Selemaia 50
Tongan Bible, Revised West VersionTranslation
Tongan Bible, Revised West Version
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Ko e folofola eni naʻe folofola ʻaki ʻe Sihova ki Papilone, pea mo e fonua ko Kalitia, ʻia Selemaia ko e palōfita.
1A palavra que o SENHOR falou a respeito da Babilônia, a respeito da terra dos caldeus, por meio do profeta Jeremias.
2“Fakahā ki he ngaahi puleʻanga, pea fakaʻilo, pea hiki hake ʻae fuka: fakaʻilo, pea ʻoua naʻa fakafufū: fakahā kuo kapa ʻa Papilone, kuo fakamaaʻi ʻa Peli, kuo maumauʻi ke lailai ʻa Melotaki; kuo fakamaaʻi ʻene ngaahi tamapua, kuo laiki ʻaupito hono ngaahi meʻa fakatātā.’
2“Anunciem entre as nações e publiquem, e levantem um estandarte; publiquem, e não ocultem; digam: 'A Babilônia foi tomada, Bel está envergonhado, Merodaque está apavorado! Suas imagens estão envergonhadas. Seus ídolos estão apavorados.'
3“He kuo haʻu kiate ia ʻae puleʻanga mei he tokelau, ʻaia te ne fakalala hono fonua, pea ʻe ʻikai nofo ki ai ha taha: te nau hiki, te nau ʻalu, ʻae tangata mo e manu fakatouʻosi.”
3Pois uma nação sobe do norte contra ela, a qual fará de sua terra uma desolação, e ninguém habitará nela. Eles fugiram. Eles se foram, tanto homens quanto animais.
4ʻOku pehē ʻe Sihova, “ʻI he ngaahi ʻaho ko ia, pea ʻi he kuonga ko ia, ʻe haʻu ʻae fānau ʻa ʻIsileli, ko kinautolu mo e fānau ʻa Siuta fakataha, te nau ʻalu mo e tangi: te nau ʻalu pea kumi kia Sihova ko honau ʻOtua.
4“Naqueles dias, e naquele tempo”, diz o SENHOR, “os filhos de Israel virão, eles e os filhos de Judá juntos; eles seguirão o seu caminho chorando, e buscarão ao SENHOR, seu Deus.
5Te nau fehuʻi ki he hala ki Saione, pea fakahanga honau mata ki ai, ʻo pehē, ‘Haʻu ke tau fakataha ʻakitautolu kia Sihova ʻi he fuakava taʻengata ʻaia ʻe ʻikai fakangaloʻi.’
5Eles perguntarão por Sião com os rostos voltados para lá, dizendo: 'Venham, e unam-se ao SENHOR em uma aliança eterna que não será esquecida.'
6“Ko hoku kakai ko e fanga sipi kuo mole: kuo fakahēʻi ʻakinautolu ʻe honau kau tauhi, kuo nau fakaafe ʻakinautolu ki he ngaahi moʻunga: kuo nau ʻalu mei he moʻunga ki he moʻunga, kuo nau fakangalongaloʻi ʻa honau mālōlōʻanga.
6Meu povo tem sido ovelhas perdidas. Seus pastores os fizeram se desviar. Eles os desviaram nos montes. Eles foram de monte em colina. Eles se esqueceram do seu lugar de descanso.
7Naʻe maumauʻi ʻakinautolu ʻekinautolu kotoa pē naʻe ʻiloʻi ʻakinautolu: pea naʻe pehē ʻe honau ngaahi fili, ‘ʻOku ʻikai te mau fai kovi, koeʻuhi kuo nau fai angahala kia Sihova, ko e nofoʻanga ʻoe angatonu, ʻio, kia Sihova, ko e ʻamanaki leleiʻanga ʻo ʻenau ngaahi tamai.’
7Todos os que os encontraram os devoraram. Seus adversários disseram: 'Não somos culpados, porque eles pecaram contra o SENHOR, a habitação da justiça, sim, o SENHOR, a esperança de seus pais.'
8“Mou hiki ʻi Papilone, pea ʻalu ʻi he fonua ʻoe kau Kalitia, pea te mou hangē ko e fanga kosi tangata, ʻoku muʻomuʻa ʻi he fanga manu.
8“Fujam do meio da Babilônia! Saiam da terra dos caldeus, e sejam como os bodes diante dos rebanhos.
9“Vakai, he te u langa pea ʻomi ki Papilone, ʻae fakataha ʻoe ngaahi puleʻanga lahi mei he fonua tokelau: pea te nau teu tau kiate ia; pea te nau ʻave ia; ko ʻenau ngaahi ngahau ʻoku tatau mo e ngaahi ngahau ʻae tangata tau ʻoku poto; pea ʻe ʻikai foki taʻeʻaonga mai ha taha.
9Pois, eis que eu despertarei e farei subir contra a Babilônia uma companhia de grandes nações da terra do norte; e eles se colocarão em ordem de batalha contra ela. De lá ela será tomada. Suas flechas serão como as de um guerreiro perito. Nenhuma delas voltará em vão.
10Pea ʻe hoko ʻa Kalitia ko e papaniʻanga; pea ʻe fiemālie ʻakinautolu kotoa pē ʻoku papani mei ai,” ʻoku pehē ʻe Sihova.
10A Caldeia será uma presa. Todos os que a saquearem serão saciados”, diz o SENHOR.
11“ʻAkimoutolu ʻae kau fakaʻauha ʻo hoku tofiʻa, koeʻuhi kuo mou nekeneka, pea kuo mou fiefia, koeʻuhi ʻoku mou sino ʻo hangē ko e manu mui ʻoku kai mohuku, pea tangi ʻo hangē ko e fanga hoosi mālohi;
11“Porque vocês se alegram, porque vocês se regozijam, ó vocês que saqueiam a minha herança, porque vocês saltam como uma novilha que debulha o grão, e relincham como cavalos fortes,
12ʻE puputuʻu lahi ʻa hoʻomou faʻē; ʻe mā lahi ʻaia naʻe fanauʻi ʻakimoutolu: vakai, te ke hoko ko e kimui ʻi he ngaahi puleʻanga, ko e potu lala, ko e fonua mōmoa, pea ko e toafa.
12a mãe de vocês ficará totalmente envergonhada. Aquela que os deu à luz será confundida. Eis que ela será a menor das nações, um ermo, uma terra seca e um deserto.
13ʻE ʻikai fakakakai ia koeʻuhi ko e houhau ʻo Sihova, ka ʻe fakalala ʻaupito ia: ʻe ofo ʻakinautolu kotoa pē ʻoku ʻalu ʻi Papilone, pea fakaʻiseʻisa koeʻuhi ko hono ngaahi tautea.
13Por causa da ira do SENHOR ela não será habitada, mas ficará totalmente desolada. Todo aquele que passar pela Babilônia ficará espantado, e assobiará por causa de todas as suas pragas.
14Mou teu tau ki Papilone ʻo kāpui ia: ko kimoutolu kotoa pē ʻoku faʻa teke ʻae kaufana, fanaʻi ia, pea ʻoua naʻa taʻofi ʻae ngaahi ngahau: koeʻuhi kuo ne fai angahala kia Sihova.
14Coloquem-se em ordem de batalha contra a Babilônia ao redor, todos vocês que armam o arco; atirem contra ela. Não poupem flechas, pois ela pecou contra o SENHOR.
15Kalanga ʻakimoutolu ʻoku takatakai ia: kuo ne tuku mai hono nima: kuo hinga hono ngaahi tuʻunga, kuo holoki hifo hono ngaahi ʻā: koeʻuhi ko e houhau ia ʻo Sihova: mou totongi kiate ia; fai kiate ia, ʻo hangē ko ʻene fai ʻe ia.
15Gritem contra ela ao redor. Ela se rendeu. Suas fortalezas caíram. Suas muralhas foram derrubadas, pois esta é a vingança do SENHOR. Vinguem-se dela. Assim como ela fez, façam com ela.
16Tuʻusi ʻae tangata tūtuuʻi mei Papilone, pea mo ia ʻoku ala ki he hele tuʻusi ʻi he ututaʻu: he ko e manavahē ki he heletā ʻoe fakaʻauha, te nau taki taha afe ai ki hono kakai, pea te nau taki taha hola ki hono fonua.
16Eliminem o semeador da Babilônia, e aquele que maneja a foice no tempo da colheita. Por medo da espada opressora, cada um voltará para o seu próprio povo, e cada um fugirá para a sua própria terra.
17“Ko e sipi hē ʻa ʻIsileli; kuo fakahēʻi ia ʻe he fanga laione: kuo tomuʻa keina ia ʻe he tuʻi ʻo ʻAsilia; pea muimui ʻa Nepukanesa ni ko e tuʻi ʻo Papilone kuo ne fesiʻi hono ngaahi hui.
17“Israel é uma ovelha caçada. Os leões o afugentaram. Primeiro, o rei da Assíria o devorou, e agora, por fim, Nabucodonosor, rei da Babilônia, quebrou os seus ossos.”
18Ko ia ʻoku pehē ʻe Sihova ʻoe ngaahi kautau, ko e ʻOtua ʻo ʻIsileli; Vakai, te u tautea ʻae tuʻi ʻo Papilone pea mo hono fonua, ʻo hangē ko ʻeku tautea ʻae tuʻi ʻo ʻAsilia.
18Portanto, assim diz o SENHOR dos Exércitos, o Deus de Israel: “Eis que punirei o rei da Babilônia e a sua terra, assim como puni o rei da Assíria.
19Pea te u toe ʻomi ʻa ʻIsileli ki hono nofoʻanga, pea ʻe fafanga ia ʻi Kameli mo Pesani, pea ʻe mākona hono laumālie ʻi he moʻunga ko ʻIfalemi mo Kiliati.”
19Trarei Israel de volta ao seu pasto, e ele se alimentará no Carmelo e em Basã. Sua alma se fartará nas colinas de Efraim e em Gileade.
20ʻOku pehē ʻe Sihova, “ʻI he ngaahi ʻaho ko ia, pea ʻi he kuonga ko ia ʻe kumi ki ha angahala ʻa ʻIsileli, ka ʻe ʻikai ʻilo ia; pea mo e angahala ʻa Siuta, ka ʻe ʻikai ʻiloa: he te u fakamolemole ʻakinautolu ʻaia kuo u fakatoe.
20Naqueles dias, e naquele tempo”, diz o SENHOR, “a iniquidade de Israel será procurada, e não haverá nenhuma, também os pecados de Judá, e eles não serão encontrados; pois eu perdoarei aqueles que eu deixar como remanescente.
21“ʻAlu hake ki he fonua ʻoe kau angatonu, te u tau kiate ia, mo e kakai ʻo Pikote:” ʻoku pehē ʻe Sihova, “Ngaohi ke lala mo fakaʻauha ʻa honau hako, pea fai ʻo hangē ko e meʻa kotoa pē kuo u fekau kiate koe.
21“Subam contra a terra de Merataim, sim, contra ela, e contra os habitantes de Pecode. Matem e destruam-nos totalmente”, diz o SENHOR, “e façam de acordo com tudo o que eu lhes ordenei.
22ʻOku ai ʻae longolongo tau ʻi he fonua, pea mo e fakaʻauha lahi.
22Há um som de batalha na terra, e de grande destruição.
23Hono ʻikai tuʻusi mo maumauʻi ʻae hamala ʻo māmani kotoa pē! Hono ʻikai hoko ʻa Papilone ko e meʻa fakaofo ʻi he ngaahi puleʻanga!
23Como o martelo de toda a terra foi cortado e quebrado! Como a Babilônia se tornou uma desolação entre as nações!
24ʻE Papilone kuo u ʻai ʻae tauhele kiate koe, pea kuo ke moʻua foki, pea naʻe ʻikai te ke ʻilo: kuo ʻilo koe, pea kuo maʻu koe foki, koeʻuhi kuo ke angatuʻu kia Sihova.
24Eu preparei uma armadilha para você, e você também foi pega, Babilônia, e você não percebeu. Você foi encontrada, e também capturada, porque você lutou contra o SENHOR.
25Kuo fakaava ʻe Sihova hono fale mahafutau, pea kuo ʻomi mei ai ʻae ngaahi mahafu ʻo hono houhau: he ko e ngāue eni ʻa Sihova ko e ʻOtua ʻoe ngaahi kautau ʻi he fonua ʻoe kau Kalitia.
25O SENHOR abriu o seu arsenal, e trouxe para fora as armas da sua indignação; pois o Senhor, DEUS dos Exércitos, tem uma obra a fazer na terra dos caldeus.
26Haʻu kiate ia mei he ngaahi potu mamaʻo, fakaava ʻa hono ngaahi feleoko: pea laku hake ia ke hangē ko e ngaahi tafungofunga, pea fakaʻauha ia; ʻoua naʻa fakatoe ha meʻa siʻi kiate ia.
26Venham contra ela desde as fronteiras mais distantes. Abram os seus celeiros. Amontoem-na como montes de ruínas. Destruam-na totalmente. Que nada dela seja deixado.
27Tāmateʻi ʻene fanga pulu kotoa pē, tuku ke nau ʻalu hifo ki he tāmateʻi: ʻe malaʻia ʻakinautolu! He kuo hokosia honau ʻaho, ko e kuonga ʻo honau ʻaʻahi.”
27Matem todos os seus touros. Que eles desçam para o matadouro. Ai deles! Pois o seu dia chegou, o tempo da sua visitação.
28Ko e leʻo ʻokinautolu ʻoku hola pea hao mei he fonua ʻo Papilone, ke fakahā ʻi Saione ʻae houhau ʻo Sihova ko hotau ʻOtua, ko e totongi koeʻuhi ko hono fale tapu.
28Ouçam aqueles que fogem e escapam da terra da Babilônia, para declarar em Sião a vingança do SENHOR nosso Deus, a vingança do seu templo.
29“Ui ke fakataha ʻae kau tangata fakakaufana ki Papilone: ko kimoutolu kotoa pē ʻoku teke ʻae kaufana, mou nofo takatakai ki ai; ke ʻoua naʻa hao ha taha mei ai: totongi kiate ia ʻo hangē ko ʻene ngāue; fai kiate ia ʻo hangē ko e meʻa kotoa pē kuo ne fai, koeʻuhi kuo ne fielahi kia Sihova, ki he tokotaha māʻoniʻoni ʻo ʻIsileli.
29“Convoquem os arqueiros contra a Babilônia, todos aqueles que armam o arco. Acampem contra ela ao redor. Que ninguém escape. Retribuam a ela de acordo com a sua obra. De acordo com tudo o que ela fez, façam com ela; pois ela tem sido orgulhosa contra o SENHOR, contra o Santo de Israel.
30Ko ia ʻe tō ai ʻa hono kau talavou ʻi he hala, pea ʻe tuʻusi ʻa hono kau tangata tau ʻi he ʻaho ko ia,” ʻoku pehē ʻe Sihova.
30Portanto, os seus jovens cairão nas suas ruas. Todos os seus homens de guerra serão reduzidos ao silêncio naquele dia”, diz o SENHOR.
31ʻOku pehē ʻe Sihova ko e ʻOtua ʻoe ngaahi kautau, “Vakai ʻoku ou fili ʻaki koe, ʻa koe ko e fielahi, he kuo hokosia mai ho ʻaho, pea mo e kuonga te u ʻaʻahi ai kiate koe.
31“Eis que eu sou contra você, ó orgulhosa”, diz o Senhor, DEUS dos Exércitos; “pois o seu dia chegou, o tempo em que eu a visitarei.
32Pea ʻe tōhumu ʻo hinga ʻae fielahi, pea ʻe ʻikai fokotuʻu hake ia ʻe ha taha: pea te u tutu ʻae afi ʻi hono ngaahi kolo, pea te ne fakaʻauha takatakai kotoa pē ia.”
32A orgulhosa tropeçará e cairá, e ninguém a levantará. Eu acenderei um fogo nas suas cidades, e ele devorará todos os que estão ao seu redor.”
33¶ ʻOku pehē ʻe Sihova ʻoe ngaahi kautau; “Naʻe taʻomia fakataha ʻae fānau ʻa ʻIsileli pea mo e fānau ʻa Siuta: pea kuku maʻu ʻekinautolu kotoa pē naʻe ʻave pōpula ʻakinautolu; pea naʻe ʻikai te nau loto ke tukuange ʻakinautolu.
33Assim diz o SENHOR dos Exércitos: “Os filhos de Israel e os filhos de Judá são oprimidos juntos. Todos os que os levaram cativos os seguram firmemente. Eles se recusam a deixá-los ir.
34ʻOku mālohi ʻa honau Huhuʻi; ko hono huafa ko Sihova ʻoe ngaahi kautau: te ne langomakiʻi ʻaupito ʻakinautolu, koeʻuhi ke ne foaki ʻae fiemālie ki he fonua, pea mo e maveuveu ki he kakai ʻo Papilone.
34O Redentor deles é forte. O SENHOR dos Exércitos é o seu nome. Ele defenderá vigorosamente a causa deles, para que possa dar descanso à terra, e perturbar os habitantes da Babilônia.
35“ʻOku pehē ʻe Sihova, ʻE hoko ʻae heletā ki he kau Kalitia, mo e kakai ʻo Papilone, mo e houʻeiki, pea mo hono kau tangata poto.
35“Uma espada está sobre os caldeus”, diz o SENHOR, “e sobre os habitantes da Babilônia, sobre os seus príncipes, e sobre os seus sábios.
36Pea ʻe hoko ʻae heletā ki he kau kākā; pea te nau loto vale: pea ʻe hoko ʻae heletā ki hono kau mālohi; pea te nau manavahē.
36Uma espada está sobre os arrogantes, e eles se tornarão tolos. Uma espada está sobre os seus valentes, e eles ficarão apavorados.
37Pea ʻe hoko ʻae heletā ki heʻenau fanga hoosi, mo ʻenau ngaahi saliote, mo e kakai kehekehe ʻoku ʻiate ia pea te nau liliu ʻo hangē ko e kau fefine: ʻe hoko ʻae heletā ki heʻene koloa; pea ʻe kaihaʻasia ʻakinautolu.
37Uma espada está sobre os seus cavalos, sobre os seus carros de guerra, e sobre todo o povo misto que está no meio dela; e eles se tornarão como mulheres. Uma espada está sobre os seus tesouros, e eles serão roubados.
38ʻE laʻāina ʻa hono ngaahi vai; pea te nau maha: he ko e fonua ia ʻoe meʻa fakatātā kuo tā, pea ʻoku nau vikiviki ʻi he ngaahi tamapua.
38Uma seca está sobre as suas águas, e elas secarão; pois é uma terra de imagens esculpidas, e eles enlouquecem por causa dos ídolos.
39Ko ia ʻe nofo ai ʻae fanga manu hehengi ʻoe toafa, pea mo e fanga manu hehengi ʻoe ngaahi motu, pea ʻe nofo ai ʻae fanga lulu; pea ʻe ʻikai fakakakai ia ʻo taʻengata; pea ʻe ʻikai ha toe nofo ʻe fai ai mei he toʻutangata ki he toʻutangata.
39Portanto, os animais selvagens do deserto com os lobos habitarão lá. Os avestruzes habitarão nela. Ela não será mais habitada para sempre, nem se viverá nela de geração em geração.
40ʻE tatau ia mo e fakaʻauha ʻe he ʻOtua ʻa Sotoma mo Komola, pea mo e ngaahi kolo ofi ki ai,” ʻoku pehē ʻe Sihova; “ʻE ʻikai nofo ai ha tangata, pea ʻe ʻikai ʻāunofo ki ai ʻae foha ʻoe tangata.
40Assim como quando Deus destruiu Sodoma e Gomorra e as suas cidades vizinhas”, diz o SENHOR, “assim nenhum homem habitará lá, nem qualquer filho do homem viverá nela.
41“Vakai, ʻe haʻu ʻae kakai mei he tokelau, ko e puleʻanga lahi, pea ʻe tuʻu hake ʻae ngaahi tuʻi mei he ngaahi fonua mamaʻo.
41“Eis que um povo vem do norte. Uma grande nação e muitos reis serão despertados dos confins da terra.
42Te nau kuku ki he kaufana mo e tao: te nau ʻita, pea ʻe ʻikai fai ʻaloʻofa: ʻe longoaʻa honau leʻo ʻo hangē ko e tahi, pea te nau heka ki he fanga hoosi, pea ʻe teu tau taki taha, ʻo hangē ko e tangata tau kiate koe, ʻE taʻahine ʻo Papilone.
42Eles empunham arco e lança. Eles são cruéis, e não têm misericórdia. A voz deles ruge como o mar. Eles montam em cavalos, cada um em ordem de batalha, como um homem para a guerra, contra você, filha da Babilônia.
43Naʻe fanongo ki heʻenau ongoongo ʻe he tuʻi ʻo Papilone, pea kuo hoko ʻo vaivai hono nima: pea kuo maʻu ia ʻe he mamahi, mo e feinga ʻo hangē ko e fefine ʻoku langā.
43O rei da Babilônia ouviu as notícias sobre eles, e as suas mãos se tornaram fracas. A angústia tomou conta dele, dores como as de uma mulher em trabalho de parto.
44Vakai te ne ʻalu hake ʻo hangē ko e laione, mei he fonu mahakehake ʻo Sioatani ki he nofoʻanga ʻoe mālohi: ka te u pule ke nau hola fakafokifā meiate ia: pea ko hai ha tangata kuo fili koeʻuhi ke u tuʻutuʻuni ke puleʻi ia? He ko hai ʻoku tatau mo au? Pea ko hai te ne akonakiʻi au? Pea ko hai ʻae tauhi ko ia ke ne tuʻu ʻi hoku ʻao?”
44Eis que o inimigo subirá como um leão das matas do Jordão contra a forte habitação; pois eu de repente os farei fugir dela. Quem for escolhido, eu o nomearei sobre ela, pois quem é semelhante a mim? Quem me marcará um tempo? Quem é o pastor que pode ficar de pé diante de mim?”
45Ko ia mou fanongo ki he fakakaukau ʻa Sihova, ʻaia kuo ne tuʻutuʻuni ki Papilone; pea mo e tuʻutuʻuni, kuo ne tuʻutuʻuni ki he kakai ʻo Kalitia: ko e moʻoni ʻe ʻave ʻakinautolu ʻe he siʻi hifo: ko e moʻoni te ne ngaohi honau nofoʻanga ko e potu liʻaki ʻiate kinautolu.
45Portanto, ouçam o conselho do SENHOR que ele tomou contra a Babilônia; e os seus propósitos que ele formou contra a terra dos caldeus: Certamente eles os arrastarão para longe, até mesmo os pequeninos do rebanho. Certamente ele fará com que a habitação deles fique desolada sobre eles.
46ʻOku ngalulu ʻae kelekele ʻi he longoaʻa ʻoe kapa ʻo Papilone, pea ʻe ongo atu ʻene tangi ki he kakai kotoa pē.”
46A terra treme com o estrondo da tomada da Babilônia. O grito é ouvido entre as nações.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.