1 Korintanoj
Chapter 11
Londona Biblio (Esperant…
vs Clementine Vulgate…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

1 Korintanoj 11

Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Clementine Vulgate, 1598
1Vi estu imitantoj de mi, kiel mi ankaŭ estas imitanto de Kristo.
1Imitatores mei estote, sicut et ego Christi.
2Mi laŭdas vin, ke vi min memoras en ĉio, kaj ke vi firme tenas la tradiciojn, ĝuste kiel mi transdonis ilin al vi.
2Laudo autem vos fratres quod per omnia mei memores estis: et sicut tradidi vobis, præcepta mea tenetis.
3Sed mi volas sciigi vin, ke la kapo de ĉiu viro estas Kristo; kaj la kapo de virino estas viro; kaj la kapo de Kristo estas Dio.
3Volo autem vos scire quod omnis viri caput, Christus est: caput autem mulieris, vir: caput vero Christi, Deus.
4Ĉiu viro, preĝanta aŭ profetanta kun kapo kovrita, malhonoras sian kapon.
4Omnis vir orans, aut prophetans velato capite, deturpat caput suum.
5Sed ĉiu virino, preĝanta aŭ profetanta kun kapo senvuala, malhonoras sian kapon; ĉar tio estas tia sama, kvazaŭ ŝi estus razita.
5Omnis autem mulier orans, aut prophetans non velato capite, deturpat caput suum: unum enim est ac si decalvetur.
6Ĉar se virino ne estas vualita, ŝi ankaŭ tondiĝu; sed se estas hontinde por virino esti kun haroj tonditaj aŭ razitaj, ŝi estu vualita.
6Nam si non velatur mulier, tondeatur. Si vero turpe est mulieri tonderi, aut decalvari, velet caput suum.
7Ĉar viro devas ne havi la kapon vualita, pro tio, ke li estas la bildo kaj gloro de Dio; sed virino estas la gloro de viro.
7Vir quidem non debet velare caput suum: quoniam imago et gloria Dei est, mulier autem gloria viri est.
8Ĉar viro ne estas el virino, sed virino el viro;
8Non enim vir ex muliere est, sed mulier ex viro.
9ĉar ankaŭ viro ne estas kreita por virino, sed virino por viro;
9Etenim non est creatus vir propter mulierem, sed mulier propter virum.
10pro tio virino devas havi sur la kapo signon de aŭtoritato, pro la anĝeloj.
10Ideo debet mulier potestatem habere supra caput propter angelos.
11Tamen ne ekzistas virino sen viro, nek viro sen virino, en la Sinjoro.
11Verumtamen neque vir sine muliere: neque mulier sine viro in Domino.
12Ĉar kiel virino estas el viro, tiel same ankaŭ estas viro per virino; sed ĉio estas el Dio.
12Nam sicut mulier de viro, ita et vir per mulierem: omnia autem ex Deo.
13Juĝu en vi mem: ĉu decas, ke virino preĝu al Dio nevualite?
13Vos ipsi judicate: decet mulierem non velatam orare Deum?
14Ĉu eĉ la naturo mem ne instruas vin, ke se viro havas longajn harojn, tio estas por li malhonoro?
14Nec ipsa natura docet vos, quod vir quidem si comam nutriat, ignominia est illi:
15Sed se virino havas longajn harojn, tio estas por ŝi gloro; ĉar ŝiaj haroj estas donitaj al ŝi kiel kovraĵo.
15mulier vero si comam nutriat, gloria est illi: quoniam capilli pro velamine ei dati sunt.
16Sed se iu ŝajnas esti disputema, ni ne havas tian kutimon, nek la eklezioj de Dio.
16Si quis autem videtur contentiosus esse: nos talem consuetudinem non habemus, neque ecclesia Dei.
17Sed ordonante al vi jene, mi ne laŭdas vin, ke vi kunvenas ne por pliboniĝo, sed por malpliboniĝo.
17Hoc autem præcipio: non laudans quod non in melius, sed in deterius convenitis.
18Ĉar unue mi aŭdas, ke kiam vi kunvenas en la eklezio, ekzistas inter vi skismoj; kaj mi parte kredas tion.
18Primum quidem convenientibus vobis in ecclesiam, audio scissuras esse inter vos, et ex parte credo.
19Ĉar necese estas, ke ankaŭ herezoj estu inter vi, por ke la aprobitoj evidentiĝu inter vi.
19Nam oportet et hæreses esse, ut et qui probati sunt, manifesti fiant in vobis.
20Kiam do vi kunvenas, estas neeble manĝi la Sinjoran vespermanĝon;
20Convenientibus ergo vobis in unum, jam non est Dominicam cœnam manducare.
21ĉar en via manĝado ĉiu antaŭ alia prenas sian propran vespermanĝon; kaj unu malsatas, kaj alia drinkas.
21Unusquisque enim suam cœnam præsumit ad manducandum, et alius quidem esurit, alius autem ebrius est.
22Kio? ĉu vi ne havas domojn, en kiuj vi povas manĝi kaj trinki? aŭ ĉu vi malestimas la eklezion de Dio, kaj hontigas la nehavantojn? Kion mi diros? ĉu mi vin laŭdos en tio? Mi ja vin ne laŭdas.
22Numquid domos non habetis ad manducandum, et bibendum? aut ecclesiam Dei contemnitis, et confunditis eos qui non habent? Quid dicam vobis? laudo vos? in hoc non laudo.
23Ĉar mi ricevis de la Sinjoro tion, kion mi ankaŭ transdonis al vi, ke la Sinjoro Jesuo en la nokto, en kiu li estis perfidata, prenis panon;
23Ego enim accepi a Domino quod et tradidi vobis, quoniam Dominus Jesus in qua nocte tradebatur, accepit panem,
24kaj doninte dankon, li dispecigis ĝin, kaj diris: Ĉio tio estas mia korpo, kiu estas por vi; ĉi tion faru por memorigo pri mi.
24et gratias agens fregit, et dixit: Accipite, et manducate: hoc est corpus meum, quod pro vobis tradetur: hoc facite in meam commemorationem.
25Tiel same ankaŭ la kalikon post la vespermanĝo, dirante: Ĉi tiu kaliko estas la nova interligo en mia sango; ĉi tion faru ĉiufoje, kiam vi trinkos, por memorigo pri mi.
25Similiter et calicem, postquam cœnavit, dicens: Hic calix novum testamentum est in meo sanguine: hoc facite quotiescumque bibetis, in meam commemorationem.
26Ĉar ĉiufoje, kiam vi manĝos ĉi tiun panon kaj trinkos la kalikon, vi proklamos la morton de la Sinjoro, ĝis li venos.
26Quotiescumque enim manducabitis panem hunc, et calicem bibetis, mortem Domini annuntiabitis donec veniat.
27Tial ĉiu, kiu neinde manĝos la panon aŭ trinkos la kalikon de la Sinjoro, kulpiĝos pri la korpo kaj la sango de la Sinjoro.
27Itaque quicumque manducaverit panem hunc, vel biberit calicem Domini indigne, reus erit corporis et sanguinis Domini.
28Sed oni sin provu, kaj tiele manĝu el la pano kaj trinku el la kaliko.
28Probet autem seipsum homo: et sic de pane illo edat, et de calice bibat.
29Ĉar la manĝanto kaj trinkanto manĝas kaj trinkas juĝon al si mem, se li ne pripensas la korpon.
29Qui enim manducat et bibit indigne, judicium sibi manducat et bibit, non dijudicans corpus Domini.
30Pro tio multaj inter vi estas malfortaj kaj malsanaj, kaj ne malmultaj dormas.
30Ideo inter vos multi infirmi et imbecilles, et dormiunt multi.
31Sed se ni pripensus nin mem, ni ne estus juĝitaj.
31Quod si nosmetipsos dijudicaremus, non utique judicaremur.
32Sed kiam ni estas juĝataj, ni estas punataj de la Sinjoro, por ke ni ne estu kondamnitaj kune kun la mondo.
32Dum judicamur autem, a Domino corripimur, ut non cum hoc mundo damnemur.
33Tial, miaj fratoj, kiam vi kunvenas por manĝi, atendu unu la alian.
33Itaque fratres mei, cum convenitis ad manducandum, invicem exspectate.
34Se iu malsatas, li manĝu hejme, por ke via kunvenado ne enkonduku juĝon. Kaj la ceteron mi ordigos, kiam mi venos.
34Si quis esurit, domi manducet, ut non in judicium conveniatis. Cetera autem, cum venero, disponam.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.