1. Mose 25
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Abraham nahm wieder ein Weib, die hieß Ketura.
1Авраам а май луат о невастэ, нумитэ Кетура.
2Die gebar ihm Simran und Joksan, Medan und Midian, Jesbak und Suah.
2Еа й-а нэскут пе Зимран, пе Иокшан, пе Медан, пе Мадиан, пе Ишбак ши Шуах.
3Joksan aber zeugte Saba und Dedan. Die Kinder aber von Dedan waren: die Assuriter, die Letusiter und die Leumiter.
3Иокшан а нэскут пе Себа ши пе Дедан. Фиий луй Дедан ау фост ашуримий, летушимий ши леумимий.
4Die Kinder Midians waren: Epha, Epher, Henoch, Abida und Eldaa. Diese alle sind Kinder der Ketura.
4Фиий луй Мадиан ау фост: Ефа, Ефер, Енох, Абида ши Елдаа. Тоць ачештя сунт фиий Кетурей.
5Und Abraham gab all sein Gut Isaak.
5Авраам а дат луй Исаак тоате авериле сале.
6Aber den Kindern, die er von den Kebsweibern hatte, gab er Geschenke und ließ sie von seinen Sohn Isaak ziehen, dieweil er noch lebte, gegen Aufgang in das Morgenland.
6Дар а дат дарурь фиилор циитоарелор сале ши, пе кынд ера ынкэ ын вяцэ, й-а ындепэртат де лынгэ фиул сэу Исаак ынспре рэсэрит, ын Цара Рэсэритулуй.
7Das aber ist Abrahams Alter, das er gelebt hat: hundertfünfundsiebzig Jahre.
7Ятэ зилеле анилор веций луй Авраам: ел а трэит о сутэ шаптезечь ши чинч де ань.
8Und er nahm ab und starb in einem ruhigen Alter, da er alt und lebenssatt war, und ward zu seinem Volk gesammelt.
8Авраам шь-а дат духул ши а мурит дупэ о бэтрынеце феричитэ, ынаинтат ын вырстэ ши сэтул де зиле, ши а фост адэугат ла попорул сэу.
9Und es begruben ihn die Söhne Isaak und Ismael in der zwiefachen Höhle auf dem Acker Ephrons, des Sohnes Zohars, des Hethiters, die da liegt Mamre gegenüber,
9Исаак ши Исмаел, фиий сэй, л-ау ынгропат ын пештера Макпела, ын огорул луй Ефрон, фиул луй Цохар, Хетитул, каре есте фацэ ын фацэ ку Мамре.
10in dem Felde, das Abraham von den Kindern Heth gekauft hatte. Da ist Abraham begraben mit Sara, seinem Weibe.
10Ачеста есте огорул пе каре-л кумпэрасе Авраам де ла фиий луй Хет. Аколо ау фост ынгропаць Авраам ши невастэ-са Сара.
11Und nach dem Tode Abrahams segnete Gott Isaak, seinen Sohn. Und er wohnte bei dem Brunnen des Lebendigen und Sehenden.
11Дупэ моартя луй Авраам, Думнезеу а бинекувынтат пе фиул сэу Исаак. Ел локуя лынгэ фынтына Лахай-Рой.
12Dies ist das Geschlecht Ismaels, des Sohnes Abrahams, den ihm Hagar gebar, die Magd Saras aus Ägypten;
12Ятэ спица нямулуй луй Исмаел, фиул луй Авраам, пе каре-л нэскусе луй Авраам еӂиптянка Агар, роаба Сарей.
13und das sind die Namen der Kinder Ismaels, davon ihre Geschlechter genannt sind: der erstgeborene Sohn Ismaels, Nebajoth, -Kedar, Abdeel, Mibsam,
13Ятэ нумеле фиилор луй Исмаел, дупэ нумеле лор, дупэ нямуриле лор: Небаиот, ынтыюл нэскут ал луй Исмаел, Кедар, Адбеел, Мибсам,
14Misma, Duma, Massa,
14Мишма, Дума, Маса,
15Hadar, Thema, Jetur, Naphis und Kedma.
15Хадад, Тема, Иетур, Нафиш ши Кедма.
16Dies sind die Kinder Ismaels mit ihren Namen in ihren Höfen und Zeltdörfern, zwölf Fürsten über ihre Leute.
16Ачештя сунт фиий луй Исмаел; ачестя сунт нумеле лор, дупэ сателе ши табереле лор. Ей ау фост чей дойспрезече воевозь, дупэ нямуриле лор.
17Und das ist das Alter Ismaels: hundert und siebenunddreißig Jahre. Und er nahm ab und starb und ward gesammelt zu seinem Volk.
17Ши ятэ аний веций луй Исмаел: о сутэ трейзечь ши шапте де ань. Ел шь-а дат духул ши а мурит ши а фост адэугат ла попорул сэу.
18Und sie wohnten von Hevila an bis gen Sur vor Ägypten und bis wo man nach Assyrien geht. Er ließ sich aber nieder gegen alle seine Brüder.
18Фиий луй ау локуит де ла Хавила пынэ ла Шур, каре есте ын фаца Еӂиптулуй, кум мерӂь спре Асирия. Ел с-а ашезат ын фаца тутурор фрацилор луй.
19Dies ist das Geschlecht Isaaks, des Sohnes Abrahams: Abraham zeugte Isaak.
19Ятэ спица нямулуй луй Исаак, фиул луй Авраам. Авраам а нэскут пе Исаак.
20Isaak aber war vierzig Jahre alt, da er Rebekka zum Weibe nahm, die Tochter Bethuels, des Syrers, von Mesopotamien, Labans, des Syrers Schwester.
20Исаак ера ын вырстэ де патрузечь де ань кынд а луат де невастэ пе Ребека, фата луй Бетуел, Арамеул дин Падан-Арам, ши сора луй Лабан, Арамеул.
21Isaak aber bat den HERRN für sein Weib, denn sie war unfruchtbar. Und der HERR ließ sich erbitten, und Rebekka, sein Weib, ward schwanger.
21Исаак с-а ругат Домнулуй пентру невастэ-са, кэч ера стярпэ, ши Домнул л-а аскултат: невастэ-са Ребека а рэмас ынсэрчинатэ.
22Und die Kinder stießen sich miteinander in ihrem Leibe. Da sprach sie: Da mir's also sollte gehen, warum bin ich schwanger geworden? und sie ging hin, den HERRN zu fragen.
22Копиий се бэтяу ын пынтечеле ей, ши еа а зис: „Дакэ-й аша, пентру че май сунт ынсэрчинатэ?” С-а дус сэ ынтребе пе Домнул.
23Und der HERR sprach zu ihr: Zwei Völker sind in deinem Leibe, und zweierlei Leute werden sich scheiden aus deinem Leibe; und ein Volk wird dem andern Überlegen sein, und der Ältere wird dem Jüngeren dienen.
23Ши Домнул й-а зис: „Доуэ нямурь сунт ын пынтечеле тэу, Ши доуэ нороаде се вор деспэрци ла еширя дин пынтечеле тэу. Унул дин нороаделе ачестя ва фи май таре декыт челэлалт. Ши чел май маре ва служи челуй май мик.”
24Da nun die Zeit kam, daß sie gebären sollte, siehe, da waren Zwillinge in ihrem Leibe.
24С-ау ымплинит зилеле кынд авя сэ наскэ ши ятэ кэ ын пынтечеле ей ерау дой ӂемень.
25Der erste, der herauskam, war rötlich, ganz rauh wie ein Fell; und sie nannten ihn Esau.
25Чел динтый а ешит рошу де тот, ка о манта де пэр, ши де ачея й-ау пус нумеле Есау.
26Darnach kam heraus sein Bruder, der hielt mit seiner Hand die Ferse des Esau; und sie hießen ihn Jakob. Sechzig Jahre alt war Isaak, da sie geboren wurden.
26Апой а ешит фрателе сэу, каре циня ку мына де кэлкый пе Есау, ши де ачея й-ау пус нумеле Иаков. Исаак ера ын вырстэ де шайзечь де ань кынд с-ау нэскут ей.
27Und da nun die Knaben groß wurden, ward Esau ein Jäger und streifte auf dem Felde, Jakob aber ein sanfter Mann und blieb in seinen Hütten.
27Бэеций ачештя с-ау фэкут марь. Есау а ажунс ун вынэтор ындемынатик, ун ом каре ышь петречя время май мулт пе кымп, дар Иаков ера ун ом лиништит, каре стэтя акасэ ын кортурь.
28Und Isaak hatte Esau lieb und aß gern von seinem Weidwerk; Rebekka aber hatte Jakob lieb.
28Исаак юбя пе Есау, пентру кэ мынка дин вынатул луй; Ребека ынсэ юбя май мулт пе Иаков.
29Und Jakob kochte ein Gericht. Da kam Esau vom Felde und war müde
29Одатэ, пе кынд фербя Иаков о чорбэ, Есау с-а ынторс де ла кымп рупт де обосялэ.
30und sprach zu Jakob: Laß mich kosten das rote Gericht; denn ich bin müde. Daher heißt er Edom.
30Ши Есау а зис луй Иаков: „Дэ-мь, те рог, сэ мэнынк дин чорба ачаста рошиатикэ, фииндкэ сунт рупт де обосялэ.” Пентру ачея с-а дат луй Есау нумеле Едом.
31Aber Jakob sprach: Verkaufe mir heute deine Erstgeburt.
31Иаков а зис: „Винде-мь азь дрептул тэу де ынтый нэскут!”
32Esau antwortete: Siehe, ich muß doch sterben; was soll mir denn die Erstgeburt?
32Есау а рэспунс: „Ятэ-мэ, сунт пе моарте; ла че-мь служеште дрептул ачеста де ынтый нэскут?”
33Jakob sprach: So schwöre mir heute. Und er schwur ihm und verkaufte also Jakob seine Erstgeburt.
33Ши Иаков а зис: „Журэ-мь ынтый.” Есау й-а журат ши астфел шь-а вындут дрептул де ынтый нэскут луй Иаков.
34Da gab ihm Jakob Brot und das Linsengericht, und er aß und trank und stand auf und ging davon. Also verachtete Esau seine Erstgeburt.
34Атунч, Иаков а дат луй Есау пыне ши чорбэ де линте. Ел а мынкат ши а бэут; апой с-а скулат ши а плекат. Астфел шь-а несокотит Есау дрептул де ынтый нэскут.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.