Jesaja 64
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)
1Ho, se Vi disfendus la ĉielon kaj malsuprenirus, antaŭ Vi ektremus la montoj;
1ああ、あなたが天を裂いて、 下って来てくださいますように。 山々があなたの御前で震えますように。
2aperu kiel fajro, kiu bruligas lignerojn, kiel akvo, kiu bolas de fajro, por konigi Vian nomon al Viaj malamikoj; antaŭ Via vizaĝo ektremu la popoloj!
2火が柴に燃えつき、 火が水を沸き立たせる時のように。 あなたの名を敵対する者たちに知らせ、 国々があなたの御前で震えるようにしてください。
3Kiam Vi faris miraklojn, kiujn ni ne atendis, kiam Vi malsupreniris, antaŭ Vi ektremis la montoj.
3われわれが予想もしなかった恐るべきことを行われた時、 あなたは下って来られ、山々はあなたの御前で震えた。
4Neniam oni tion aŭdis, ne eksciis per la orelo, nek okulo tion vidis, ke iu dio krom Vi tion faras por tiuj, kiuj esperas je li.
4昔から、人は聞いたことも、 耳で聞き知ったこともなく、 あなたのほかに、待ち望む者のために働かれる神を、 目で見た者もいない。
5Vi renkontis tiujn, kiuj ĝoje faris justaĵon kaj memoris Vin sur Viaj vojoj; kvankam Vi koleris, kiam ni pekis, tamen per ili ni ĉiam estis savataj.
5あなたは、喜んで義を行い、 あなたの道であなたを覚える者を迎えられる。 見よ、あなたは怒られ、われわれは罪を犯した。 われわれは長い間、罪の中にいた。 それでも救われるだろうか。
6Ni ĉiuj fariĝis kiel malpuruloj, kaj nia tuta virto estas kiel makulita vesto; ni ĉiuj velkas kiel folio, kaj niaj pekoj portas nin kiel vento.
6われわれはみな、汚れた者のようになり、 われわれの義はすべて、汚れた衣のようだ。 われわれはみな葉のようにしおれ、 われわれの咎は風のように、われわれを運び去る。
7Kaj neniu vokas Vian nomon, nek vekiĝas, por forte sin teni je Vi; ĉar Vi kovris Vian vizaĝon antaŭ ni kaj lasas nin perei per niaj pekoj.
7あなたの御名を呼び求める者も、 奮い立ってあなたにすがる者もいない。 あなたはわれわれから御顔を隠し、 われわれの咎の力に、われわれを委ねられた。
8Sed nun, ho Eternulo, Vi estas nia Patro; ni estas la argilo, kaj Vi estas nia formanto, kaj ni ĉiuj estas la produkto de Via mano.
8しかし今、主よ、あなたはわれわれの父。 われわれは粘土で、あなたはわれわれの陶器師。 われわれはみな、あなたの御手の業。
9Ne koleru, ho Eternulo, tro forte, kaj ne eterne memoru la kulpon; ho, rigardu, ni ĉiuj estas Via popolo.
9主よ、激しく怒らないでください。 いつまでも咎を覚えていないでください。 どうか目を留めて、ご覧ください。 われわれはみな、あなたの民。
10Viaj sanktaj urboj fariĝis dezerto, Cion fariĝis dezerto, Jerusalem ruino.
10あなたの聖なる町々は荒野となった。 シオンは荒野となり、 エルサレムは荒れ果てた。
11Nia sankta kaj belega domo, en kiu niaj patroj Vin laŭdadis, estas forbruligita per fajro, kaj ĉiuj niaj dezirindaĵoj fariĝis ruinoj.
11われわれの父祖たちがあなたをほめたたえた、 われわれの聖なる美しい宮は火で焼かれた。 われわれの慕っていた場所は、すべて荒れ果てた。
12Ĉu malgraŭ ĉio ĉi tio Vi retenos Vin, ho Eternulo? ĉu Vi silentos kaj tiel forte nin premos?
12主よ、これらのことがあっても、なお身を抑えておられるのか。 黙ったまま、われわれをこれほど激しく苦しめられるのか。
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.