself before your God, your words were heard, and I have come in response to them.
12เขาบอกต่อว่า “อย่ากลัวเลย ดาเนียล ตั้งแต่วันแรกที่ท่านตั้งใจจะเข้าใจและถ่อมตัวต่อพระเจ้าของท่าน คำของท่านก็มีผู้รับฟังแล้ว ข้าพเจ้ามาเพราะคำของท่าน
13However, the prince of the kingdom of Persia opposed me for twenty-one days. Then Michael, one of the chief princes, came to help me, for I had been left there with the kings of Persia.
13แต่เจ้านายแห่งอาณาจักรเปอร์เซียต้านข้าพเจ้าไว้ยี่สิบเอ็ดวัน มีคาเอล เจ้านายชั้นสูงองค์หนึ่ง มาช่วยข้าพเจ้า เพราะข้าพเจ้ายังค้างอยู่ที่นั่นกับกษัตริย์ทั้งหลายแห่งเปอร์เซีย
14Now I have come to explain to you what will happen to your people in the latter days, for the vision concerns those days.”
14บัดนี้ ข้าพเจ้ามาให้ท่านเข้าใจสิ่งที่จะเกิดขึ้นกับประชาชนของท่านในกาลภายหน้า เพราะนิมิตนี้เกี่ยวกับวันข้างหน้าที่ยังอีกนาน”
15While he was speaking these words to me, I set my face toward the ground and became speechless.
15เมื่อเขาพูดเช่นนี้ ข้าพเจ้าก้มหน้าลงกับพื้นและพูดไม่ออก
16And suddenly one with the likeness of a man touched my lips, and I opened my mouth and said to the one standing before me, “My lord, because of the vision, I am overcome with anguish, and I have no strength.
16ทันใดนั้น ผู้หนึ่งมีรูปร่างเหมือนมนุษย์แตะริมฝีปากข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจึงเปิดปากพูดกับผู้ที่ยืนอยู่ต่อหน้าว่า “ท่านผู้เป็นนาย นิมิตนี้ทำให้ข้าพเจ้าทุกข์ระทมจนไม่มีแรงเหลือ
17How can I, your servant, speak with you, my lord? Now I have no strength, nor is any breath left in me.”
17ข้าพเจ้าเป็นเพียงผู้รับใช้ จะพูดกับท่านได้อย่างไร? ทันใดนั้น ข้าพเจ้าก็หมดแรง แม้แต่ลมหายใจก็ไม่เหลือ”
18Again the one with the likeness of a man touched me and strengthened me.
18ผู้หนึ่งมีรูปร่างเหมือนมนุษย์แตะตัวข้าพเจ้าอีกครั้ง และทำให้ข้าพเจ้ามีกำลังขึ้น
19“Do not be afraid, you who are highly precious,” he said. “Peace be with you! Be strong now; be very strong!” As he spoke with me, I was strengthened and said, “Speak, my lord, for you have strengthened me.”
19เขาบอกว่า “ท่านผู้เป็นที่รักอย่างยิ่ง อย่ากลัวเลย ขอให้มีสันติสุข จงเข้มแข็ง เข้มแข็งไว้” เมื่อเขาพูด ข้าพเจ้ามีกำลังขึ้น จึงตอบว่า “ขอท่านผู้เป็นนายพูดเถิด เพราะท่านทำให้ข้าพเจ้ามีกำลังขึ้นแล้ว”
20“Do you know why I have come to you?” he said. “I must return at once to fight against the prince of Persia, and when I have gone forth, behold, the prince of Greece will come.
20เขาบอกว่า “ท่านรู้ไหมว่าข้าพเจ้ามาหาท่านทำไม? บัดนี้ ข้าพเจ้าจะกลับไปต่อสู้กับเจ้านายแห่งเปอร์เซีย เมื่อข้าพเจ้าออกไป เจ้านายแห่งกรีซจะมา
21But first I will tell you what is inscribed in the Book of Truth. Yet no one has the courage to support me against these, except Michael your prince.
21แต่ข้าพเจ้าจะบอกท่านถึงสิ่งที่จารึกไว้ในบันทึกแห่งความจริง ไม่มีใครยืนเคียงข้างข้าพเจ้าต่อต้านเจ้านายเหล่านั้น นอกจากมีคาเอล เจ้านายแห่งประชาชนของท่าน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.