Jona 4
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Das verdroß Jona gar sehr, und er ward zornig
1แต่โยนาห์ไม่พอใจอย่างยิ่งและโกรธ
2und betete zum HERRN und sprach: Ach HERR, das ist's, was ich sagte, da ich noch in meinem Lande war; darum ich auch wollte zuvorkommen, zu fliehen gen Tharsis; denn ich weiß, daß du gnädig, barmherzig, langmütig und von großer Güte bist und läßt dich des Übels reuen.
2เขาอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์ว่า “พระยาห์เวห์ ข้าพเจ้าขอวิงวอน ตอนที่ยังอยู่ในประเทศของตน ข้าพเจ้าพูดไว้อย่างนี้ไม่ใช่หรือ? ข้าพเจ้าจึงรีบหนีไปทาร์ชิช เพราะรู้ว่าพระองค์เป็นพระเจ้าที่เปี่ยมด้วยความกรุณาและเมตตา ไม่โกรธง่าย มีความรักมั่นคงล้นเหลือ และเปลี่ยนใจไม่ทำให้เกิดภัยร้าย
3So nimm doch nun, HERR, meine Seele von mir; denn ich wollte lieber tot sein als leben.
3เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์ บัดนี้ข้าพเจ้าขอวิงวอน โปรดเอาชีวิตข้าพเจ้าไป เพราะสำหรับข้าพเจ้า ตายดีกว่าอยู่”
4Aber der HERR sprach: Meinst du, daß du billig zürnst?
4พระยาห์เวห์ถามว่า “คุณโกรธอย่างนี้ถูกแล้วหรือ?”
5Und Jona ging zur Stadt hinaus und setzte sich morgenwärts von der Stadt und machte sich daselbst eine Hütte; darunter setzte er sich in den Schatten, bis er sähe, was der Stadt widerfahren würde.
5โยนาห์ออกจากเมืองไปนั่งทางตะวันออกของเมือง เขาทำเพิงให้ตนเองและนั่งใต้ร่มเพิง คอยดูว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเมือง
6Gott der HERR aber verschaffte einen Rizinus, der wuchs über Jona, daß er Schatten gäbe über sein Haupt und errettete ihn von seinem Übel; und Jona freute sich sehr über den Rizinus.
6พระยาห์เวห์ พระเจ้า จัดให้มีเถาไม้และทำให้งอกขึ้นเหนือโยนาห์ เพื่อให้ร่มเงาเหนือศีรษะ ช่วยให้เขาพ้นความเดือดร้อน โยนาห์ยินดีกับเถาไม้นั้นอย่างยิ่ง
7Aber Gott verschaffte einen Wurm des Morgens, da die Morgenröte anbrach; der stach den Rizinus, daß er verdorrte.
7แต่รุ่งเช้าวันถัดมา พระเจ้าจัดให้มีหนอนตัวหนึ่ง มันกัดกินเถาไม้จนเหี่ยวไป
8Als aber die Sonne aufgegangen war, verschaffte Gott einen dürren Ostwind; und die Sonne stach Jona auf den Kopf, daß er matt ward. Da wünschte er seiner Seele den Tod und sprach: Ich wollte lieber tot sein als leben.
8เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้น พระเจ้าจัดให้มีลมร้อนอบอ้าวจากตะวันออก แดดแผดเผาศีรษะโยนาห์จนเขาอ่อนแรง เขาร้องขอให้ตนตาย กล่าวว่า “สำหรับข้าพเจ้า ตายดีกว่าอยู่”
9Da sprach Gott zu Jona: Meinst du, daß du billig zürnst um den Rizinus? Und er sprach: Billig zürne ich bis an den Tod.
9พระเจ้าถามโยนาห์ว่า “คุณโกรธเรื่องเถาไม้อย่างนี้ถูกแล้วหรือ?” เขาตอบว่า “ข้าพเจ้าโกรธก็ถูกแล้ว แม้จะโกรธจนตายก็ตาม”
10Und der HERR sprach: Dich jammert des Rizinus, daran du nicht gearbeitet hast, hast ihn auch nicht aufgezogen, welcher in einer Nacht ward und in einer Nacht verdarb;
10พระยาห์เวห์กล่าวว่า “คุณห่วงเถาไม้นั้น ทั้งที่ไม่ได้ลงแรงและไม่ได้ทำให้มันเติบโต มันงอกขึ้นในคืนเดียวและตายในคืนเดียว
11und mich sollte nicht jammern Ninives, solcher großen Stadt, in welcher sind mehr denn hundert und zwanzigtausend Menschen, die nicht wissen Unterschied, was rechts oder links ist, dazu auch viele Tiere?
11แล้วเราไม่ควรห่วงมหานครนีนะเวห์หรือ? ที่นั่นมีคนมากกว่าหนึ่งแสนสองหมื่นคนที่ไม่รู้แยกมือขวาจากมือซ้าย และยังมีสัตว์อีกมากมายด้วย”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.