Selemaia
Chapter 31
Tongan Bible, Revised We…
vs Bíblia Portuguesa …
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Tongan Bible, Revised West Version
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1‌ʻOku pehē ʻe Sihova, “ʻI he kuonga ko ia, te u hoko ko e ʻOtua ki he ngaahi faʻahinga kotoa pē ʻo ʻIsileli, pea ko hoku kakai ʻakinautolu.
1“Naquele tempo”, diz o SENHOR, “serei o Deus de todas as famílias de Israel, e eles serão o meu povo.”
2‌ʻOku pehē ʻe Sihova, Ko e kakai naʻe hao ʻi he heletā naʻe ʻilo ʻae ʻofa ʻi he toafa; ʻio, ko ʻIsileli, naʻaku fai ke aʻutaki ia ki he mālōlō.
2O SENHOR diz: “O povo que sobreviveu à espada encontrou favor no deserto; o próprio Israel, quando eu fui dar-lhe descanso.”
3Talu mei muʻa kuo hā mai kiate au ʻa Sihova, ʻo pehē, Ko e moʻoni, kuo u ʻofa ʻaki kiate koe ʻae ʻofa taʻengata: ko ia kuo u toho ʻaki koe ʻae ʻofa ongongofua.
3O SENHOR me apareceu no passado, dizendo: “Sim, eu amei você com um amor eterno. Portanto, eu a atraí com bondade.
4Pea te u toe langa koe, pea ʻe langa hake koe, ʻE taʻahine ʻo ʻIsileli: ʻe toe teuteu ʻaki koe ho ngaahi meʻa faiva, pea te ke ʻalu koe ke meʻe mo kinautolu ʻoku fiefia.
4Eu a edificarei novamente, e você será edificada, ó virgem de Israel. Você será novamente adornada com os seus tamborins, e sairá nas danças dos que se alegram.
5Te ke toe tō ʻae ngaahi vaine ʻi he ngaahi moʻunga ʻo Samēlia, ʻe tō ia ʻe he kau ngoue, pea ʻe kai ia ʻo hangē ko e ngaahi meʻa ngofua.
5Novamente você plantará vinhas nos montes de Samaria. Os plantadores plantarão, e desfrutarão dos seus frutos.
6Pea ʻe hokosia ʻae ʻaho, ʻe kalanga ai ʻae kau tangata leʻo ʻi he moʻunga ko ʻIfalemi, ‘Mou tuʻu hake, pea ke tau ʻalu hake ki Saione, kia Sihova ko hotau ʻOtua.’”
6Pois haverá um dia em que os vigias nas colinas de Efraim clamarão: 'Levantem-se! Vamos subir a Sião, ao SENHOR, nosso Deus.'”
7He ʻoku pehē ʻe Sihova; “Mou hiva ʻaki ʻae fiefia kia Sēkope, pea kalanga ʻi he lotolotonga ʻoe ngaahi kakai lahi: mou fakahā, mou fakafetaʻi, ʻo pehē, ʻE Sihova, fakamoʻui ʻa hoʻo kakai, ʻae toenga kakai ʻo ʻIsileli.
7Pois assim diz o SENHOR: “Cantem com alegria por Jacó, e gritem pelo chefe das nações. Proclamem, louvem e digam: 'SENHOR, salva o teu povo, o remanescente de Israel!'
8Vakai, te u ʻomi ʻakinautolu mei he fonua ʻi he tokelau, pea tānaki ʻakinautolu mei he ngaahi ngataʻanga ʻo māmani, ko kinautolu mo e kui pea mo e pipiki, mo e fefine feitama, pea mo ia ʻoku langā: ʻe liliu mai ki heni ʻae fuʻu tokolahi.
8Eis que eu os trarei da terra do norte, e os reunirei das extremidades da terra, junto com os cegos e os coxos, a mulher grávida e a que está em trabalho de parto juntas. Eles retornarão como uma grande multidão.
9Te nau haʻu mo e tangi, pea ʻi he lotu tāumaʻu te u tataki ʻakinautolu: te u fakaʻeveʻeva ʻakinautolu ʻi he ngaahi veʻe vaitafe ʻi he hala tokalelei, ʻaia ʻe ʻikai te nau tūkia ai: he ko e tamai au ki ʻIsileli, pea ko ʻeku ʻuluaki fānau ʻa ʻIfalemi.”
9Eles virão com choro. Eu os guiarei com súplicas. Eu os farei andar junto a correntes de águas, por um caminho reto no qual não tropeçarão; pois eu sou um pai para Israel. Efraim é o meu primogênito.
10¶ Fanongo ki he folofola ʻa Sihova, “ʻAkimoutolu ʻae ngaahi puleʻanga, pea fakahā ia ʻi he ngaahi motu mamaʻo, ʻo pehē, Ko ia naʻe fakamovetevete ʻa ʻIsileli te ne toe tānaki ia, pea leʻohi ia, ʻo hangē ko e tauhi ki heʻene fanga manu.
10“Ouçam a palavra do SENHOR, ó nações, e anunciem-na nas ilhas distantes. Digam: 'Aquele que espalhou Israel o reunirá, e o guardará, como um pastor faz com o seu rebanho.'
11He kuo huhuʻi ʻe Sihova ʻa Sēkope, pea huhuʻi ia mei he nima ʻo ia naʻe mālohi kiate ia.
11Pois o SENHOR resgatou Jacó, e o redimiu da mão daquele que era mais forte do que ele.
12Ko ia te nau haʻu ʻo hiva ʻi he ngaahi potu māʻolunga ʻo Saione, pea te nau fakataha ki he angalelei ʻa Sihova, ki he uite, mo e uaine, mo e lolo, mo e ʻuhiki ʻoe fanga sipi, pea mo e manu: pea ʻe tatau honau laumālie mo e ngoue kuo fakaviviku; pea ʻe ʻikai ʻaupito te nau toe mamahi.
12Eles virão e cantarão nas alturas de Sião, e afluirão para a bondade do SENHOR, para o cereal, para o vinho novo, para o azeite, e para as crias do rebanho e do gado. A alma deles será como um jardim regado. Eles não se entristecerão nunca mais.
13Pea ʻe toki fiefia ʻae taʻahine ʻi he meʻe, ko e talavou mo e motuʻa fakataha: he te u liliu ʻenau mamahi ko e fiefia, pea te u fakafiemālieʻi ʻakinautolu pea fakafiefiaʻi ʻakinautolu ʻi he hili ʻenau mamahi.
13Então a virgem se alegrará na dança, os jovens e os velhos juntos; pois transformarei o seu pranto em alegria, e os consolarei, e farei com que se alegrem em vez de sua tristeza.
14Pea te u fakamākona ʻaki ʻae ngako ʻae laumālie ʻoe kau taulaʻeiki, pea ʻe mākona ʻa hoku kakai ʻi heʻeku angalelei, ʻoku pehē ʻe Sihova.”
14Saciarei a alma dos sacerdotes com fartura, e o meu povo se satisfará com a minha bondade”, diz o SENHOR.
15¶ ʻOku pehē ʻe Sihova; “Naʻe ongoʻi ʻi Lama ʻae leʻo ko e tangi, mo e tangilāulau; ko e tangi ʻa Lesieli ʻi heʻene fānau pea ʻe ʻikai te ne tali ʻae fiemālie koeʻuhi ko ʻene fānau, he kuo ʻikai ʻakinautolu.
15O SENHOR diz: “Ouve-se uma voz em Ramá, lamentação e choro amargo, Raquel chorando por seus filhos. Ela recusa ser consolada por seus filhos, porque eles já não existem.”
16‌ʻOku pehē ʻe Sihova; taʻofi ho leʻo mei he tangi, pea mo ho mata mei he loʻimata: he ʻoku pehē ʻe Sihova, ʻe totongi hoʻo ngāue; pea te nau toe haʻu mei he fonua ʻoe fili.
16O SENHOR diz: “Contenha a sua voz do choro, e os seus olhos das lágrimas, pois o seu trabalho será recompensado”, diz o SENHOR. “Eles voltarão da terra do inimigo.
17‌ʻOku pehē ʻe Sihova, ʻOku ai ʻae ʻamanaki ʻi ho ikuʻanga, koeʻuhi ʻe toe ʻomi ʻa hoʻo fānau ki honau fonua.
17Há esperança para o seu futuro”, diz o SENHOR. “Os seus filhos voltarão para o seu próprio território.
18¶ “Ko e moʻoni kuo u fanongo kia ʻIfalemi ʻoku ne fakamamahi ʻe ia ia, ʻo pehē; ‘Kuo ke valoki mai pea kuo valokiʻi au ʻo hangē ko e pulu ʻoku taʻemaheni ai mo e haʻamonga: fakatafoki au pea te u tafoki; he ko koe ko Sihova ko hoku ʻOtua.
18“Certamente ouvi Efraim se lamentando assim: 'Você me castigou, e eu fui castigado, como um bezerro não domado. Restaura-me, e serei restaurado, pois você é o SENHOR, meu Deus.
19Pea hili ʻeku tafoki naʻaku fakatomala moʻoni; pea u taaʻi hoku tenga ʻi he hili hoku akonakiʻi: naʻaku mā, ʻio, mo puputuʻu, koeʻuhi kuo u fua ʻae ongoongo kovi ʻo ʻeku kei siʻi.’
19Certamente, depois que voltei, eu me arrependi. Depois que fui instruído, bati na minha coxa. Fiquei envergonhado, sim, até mesmo humilhado, porque suportei a desonra da minha juventude.'
20‌ʻIkai ko hoku foha ʻofeina ʻa ʻIfalemi? ʻIkai ko e tamasiʻi fakaʻofoʻofa ia? He kuo talu ʻeku lea kiate ia, ʻoku ou kei manatu lahi kiate ia: ko ia ʻoku mamahi hoku fatu koeʻuhi ko ia; ko e moʻoni te u ʻofa kiate ia, ʻoku pehē mai ʻa Sihova.
20Efraim é o meu filho querido? Ele é um filho amado? Pois, por mais que eu fale contra ele, ainda me lembro dele com carinho. Portanto, o meu coração anseia por ele. Certamente terei misericórdia dele”, diz o SENHOR.
21Ke ke fokotuʻu ʻae ngaahi fakaʻilonga ʻoe hala, fokotuʻu ʻae ngaahi fakaʻilonga māʻolunga: fakahanga ho loto ki he hala lahi, ke ke liliu mai ʻi he hala naʻa ke ʻalu ai, ʻE taʻahine ʻo ʻIsileli, ke ke liliu mai ki hoʻo ngaahi kolo ni.”
21“Coloque sinais na estrada. Faça marcos de orientação. Preste atenção na rodovia, o mesmo caminho por onde você foi. Volte, virgem de Israel. Volte para estas suas cidades.
22¶ ʻE ʻofefine fakaholomui, ʻe fēfē hono fuoloa ʻa hoʻo ʻalu fano? He kuo fakatupu ʻe Sihova ha meʻa foʻou ʻi he fonua, ʻe auna ʻe he fefine ʻae tangata mālohi.”
22Até quando você andará de um lado para outro, filha rebelde? Pois o SENHOR criou uma coisa nova na terra: uma mulher cercará um homem.”
23‌ʻOku pehē ʻe Sihova ʻoe ngaahi kautau, ko e ʻOtua ʻo ʻIsileli; “Te nau lea ʻaki ʻae lea ni ʻi he fonua ʻo Siuta pea ʻi hono ngaahi kolo, ʻo kau ka fakatafoki ʻenau pōpula; ‘Ke tāpuakiʻi koe ʻe Sihova, ʻa koe ko e nofoʻanga ʻoe angatonu, pea ko e moʻunga ʻoe māʻoniʻoni.’
23O SENHOR dos Exércitos, o Deus de Israel, diz: “Mais uma vez eles usarão estas palavras na terra de Judá e em suas cidades, quando eu reverter o seu cativeiro: 'O SENHOR abençoe você, habitação de justiça, monte de santidade.'
24Pea ʻe nofo ʻi Siuta mo hono ngaahi kolo kotoa pē, ʻae kau tangata tauhi, mo kinautolu ʻoku ʻalu atu mo ʻenau fanga manu.
24Judá e todas as suas cidades habitarão ali juntos, os agricultores e os que andam com os rebanhos.
25He kuo u fakainu ʻae laumālie ʻoku vaivai, pea kuo u fakamākona ʻae laumālie kotoa pē ʻoku mamahi.
25Pois eu saciei a alma cansada, e revigorei toda alma entristecida.”
26Pea naʻaku ʻā ʻi he meʻa ni, pea u vakai; pea naʻe lelei kiate au ʻeku mohe.
26Nisso eu acordei e olhei; e o meu sono foi doce para mim.
27¶ “ʻOku pehē ʻe Sihova, Vakai, ʻoku haʻu ʻae ngaahi ʻaho, ʻaia te u tūtuuʻi ai ʻae hako ʻoe tangata mo e hako ʻoe manu ki he fale ʻo ʻIsileli pea mo e fale ʻo Siuta.
27“Eis que vêm dias”, diz o SENHOR, “em que semearei a casa de Israel e a casa de Judá com semente de homens e com semente de animais.
28Pea ʻe hoko ʻo pehē, ʻo hangē naʻaku leʻohi ʻakinautolu, ke taʻaki fuʻu hake, mo fesiʻi hifo, pea lī ki lalo, mo fakaʻauha, mo fakamamahi; ʻe pehē ʻeku leʻohi ʻakinautolu, ke langa, mo tō, ʻoku pehē ʻe Sihova.
28Acontecerá que, assim como vigiei sobre eles para arrancar, despedaçar, derrubar, destruir e afligir, assim vigiarei sobre eles para edificar e plantar”, diz o SENHOR.
29Pea ʻe ʻikai te nau toe lea pehē ʻi he ʻaho ko ia, ‘Kuo kai ʻe he ngaahi tamai ʻae kālepi mahi, pea kuo maninia ʻae nifo ʻoe fānau.’
29“Naqueles dias não dirão mais: “'Os pais comeram uvas verdes, e os dentes dos filhos se embotaram.'
30Ka ʻe mate ʻae tangata taki taha ʻi heʻene hia ʻaʻana: ʻe maninia ʻae nifo ʻoe tangata taki taha ʻoku kai ki he kālepi mahi.”
30Mas cada um morrerá pela sua própria iniquidade. Todo homem que comer as uvas verdes, os seus dentes se embotarão.
31¶ ʻOku pehē ʻe Sihova, Vakai, ʻe hoko mai ʻae ngaahi ʻaho, te u fai ai ʻae fuakava foʻou mo e fale ʻo ʻIsileli, pea mo e fale ʻo Siuta:
31“Eis que vêm dias”, diz o SENHOR, “em que farei uma nova aliança com a casa de Israel e com a casa de Judá,
32‌ʻO ʻikai tatau mo e fuakava ʻaia ne u fai mo ʻenau ngaahi tamai, ʻi he ʻaho ko ia naʻaku puke ai honau nima ke tataki ʻakinautolu mei he fonua ko ʻIsipite; ʻaia ko e fuakava ʻaʻaku naʻa nau maumauʻi; ka ʻoku pehē ʻe Sihova, ne u hangē ko e husepāniti kiate kinautolu.
32não conforme a aliança que fiz com seus pais, no dia em que os tomei pela mão para tirá-los da terra do Egito, aliança minha que eles quebraram, embora eu fosse um marido para eles”, diz o SENHOR.
33He ko eni ʻae fuakava ʻaia te u fai mo e fale ʻo ʻIsileli; ʻoka hili ange ʻae ngaahi ʻaho ko ia, ʻoku pehē ʻe Sihova, Te u ai ʻeku fono ki honau loto, pea te u tohi ia ʻi honau laumālie; pea te u hoko ko honau ʻOtua, pea ʻe hoko ʻakinautolu ko hoku kakai.
33“Mas esta é a aliança que farei com a casa de Israel depois daqueles dias”, diz o SENHOR: “Porei a minha lei no seu íntimo, e a escreverei no seu coração. Serei o seu Deus, e eles serão o meu povo.
34Pea ʻe ʻikai te nau taki taha ako ki hono kaungāʻapi, mo taki taha ki hono kāinga, ʻo pehē, Ke ʻilo ʻa Sihova: he te nau ʻilo kotoa pē au, mei he iiki ʻo aʻu ki he lalahi ʻiate kinautolu, ʻOku pehē ʻe Sihova: he te u fakamolemole ʻenau hia, pea ʻe ʻikai te u toe manatu ki heʻenau angahala.
34Eles não ensinarão mais cada um ao seu próximo, e cada um ao seu irmão, dizendo: 'Conheça o SENHOR'; pois todos eles me conhecerão, desde o menor até o maior deles”, diz o SENHOR, “pois perdoarei a sua iniquidade, e não me lembrarei mais do seu pecado.”
35¶ ʻOku pehē ʻe Sihova, ʻaia ʻoku ne foaki ʻae laʻā ko e maama ki he ʻaho, pea kuo tuʻutuʻuni ʻae māhina mo e ngaahi fetuʻu ko e maama ki he pō, ʻaia ʻoku ne vahevahe ʻae tahi ʻi he ʻuʻulu ʻa hono ngaahi peau; ko Sihova ʻoe ngaahi kautau ko hono huafa.
35O SENHOR, que dá o sol para ser luz de dia, e as ordenanças da lua e das estrelas para serem luz de noite, que agita o mar, de modo que as suas ondas rugem — o SENHOR dos Exércitos é o seu nome, diz:
36‌ʻOku pehē ʻe Sihova, Kapau ʻe mole ʻi hoku ʻao ʻae ngaahi tuʻutuʻuni ni, pea ʻe toki fakangata ʻae puleʻanga ʻoe hako ʻo ʻIsileli ʻi hoku ʻao ʻo taʻengata.
36“Se estas ordenanças se afastarem de diante de mim”, diz o SENHOR, “então a descendência de Israel também deixará de ser uma nação diante de mim para sempre.”
37‌ʻOku pehē ʻe Sihova; Kapau ʻoku faʻa fuofua ʻae langi ʻi ʻolunga, pea faʻa hakule ʻae ngaahi tuʻunga ʻi lalo ʻo māmani, te u toki liʻaki foki ʻae hako kotoa pē ʻo ʻIsileli, koeʻuhi ko e meʻa kotoa pē ʻaia kuo nau fai, ʻoku pehē ʻe Sihova.
37O SENHOR diz: “Se os céus lá em cima puderem ser medidos, e os fundamentos da terra cá embaixo puderem ser sondados, então eu também rejeitarei toda a descendência de Israel por tudo o que eles fizeram”, diz o SENHOR.
38¶ ʻOku pehē ʻe Sihova, “Vakai, ʻoku haʻu ʻae ngaahi ʻaho, ʻaia ʻe langa ai ʻae kolo kia Sihova mei he potu fale leʻo ʻo Hananili ki he matapā ʻoe tuliki.
38“Eis que vêm dias”, diz o SENHOR, “em que a cidade será edificada para o SENHOR, desde a torre de Hananeel até a porta da esquina.
39Pea ʻe falō totonu ʻae meʻa fuofua ʻiate ia, ki he moʻunga ko Kalepi, pea ʻe tākai ʻaki ki Koate.
39A linha de medir se estenderá mais adiante, direto até a colina de Garebe, e virará em direção a Goa.
40Pea ʻe māʻoniʻoni kia Sihova ʻae teleʻa ʻoe ngaahi ʻangaʻanga, pea mo e efu, pea mo e ngaahi ngoue kotoa pē ʻo aʻu ki he vaitafe ko Kitiloni, ʻo aʻu ki he tuliki ʻoe matapā hoosi ʻoku hanga ki he tokelau, pea ʻe ʻikai toe taʻaki ia, pe toe lī ki lalo ʻo taʻengata.”
40Todo o vale dos cadáveres e das cinzas, e todos os campos até o ribeiro de Cedrom, até a esquina da porta dos cavalos em direção ao leste, serão santos para o SENHOR. Não será mais arrancada nem derrubada para sempre.”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.