Daniel
Chapter 2
Bíblia Portuguesa Mundia…
vs Asang Khongca Bibl…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1No segundo ano do reinado de Nabucodonosor, Nabucodonosor teve sonhos; e o seu espírito se perturbou, e o seu sono fugiu dele.
1Nebuchadnezzar loe siangpahrang ah ohhaih saning hnetto naah, amang to sak, zithaih palung a tawnh pongah, iip thai ai.
2Então o rei ordenou que fossem chamados os magos, os encantadores, os feiticeiros e os caldeus, para declararem ao rei os seus sonhos. Eles entraram e se apresentaram diante do rei.
2Siangpahrang ih amang thuih han ih, miklet kop kaminawk, banpadae khet kop kaminawk, lungh aah kop kaminawk hoi Khaldian ih palungha kaminawk to kawk hanah lok a paek.
3O rei lhes disse: “Tive um sonho, e o meu espírito está perturbado para entender o sonho.”
3Siangpahrang mah nihcae khaeah, Amang maeto ka sak, amang to ka panoek ai pongah zithaih palungthin ka tawnh, tiah a naa.
4Então os caldeus falaram ao rei na língua aramaica: “Ó rei, viva para sempre! Conte o sonho aos seus servos, e nós mostraremos a interpretação.”
4To naah cakaeh khet kop kaminawk mah siangpahrang to Syria lok hoiah, Aw siangpahrang na hinglung sawk nasoe! Na tamnanawk khaeah amang to thui ah, kaicae mah kang leh pae o han hmang, tiah a naa o.
5O rei respondeu aos caldeus: “O assunto fugiu de mim. Se vocês não me fizerem saber o sonho e a sua interpretação, vocês serão cortados em pedaços, e as suas casas serão transformadas em monturo.
5Siangpahrang mah cakaeh khet kop kaminawk khaeah, Hae tiah lok ka takroek boeh; ka mang hae nang panoek o sak ai moe, nang leh pae o thai ai nahaeloe, aboengh aboengh ah kang takroek o moe, na imnawk doeh angpop sut maiphu baktiah ka sak han.
6Mas, se vocês mostrarem o sonho e a sua interpretação, receberão de mim dádivas, recompensas e grande honra. Portanto, mostrem-me o sonho e a sua interpretação.”
6Toe ka mang hae nang panoek o sak moe, nang leh pae o thaih nahaeloe, kai khae hoi hnuk han koi tangqum hoi athonawk to na hnuk o pacoengah, kalen parai pakoehhaih to na hnu o tih; to pongah ka mang hoi a thuih koehhaih to na thui oh, tiah a naa.
7Eles responderam pela segunda vez e disseram: “Que o rei conte o sonho aos seus servos, e nós mostraremos a interpretação.”
7To naah nihcae mah, Siangpahrang mah a tamnanawk khaeah amang to thui nasoe, kaicae mah amang kang leh pae o han, tiah a naa o let.
8O rei respondeu: “Sei com certeza que vocês estão tentando ganhar tempo, porque veem que o assunto fugiu de mim.
8To naah siangpahrang mah, Lok takroekhaih ka sak boeh, tiah na panoek o pongah, atue akra han ih ni na sak o, tito ka panoek.
9Mas, se não me fizerem saber o sonho, existe apenas uma sentença para vocês; pois vocês prepararam palavras mentirosas e corruptas para falar diante de mim, até que a situação mude. Portanto, contem-me o sonho, e eu saberei que vocês podem me mostrar a sua interpretação.”
9Amang nang thui o ai nahaeloe, nangcae han lok takroekhaih maeto khue ni oh boeh; atue akra hanah alinghaih hoi amsawnlok thuih han ih ni na poek o boeh; to pongah amang to na thui oh, to naah ni amang nang leh pae o thaih, tiah ka panoek tih, tiah a naa.
10Os caldeus responderam ao rei e disseram: “Não há um só homem na terra que possa mostrar o assunto do rei, porque nenhum rei, senhor ou governante jamais pediu tal coisa a qualquer mago, encantador ou caldeu.
10Cakaeh khet kop kaminawk mah siangpahrang khaeah, Siangpahrang mah hnuk ih hmuennawk kathui thaih kami long nuiah mi doeh om ai; kawbaktih siangpahrang, angraeng hoi ukkung mah doeh to baktih hmuennawk to miklet kop kami, cakaeh khet kop kami hoi lungh aah kop kaminawk khaeah dueng vai ai.
11É uma coisa rara o que o rei exige, e não há outro que possa mostrá-la diante do rei, exceto os deuses, cuja habitação não é com a carne.”
11Siangpahrang mah dueng ih lok loe karai parai hmuen ah oh, taksa ah kaom ai sithawnawk khue mah ai ah loe, mi mah doeh siangpahrang hma ah thui thai mak ai, tiah a naa o.
12Por causa disso, o rei ficou irado e muito furioso, e ordenou que todos os sábios da Babilônia fossem destruídos.
12To lok to anih mah thaih naah siangpahrang loe paroeai palungphui moe, Babylon prae thungah kaom palungha kaminawk hum boih hanah lok a paek.
13Assim saiu o decreto, e os sábios estavam para ser mortos. Eles buscaram a Daniel e aos seus companheiros para serem mortos.
13Palungha kaminawk hum hanah lok takroek boeh pongah, nihcae mah Daniel hoi anih ih ampuinawk doeh hum hanah pakrong o.
14Então Daniel respondeu com conselho e prudência a Arioque, o capitão da guarda do rei, que tinha saído para matar os sábios da Babilônia.
14Babylon prae thung ih palungha kaminawk hum han kacaeh, siangpahrang toepkung misatuh angraeng Ariok to Daniel mah palunghahaih hoiah lokdueng;
15Ele respondeu a Arioque, o capitão do rei: “Por que o decreto do rei é tão urgente?” Então Arioque fez o assunto conhecido a Daniel.
15anih mah Ariok khaeah siangpahrang toepkung misatuh angraeng, tipongah siangpahrang mah karangah lokpaekhaih to sak loe? tiah a naa. To naah Ariok mah Daniel khaeah, Kangcoeng tangcae hmuen kawng to thuih pae.
16Daniel entrou, e pediu ao rei que lhe concedesse um tempo, e ele mostraria ao rei a interpretação.
16To naah Daniel mah siangpahrang khaeah caeh moe, anih ih amang leh pae hanah atue to hnik.
17Então Daniel foi para a sua casa e fez o assunto conhecido a Hananias, Misael e Azarias, seus companheiros:
17To pacoengah Daniel loe angmah im ah amlaem moe, to tiah kaom hmuen to ampuinawk ah kaom Hananiah, Mishael hoi Azariah khae ah thuih pae:
18para que pedissem misericórdias ao Deus do céu a respeito desse mistério, para que Daniel e seus companheiros não perecessem com o resto dos sábios da Babilônia.
18Daniel hoi anih ih ampuinawk mah Babylon prae thung ih palungha kaminawk hoi nawnto hum han ai ah, hae panoek thai ai ih hmuen pongah van Sithaw khaeah tahmen hnikhaih lawkthui o si, tiah a naa.
19Então o mistério foi revelado a Daniel em uma visão de noite. Então Daniel abençoou o Deus do céu.
19Aqum ah loe panoek thai ai ih hmuen hnuksakhaih to Daniel khaeah amtueng pae. To naah Daniel mah van Sithaw to pakoeh.
20Daniel respondeu: “Bendito seja o nome de Deus para todo o sempre; pois a sabedoria e o poder são dele.
20Daniel mah, palunghahaih hoi thacakhaih loe anih ih ni: Sithaw ih ahmin loe dungzan hoi dungzan khoek to pakoehaih om nasoe:
21Ele muda os tempos e as estações. Ele remove reis e estabelece reis. Ele dá sabedoria aos sábios, e conhecimento aos que têm entendimento.
21Anih mah ni atue hoi khotuenawk to paqoi; siangpahrangnawk to takhoe moe, siangpahrangnawk to a suek; palungha kami khaeah palunghahaih to a paek moe, panoek thaihaih tawn kaminawk khaeah panoekhaih to a paek:
22Ele revela as coisas profundas e ocultas. Ele sabe o que está nas trevas, e a luz habita com ele.
22Anih mah ni kathuk hoi kanghawk hmuennawk to amtuengsak; aanghaih loe anih thungah oh pongah, vinghaih thungah kaom hmuen to anih mah panoek.
23Eu te agradeço e te louvo, ó Deus dos meus pais, que me deste sabedoria e poder, e agora me fizeste saber o que te pedimos; pois tu nos fizeste saber o assunto do rei.”
23Aw kam panawk ih Sithaw, na nuiah anghoehaih ka tawnh, nang kang pakoeh; palunghahaih hoi thacakhaih to nang paek, nang khaeah kang hnik o ih hmuen to vaihi nang panoeksak boeh; siangpahrang mah hnik ih hmuen to kaicae khaeah nam tuengsak boeh, tiah lawkthuih.
24Portanto, Daniel foi a Arioque, a quem o rei tinha nomeado para destruir os sábios da Babilônia. Ele foi e lhe disse o seguinte: “Não destrua os sábios da Babilônia. Leve-me à presença do rei, e eu mostrarei ao rei a interpretação.”
24To pongah Daniel loe siangphrang mah Babylon prae thung ih palungha kaminawk hum han lokpaek ih Ariok taengah caeh moe, anih khaeah, Babylon prae ih palungha kaminawk to hum hmah; siangpahrang hma ah kai hae na hoi ah, kai mah siangpahrang ih amang to ka leh pae han, tiah a naa.
25Então Arioque levou Daniel apressadamente à presença do rei, e lhe disse o seguinte: “Encontrei um homem entre os exilados de Judá que fará conhecida ao rei a interpretação.”
25Ariok mah Daniel to siangpahrang khaeah karangah caeh haih, anih khaeah, Judah prae hoi misong ah hoih ih kaminawk thungah siangpahrang ih amang leh thaih kami maeto ka hnuk boeh, tiah a naa.
26O rei respondeu a Daniel, cujo nome era Beltessazar: “Você é capaz de me fazer saber o sonho que vi, e a sua interpretação?”
26Siangpahrang mah, Belteshazzar, tiah kawk ih Daniel khaeah, Ka hnuk ih amang to nang leh pae thaih han maw? tiah a naa.
27Daniel respondeu diante do rei, e disse: “O mistério que o rei exigiu não pode ser mostrado ao rei por sábios, encantadores, magos ou adivinhos;
27Daniel mah, siangpahrang hma ah, Siangpahrang mah dueng ih panoek karai hmuen loe palungha kaminawk, cakaeh khet kop kaminawk, miklet kop kaminawk hoi banpadae khet kop kaminawk mah thui o thai mak ai;
28mas há um Deus no céu que revela mistérios, e ele fez saber ao rei Nabucodonosor o que acontecerá nos últimos dias. O seu sonho e as visões da sua cabeça na sua cama são estes:
28toe hmuen kanghawk thuikung Sithaw loe van ah oh; anih mah hmabang ah kaom han koi hmuen to Nebuchadnezzar siangpahrang khaeah amtuengsak boeh. Na maang ih, iihkhun nuiah nang songh naah na hnuk ih hmuen loe hae tiah oh;
29“Quanto a você, ó rei, os seus pensamentos vieram na sua cama, sobre o que deveria acontecer no futuro; e aquele que revela mistérios fez você saber o que acontecerá.
29Aw siangpahrang, nang khaeah, iihkhun nuiah na oh naah hmabang angzo han koi poekhaih to na palung thungah angzoh, hmuen kanghawk amtuengsakkung mah hmabang angzo han koi hmuen to nang khaeah panoeksak boeh.
30Mas, quanto a mim, este mistério não me foi revelado por qualquer sabedoria que eu tenha a mais do que qualquer ser vivo, mas com o propósito de que a interpretação seja feita conhecida ao rei, e para que você possa conhecer os pensamentos do seu coração.
30Kai loe minawk kalah pong palungha kue pongah hae kanghawk hmuen hae kai khaeah amtueng ai, siangpahrang ih amang to panoek moe, palung thung hoi na poek ih hmuen na panoek thai han ih ni, Sithaw mah kai khaeah amtuengsak.
31“Você, ó rei, viu, e eis que, uma grande estátua. Esta estátua, que era imensa, e cujo brilho era excelente, estava de pé diante de você; e a sua aparência era aterrorizante.
31Aw siangpahrang, Na khet naah paroeai kalen krang to na hnuk. Hae paroeai kalen kampha krang loe paroeai hoih moe, na hma ah angdoet; amtuenghaih dan loe paroeai zit thoh.
32Quanto a esta estátua, a sua cabeça era de ouro fino, o seu peito e os seus braços de prata, o seu ventre e as suas coxas de bronze,
32To krang ih lu loe kaciim sui ah oh, saoek hoi ban tampawk loe sum kanglung ah oh moe, zok hoi phaih loe sum kamling ah oh,
33as suas pernas de ferro, os seus pés em parte de ferro e em parte de barro.
33a khok loe sum, khokpadae loe sum ahap long ahap ah oh.
34Você estava olhando até que uma pedra foi cortada sem auxílio de mãos, a qual atingiu a estátua nos seus pés que eram de ferro e barro, e os quebrou em pedaços.
34Na khet li naah, kami ban hoi pakhoih ai ih thlung maeto mah sum hoi long kangbaeh krang ih khok to vah pongah, khok loe koih o phaeng.
35Então o ferro, o barro, o bronze, a prata e o ouro foram quebrados em pedaços juntos, e se tornaram como a palha das eiras de verão. O vento os levou embora, de modo que nenhum lugar foi encontrado para eles. A pedra que atingiu a estátua se tornou uma grande montanha e encheu toda a terra.
35To naah sum, long, sum kamling, sum kanglung hoi kaciim suinawk loe nawnto koih o boih moe, nipui tue cang atit ih tavai baktiah oh o; hnuk han om ai ah takhi mah hmuh phaeng; krang va phaeng kalen parai thlung loe mae pui ah angcoeng moe, long ah koi boih.
36“Este é o sonho; e nós diremos a sua interpretação diante do rei.
36Na mang loe hae tiah oh; vaihi siangpahrang hma ah amang thuikoehhaih to kang thuih pae o han.
37Você, ó rei, é rei de reis, a quem o Deus do céu deu o reino, o poder, a força e a glória.
37Aw siangpahrang, Nang loe siangpahrangnawk ih siangpahrang ah na oh; van Sithaw mah prae ukhaih, toksak thaihaih, thacakhaih hoi lensawkhaih to nang hanah ang paek.
38Onde quer que habitem os filhos dos homens, ele entregou os animais do campo e as aves do céu nas suas mãos, e fez você dominar sobre todos eles. Você é a cabeça de ouro.
38Kami caanawk ohhaih ahmuen kruekah, anih mah moinawk hoi van ih tavaanawk boih na ban ah paek boeh, nihcae boih ukkung ah nang to ang suek. Kaciim sui hoi sak ih lu loe nang thuikoehhaih ih ni.
39“Depois de você, se levantará outro reino que é inferior a você; e um terceiro reino de bronze, que dominará sobre toda a terra.
39Nang pacoengah nang pong ka hnaem kue, siangpahrang ukhaih prae kalah maeto om tih; to pacoengah thumto haih sum kamling ukhaih prae, tiah kaom, kalah siangpahrang ukhaih prae mah long nui to uk boih tih.
40O quarto reino será forte como o ferro, porque o ferro quebra em pedaços e subjuga todas as coisas; e como o ferro que esmaga tudo isso, ele quebrará em pedaços e esmagará.
40Palito haih thacak siangpahrang ukhaih prae loe sum kamtak baktiah om tih; sum mah loe kalah hmuennawk to koihsak moe, hmuen boih to pazawk; sum mah hmuennawk boih koihsak baktih toengah, anih mah kalah hmuennawk to koisak ueloe, pacaekthlaek tih.
41Como você viu os pés e os dedos, em parte de barro de oleiro e em parte de ferro, será um reino dividido; mas haverá nele algo da força do ferro, porque você viu o ferro misturado com barro lamoso.
41Na hnuk ih krang ih khokpadae hoi khokpazungnawk loe sum ahap long ahap ah oh baktih toengah, to siangpahrang ukhaih prae loe angkom thai mak ai; toe na hnuk ih krang loe sum hoi long angbaeh baktih toengah, prae thungah sum thacakhaih to om tih.
42Como os dedos dos pés eram em parte de ferro e em parte de barro, assim o reino será em parte forte e em parte frágil.
42Na hnuk ih sum hoi long angbaeh khokpazungnawk baktih toengah, prae loe ahap thacak ueloe, ahap koi tih.
43Como você viu o ferro misturado com barro lamoso, eles se misturarão com a semente dos homens; mas não se apegarão um ao outro, assim como o ferro não se mistura com o barro.
43Na hnuk ih sum hoi long angbaeh baktih toengah, nihcae loe acaeng kalah kaminawk hoi angbaeh o tih; toe sum hoi long angbet thai ai baktih toengah, nihcae loe maeto hoi maeto poek amhong o mak ai.
44“Nos dias desses reis, o Deus do céu estabelecerá um reino que jamais será destruído, nem a sua soberania será deixada para outro povo; mas ele quebrará em pedaços e consumirá todos esses reinos, e subsistirá para sempre.
44To siangpahrangnawk ih atue thuem ah, natuek naah doeh amro thai ai siangpahrang ukhaih prae to van Sithaw mah phasak tih; to ukhaih prae loe minawk kalah khaeah caehtaak mak ai, siangpahrang ukhaih praenawk to amrosak boih ueloe, boenghaih phasak tih; toe anih ih prae loe dungzan khoek to cak tih.
45Porque você viu que uma pedra foi cortada da montanha sem auxílio de mãos, e que ela quebrou em pedaços o ferro, o bronze, o barro, a prata e o ouro, o grande Deus fez saber ao rei o que acontecerá no futuro. O sonho é certo, e a sua interpretação é fiel.”
45Na hnuk ih kami ban hoi sak ih na ai ah mae thung hoi lak ih thlung mah, koi phaeng ah vah ih sum, sum kamling, long, kaciim sui hoi sum kanglungnawk loe, lensawk Sithaw mah hmabang ah kaom han koi hmuen siangpahrang khaeah amtuengsak ih ni; amang loe palung uihcom han om ai, amang lehhaih loe tangtang ah oh, tiah a naa.
46Então o rei Nabucodonosor caiu com o rosto em terra, adorou a Daniel, e ordenou que lhe oferecessem uma oferta e incenso suave.
46To naah Nebuchadnezzar loe a hma ah akuep moe, Daniel to bok, anih khaeah hmuihoih to thlaek moe, hmuenpaekhaih sak hanah lok a paek.
47O rei respondeu a Daniel, e disse: “Verdadeiramente o seu Deus é o Deus dos deuses, e o Senhor dos reis, e um revelador de mistérios, já que você foi capaz de revelar este mistério.”
47Siangpahrang mah Daniel khaeah, Na Sithaw loe sithawnawk ih Sithaw, siangpahrangnawk ih Angraeng, kanghawk hmuen amtuengsak Sithaw ah oh tangtang pongah, hae panoek ai ih hmuen hae nang thuih thaih, tiah a naa.
48Então o rei engrandeceu a Daniel e lhe deu muitos e grandes presentes, e o fez governar sobre toda a província da Babilônia e ser o governador principal sobre todos os sábios da Babilônia.
48Siangpahrang mah Daniel hanah kalen tok to paek, pop parai tangqum doeh a paek; anih to Babylon prae ahap ukkung ah suek moe, Babylon palungha kaminawk boih ukkung ah doeh a suek.
49Daniel fez um pedido ao rei, e ele nomeou Sadraque, Mesaque e Abede-Nego sobre os negócios da província da Babilônia, mas Daniel permaneceu na porta do rei.
49To pacoengah Daniel mah hnik ih baktih toengah siangpahrang mah, Shadrach, Meshach hoi Abed-nego cae doeh Babylon prae ahap ukkung ah suek; toe Daniel loe siangpahrang ohhaih im ah toksak.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.