Selemaia 48
Tongan Bible, Revised West VersionTranslation
Tongan Bible, Revised West Version
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1ʻOku folofola pehē ʻe Sihova ʻoe ngaahi kautau, ko e ʻOtua ʻo ʻIsileli ki Moape; “ʻE malaʻia ʻa Nipo! He kuo maumau ia: kuo veuveuki mo kapa ʻa Kiliateimi: pea kuo maveuveu mo puputuʻu ʻa Misikapi.
1A respeito de Moabe. Assim diz o SENHOR dos Exércitos, o Deus de Israel: “Ai de Nebo! Pois está devastada. Quiriataim está envergonhada. Ela foi tomada. Misgabe está envergonhada e destruída.
2ʻE ʻikai toe fakaongolelei ʻa Moape: kuo nau fakakaukau kovi ki ai ʻi Hesiponi; ( ʻo pehē ,) ‘Ke tau tuʻusi ia ke ʻoua naʻa kei puleʻanga ia.’ Pea ʻe tuʻusi foki ʻa koe Matimena: ʻe tuli koe ʻe he heletā.
2O louvor de Moabe já não existe. Em Hesbom tramaram o mal contra ela: ‘Venham! Vamos eliminá-la para que deixe de ser uma nação.’ Você também, Madmém, será reduzida ao silêncio. A espada a perseguirá.
3Kuo ongo mai ʻae leʻo ʻoe tangi mei Holonaimi, ‘Ko e maumauʻi mo e fakaʻauha lahi.’
3O som de um clamor vem de Horonaim, desolação e grande destruição!
4Kuo fakaʻauha ʻa Moape; kuo tangi ke ongo ʻa hono kakai iiki.
4Moabe está destruída. Seus pequeninos fizeram ouvir um clamor.
5Koeʻuhi ʻi he ʻalu hake ʻa Luiti te nau ʻalu hake mo e tangi maʻuaipē: he kuo fanongo ʻae fili ki he tangi ʻoe fakaʻauha ʻi he ʻalu hifo ʻa Holonaimi.
5Pois pela subida de Luíte eles sobem com choro contínuo. Pois na descida de Horonaim ouviram a angústia do clamor de destruição.
6Mou hola, pea fakahaofi hoʻomou moʻui, ka te mou hangē ko e ʻakau taʻehanolau ʻi he toafa.
6Fujam! Salvem as suas vidas! Sejam como o zimbro no deserto.
7“He koeʻuhi kuo ke falala ki hoʻo ngaahi ngāue, mo hoʻo ngaahi koloa, ʻe lavaʻi ai foki koe: pea ʻe ʻalu ki he fakapōpula ʻa Kimosi, mo ʻene kau taulaʻeiki mo hono houʻeiki fakataha.
7Pois, por terem confiado em suas obras e em seus tesouros, vocês também serão capturados. Quemós irá para o cativeiro, seus sacerdotes e seus príncipes juntos.
8Pea ʻe hoko ʻae tangata maumau ki he kolo kotoa pē, pea ʻe ʻikai ʻaupito hao ha kolo ʻe taha: ʻe malaʻia ʻae teleʻa, pea ʻe fakaʻauha mo e toafa, ʻo hangē ko e folofola ʻa Sihova.
8O destruidor virá sobre cada cidade, e nenhuma cidade escapará; o vale também perecerá, e a planície será destruída, como o SENHOR falou.
9Foaki ʻae kapakau ki Moape, koeʻuhi ke ne hola ʻo ʻalu: he kuo lala hono ngaahi kolo, pea ʻoku ʻikai ha taha ke nofo ai.”
9Deem asas a Moabe, para que ela possa voar e escapar; e suas cidades se tornarão uma desolação, sem que ninguém habite nelas.
10“ʻE malaʻia ia ʻoku ne fai ʻae ngāue ʻa Sihova ʻi he kākā, pea ʻe malaʻia ia ʻoku taʻofi ʻene heletā mei he toto.
10“Maldito aquele que faz a obra do SENHOR negligentemente; e maldito aquele que retém a sua espada do sangue.
11“Kuo fakafiemālie ʻa Moape talu ʻene kei siʻi, pea kuo toka hifo ki hono takele, pea naʻe ʻikai fakatafe mei he ipu ki he ipu, pea naʻe ʻikai ʻave ia ki he fakapōpula: ko ia ʻoku maʻu ʻiate ia hono ifo, pea ʻoku ʻikai fakakehe hono nanamu.
11“Moabe tem estado tranquilo desde a sua juventude, e tem repousado sobre as suas borras, e não foi esvaziado de vasilha em vasilha, nem foi para o cativeiro; portanto, o seu sabor permanece nele, e o seu aroma não mudou.
12Ko ia ʻoku pehē ʻe Sihova, “Vakai, ʻoku haʻu ʻae ngaahi ʻaho, ʻaia te u fekau ai ʻae kau fakahē, pea te nau fakahēʻi ia, pea fakatafe ʻene ngaahi ipu, pea maumau ʻenau ngaahi hina.
12Portanto, eis que vêm dias”, diz o SENHOR, “em que enviarei a ele os que derramam, e eles o derramarão; e esvaziarão as suas vasilhas, e quebrarão os seus jarros em pedaços.
13Pea ʻe mā ʻa Moape ia Kimosi, ʻo hangē ko e mā ʻae fale ʻo ʻIsileli ki Peteli ko honau falalaʻanga.
13Moabe se envergonhará de Quemós, como a casa de Israel se envergonhou de Betel, a sua confiança.
14“Pea ʻoku fēfē hoʻomou lea pehē, ‘ʻOku mau mālohi ko e kau tangata mālohi ki he tau?’
14“Como vocês dizem: ‘Somos homens valentes, e homens fortes para a guerra’?
15Kuo maumau ʻa Moape, pea kuo ʻalu hake ia ʻi hono ngaahi kolo, pea kuo ʻalu hifo ki he tāmateʻi ʻa hono kau talavou kuo fili,” ʻoku pehē, ʻe he tuʻi, ʻaia ko hono huafa ko Sihova ʻoe ngaahi kautau.
15Moabe está devastada, e subiram contra as suas cidades, e os seus jovens escolhidos desceram para a matança”, diz o Rei, cujo nome é o SENHOR dos Exércitos.
16“Kuo ofi ʻene hoko mai ʻae tuʻutāmaki ʻa Moape, pea ʻoku fakatoʻotoʻo mai ʻa hono mamahi.
16“A calamidade de Moabe está perto de chegar, e a sua aflição se apressa muito.
17Ko kimoutolu kotoa pē ʻoku nonofo mo ia, mou mamahi koeʻuhi ko ia, pea ko kimoutolu kotoa pē ʻoku ʻilo hono hingoa, mou pehē, ‘ʻOiauē! ʻAe fesiʻi ʻae tokotoko mālohi, pea mo e vaʻa matamatalelei!’
17Todos vocês que estão ao seu redor, lamentem por ele; e todos vocês que conhecem o seu nome, digam: ‘Como está quebrado o cajado forte, a bela vara!’
18“Ke ke ʻalu hifo mei ho nāunau, pea nofo fieinua, ʻa koe ko e ʻofefine ʻaia ʻoku nofo ʻi Tiponi; he kuo hoko kiate koe ʻae maumau ʻo Moape, pea te ne fakaʻauha hoʻo ngaahi potu mālohi.
18“Você, filha que habita em Dibom, desça da sua glória, e sente-se na sede; pois o destruidor de Moabe subiu contra você. Ele destruiu as suas fortalezas.
19ʻA koe ʻoku ke nofo ʻi ʻAloeli, Ke ke tuʻu ʻi he veʻehala mo leʻo; pea fehuʻi kiate ia ʻoku hola, pea mo ia ʻoku hao, ʻo pehē, ‘Ko e hā ʻae meʻa kuo fai?’
19Habitante de Aroer, fique junto ao caminho e observe. Pergunte ao que foge e à que escapa; diga: ‘O que aconteceu?’
20Kuo veuveuki ʻa Moape; he kuo holoki hifo ia: mou tangilāulau pea tangi lahi, mou fakahā ia ʻi ʻAlanoni, kuo maumauʻi ʻa Moape.
20Moabe está envergonhada; pois está destruída. Lamentem e clamem! Anunciem junto ao Arnom, que Moabe está devastada.
21Kuo hoko ʻae tautea ki he fonua tokalelei; ki Holoni, mo Sehasa, pea mo Mefata.
21O juízo veio sobre a terra da planície — sobre Holom, sobre Jaza, sobre Mefaate,
22Pea mo Tiponi, mo Nipo, pea mo Petetipilateimi,
22sobre Dibom, sobre Nebo, sobre Bete-Diblataim,
23Pea mo Kiliateimi, mo Petekamuli, pea mo Petemioni,
23sobre Quiriataim, sobre Bete-Gamul, sobre Bete-Meom,
24Pea mo Kiliote, mo Posila, pea ki he ngaahi kolo kotoa pē ʻi he fonua ʻo Moape, pe ko e mamaʻo pe ko e ofi.
24sobre Queriote, sobre Bozra, e sobre todas as cidades da terra de Moabe, distantes ou próximas.
25Kuo tuʻusi ʻae nifo ʻo Moape, pea kuo fesiʻi hono nima, ʻoku pehē ʻe Sihova.”
25O chifre de Moabe foi cortado, e o seu braço está quebrado”, diz o SENHOR.
26“Mou fakakona ia: he kuo ne fakahikihiki ʻe ia ia kia Sihova: ʻe fetafokifokiʻaki foki ʻa Moape ʻi heʻene lua, pea ʻe hoko ia foki ko e manukiʻanga.
26“Embriaguem-no, pois ele se engrandeceu contra o SENHOR. Moabe se revolverá no seu vômito, e ele também servirá de zombaria.
27ʻIkai naʻe hoko ʻa ʻIsileli ko e manukiʻanga kiate koe? Naʻe ʻilo ia mo e kau kaihaʻa? Koeʻuhi talu hoʻo lea ki ai, mo hoʻo hopohopo ʻi he fiefia.
27Pois Israel não foi uma zombaria para você? Ele foi encontrado entre ladrões? Pois sempre que você fala dele, você balança a cabeça.
28Ko kimoutolu ʻoku nofo ʻi Moape, liʻaki ʻae ngaahi kolo, pea nofo ʻi he potu maka, pea mou hangē ko e lupe ʻoku ngaohi hono pununga ʻi he ngutu ʻoe luo.
28Vocês, habitantes de Moabe, deixem as cidades e habitem na rocha. Sejam como a pomba que faz o seu ninho sobre a boca do abismo.
29“Kuo tau fanongo ki he fielahi ʻa Moape, (ʻoku fakamanavahē ʻene fielahi) ko ʻene angahiki, mo e fieʻeiki, mo e fakamofutofuta, pea mo e laukau ʻo hono loto.
29“Ouvimos do orgulho de Moabe. Ele é muito orgulhoso em sua altivez, seu orgulho, sua arrogância e a arrogância do seu coração.
30Pea ʻoku pehē ʻe Sihova, “ʻOku ou ʻilo ʻene ʻita ka ʻoku ʻikai te ne faʻa fai; ʻe ʻikai te ne lavaʻi ʻi heʻene ngaahi loi.
30Eu conheço a sua ira”, diz o SENHOR, “que não é nada; suas ostentações nada realizaram.
31Ko ia te u tangilāulau koeʻuhi ko Moape, ʻio, te u tangi koeʻuhi ko Moape, kotoa pē; Te u mamahi koeʻuhi ko e kau tangata ʻo Kilihelesi.
31Portanto, eu lamentarei por Moabe. Sim, clamarei por todo o Moabe. Eles prantearão pelos homens de Quir-Heres.
32ʻE vaine ʻo Sipima, te u tangi ʻaki ʻae tangi ʻo Sesa koeʻuhi ko koe: kuo ʻave ho huli ki tahi, ʻo aʻu ki he tahi ʻo Sesa: kuo hoko ʻae maumau ki ho ngaahi fua momoho, pea ki he fua ʻoe vaine.
32Com mais do que o choro de Jazer eu chorarei por você, videira de Sibma. Os seus ramos passaram além do mar. Eles alcançaram até o mar de Jazer. O destruidor caiu sobre os seus frutos de verão e sobre a sua colheita de uvas.
33Pea kuo mole ʻae fiefia mo e nekeneka mei he ngoue mahu, pea mei he fonua ʻo Moape; pea kuo u fakangata ʻae uaine ʻi he tataʻoʻanga uaine: ʻe ʻikai fai ha malamalaki ʻaki ʻae kalanga; ʻoku ʻikai ko e kalanga ʻenau kalanga.
33A alegria e o regozijo foram tirados do campo fértil e da terra de Moabe. Eu fiz o vinho cessar dos lagares. Ninguém pisará as uvas com gritos de alegria. O grito não será um grito de alegria.
34ʻOku ongoʻi ʻae tangi mei Hesiponi ki ʻIliale, pea kuo ongo atu honau leʻo ʻo aʻu ki Sehasi, mei Soa ʻo aʻu ki Holonaimi, ʻo hangē ko e pulu mui kuo tolu taʻu ʻa ʻene motuʻa: koeʻuhi ʻe liakiʻi ʻae ngaahi vai ʻo Nimilimi.”
34Do clamor de Hesbom até Eleale, até Jaza eles levantaram a sua voz, desde Zoar até Horonaim, até Eglate-Selisia; pois as águas de Ninrim também se tornarão desoladas.
35Ko ia ʻoku pehē ʻe Sihova, “Te u fakangata ʻi Moape, ʻaia ʻoku ne fai ʻae feilaulau ʻi he ngaahi potu māʻolunga, pea mo ia ʻoku tutu meʻa namu kakala ki hono ngaahi ʻotua.
35Além disso, farei cessar em Moabe”, diz o SENHOR, “aquele que oferece sacrifícios nos altos, e aquele que queima incenso aos seus deuses.
36Ko ia ʻe tangi hoku loto ʻo hangē ko e ngaahi fangufangu koeʻuhi ko Moape, pea ʻe tangi hoku loto ʻo hangē ko e ngaahi fangufangu koeʻuhi ko e kau tangata ʻo Kilihelesi: koeʻuhi kuo ʻauha ʻae ngaahi koloa kuo ne maʻu.
36Portanto, o meu coração geme por Moabe como flautas, e o meu coração geme como flautas pelos homens de Quir-Heres. Portanto, a abundância que ele adquiriu pereceu.
37Koeʻuhi ʻe tula ʻae ʻulu kotoa pē, pea ʻe kosi ʻae kava kotoa pē: pea ʻe ʻi he nima kotoa pē ʻae ngaahi tafa, pea mo e tauangaʻa ki he kongaloto.
37Pois toda cabeça está calva, e toda barba cortada. Há cortes em todas as mãos, e pano de saco na cintura.
38ʻE ai ʻae tangilāulau lahi, ʻi he funga ʻoe ngaahi fale kotoa pē ʻo Moape, pea ʻi hono ngaahi hala: he kuo u maumauʻi ʻa Moape ʻo hangē ko e ipu, ʻaia ʻoku ʻikai fiefia ki ai ha tokotaha,” ʻoku pehē ʻe Sihova.
38Sobre todos os telhados de Moabe, e em suas ruas, há lamentação por toda parte; pois eu quebrei Moabe como uma vasilha que não agrada a ninguém”, diz o SENHOR.
39Te nau tangi lahi, ʻo pehē, “ʻOiauē hono maumauʻi hifo ia! ʻOiauē ʻae fulituʻa mai ʻa Moape ʻi heʻene mā! ʻE hoko ʻa Moape ko e manukiʻanga, pea mo e meʻa fakailifia kiate kinautolu kotoa pē ʻoku takatakai ia.”
39“Como está destruída! Como eles lamentam! Como Moabe virou as costas com vergonha! Assim Moabe se tornará uma zombaria e um terror para todos os que estão ao seu redor.”
40He ʻoku pehē ʻe Sihova; Vakai, te ne puna ʻo hangē ko e ʻikale, pea te ne mafao atu hono kapakau ki Moape.
40Pois o SENHOR diz: “Eis que ele voará como uma águia, e estenderá as suas asas contra Moabe.
41Kuo kapa ʻa Kiliote, pea kuo ilifia ai ʻae ngaahi potu mālohi, pea ʻe hoko ʻi he ʻaho ko ia ʻae loto ʻoe kau tangata mālohi ʻi Moape ʻo hangē ko e loto ʻoe fefine kuo langā.
41Queriote foi tomada, e as fortalezas foram capturadas. O coração dos valentes de Moabe naquele dia será como o coração de uma mulher em suas dores de parto.
42Pea ʻe fakaʻauha ʻae puleʻanga ʻo Moape, koeʻuhi ko e fakahikihiki ia kia Sihova.
42Moabe será destruída para que deixe de ser um povo, porque se engrandeceu contra o SENHOR.
43ʻOku pehē mai ʻe Sihova, ʻa koe ʻoku nofo ʻi Moape, ʻe ʻiate koe ʻae ilifia, mo e luo, pea mo e tauhele.
43O terror, a cova e a armadilha estão sobre você, habitante de Moabe”, diz o SENHOR.
44ʻOku pehē ʻe Sihova, “Ko ia ʻoku hola ʻi he manavahē te ne tō ki he luo; pea ko ia ʻe hao mei he luo ʻe moʻua ia ʻi he tauhele: he te u ʻomi kiate ia, ʻio, ki Moape, ʻae taʻu ʻo honau ʻaʻahi.
44“Aquele que fugir do terror cairá na cova; e aquele que subir da cova será pego na armadilha, pois eu trarei sobre ele, sim, sobre Moabe, o ano da sua visitação”, diz o SENHOR.
45“Naʻe tuʻu ʻi he malumalu ʻo Hesiponi ʻakinautolu naʻe hola ko e meʻa ʻi he mālohi: ka ʻe ʻalu atu ʻae afi mei Hesiponi, pea mo e ulo afi mei he loto Sihoni, pea ʻe fakaʻauha ai ʻae tuliki ʻo Moape, pea mo e tumuʻaki ʻoe ngaahi fonua fakamaveuveu.
45“Os que fugiram ficam sem forças à sombra de Hesbom; pois um fogo saiu de Hesbom, e uma chama do meio de Seom, e devorou a fronte de Moabe, e o alto da cabeça dos tumultuosos.
46ʻE Moape, ʻe malaʻia ʻa koe! ʻoku malaʻia ʻae kakai ʻo Kimosi: he kuo ʻave fakapōpula ʻa ho ngaahi foha, pea kuo ʻalu foki ʻa ho ngaahi ʻofefine ki he fakapōpula.
46Ai de você, ó Moabe! O povo de Quemós está destruído; pois os seus filhos foram levados cativos, e as suas filhas para o cativeiro.
47Ka ʻoku pehē ʻe Sihova, “Te u liliu ʻae fakapōpula ʻo Moape, ʻi he ngaahi ʻaho ʻamui.” Ko eni ʻae fakamaau ʻo Moape.
47“Contudo, eu reverterei o cativeiro de Moabe nos últimos dias”, diz o SENHOR. Até aqui é o juízo sobre Moabe.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.