Daniel 4
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Freedom Bible (Thai)
1Nebukhadnezzar manghai loh namtu pilnam boeih neh olcom olcae neh, diklai pum kah khosa, khosa te, “Nangmih kah ngaimongnah he pungtai saeh.
1จากกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ ถึงคนทุกชนชาติ ทุกเชื้อชาติ ทุกภาษา ที่อาศัยอยู่ทั่วโลก ขอให้สันติสุขของพวกท่านเพิ่มพูนยิ่งขึ้น
2Khohni kah Khohni Pathen loh kai hamla miknoek neh khobae rhambae te a tueng sak tih kai taengah thui hamla a huem.
2เราเห็นว่าควรเล่าให้พวกท่านรู้ถึงสัญญาณและสิ่งอัศจรรย์ที่พระเจ้าผู้สูงสุดทำให้เกิดกับเรา
3A miknoek te metluk lam lae boeilen tih amah khobae rhambae he metluk lam lae a tlungluen. A ram he kumhal kah ram tih a khohung khaw thawnpuei lamloh cadilcahma taengah om ni.
3สัญญาณของพระองค์ยิ่งใหญ่เพียงใด! สิ่งอัศจรรย์ของพระองค์ทรงพลังเพียงใด! อาณาจักรของพระองค์ดำรงอยู่ตลอดไป อำนาจปกครองของพระองค์สืบไปทุกชั่วรุ่น
4Kai Nebukhadnezzar tah ka im kah thayoei nen khaw, ka bawkim kah hnothen nen khaw ka om.
4เรา เนบูคัดเนสซาร์ อยู่อย่างสุขสบายในบ้าน และรุ่งเรืองอยู่ในวัง
5Mang ka man vaengah kai n'hihham tih ka thingkong dongah poeknah neh ka lu dongkah mangthui loh kai n'cahawh.
5เราฝันเรื่องหนึ่งที่ทำให้กลัว ขณะนอนอยู่ เราว้าวุ่นใจเพราะความคิดและนิมิตที่เห็น
6Ka mang kah thuingaihnah te thui saeh tila Babylon hlang cueih boeih te kamah taengah khuen hamla kai lamloh saithainah a paek coeng.
6เราจึงสั่งให้นักปราชญ์ทุกคนของบาบิโลนมาพบ เพื่ออธิบายความหมายของความฝันให้เรารู้
7Hmayuep rhoek, rhaitonghma rhoek, Khalden rhoek neh aisi aka suep khaw ha pai, ha pai vaengah mang he amih taengah ka thui dae a thuingaihnah te kai taengah a ming uh moenih.
7ผู้ใช้เวทมนตร์ ผู้ร่ายคาถา ชาวเคลเดีย และผู้ทำนาย เข้ามา เราเล่าความฝันให้พวกเขาฟัง แต่พวกเขาอธิบายความหมายให้เรารู้ไม่ได้
8Tedae a hnukkhueng la Daniel he kai taengla ha pai. Anih te ka pathen ming bangla Belteshazzar a ming nah. Anih tah a khuiah khaw Pathen Mueihla cim a om dongah a taengah mang ka thui pah.
8ในที่สุด ดาเนียลเข้ามาพบเรา เขามีชื่อว่าเบลเทชัสซาร์ตามชื่อเทพเจ้าของเรา และมีวิญญาณของเหล่าเทพเจ้าศักดิ์สิทธิ์อยู่ในตัว เราเล่าความฝันให้เขาฟังว่า
9Belteshazzar tah hmayuep boei pai ni. Na khui ah Pathen kah mueihla cim om tih oldung boeih khaw nang hamla kuel pawh tila ka ming. Ka mang ah mangthui ka hmuh tih a thuingaihnah khaw a thui.
9“เบลเทชัสซาร์ หัวหน้าผู้ใช้เวทมนตร์ เรารู้ว่าเจ้ามีวิญญาณของเหล่าเทพเจ้าศักดิ์สิทธิ์อยู่ในตัว และไม่มีความลับใดทำให้เจ้าลำบากใจ จงบอกนิมิตที่เราเห็นในความฝันและอธิบายความหมาย
10Ka thingkong dongah ka lu kah mangthui ka hmuh. Te vaengah diklai laklung kah thing tah a sang khaw muep sang he.
10นิมิตที่เราเห็นขณะนอนอยู่มีดังนี้ เราเห็นต้นไม้ต้นหนึ่งอยู่กลางโลก สูงใหญ่มาก
11Thing te rhoeng tih a hlul dongah a sang loh vaan duela a pha. Te dongah a mueimae he diklai pum kah khobawt duela tueng.
11ต้นไม้นั้นเติบโตและแข็งแรง สูงถึงท้องฟ้า มองเห็นได้จากทุกแห่งจนสุดขอบโลก
12A hnah te then tih a thaih khaw yet. Te dongah a soah a cungkuem ham buh om tih a hmui ah kohong rhamsa loh hlipying uh. A bu dongah vaan kah vaa loh kho a sak tih te lamloh pumsa boeih a cah.
12ใบงดงาม ผลดก เป็นอาหารพอสำหรับทุกชีวิต สัตว์ในทุ่งอาศัยร่มเงาอยู่ใต้ต้น นกในท้องฟ้าอาศัยตามกิ่ง ทุกชีวิตได้อาหารจากต้นไม้นั้น
13Ka thingkong dongah ka lu dongkah mangthui ka hmuh tih ka om vaengah vaan lamkah thinghla cim tah ha rhum.
13“ในนิมิตที่เราเห็นขณะนอนอยู่ มีผู้เฝ้าดูที่ศักดิ์สิทธิ์องค์หนึ่งลงมาจากฟ้า
14Thadueng neh pang tih, “Thing te vung lamtah, a bu te saih pah, a hnah te hae pah lamtah a thaih haeh pah. A hmui lamkah rhamsa neh a bu dongkah vaa khaw nong saeh,”.
14ผู้นั้นร้องเสียงดังว่า ‘โค่นต้นไม้ ตัดกิ่ง! สะบัดใบให้ร่วง กระจายผลออกไป! ให้สัตว์หนีจากใต้ต้น ให้นกหนีจากกิ่ง
15Tedae a yung a ngo tah diklai ah ngol saeh lamtah thi neh rhohum kah pinnah neh kohong baeldaih khui ah om saeh. Te dongah vaan kah buem loh saep saeh lamtah a hamsum rhamsa neh diklai baelhing lakli ah om saeh.
15แต่จงเหลือตอและรากไว้ในดิน เอาแถบเหล็กและทองสัมฤทธิ์รัดไว้ ท่ามกลางหญ้าอ่อนในทุ่ง ให้เปียกน้ำค้างจากฟ้า ให้เขาอยู่ร่วมกับสัตว์ท่ามกลางหญ้าบนแผ่นดิน
16Tekah hlang tah a thinko te hlang lamloh poehlip saeh lamtah anih te rhamsa thinko pae saeh. Te vaengah anih ham kum rhih thok pah saeh, a ti.
16ให้จิตใจของเขาเปลี่ยนจากจิตใจมนุษย์เป็นจิตใจสัตว์ และให้ผ่านไปเจ็ดวาระ
17He kong dongkah thinghla kah saithainah ol neh a cim olpaek oltloek rhangneh a sangkoek lakah a sangkoek loh hlang kah ram neh hlang khaw a hung te mulhing rhoek loh ming uh saeh. Te dongah te te a ngaih sarhui taengah a paek tih mathoe hlang rhoek te a so, a so ah a pai sak.
17“‘คำตัดสินนี้เป็นคำสั่งของเหล่าผู้เฝ้าดู และข้อเรียกร้องนี้เป็นคำของเหล่าผู้ศักดิ์สิทธิ์ เพื่อให้ผู้มีชีวิตรู้ว่า องค์ผู้สูงสุดปกครองอาณาจักรของมนุษย์ พระองค์จะมอบให้ใครก็ได้ตามที่ต้องการ และตั้งผู้ต่ำต้อยที่สุดในหมู่มนุษย์ให้ปกครองได้’
18Kai manghai Nebukhadnezzar loh mang loh ka man he Belteshazzar nang, namah loh a thuingaihnah thui laeh. Te kong dongah ka ram kah hlang cueih boeih loh kai taengah a thuingaihnah thuicaih ham a noeng uh moenih. Nang, namah tah na khuikah Pathen mueihla cim rhangneh na noeng coeng,” a ti.
18“นี่คือความฝันที่เรา กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ เห็น เบลเทชัสซาร์ เจ้าจงอธิบายความหมาย เพราะนักปราชญ์ทุกคนในอาณาจักรของเราไม่อาจอธิบายให้เรารู้ได้ แต่เจ้าทำได้ เพราะเจ้ามีวิญญาณของเหล่าเทพเจ้าศักดิ์สิทธิ์อยู่ในตัว”
19Te dongah Belteshazzar aka ming nah Daniel tah khonoek pakhat khuiah hit sut. A poeknah loh amah a cahawh. Te dongah manghai loh a voek tih, “Belteshazzar, mang neh a thuingaihnah nang te let boeh,” a ti nah. Belteshazzar loh a doo tih, “Ka boeipa aw, ka boeipa na saeh, mang te na lunguet, na lunguet ham tih a thuingaihnah tah na rhal, na rhal ham ni.
19ดาเนียล ผู้มีชื่อว่าเบลเทชัสซาร์ นิ่งอึ้งไปชั่วครู่ ความคิดทำให้เขาว้าวุ่นใจ กษัตริย์ตรัสว่า “เบลเทชัสซาร์ อย่าให้ความฝันหรือความหมายของมันทำให้เจ้าว้าวุ่นใจเลย” เบลเทชัสซาร์ทูลตอบว่า “ข้าแต่กษัตริย์ ขอให้ความฝันนี้ตกแก่คนที่เกลียดพระองค์ และความหมายตกแก่ศัตรูของพระองค์เถิด
20Na hmuh bangla thing te rhoeng tih hlul. Te dongah a sang vaan duela a pha tih a mueimae te diklai pum ah tueng.
20ต้นไม้ที่พระองค์เห็น เติบโตแข็งแรง สูงถึงท้องฟ้า และมองเห็นได้ทั่วโลก
21A hnah then tih a thaih yet. A soah a cungkuem ham buh om tih a hmui ah kohong rhamsa loh kho a sak. A bu dongah vaan kah vaa loh kho a sak.
21ใบงดงาม ผลดก เป็นอาหารพอสำหรับทุกชีวิต สัตว์ในทุ่งอาศัยอยู่ใต้ต้น และนกในท้องฟ้าอาศัยตามกิ่ง
22Manghai nang namah tah na rhoeng tih na hlul dongah na lennah khaw vaan a pha duela rhoeng na. Na khohung loh diklai khobawt duela a pha.
22ต้นไม้นั้นคือพระองค์ ข้าแต่กษัตริย์ พระองค์ทรงเติบโตและเข้มแข็ง ความยิ่งใหญ่ของพระองค์เพิ่มพูนถึงท้องฟ้า และอำนาจปกครองแผ่ไปจนสุดขอบโลก
23Manghai aw, a tueng bangla, thinghla cim tah vaan lamloh rhum tih, “Thing te vung uh lamtah palet uh. A yung a ngo tah diklai ah hlun uh lamtah thi neh rhohum kah pinnah neh kohong baeldaih khuiah om saeh. Te vaengah vaan kah buem neh saep saeh lamtah anih te kum rhih a thok duela amah hamsum kohong rhamsa taengah om saeh.
23“กษัตริย์ทอดพระเนตรเห็นผู้เฝ้าดูที่ศักดิ์สิทธิ์ลงมาจากฟ้า และพูดว่า ‘โค่นต้นไม้และทำลายเสีย แต่จงเหลือตอและรากไว้ในดิน เอาแถบเหล็กและทองสัมฤทธิ์รัดไว้ ท่ามกลางหญ้าอ่อนในทุ่ง ให้เปียกน้ำค้างจากฟ้า ให้เขาอยู่ร่วมกับสัตว์ในทุ่งจนผ่านไปเจ็ดวาระ’
24Manghai aw a thuingaihnah he tah a sangkoek a sangkoek kah saithainah ni. He he ka boeipa neh ka boeipa manghai taengah pai coeng.
24“ข้าแต่กษัตริย์ ความหมายมีดังนี้ นี่เป็นคำสั่งขององค์ผู้สูงสุดที่กำหนดไว้แก่กษัตริย์ผู้เป็นนายของข้าพเจ้า
25Nang te hlang taeng lamloh m'vai uh vetih kohong rhamsa taengah ni na khosaknah a om eh. Baelhing te vaito bangla na caak vetih vaan kah buem neh nang te n'saep ni. A sangkoek kah a sangkoek loh hlang kah ram soah a hung tih te te a ngaih sarhui taengah a paek tila na ming hil nang hamla kum rhih thok ni.
25พระองค์จะถูกขับไล่จากหมู่มนุษย์ ไปอยู่กับสัตว์ในทุ่ง จะต้องกินหญ้าเหมือนวัว และเปียกน้ำค้างจากฟ้า จะผ่านไปเจ็ดวาระ จนพระองค์รู้ว่าองค์ผู้สูงสุดปกครองอาณาจักรของมนุษย์ และจะมอบให้ใครก็ได้ตามที่ต้องการ
26Thing kah a yung a ngo hlun ham a thui bangla vaan aka hung te na ming van lamloh na ram te namah taengla cak ni.
26ที่สั่งให้เหลือตอและรากของต้นไม้ไว้นั้น หมายความว่าอาณาจักรของพระองค์จะยังคงเป็นของพระองค์ เมื่อพระองค์รู้แล้วว่าฟ้าสวรรค์เป็นผู้ปกครอง
27Te dongah manghai aw, kai poeknah he namah taengah na doe mai mako. Na tholhnah te duengnah neh phaeh lamtah hlanghnaem pataek na rhen nen te na halangnah hnawt laeh. Na ommongnah te a congnah a om khaming,” a ti nah.
27ข้าแต่กษัตริย์ ขอรับคำแนะนำของข้าพเจ้าเถิด เลิกทำบาป หันมาทำสิ่งที่ถูกต้อง เลิกทำชั่ว หันมาเมตตาคนยากจน บางทีพระองค์อาจอยู่อย่างสงบสุขได้นานขึ้น”
28Te boeih te Nebukhadnezzar manghai taengah a pai pah.
28ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นกับกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์
29Hla hlai nit a bawtnah dongah tah Babylon ram kah bawkim ah om tih pongpa.
29สิบสองเดือนต่อมา ขณะพระองค์เสด็จอยู่ในวังที่บาบิโลน
30Te vaengah manghai te cal tih, “Babylon he a boeilen moenih a? He te kai loh ka thadueng sarhi neh kamah kah hinyahnah, thangpomnah ham ram kah im la ka sak,” a ti.
30กษัตริย์ตรัสว่า “นี่คือบาบิโลนอันยิ่งใหญ่ที่เราสร้างไว้เป็นที่ประทับของกษัตริย์ ด้วยกำลังและอำนาจของเรา เพื่อเชิดชูความรุ่งโรจน์และความยิ่งใหญ่ของเราไม่ใช่หรือ?”
31Manghai ka dongah ol a cal li vaengah vaan lamkah ol cet tih, “Manghai Nebukhadnezzar nang hamla a thui tih ram he nang lamloh nong coeng.
31ยังไม่ทันพูดจบ ก็มีเสียงจากฟ้าว่า “กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ จงฟังคำประกาศแก่เจ้า ‘อาณาจักรสิ้นไปจากเจ้าแล้ว
32Nang te hlang taeng lamloh m'vai coeng tih na khosaknah he kohong rhamsa nen ni a om. Nang te vaito bangla rham n'cah vetih a sangkoek kah a sangkoek loh hlang kah ram soah a hung tih te te a ngaih taengah a paek tila na ming hil nang hamla kum rhih thok ni,” a ti nah.
32เจ้าจะถูกขับไล่จากหมู่มนุษย์ ไปอยู่กับสัตว์ในทุ่ง จะต้องกินหญ้าเหมือนวัว จะผ่านไปเจ็ดวาระ จนเจ้ารู้ว่าองค์ผู้สูงสุดปกครองอาณาจักรของมนุษย์ และจะมอบให้ใครก็ได้ตามที่ต้องการ’”
33Amah ol a bangli vaengah Nebukhadnezzar soah a pha tih hlang taeng lamloh a vai uh. Te vaengah vaito bangla rham a caak tih a sam te atha bangla, a kuttin te vaa bangla a sai hil a pum te vaan kah buem loh a saep.
33คำประกาศนั้นเกิดเป็นจริงกับเนบูคัดเนสซาร์ทันที พระองค์ถูกขับไล่จากหมู่มนุษย์ ต้องกินหญ้าเหมือนวัว ร่างกายเปียกน้ำค้างจากฟ้า จนผมยาวเหมือนขนนกอินทรี และเล็บยาวเหมือนกรงเล็บนก
34A tue bawtnah dongah tah, kai Nebukhadnezzar loh ka mik he vaan la ka huel hatah ka mingnah he ka taengla ha mael. Te dongah a sangkoek Khohni te ka koeh tih kumhal kah mulhing te ka oep tih ka hinyah nah. A khohung te dungyan kah khohung tih a ram kah thawnpuei lamloh cadilcahma duela cak.
34เมื่อครบกำหนด เรา เนบูคัดเนสซาร์ เงยหน้ามองฟ้าสวรรค์ ความเข้าใจกลับคืนมา เราจึงสรรเสริญองค์ผู้สูงสุด ยกย่องและถวายเกียรติแด่องค์ผู้มีชีวิตตลอดไป เพราะอำนาจปกครองของพระองค์ดำรงอยู่ตลอดไป อาณาจักรของพระองค์สืบไปทุกชั่วรุ่น
35Diklai khosa, khosa boeih tah aka om pawt bangla a ngai tih diklai khosa, khosa rhoek te vaan thadueng neh a ngaih bangla a saii. A kut te aka doek pa tih a taengah “Balae na saii?” aka ti nah te a om moenih.
35ผู้คนทั้งหมดบนโลกนับเสมือนไม่มีอะไรเลย พระองค์ทำตามความประสงค์ในกองทัพแห่งฟ้าสวรรค์ และในหมู่ผู้คนบนโลก ไม่มีใครยับยั้งมือของพระองค์ได้ หรือถามพระองค์ว่า “กำลังทำอะไร?”
36Ka mingnah loh ka taengah a mael tue vaengah, ka ram kah thangpomnah, kai hinyahnah neh ka aa ka taengla ha mael. Kai he ka olrhoep neh ka boei ka na rhoek loh n'toem uh. Ka ram he pai tih lennah kai taengah muep a thap.
36ในเวลาที่ความเข้าใจกลับคืนมา เกียรติและความสง่างามของเราก็กลับคืนมา เพื่อเชิดชูราชอาณาจักรของเรา ที่ปรึกษาและขุนนางมาหาเรา เราได้กลับมาปกครองอาณาจักร และมีความยิ่งใหญ่เพิ่มขึ้นมาก
37Kai Nebukhadnezzar tah n'oep tih m'pacuet coeng. Te dongah vaan kah manghai tah hinyah pai saeh. A bibi boeih he oltak tih a longpuei khaw tiktam. Te dongah koevoeinah neh aka pongpa te kunyun sak ham a noeng.
37บัดนี้ เรา เนบูคัดเนสซาร์ สรรเสริญ ยกย่อง และถวายเกียรติแด่กษัตริย์แห่งฟ้าสวรรค์ ทุกสิ่งที่พระองค์ทำเป็นความจริง หนทางของพระองค์ยุติธรรม และพระองค์สามารถทำให้ผู้หยิ่งยโสตกต่ำลงได้
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.