Zephanja 2
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Sammelt euch und kommt her, ihr feindseliges Volk,
1จงรวมตัวกัน ชาติที่ไม่รู้จักอาย จงมารวมตัวกันเถิด
2ehe denn das Urteil ausgehe, daß ihr wie die Spreu bei Tage dahin fahrt; ehe denn des HERRN grimmiger Zorn über euch komme; ehe der Tag des Zornes des HERRN über euch komme.
2ก่อนถึงเวลาที่กำหนด ในยามที่วันผ่านไปเหมือนแกลบ ก่อนความโกรธอันรุนแรงของพระยาห์เวห์จะมาถึงพวกคุณ ก่อนวันแห่งความโกรธของพระยาห์เวห์จะมาถึงพวกคุณ
3Suchet den HERR, alle ihr Elenden im Lande, die ihr seine Rechte haltet; suchet Gerechtigkeit, suchet Demut, auf daß ihr am Tage des Zornes des HERRN möget verborgen werden.
3คนถ่อมตนทั้งหลายในแผ่นดิน ผู้ทำตามข้อกำหนดของพระองค์ จงแสวงหาพระยาห์เวห์ แสวงหาความชอบธรรม แสวงหาความถ่อมตน บางทีพวกคุณอาจถูกซ่อนไว้ในวันแห่งความโกรธของพระยาห์เวห์
4Denn Gaza muß verlassen und Askalon wüst werden; Asdod soll am Mittag vertrieben und Ekron ausgewurzelt werden.
4เพราะกาซาจะถูกทอดทิ้ง อัชเคโลนจะร้าง พวกเขาจะขับอัชโดดออกไปตอนเที่ยง และเอโครนจะถูกถอนราก
5Weh denen, so am Meer hinab wohnen, dem Volk der Krether! Des HERRN Wort wird über euch kommen, du Kanaan, der Philister Land; ich will dich umbringen, daß niemand mehr da wohnen soll.
5วิบัติแก่คนที่อยู่ชายฝั่งทะเล ชนชาติเคเรธี! ถ้อยคำของพระยาห์เวห์เป็นปฏิปักษ์ต่อพวกคุณ คานาอัน แผ่นดินของชาวฟีลิสเตีย เราจะทำลายพวกคุณจนไม่มีใครเหลืออยู่
6Es sollen am Meer hinab eitel Hirtenhäuser und Schafhürden sein.
6ชายฝั่งทะเลจะเป็นทุ่งหญ้า มีกระท่อมสำหรับผู้เลี้ยงแกะ และคอกสำหรับฝูงสัตว์
7Und dasselbe soll den übrigen vom Hause Juda zuteil werden, daß sie darauf weiden sollen. Des Abends sollen sie sich in den Häusern Askalons lagern, wenn sie nun der HERR, ihr Gott, wiederum heimgesucht und ihr Gefängnis gewendet hat.
7ชายฝั่งจะเป็นของเชื้อสายยูดาห์ที่เหลือรอด พวกเขาจะพบทุ่งหญ้า จะนอนในบ้านของอัชเคโลนยามเย็น เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเขาจะมาเยือนและฟื้นฟูพวกเขา
8Ich habe das Schmähen Moabs und das Lästern der Kinder Ammon gehört, womit sie mein Volk geschmäht und auf seinen Grenzen sich gerühmt haben.
8เราได้ยินคำดูหมิ่นของโมอับ และคำสบประมาทของลูกหลานอัมโมน ที่พวกเขาดูหมิ่นประชาชนของเราและอวดอำนาจต่อเขตแดนของพวกเขา
9Wohlan, so wahr ich lebe! spricht der HERR Zebaoth, der Gott Israels, Moab soll wie Sodom und die Kinder Ammon wie Gomorra werden, ja wie ein Nesselstrauch und eine Salzgrube und eine ewige Wüste. Die übrigen meines Volkes sollen sie berauben, und die Übriggebliebenen meines Volkes sollen sie erben.
9เพราะฉะนั้น เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด พระยาห์เวห์จอมทัพ พระเจ้าของอิสราเอลกล่าว โมอับก็จะเป็นเหมือนโสโดม และลูกหลานอัมโมนจะเป็นเหมือนโกโมราห์แน่ฉันนั้น เป็นที่ของต้นตำแยและบ่อเกลือ เป็นที่ร้างตลอดไป ประชาชนของเราที่เหลือรอดจะปล้นพวกเขา คนในชาติของเราที่รอดชีวิตจะรับพวกเขาไว้เป็นมรดก
10Das soll ihnen aber begegnen für ihre Hoffart, daß sie des HERRN Zebaoth Volk geschmäht und sich gerühmt haben.
10นี่คือสิ่งที่พวกเขาจะได้รับเพราะความหยิ่ง เพราะพวกเขาดูหมิ่นและยกตนข่มประชาชนของพระยาห์เวห์จอมทัพ
11Schrecklich wird der HERR über sie sein, denn er wird alle Götter auf Erden vertilgen; und sollen ihn anbeten alle Inseln der Heiden, ein jeglicher an seinem Ort.
11พระยาห์เวห์จะน่าเกรงขามสำหรับพวกเขา เพราะพระองค์จะทำให้เทพเจ้าทั้งหมดในแผ่นดินอดอยาก ผู้คนแต่ละคนจะกราบไหว้พระองค์จากที่ของตน แม้แต่ผู้คนตามชายฝั่งทุกแห่งของชาติต่าง ๆ
12Auch sollt ihr Mohren durch mein Schwert erschlagen werden.
12พวกคุณชาวคูชด้วย พวกคุณจะถูกฆ่าด้วยดาบของเรา
13Und er wird seine Hand strecken gen Mitternacht und Assur umbringen. Ninive wird er öde machen, dürr wie eine Wüste,
13พระองค์จะยื่นมือไปทางเหนือ ทำลายอัสซีเรีย ทำให้นีนะเวห์ร้างและแห้งเหมือนถิ่นทุรกันดาร
14daß darin sich lagern werden allerlei Tiere bei Haufen; auch Rohrdommeln und Igel werden wohnen in ihren Säulenknäufen, und Vögel werden in den Fenstern singen, und auf der Schwelle wird Verwüstung sein; denn die Zedernbretter sollen abgerissen werden.
14ฝูงสัตว์และสัตว์ทุกชนิดจะนอนอยู่กลางเมือง ทั้งนกกระทุงและเม่นจะพักอยู่บนหัวเสา เสียงของพวกมันจะสะท้อนผ่านหน้าต่าง ธรณีประตูจะร้าง เพราะเขาเปิดคานไม้ซีดาร์ออกให้เห็น
15Das ist die fröhliche Stadt, die so sicher wohnte und sprach in ihrem Herzen: Ich bin's, und keine mehr. Wie ist sie so wüst geworden, daß die Tiere darin wohnen! Und wer vorübergeht, pfeift sie an und klatscht mit der Hand über sie.
15นี่คือเมืองรื่นเริงที่เคยอยู่อย่างไม่ระวัง เคยพูดในใจว่า “ฉันเป็นอยู่ ไม่มีใครนอกจากฉัน” เมืองนั้นกลายเป็นที่ร้าง เป็นที่ให้สัตว์นอนได้ถึงเพียงนี้! ทุกคนที่ผ่านเมืองนั้นจะส่งเสียงเย้ยและแกว่งกำปั้น
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.