Selemaia
Chapter 32
Tongan Bible, Revised We…
vs Bíblia Portuguesa …
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Tongan Bible, Revised West Version
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Ko e folofola naʻe haʻu kia Selemaia meia Sihova ʻi hono hongofulu ʻoe taʻu ʻo Setikia ko e tuʻi ʻo Siuta, ʻaia naʻe ʻi hono hongofulu ma valu taʻu ʻo Nepukanesa.
1Esta é a palavra que veio a Jeremias da parte do SENHOR no décimo ano de Zedequias, rei de Judá, que foi o décimo oitavo ano de Nabucodonosor.
2He naʻe kāpui ʻa Selūsalema ʻe he kau tau ʻae tuʻi ʻo Papilone ʻi he ngaahi ʻaho ko ia: pea naʻe tuku ʻa Selemaia ko e palōfita ki he lotoʻā ʻoe fale fakapōpula, ʻaia naʻe ʻi he fale ʻoe tuʻi ʻo Siuta.
2Naquele tempo, o exército do rei da Babilônia cercava Jerusalém. O profeta Jeremias estava preso no pátio da guarda, que ficava no palácio do rei de Judá.
3He kuo tuku ia ki ai ʻe Setikia ko e tuʻi ʻo Siuta, ʻo pehē, “Ko e hā ʻoku ke kikite ai, ʻo lea, ‘ʻoku pehē mai ʻa Sihova, Vakai, te u tukuange ʻae kolo ni ki he tuʻi ʻo Papilone, pea te ne kapa ia;
3Pois Zedequias, rei de Judá, o havia prendido, dizendo: “Por que você profetiza e diz: ‘Assim diz o SENHOR: “Eis que entregarei esta cidade nas mãos do rei da Babilônia, e ele a tomará;
4Pea ʻe ʻikai hao ʻa Setikia ko e tuʻi ʻo Siuta mei he nima ʻoe kau Kalitia, ka ʻe tukuange moʻoni ia ki he nima ʻoe tuʻi ʻo Papilone, pea te ne alea mo ia, ko e ngutu ki he ngutu, pea ʻe mamata ia ki hono mata.
4e Zedequias, rei de Judá, não escapará das mãos dos caldeus, mas certamente será entregue nas mãos do rei da Babilônia, e falará com ele boca a boca, e os seus olhos verão os olhos dele;
5Pea te ne tataki ʻa Setikia ki Papilone, pea te ne nofo ai, ke ʻoua ke u ʻaʻahi kiate ia,” ʻoku pehē ʻe Sihova: “pea kapau te mou tau mo e kau Kalitia, ʻe ʻikai te mou monūʻia.”’”
5e ele levará Zedequias para a Babilônia, e ele ficará lá até que eu o visite”, diz o SENHOR, “e ainda que vocês lutem contra os caldeus, não prosperarão”’?”
6¶ Pea naʻe pehē ʻe Selemaia, “Naʻe haʻu kiate au, ʻae folofola ʻa Sihova, ʻo pehē,
6Jeremias disse: “A palavra do SENHOR veio a mim, dizendo:
7‘Vakai, ʻe haʻu kiate koe ʻa Hanamili ko e foha ʻo Salumi ko e tokoua ʻo hoʻo tamai, ʻo pehē, fakatau moʻou ʻae ngoue ʻaia ʻoku ʻi ʻAnatoti: he ʻoku totonu ke ke fakatau ia ʻo hangē ko e fono ʻoe huhuʻi.”’”
7‘Eis que Hanameel, filho de seu tio Salum, virá a você, dizendo: “Compre o meu campo que está em Anatote; pois o direito de resgate é seu para comprá-lo.”’”
8“Ko ia naʻe haʻu kiate au ki he lotoʻā ʻoe fale fakapōpula ʻa Hanamili ko e foha ʻoe tokoua ʻeku tamai, ʻo hangē ko e folofola ʻa Sihova, pea ne pehē kiate au, ‘ʻOku ou kole kiate koe, ke ke fakatau ʻeku ngoue ʻaia ʻoku ʻi ʻAnatoti, ʻaia ʻoku ʻi he fonua ʻo Penisimani: he ʻoku ʻaʻau ia ʻo hangē ko e fono ʻoe hoko, pea ʻoku ʻiate koe hono huhuʻi; ke ke fakatau ia maʻau.’ “Pea naʻaku toki ʻilo tā ko e folofola eni ʻa Sihova.
8“Então Hanameel, filho do meu tio, veio a mim no pátio da guarda, segundo a palavra do SENHOR, e me disse: ‘Por favor, compre o meu campo que está em Anatote, na terra de Benjamim; pois o direito de herança é seu, e o resgate é seu. Compre-o para você.’ “Então eu soube que esta era a palavra do SENHOR.
9Pea naʻaku fakatau ʻae ngoue ʻa Hanamili ko e foha ʻoe tokoua ʻo ʻeku tamai, ʻaia naʻe ʻi ʻAnatoti, pea u fakatatau ʻae paʻanga kiate ia, ko e sikeli siliva ʻe hongofulu ma fitu.
9Comprei o campo que estava em Anatote de Hanameel, filho do meu tio, e pesei-lhe o dinheiro, dezessete siclos de prata.
10Pea naʻaku tohi ʻae tohi, pea fakamaʻu ia, pea naʻe fakamoʻoni ʻe he kau fakamoʻoni, pea u fakamamafa kiate ia ʻae paʻanga ʻi he meʻa fakatatau.
10Assinei a escritura, selei-a, chamei testemunhas e pesei o dinheiro na balança para ele.
11Pea ne u toʻo fakatouʻosi ʻae fakamoʻoni ki he fakatau, ʻaia naʻe fakamaau, pea mo ia naʻe ʻikai fakamaau, ʻo hangē ko e anga ʻoe fono:
11Então peguei a escritura de compra, tanto a que estava selada, contendo os termos e condições, quanto a que estava aberta;
12Pea u foaki ʻae fakamoʻoni ʻae fakatau kia Paluki ko e foha ʻo Nelia, ko e foha ʻo Māseia, ʻi he ʻao ʻo Hanamili ko e foha ʻoe tokoua ʻo ʻeku tamai, pea ʻi he ʻao ʻoe kau fakamoʻoni naʻe tohi ʻi he tohi ʻoe fakatau, pea ʻi he ʻao ʻoe kau Siu naʻe nofo ʻi he lotoʻā ʻoe fale fakapōpula.
12e entreguei a escritura de compra a Baruque, filho de Nerias, filho de Maaseias, na presença de Hanameel, filho do meu tio, e na presença das testemunhas que assinaram a escritura de compra, diante de todos os judeus que estavam sentados no pátio da guarda.
13¶ “Pea naʻaku fekau kia Paluki ʻi honau ʻao, ʻo pehē,
13“Dei ordens a Baruque diante deles, dizendo:
14‌ʻOku pehē mai ʻe Sihova ʻoe ngaahi kautau, ko e ʻOtua ʻo ʻIsileli; ‘Toʻo ʻae ngaahi fakamoʻoni ki he fakatau, ʻaia ʻoku fakamaʻu, mo ia ʻoku taʻefakamaʻu fakatouʻosi; pea ʻai ia ki he ipu kelekele, koeʻuhi ke tolonga ia ki he ngaahi ʻaho lahi.’
14Assim diz o SENHOR dos Exércitos, o Deus de Israel: ‘Pegue estas escrituras, esta escritura de compra que está selada e esta escritura que está aberta, e coloque-as em um vaso de barro, para que durem muitos dias.’
15He ʻoku pehē ʻe Sihova ʻoe ngaahi kautau, ko e ʻOtua ʻo ʻIsileli; ‘ʻE toe maʻu ʻae ngaahi fale, mo e ngaahi ngoue, pea mo e ngaahi ngoue vaine ʻi he fonua ni.’
15Pois assim diz o SENHOR dos Exércitos, o Deus de Israel: ‘Casas, campos e vinhas ainda serão comprados novamente nesta terra.’
16¶ Pea hili ʻeku tukuange ʻae fakamoʻoni ʻoe fakatau kia Paluki ko e foha ʻo Nelia, naʻaku toki lotu kia Sihova, ʻo pehē,
16Depois de ter entregue a escritura de compra a Baruque, filho de Nerias, orei ao SENHOR, dizendo:
17“ʻEiki ko Sihova! Vakai, kuo ke ngaohi ʻae langi pea mo māmani ʻi ho mālohi lahi pea mo e nima mafao, pea ʻoku ʻikai ha meʻa ʻe taha ʻoku faingataʻa kiate koe:
17“Ah, Senhor DEUS! Eis que tu fizeste os céus e a terra com o teu grande poder e com o teu braço estendido. Não há nada que seja difícil demais para ti.
18Kuo ke fakahā ʻa hoʻo ʻulungāanga ʻofa ki he ngaahi toko afe, pea ʻoku ke totongi ʻae hia ʻae ngaahi tamai ki he fatafata ʻo ʻenau fānau ʻoku muimui ʻiate kinautolu: ko e ʻOtua Lahi, pea Māfimafi, Ko Sihova ʻoe ngaahi kautau hono huafa,
18Tu mostras bondade a milhares, e retribuis a iniquidade dos pais no colo dos seus filhos depois deles. O grande, o poderoso Deus, o SENHOR dos Exércitos é o teu nome:
19Ko e lahi ia ʻi he fakakaukau, pea mālohi ʻi he ngāue: he ʻoku ʻi he ngaahi faianga ʻoe ngaahi fānau ʻae tangata ʻa ho fofonga: ke ʻatu taki taha kiate kinautolu ʻo hangē ko hono ngaahi hala, pea hangē ko e fua ʻo ʻenau ngaahi faianga:
19grande em conselho e poderoso em obras; cujos olhos estão abertos para todos os caminhos dos filhos dos homens, para dar a cada um segundo os seus caminhos e segundo o fruto das suas ações;
20‌ʻA koe naʻa ke fakahā ʻae ngaahi fakaʻilonga mo e ngaahi meʻa fakaofo ʻi he fonua ko ʻIsipite, pea mo ʻIsileli, pea ki he ngaahi kakai kehe, ʻo aʻu ki he ʻaho ni; pea kuo ke fakaongoongoa ho huafa, ʻo hangē ko ia ʻi he ʻaho ni;
20tu realizaste sinais e maravilhas na terra do Egito, e até o dia de hoje, tanto em Israel quanto entre os outros homens; e fizeste para ti um nome, como se vê hoje;
21Pea kuo ke ʻomi ʻa hoʻo kakai ʻIsileli mei he fonua ko ʻIsipite mo e ngaahi fakaʻilonga, pea mo e ngaahi meʻa fakaofo, ʻaki ʻae nima mālohi, pea mo e nima mafao atu, pea mo e meʻa fakailifia lahi;
21e tiraste o teu povo Israel da terra do Egito com sinais, com maravilhas, com mão forte, com braço estendido e com grande terror;
22Pea kuo ke foaki kiate kinautolu ʻae fonua ni, ʻaia naʻa ke fuakava ki heʻenau ngaahi tamai te ke foaki kiate kinautolu, ko e fonua ʻoku fetāfeaki ai ʻae huʻahuhu pea mo e meʻa huʻamelie
22e lhes deste esta terra, que juraste aos seus pais que lhes darias, uma terra que mana leite e mel.
23Pea naʻa nau hū ki ai, ʻo maʻu ia ka naʻe ʻikai te nau talangofua ki ho leʻo, pe ʻaʻeva ʻi hoʻo fono; naʻe ʻikai te nau fai ha meʻa ʻe taha ʻi he meʻa kotoa pē naʻa ke fekau kiate kinautolu ke nau fai: ko ia kuo ke fakahoko kiate kinautolu ʻae ngaahi kovi ni kotoa pē:
23Eles entraram e tomaram posse dela, mas não obedeceram à tua voz e não andaram na tua lei. Não fizeram nada de tudo o que lhes ordenaste fazer. Portanto, trouxeste todo este mal sobre eles.
24“Vakai ki he teu tau, kuo nau haʻu ki he kolo ke kapa ia; pea kuo tukuange ʻae kolo ki he nima ʻoe kau Kalitia, ʻoku tauʻi ʻaki ia ʻae heletā, mo e honge, mo e mahaki fakaʻauha, pea ko ia naʻa ke folofola ki ai kuo hoko; pea vakai, ʻoku ke ʻafio ki ai.
24“Eis que rampas de cerco foram construídas contra a cidade para tomá-la. A cidade está entregue nas mãos dos caldeus que lutam contra ela, por causa da espada, da fome e da peste. O que tu falaste aconteceu. Eis que tu o vês.
25Pea naʻa ke pehē kiate au, ‘ʻE ʻEiki ko Sihova, Ke ke fakatauʻaki ʻae ngoue ʻae paʻanga, pea fili ha kau fakamoʻoni;’ he kuo tukuange ʻae kolo ki he nima ʻoe kau Kalitia.”
25E tu me disseste, Senhor DEUS: ‘Compre o campo com dinheiro e chame testemunhas’; embora a cidade esteja entregue nas mãos dos caldeus.”
26¶ Pea naʻe toki hoko ʻae folofola ʻa Sihova kia Selemaia, ʻo pehē,
26Então a palavra do SENHOR veio a Jeremias, dizendo:
27“Vakai, Ko au ko Sihova, Ko e ʻOtua ʻoe kakai kotoa pē: ʻoku ai ha meʻa ʻe faingataʻa kiate au?
27“Eis que eu sou o SENHOR, o Deus de toda a carne. Existe alguma coisa que seja difícil demais para mim?
28Ko ia ʻoku pehē ʻe Sihova; Vakai, te u tukuange ʻae kolo ni ki he nima ʻoe kau Kalitia, pea ki he nima ʻo Nepukanesa ko e tuʻi ʻo Papilone, pea te ne maʻu ia:
28Portanto, assim diz o SENHOR: Eis que entregarei esta cidade nas mãos dos caldeus e nas mãos de Nabucodonosor, rei da Babilônia, e ele a tomará.
29Pea ʻe haʻu ʻae kau Kalitia, ʻo tauʻi ʻae kolo ni, pea te nau tutu ʻaki ʻae afi ʻae kolo ni, pea tungia mo e ngaahi fale, ʻaia naʻa nau tutu ai ʻi he tuʻa fale ʻae meʻa namu kakala kia Peali, pea lilingi ʻae ngaahi feilaulau inu ki he ngaahi ʻotua kehe, ke fakahouhauʻi au.
29Os caldeus, que lutam contra esta cidade, virão e colocarão fogo nesta cidade, e a queimarão com as casas em cujos telhados ofereceram incenso a Baal e derramaram ofertas de bebidas a outros deuses, para me provocar à ira.
30“He kuo fai kovi pe ʻi hoku ʻao ʻae fānau ʻa ʻIsileli mo e fānau ʻa Siuta talu ʻenau kei siʻi: he kuo fakahouhau ʻaki pe au ʻe he fānau ʻa ʻIsileli ʻae ngāue ʻa honau nima, ʻoku pehē ʻe Sihova.
30“Pois os filhos de Israel e os filhos de Judá fizeram apenas o que era mau aos meus olhos desde a sua juventude; pois os filhos de Israel apenas me provocaram à ira com a obra das suas mãos, diz o SENHOR.
31He kuo hoko kiate au ʻae kolo ni ko e tupuʻanga ʻo ʻeku tuputāmaki mo hoku houhau talu mei he ʻaho naʻa nau langa ai ia ʻo aʻu ki he ʻaho ni; koeʻuhi ke u hiki ia mei hoku ʻao,
31Pois esta cidade tem sido para mim uma provocação da minha ira e do meu furor desde o dia em que a construíram até o dia de hoje, de modo que eu devo removê-la de diante da minha face,
32Koeʻuhi ko e kovi kotoa pē ʻae fānau ʻa ʻIsileli pea mo e fānau ʻa Siuta, ʻaia kuo nau fakahouhauʻi au, ko kinautolu, mo honau ngaahi tuʻi, mo honau houʻeiki, mo honau kau taulaʻeiki, pea mo honau kau palōfita, pea mo e kau tangata ʻo Siuta, pea mo e kakai ʻo Selūsalema.
32por causa de toda a maldade dos filhos de Israel e dos filhos de Judá, que eles fizeram para me provocar à ira — eles, os seus reis, os seus príncipes, os seus sacerdotes, os seus profetas, os homens de Judá e os habitantes de Jerusalém.
33Pea kuo nau fulituʻa kiate au, pea fakahanga atu honau mata: ka naʻaku ako kiate kinautolu, ʻo tuʻu hengihengi hake ke akoʻi ʻakinautolu, ka naʻe ʻikai te nau tokanga ke maʻu ʻae akonaki.
33Eles viraram as costas para mim, e não o rosto. Embora eu os tenha ensinado, levantando-me cedo e ensinando-os, ainda assim eles não ouviram para receber instrução.
34Ka naʻa nau fokotuʻu ʻenau ngaahi meʻa fakalielia ʻi he fale, ʻaia ʻoku ui ʻaki ʻa hoku huafa, ke fakaʻuliʻi ia.
34Mas eles colocaram as suas abominações na casa que é chamada pelo meu nome, para profaná-la.
35Pea kuo nau langa ʻae ngaahi potu māʻolunga ʻo Peali, ʻaia ʻoku ʻi he teleʻa ʻoe foha ʻo Henomi, ke pule ki honau ngaahi foha mo e ngaahi ʻofefine ke ʻalu ʻi he afi kia Moleki; ʻaia naʻaku fekau kiate kinautolu ke ʻoua naʻa nau fai ia, pea naʻe ʻikai siʻi te u loto ki ai, ke ʻoua naʻa nau fai ʻae meʻa fakalielia ni, ke fakaangahalaʻi ʻaki ʻa Siuta.”
35Eles construíram os altos de Baal, que estão no vale do filho de Hinom, para fazerem os seus filhos e as suas filhas passarem pelo fogo a Moloque, o que eu não lhes ordenei. Nem sequer me passou pela mente que eles fizessem tal abominação, para fazer Judá pecar.”
36¶ Pea ko eni, ʻoku pehē mai ʻe Sihova, ko e ʻOtua ʻo ʻIsileli, ki he kolo ni, ʻaia ʻoku mou pehē ki ai, “ʻE tukuange ia ki he nima ʻoe tuʻi ʻo Papilone ʻi he heletā, mo e honge, pea mo e mahaki fakaʻauha:”
36Agora, portanto, assim diz o SENHOR, o Deus de Israel, a respeito desta cidade, sobre a qual vocês dizem: “Ela está entregue nas mãos do rei da Babilônia pela espada, pela fome e pela peste:”
37“Vakai, te u tānaki fakataha ʻakinautolu mei he ngaahi fonua kotoa pē, ʻaia naʻaku kapusi ʻakinautolu ki ai ʻi heʻeku tuputāmaki, mo hoku houhau, pea mo hoku houhau lahi; pea te u toe ʻomi ʻakinautolu ki he potu ni pea te u pule ke nau nofo ʻi he fiemālie:
37“Eis que eu os congregarei de todos os países para onde os expulsei na minha ira, no meu furor e na minha grande indignação; e os trarei de volta a este lugar. Eu farei com que habitem em segurança.
38Pea te nau hoko ko hoku kakai, pea te u hoko ko honau ʻOtua:
38Então eles serão o meu povo, e eu serei o seu Deus.
39Pea te u foaki kiate kinautolu ʻae loto pe taha, mo e hala pe taha, koeʻuhi ke nau manavahē kiate au ʻo taʻengata, koeʻuhi ke nau lelei ai, pea lelei mo ʻenau fānau ki mui ʻiate kinautolu:
39Eu lhes darei um só coração e um só caminho, para que me temam para sempre, para o seu próprio bem e o bem dos seus filhos depois deles.
40Pea te u fai mo kinautolu ʻae fuakava taʻengata, ʻe ʻikai te u tafoki meiate kinautolu, ʻi he fai lelei kiate kinautolu; ka te u ʻai ki honau loto ʻae manavahē kiate au, koeʻuhi ke ʻoua naʻa nau liʻaki au.
40Farei com eles uma aliança eterna, de que não me afastarei deles, para lhes fazer o bem. Colocarei o meu temor nos seus corações, para que não se afastem de mim.
41‌ʻIo, te u fiefia ʻiate kinautolu, ke fai lelei kiate kinautolu, pea ko e moʻoni te u tō ʻakinautolu ʻi he fonua ni ʻaki hoku loto kotoa pea mo hoku laumālie kotoa.”
41Sim, eu me alegrarei sobre eles para lhes fazer o bem, e os plantarei nesta terra com toda a certeza, com todo o meu coração e com toda a minha alma.”
42“He ʻoku pehē ʻe Sihova; ʻO hangē kuo u ʻomi ʻae kovi lahi ni kotoa pē ki he kakai ni, ʻe pehē foki ʻeku ʻomi ʻae lelei kotoa pē ʻaia kuo u talaʻofa ki ai kiate kinautolu.
42Pois assim diz o SENHOR: “Assim como trouxe todo este grande mal sobre este povo, também trarei sobre eles todo o bem que lhes prometi.
43Pea ʻe fakatau ʻae ngaahi ngoue ʻi he fonua ni, ʻaia ʻoku mou pehē ki ai, ʻOku lala ia, pea ʻoku ʻikai ha tangata pe ha manu ʻi ai; kuo tukuange ia ki he nima ʻoe kau Kalitia.
43Campos serão comprados nesta terra, sobre a qual vocês dizem: ‘Ela está desolada, sem homem ou animal. Está entregue nas mãos dos caldeus.’
44‌ʻE fakatau ʻe he kakai ʻae ngaahi ngoue ʻaki ʻae paʻanga, pea ʻe tohi ʻae ngaahi tohi fakamoʻoni, pea fakamaʻu ia, pea ʻe maʻu ʻae kau fakamoʻoni ʻi he fonua ʻo Penisimani, pea mo e ngaahi potu ofi ki Selūsalema, pea ʻi he ngaahi kolo ʻo Siuta, pea mo e ngaahi kolo ʻi he potu moʻunga, pea mo e ngaahi kolo ʻi he potu tokalelei, pea mo e ngaahi kolo ʻoe feituʻu tonga: he te u liliu ʻenau pōpula,” ʻoku pehē mai ʻe Sihova.
44Homens comprarão campos com dinheiro, assinarão as escrituras, as selarão e chamarão testemunhas, na terra de Benjamim, e nos lugares ao redor de Jerusalém, nas cidades de Judá, nas cidades da região montanhosa, nas cidades da planície e nas cidades do Sul; pois eu farei com que o seu cativeiro seja revertido”, diz o SENHOR.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.