Zephanja 3
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Weh der greulichen, unflätigen, tyrannischen Stadt!
1วิบัติแก่เธอผู้กบฏและแปดเปื้อน เมืองที่กดขี่ผู้คน!
2Sie will nicht gehorchen noch sich züchtigen lassen; sie will auf den HERRN nicht trauen noch sich zu ihrem Gott halten.
2เธอไม่เชื่อฟังเสียงนั้น ไม่รับคำตักเตือน ไม่วางใจในพระยาห์เวห์ ไม่เข้าใกล้พระเจ้าของเธอ
3Ihre Fürsten sind unter ihnen brüllende Löwen und ihre Richter Wölfe am Abend, die nichts bis auf den Morgen übriglassen.
3เจ้าผู้ครองที่อยู่ในเธอเป็นสิงโตคำราม ผู้พิพากษาของเธอเป็นหมาป่ายามเย็น ไม่เหลืออะไรไว้จนถึงวันถัดไป
4Ihre Propheten sind leichtfertig und Verächter; ihre Priester entweihen das Heiligtum und deuten das Gesetz freventlich.
4ผู้ประกาศสารจากพระเจ้าของเธอหยิ่งยโสและทรยศ ปุโรหิตของเธอทำให้สถานศักดิ์สิทธิ์เป็นมลทิน และเหยียบย่ำบทบัญญัติ
5Der HERR, der unter ihnen ist, ist gerecht und tut kein Arges. Er läßt alle Morgen seine Rechte öffentlich lehren und läßt nicht ab; aber die bösen Leute wollen sich nicht schämen lernen.
5พระยาห์เวห์ที่อยู่ในเธอชอบธรรม พระองค์จะไม่ทำผิด ทุกเช้าจะนำความยุติธรรมของพระองค์ออกสู่แสงสว่าง ไม่เคยพลาด แต่คนอยุติธรรมไม่รู้จักอาย
6Ich habe Völker ausgerottet, ihre Schlösser verwüstet und ihre Gassen so leer gemacht, daß niemand darauf geht; ihre Städte sind zerstört, daß niemand mehr da wohnt.
6เรากำจัดชาติต่าง ๆ เชิงเทินของพวกเขาร้าง เราทำถนนให้พินาศจนไม่มีใครผ่าน เมืองของพวกเขาถูกทำลายจนไม่มีผู้คน ไม่มีใครอาศัยอยู่
7Ich ließ dir sagen: Mich sollst du fürchten und dich lassen züchtigen! so würde ihre Wohnung nicht ausgerottet und der keines kommen, womit ich sie heimsuchen werde. Aber sie sind fleißig, allerlei Bosheit zu üben.
7เราพูดว่า “จงยำเกรงเรา รับคำตักเตือน” เพื่อที่อยู่ของเธอจะไม่ถูกกำจัด ตามทุกสิ่งที่เรากำหนดไว้เกี่ยวกับเธอ แต่พวกเขากลับลุกขึ้นแต่เช้าทำทุกอย่างให้เสื่อมทราม
8Darum, spricht der HERR, müsset ihr mein auch harren, bis ich mich aufmache zu seiner Zeit, da ich auch rechten werde und die Heiden versammeln und die Königreiche zuhauf bringen, meinen Zorn über sie zu schütten, ja, allen Zorn meines Grimmes; denn alle Welt soll durch meines Eifers Feuer verzehrt werden.
8“เพราะฉะนั้น จงรอเรา” พระยาห์เวห์กล่าว “จนถึงวันที่เราลุกขึ้นเพื่อเอาเหยื่อ เพราะเราตั้งใจรวบรวมชาติต่าง ๆ รวมราชอาณาจักรทั้งหลาย เพื่อเทความเกรี้ยวโกรธและความโกรธอันรุนแรงทั้งหมดของเราลงบนพวกเขา เพราะทั้งแผ่นดินโลกจะถูกไฟแห่งความหวงแหนของเราเผาผลาญ
9Alsdann will ich den Völkern reine Lippen geben, daß sie alle sollen des HERRN Namen anrufen und ihm einträchtig dienen.
9เพราะเมื่อนั้นเราจะชำระริมฝีปากของชนชาติทั้งหลายให้บริสุทธิ์ เพื่อทุกคนจะเรียกนามพระยาห์เวห์และเคียงบ่าเคียงไหล่รับใช้พระองค์
10Man wird mir meine Anbeter, mein zerstreutes Volk, von jenseit des Wassers im Mohrenlande herbeibringen zum Geschenk.
10จากฟากโน้นของแม่น้ำทั้งหลายในคูช ผู้ที่นมัสการเรา แม้บุตรสาวแห่งประชาชนเราที่กระจัดกระจาย จะนำเครื่องถวายของเรามา
11Zur selben Zeit wirst du dich nicht mehr schämen alles deines Tuns, womit du wider mich übertreten hast; denn ich will die stolzen Heiligen von dir tun, daß du nicht mehr sollst dich überheben auf meinem heiligen Berge.
11วันนั้นพวกคุณจะไม่ผิดหวังเพราะการกระทำทั้งหมดที่พวกคุณล่วงละเมิดต่อเรา เพราะเวลานั้นเราจะเอาคนที่ยินดีอวดตนออกไปจากท่ามกลางพวกคุณ พวกคุณจะไม่หยิ่งบนภูเขาศักดิ์สิทธิ์ของเราอีก
12Ich will in dir lassen übrigbleiben ein armes, geringes Volk; die werden auf des HERRN Namen trauen.
12แต่เราจะให้คนที่ทุกข์ยากและยากจนเหลืออยู่ท่ามกลางพวกคุณ พวกเขาจะพึ่งนามพระยาห์เวห์เป็นที่หลบภัย
13Die übrigen in Israel werden kein Böses tun noch Falsches reden, und man wird in ihrem Munde keine betrügliche Zunge finden; sondern sie sollen weiden und ruhen ohne alle Furcht.
13อิสราเอลที่เหลือรอดจะไม่ทำชั่ว ไม่พูดเท็จ จะไม่พบลิ้นที่หลอกลวงในปากของพวกเขา เพราะพวกเขาจะหากินและนอนพัก ไม่มีใครทำให้กลัว”
14Jauchze, du Tochter Zion! Rufe, Israel! Freue dich und sei fröhlich von ganzem Herzen, du Tochter Jerusalem!
14บุตรสาวแห่งศิโยน จงร้องเพลง! อิสราเอล จงโห่ร้อง! บุตรสาวแห่งเยรูซาเล็ม จงยินดีและรื่นเริงสุดหัวใจ
15denn der HERR hat deine Strafe weggenommen und deine Feinde abgewendet. Der HERR, der König Israels, ist bei dir, daß du dich vor keinem Unglück mehr fürchten darfst.
15พระยาห์เวห์ยกคำตัดสินโทษของเธอออกแล้ว ขับศัตรูของเธอออกไปแล้ว กษัตริย์ของอิสราเอล พระยาห์เวห์ อยู่ท่ามกลางเธอ เธอจะไม่กลัวภัยร้ายอีก
16Zur selben Zeit wird man sprechen zu Jerusalem: Fürchte dich nicht! und zu Zion: Laß deine Hände nicht laß werden!
16วันนั้นจะมีคนพูดกับเยรูซาเล็มว่า “ศิโยน อย่ากลัว อย่าให้มือของเธออ่อนแรง”
17denn der HERR, dein Gott, ist bei dir, ein starker Heiland; er wird sich über dich freuen und dir freundlich sein und vergeben und wird über dir mit Schall fröhlich sein.
17พระยาห์เวห์พระเจ้าของเธออยู่ท่ามกลางเธอ เป็นผู้ทรงพลังที่จะช่วยให้รอด พระองค์จะยินดีในตัวเธอด้วยความชื่นชม จะทำให้เธอสงบด้วยความรัก จะยินดีในตัวเธอด้วยเสียงเพลง
18Die Geängsteten, so auf kein Fest kommen, will ich zusammenbringen; denn sie gehören dir zu und müssen Schmach tragen.
18เราจะเอาคนที่เศร้าเรื่องเทศกาลตามกำหนดออกไปจากเธอ พวกเขาเป็นภาระและความอัปยศสำหรับเธอ
19Siehe, ich will's mit allen denen aus machen zur selben Zeit, die dich bedrängen, und will den Hinkenden helfen und die Verstoßenen sammeln und will sie zu Lob und Ehren machen in allen Landen, darin man sie verachtet.
19นี่ เวลานั้นเราจะจัดการทุกคนที่ทำให้เธอทุกข์ จะช่วยคนขาพิการให้รอด รวบรวมคนที่ถูกขับไล่ เราจะให้คนเหล่านั้นที่เคยอับอายทั่วแผ่นดินโลกได้รับคำยกย่องและเกียรติ
20Zu der Zeit will ich euch hereinbringen und euch zu der Zeit versammeln. Denn ich will euch zu Lob und Ehren machen unter allen Völkern auf Erden, wenn ich euer Gefängnis wenden werde vor euren Augen, spricht der HERR.
20เวลานั้นเราจะนำพวกคุณเข้ามา เวลานั้นเราจะรวบรวมพวกคุณ เพราะเราจะให้พวกคุณได้รับเกียรติและคำยกย่องท่ามกลางทุกชนชาติบนแผ่นดินโลก เมื่อเราฟื้นความรุ่งเรืองของพวกคุณต่อหน้าต่อตาพวกคุณ พระยาห์เวห์กล่าว
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.