Selemaia 3
Tongan Bible, Revised West VersionTranslation
Tongan Bible, Revised West Version
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1“ʻOku nau pehē, ‘Kapau ʻe tukuange ʻe ha tangata ʻa hono uaifi, pea te ne ʻalu ʻiate ia, pea mali mo e tangata kehe, te ne toe haʻu kiate ia?’ ʻIkai ʻoku ʻuli lahi ai ʻae fonua ko ia? Ka kuo ke fai angahala mo e mamana tokolahi: ka ʻoku kei pehē, ʻe Sihova, Tafoki mai kiate au.
1“Eles dizem: ‘Se um homem repudiar sua mulher, e ela o deixar e se tornar de outro homem, deveria ele voltar para ela novamente?’ Aquela terra não seria grandemente profanada? Mas você se prostituiu com muitos amantes; contudo, volte novamente para mim”, diz o SENHOR.
2“Hanga hake ho mata ki he ngaahi potu māʻolunga, pea vakai ha potu naʻe ʻikai te ke angahala ai. Kuo ke tatali kiate kinautolu ʻi he ngaahi hala, ʻo hangē ko e ʻAlepea ʻi he toafa; kuo ke fakaʻuliʻi ʻae fonua ʻi hoʻo angahala, mo hoʻo fai kovi.
2“Levante os olhos para as colinas desoladas e veja! Onde não se deitaram com você? Você se sentou à beira do caminho esperando por eles, como um árabe no deserto. Você profanou a terra com a sua prostituição e com a sua maldade.
3Ko ia kuo taʻofi ai ʻae ʻuha tuʻu mo tō, pea naʻe ʻikai ai ʻae ʻuha mui; kuo ke maʻu ʻae foʻi laʻē ʻoe fefine angahala, pea ko ia ʻoku ʻikai te ke mā ai.
3Portanto, as chuvas foram retidas e não houve chuva serôdia; contudo, você tem a fronte de uma prostituta e se recusou a envergonhar-se.
4ʻE ʻikai te ke tangi pehē mai kiate au ʻo fai mei he ʻaho ni, ‘Ko ʻeku tamai koe, ko hoku fakahinohino ʻi heʻeku siʻi?’
4Você não clamará a mim a partir de agora: ‘Meu Pai, você é o guia da minha juventude!’?
5“‘Pea ʻe maʻu ʻa hono houhau ʻo taʻengata?’ Te ne kuku maʻu ia ʻo aʻu ki he ngataʻanga? Vakai, kuo ke lea mo fai ʻae ngaahi meʻa kovi ʻo hangē ko hoʻo faʻa fai.”
5“‘Ele reterá a sua ira para sempre? Ele a guardará até o fim?’ Eis que você falou e fez coisas más, e conseguiu o que queria.”
6¶ Pea naʻe pehē foki ʻe Sihova kiate au ʻi he ngaahi ʻaho ʻo Siosaia ko e tuʻi, “Kuo ke mamata ʻaia kuo fai ʻe ʻIsileli fakaholomui? kuo ne ʻalu hake ki he ngaahi moʻunga māʻolunga kotoa pē, pea fai angahala, ʻi he lolo ʻakau mata kotoa pē.
6Além disso, o SENHOR me disse nos dias do rei Josias: “Você viu o que a desviada Israel fez? Ela subiu em todo monte alto e debaixo de toda árvore verde, e ali se prostituiu.
7Pea hili ʻene fai ʻae ngaahi meʻa ni kotoa pē, naʻaku pehē, ‘Ke ke tafoki kiate au.’ Ka naʻe ʻikai te ne tafoki. Pea naʻe mamata ki ai ʻa hono tokoua kākā ko Siuta.
7Eu disse depois que ela fez todas essas coisas: ‘Ela voltará para mim’; mas ela não voltou, e a sua traidora irmã Judá viu isso.
8Pe ne u mamata, ʻi heʻeku tukuange ʻa ʻIsileli fakaholomui pea u ʻatu kiate ia ʻae tohi fakamavae, ko e meʻa ʻi heʻene ngaahi fai hala, ka naʻe ʻikai ke manavahē ai ʻa hono tokoua kākā ko Siuta, ka naʻa ne toe ʻalu mo ia ʻo fai angahala foki.
8Eu vi quando, por esta mesma causa, de a desviada Israel ter cometido adultério, eu a repudiei e lhe dei uma carta de divórcio; contudo, a traidora Judá, sua irmã, não teve medo, mas ela também foi e se prostituiu.
9Pea ko e meʻa ʻi he ongoongo ʻo ʻene feʻauaki naʻe ʻuliʻi ai ʻae fonua, ʻo ne fai angahala mo e ngaahi maka, pea mo e ngaahi ʻakau.
9Porque ela tratou a sua prostituição com leviandade, a terra foi profanada, e ela cometeu adultério com pedras e com madeira.
10Ka ʻoku pehē ʻe Sihova, naʻe ʻikai ʻaupito tafoki kiate au ʻaki hono loto kotoa ʻa hono tokoua kākā ko Siuta, ka naʻa ne kākā ai pe.”
10Apesar de tudo isso, a sua traidora irmã, Judá, não voltou para mim de todo o seu coração, mas apenas fingidamente”, diz o SENHOR.
11Pea naʻe pehē ʻe Sihova kiate au, “Ko ʻIsileli fakaholomui kuo ne fakatonuhia ʻe ia ia ʻo lahi hake ʻia Siuta kākā.”
11O SENHOR me disse: “A desviada Israel mostrou-se mais justa do que a traidora Judá.
12¶ ʻAlu ʻo fakahā ʻae ngaahi lea ni ki he potu tokelau, ʻo pehē, ʻoku pehē ʻe Sihova, ‘Tafoki mai, ʻa koe ko ʻIsileli fakaholomui; pea te u fakaafe ʻeku houhau meiate kimoutolu:’ he, ʻoku pehē ʻe Sihova, ‘ʻOku ou ʻaloʻofa, pea ʻe ʻikai te u fakatolonga taʻengata hoku houhau.
12Vá, e proclame estas palavras para o norte, e diga: ‘Volte, ó desviada Israel’, diz o SENHOR; ‘Não olharei com ira para você, pois eu sou misericordioso’, diz o SENHOR. ‘Não guardarei a ira para sempre.
13Ke vete pe hoʻo hia, ʻaia kuo ke fai kia Sihova ko ho ʻOtua, pea mo e fakaʻuli ʻa hoʻo ʻulungāanga mo e kau muli ʻi he lolo ʻakau mata kotoa pē,’ pea ʻoku pehē ʻe Sihova, naʻe ʻikai te mou talangofua ki hoku leʻo.”
13Apenas reconheça a sua iniquidade, que você transgrediu contra o SENHOR, seu Deus, e espalhou os seus caminhos aos estranhos debaixo de toda árvore verde, e você não obedeceu à minha voz’”, diz o SENHOR.
14ʻOku pehē ʻe Sihova, “ʻE fānau fakaholomui tafoki mai; he kuo u fakamaau mo kimoutolu: pea te u toʻo ʻakimoutolu ko e taki tokotaha ʻi ha kolo, pea mo e toko ua ʻi ha faʻahinga, pea te u ʻomi ʻakimoutolu ki Saione.
14“Voltem, filhos desviados”, diz o SENHOR, “pois eu sou marido para vocês. Tomarei um de vocês de uma cidade, e dois de uma família, e os trarei a Sião.
15Pea te u foaki kiate kimoutolu ʻae kau tauhi ʻo hangē ko hoku loto, pea te nau fafanga ʻaki ʻakimoutolu ʻae poto mo e ʻilo.
15Darei a vocês pastores segundo o meu coração, que os apascentarão com conhecimento e entendimento.
16Pea ʻe hoko ʻi he ngaahi ʻaho ko ia, ʻoka mou ka tupu ʻo tokolahi ʻi he fonua,” ʻoku pehē ʻe Sihova, “ʻE ʻikai te nau toe pehē, ‘Ko e puha ʻoe fuakava ʻo Sihova;’ pea ʻe ʻikai hoko ia ki honau loto: pea ʻe ʻikai te nau manatu ki ai pe ʻaʻahi ki ai; pea ʻe ʻikai toe ngaohi ia.
16Acontecerá que, quando vocês se multiplicarem e crescerem na terra naqueles dias”, diz o SENHOR, “não dirão mais: ‘A arca da aliança do SENHOR!’ Ela não virá à mente. Não se lembrarão dela. Não sentirão a sua falta, nem outra será feita.
17Pea ʻi he ngaahi ʻaho ko ia te nau ui ʻa Selūsalema ‘Ko e ʻafioʻanga ʻo Sihova;’ pea ʻe fakataha ʻae kakai kotoa pē ki ai, ki Selūsalema, ki he huafa ʻo Sihova: pea ʻe ʻikai te nau toe muimui ki he fakakaukau kovi ʻa honau loto.
17Naquele tempo chamarão Jerusalém de ‘O Trono do SENHOR’; e todas as nações se reunirão nela, ao nome do SENHOR, em Jerusalém. Eles não andarão mais segundo a obstinação do seu coração mau.
18ʻE haʻu ʻae fale ʻo Siuta ʻi he ngaahi ʻaho ko ia ʻo ʻaʻeva mo e fale ʻo ʻIsileli, pea te na omi fakataha mei he fonua ʻi he tokelau ki he fonua ʻaia kuo u foaki ko e tofiʻa ki hoʻomou ngaahi tamai.
18Naqueles dias a casa de Judá andará com a casa de Israel, e elas virão juntas da terra do norte para a terra que dei por herança aos seus pais.
19“Pea naʻaku pehē, ‘ʻE fēfē ʻeku fakataha koe mo e fonua, pea foaki kiate koe ʻae fonua lelei, mo e tofiʻa lelei ʻoe kakai tokolahi?’ Pea naʻaku pehē, Ke ke ui au, “Ko hoʻo Tamai;” pea ʻe ʻikai te ke tafoki meiate au.”
19“Mas eu disse: ‘Como desejo colocar você entre os filhos, e lhe dar uma terra agradável, uma bela herança dos exércitos das nações!’ e eu disse: ‘Você me chamará de “Meu Pai”, e não se desviará de me seguir.’
20¶ ʻOku pehē ʻe Sihova, “ʻE fale ʻo ʻIsileli, ko e moʻoni kuo mou fai kākā kiate au, ʻo hangē ko e fefine kākā kuo liʻaki hono husepāniti.”
20“Certamente, como uma mulher se afasta traiçoeiramente do seu marido, assim você agiu traiçoeiramente comigo, ó casa de Israel”, diz o SENHOR.
21Naʻe ongoʻi ʻae leʻo ʻi he ngaahi potu māʻolunga, ko e tangi mo e tangilāulau ʻae fānau ʻa ʻIsileli: he kuo nau fakakoviʻi honau hala, pea kuo nau fakangalongaloʻi ʻa Sihova ko honau ʻOtua.
21Ouve-se uma voz nas colinas desoladas, o choro e as súplicas dos filhos de Israel; porque perverteram o seu caminho, esqueceram-se do SENHOR, seu Deus.
22ʻAe fānau fakaholomui, mou tafoki, pea te u fakamoʻui hoʻomou fakaholomui. “Vakai, ʻoku mau haʻu kiate koe; he ko koe ko Sihova ko homau ʻOtua.
22Voltem, filhos desviados, e eu curarei os seus desvios. “Eis que viemos a você; pois você é o SENHOR, nosso Deus.
23“Ko e moʻoni ʻoku taʻeʻaonga ke ʻamanaki ʻae fakamoʻui mei he ngaahi potu māʻolunga, pea mei he ngaahi moʻunga: ko e moʻoni ʻoku ʻia Sihova ko hotau ʻOtua ʻae fakamoʻui ʻo ʻIsileli.
23Verdadeiramente a ajuda das colinas, o tumulto nas montanhas, é em vão. Verdadeiramente a salvação de Israel está no SENHOR, nosso Deus.
24He kuo fakaʻauha ʻi he tamapua fakamā ʻae ngāue ʻa ʻetau ngaahi tamai talu ʻemau tupu; ko ʻenau fanga sipi mo e fanga manu, ko honau ngaahi foha, pea mo e ʻofefine.
24Mas a vergonha devorou o trabalho de nossos pais desde a nossa juventude, seus rebanhos e seus gados, seus filhos e suas filhas.
25ʻOku tau tokoto ʻi he mā, pea ʻoku ʻufiʻufi ʻakitautolu ʻe he fakamā: koeʻuhi kuo tau fai kovi kia Sihova ko hotau ʻOtua, ko kitautolu mo ʻetau ngaahi tamai, talu ʻetau kei siʻi ʻo aʻu ki he ʻaho ni, pea naʻe ʻikai te tau talangofua ki he leʻo ʻo Sihova ko hotau ʻOtua.”
25Deitemo-nos em nossa vergonha, e que a nossa confusão nos cubra; pois pecamos contra o SENHOR, nosso Deus, nós e nossos pais, desde a nossa juventude até o dia de hoje. Não obedecemos à voz do SENHOR, nosso Deus.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.