Данило 10
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Freedom Bible (Thai)
1Треће године Кира, цара персијског, објави се реч Данилу, који се зваше Валтасар; и реч беше истинита и о великим стварима; и разабра реч и разуме утвару.
1ในปีที่สามของรัชกาลไซรัส กษัตริย์แห่งเปอร์เซีย มีข้อความเปิดเผยแก่ดาเนียล ผู้มีชื่อว่าเบลเทชัสซาร์ ข้อความนั้นเป็นจริง เป็นเรื่องสงครามใหญ่ เขาเข้าใจข้อความและนิมิตนั้น
2У то време ја Данило бејах у жалости три недеље дана.
2ในเวลานั้น ข้าพเจ้า ดาเนียล โศกเศร้าอยู่ครบสามสัปดาห์
3Јела угодна не једох, ни месо ни вино не уђе у моја уста, нити се намазах уљем док се не навршише три недеље дана.
3ข้าพเจ้าไม่กินอาหารรสเลิศ ไม่กินเนื้อหรือดื่มเหล้าองุ่น และไม่ชโลมน้ำมันบนตัวเลย จนครบสามสัปดาห์
4А двадесет четвртог дана првог месеца бејах на брегу велике реке Хидекела.
4วันที่ยี่สิบสี่ของเดือนแรก ข้าพเจ้าอยู่ริมแม่น้ำใหญ่ชื่อฮิดเดเคล
5И подигох очи своје и видех, а то један човек обучен у платно, и појас беше око њега од чистог злата из Уфаза;
5เมื่อข้าพเจ้าเงยหน้ามอง ก็เห็นชายคนหนึ่งสวมผ้าลินิน มีทองคำบริสุทธิ์จากอูฟาสประดับรอบเอว
6а тело му беше као хрисолит, и лице му као муња, а очи му као лучеви запаљени, а руке и ноге као бронза углађена, а глас од речи његових као глас многог људства.
6ร่างกายของเขาเหมือนอัญมณีเบริล ใบหน้าเหมือนสายฟ้า ดวงตาเหมือนคบไฟที่ลุกโชน แขนและเท้าเหมือนทองสัมฤทธิ์ขัดเงา เสียงที่พูดเหมือนเสียงคนจำนวนมาก
7И ја Данило сам видех утвару, а људи што беху са мном не видеше је, али их попаде страх велик, те побегоше и сакрише се.
7ข้าพเจ้า ดาเนียล เป็นคนเดียวที่เห็นนิมิต คนที่อยู่ด้วยไม่เห็น แต่พวกเขาสั่นสะท้านอย่างรุนแรง แล้ววิ่งหนีไปหลบซ่อน
8И остах сам и видех ту велику утвару, и не оста снаге у мени, и лепота ми се нагрди, и не имах снаге.
8ข้าพเจ้าจึงเหลืออยู่คนเดียว มองเห็นนิมิตอันยิ่งใหญ่นี้ เรี่ยวแรงหมดสิ้น ใบหน้าซีดเหมือนคนตาย ไม่มีแรงเหลือเลย
9И чух глас од речи његових, и кад чух глас од речи његових, изван себе падох ничице лицем на земљу.
9แต่ข้าพเจ้ายังได้ยินเสียงที่เขาพูด พอได้ยิน ก็ฟุบหน้าลงกับพื้นและหลับสนิท
10И гле, рука ме се дотаче и подиже ме на колена моја и на дланове моје.
10ทันใดนั้น มีมือหนึ่งแตะตัวข้าพเจ้า พยุงให้ยันตัวไว้ด้วยเข่าและฝ่ามือ
11И рече ми: Данило, мили човече! Слушај речи које ћу ти казати, и стани право, јер сам сада послан к теби. И кад ми рече ту реч, устах дрхћући.
11เขาบอกข้าพเจ้าว่า “ดาเนียล ท่านผู้เป็นที่รักอย่างยิ่ง จงเข้าใจถ้อยคำที่ข้าพเจ้าพูดกับท่าน และยืนขึ้น เพราะข้าพเจ้าถูกส่งมาหาท่านแล้ว” เมื่อเขาพูดเช่นนี้ ข้าพเจ้าก็ยืนขึ้น ตัวสั่น
12И рече ми: Не бој се, Данило, јер првог дана кад си управио срце своје да разумеваш и да мучиш себе пред Богом својим, услишене бише речи твоје, и ја дођох твојих речи ради.
12เขาบอกต่อว่า “อย่ากลัวเลย ดาเนียล ตั้งแต่วันแรกที่ท่านตั้งใจจะเข้าใจและถ่อมตัวต่อพระเจ้าของท่าน คำของท่านก็มีผู้รับฟังแล้ว ข้าพเจ้ามาเพราะคำของท่าน
13Али кнез царства персијског стаја ми насупрот двадесет и један дан; али, гле, Михаило један од првих кнезова дође ми у помоћ; тако ја остах онде код царева персијских.
13แต่เจ้านายแห่งอาณาจักรเปอร์เซียต้านข้าพเจ้าไว้ยี่สิบเอ็ดวัน มีคาเอล เจ้านายชั้นสูงองค์หนึ่ง มาช่วยข้าพเจ้า เพราะข้าพเจ้ายังค้างอยู่ที่นั่นกับกษัตริย์ทั้งหลายแห่งเปอร์เซีย
14И дођох да ти кажем шта ће бити твом народу после; јер ће још бити утвара за те дане.
14บัดนี้ ข้าพเจ้ามาให้ท่านเข้าใจสิ่งที่จะเกิดขึ้นกับประชาชนของท่านในกาลภายหน้า เพราะนิมิตนี้เกี่ยวกับวันข้างหน้าที่ยังอีกนาน”
15И кад ми говораше тако, оборих очи своје на земљу и занемех.
15เมื่อเขาพูดเช่นนี้ ข้าพเจ้าก้มหน้าลงกับพื้นและพูดไม่ออก
16И гле, као човек дотаче се усана мојих, и отворих уста своја, и проговорих и рекох оном који стајаше према мени: Господару мој, од ове утваре навалише моји болови на мене и нема снаге у мени.
16ทันใดนั้น ผู้หนึ่งมีรูปร่างเหมือนมนุษย์แตะริมฝีปากข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจึงเปิดปากพูดกับผู้ที่ยืนอยู่ต่อหน้าว่า “ท่านผู้เป็นนาย นิมิตนี้ทำให้ข้าพเจ้าทุกข์ระทมจนไม่มีแรงเหลือ
17А како може слуга мог господара говорити с господарем мојим? Јер од овог часа у мени неста снаге и ни дихање не оста у мени.
17ข้าพเจ้าเป็นเพียงผู้รับใช้ จะพูดกับท่านได้อย่างไร? ทันใดนั้น ข้าพเจ้าก็หมดแรง แม้แต่ลมหายใจก็ไม่เหลือ”
18Тада онај што беше као човек опет ме се дотаче и охрабри ме.
18ผู้หนึ่งมีรูปร่างเหมือนมนุษย์แตะตัวข้าพเจ้าอีกครั้ง และทำให้ข้าพเจ้ามีกำลังขึ้น
19И рече: Не бој се, мили човече; мир да ти је! Охрабри се, охрабри се. И докле ми говораше, охрабрих се и рекох: Нека говори господар мој, јер си ме охрабрио.
19เขาบอกว่า “ท่านผู้เป็นที่รักอย่างยิ่ง อย่ากลัวเลย ขอให้มีสันติสุข จงเข้มแข็ง เข้มแข็งไว้” เมื่อเขาพูด ข้าพเจ้ามีกำลังขึ้น จึงตอบว่า “ขอท่านผู้เป็นนายพูดเถิด เพราะท่านทำให้ข้าพเจ้ามีกำลังขึ้นแล้ว”
20А он рече: Знаш ли зашто сам дошао к теби? А сада ћу се вратити да војујем на кнеза персијског; потом ћу отићи, и гле, доћи ће кнез грчки.
20เขาบอกว่า “ท่านรู้ไหมว่าข้าพเจ้ามาหาท่านทำไม? บัดนี้ ข้าพเจ้าจะกลับไปต่อสู้กับเจ้านายแห่งเปอร์เซีย เมื่อข้าพเจ้าออกไป เจ้านายแห่งกรีซจะมา
21Али ћу ти казати шта је написано у књизи истинитој. Нема никога да јуначки ради са мном у том осим Михаила, кнеза вашег.
21แต่ข้าพเจ้าจะบอกท่านถึงสิ่งที่จารึกไว้ในบันทึกแห่งความจริง ไม่มีใครยืนเคียงข้างข้าพเจ้าต่อต้านเจ้านายเหล่านั้น นอกจากมีคาเอล เจ้านายแห่งประชาชนของท่าน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.