1 Meʻa Hokohoko
Chapter 11
Tongan Bible, Revised We…
vs Bíblia Portuguesa …
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

1 Meʻa Hokohoko 11

Tongan Bible, Revised West Version
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Hili ia naʻe fakataha ʻa ʻIsileli kotoa kia Tevita ki Hepeloni, mo nau pehē, “Vakai, ko ho hui ʻoʻou ʻakimautolu mo ho kakano ʻoʻou.
1Então todo o Israel se reuniu a Davi em Hebrom, dizendo: “Eis que somos seus ossos e sua carne.
2Kaeʻumaʻā foki ʻae ngaahi ʻaho kuo hili ange, ʻio, lolotonga ʻae kei tuʻi ʻa Saula, ko koe ia naʻe taki atu mo toe ʻomi ʻa ʻIsileli: pea naʻe pehē kiate koe ʻe Sihova ko ho ʻOtua, ‘Te ke fafanga ʻe koe ʻa hoku kakai ʻIsileli, pea te ke pule ʻe koe ki hoku kakai ʻIsileli.’”
2No passado, mesmo quando Saul era rei, era você quem saía e entrava à frente de Israel. O SENHOR, seu Deus, lhe disse: 'Você será o pastor do meu povo Israel, e você será o príncipe sobre o meu povo Israel.'”
3Ko ia naʻe fakataha ai ʻae kau mātuʻa kotoa pē ʻo ʻIsileli ki he tuʻi ki Hepeloni; pea naʻe fai ʻe Tevita ha fuakava mo kinautolu ʻi he ʻao ʻo Sihova ʻi Hepeloni, pea naʻa nau pani ʻa Tevita ʻaki ʻae lolo ke ne tuʻi ki ʻIsileli, ʻo fakatatau mo e folofola ʻa Sihova ʻia Samuela.
3Assim, todos os anciãos de Israel vieram ao rei em Hebrom; e Davi fez uma aliança com eles em Hebrom, perante o SENHOR. Eles ungiram Davi rei sobre Israel, de acordo com a palavra do SENHOR por meio de Samuel.
4¶ Pea naʻe ʻalu ʻa Tevita mo ʻIsileli kotoa pē ki Selūsalema, ʻa ia ʻoku ui ko Sepusi; ko e potu naʻe nofo ai ʻae kakai Sepusi, ko e kakai ʻoe fonua.
4Davi e todo o Israel foram para Jerusalém (também chamada de Jebus); e os jebuseus, os habitantes da terra, estavam lá.
5Pea naʻe pehē ʻe he kakai ʻo Sepusi kia Tevita, “ʻE ʻikai te ke hoko mai ki heni.” Ka neongo ia naʻe kapasia ʻe Tevita ʻae kolotau ʻo Saione, ʻa ia ʻoku ui ko e “Kolo ʻo Tevita.”
5Os habitantes de Jebus disseram a Davi: “Você não entrará aqui!” No entanto, Davi tomou a fortaleza de Sião. Esta é a Cidade de Davi.
6Pea naʻe pehē ʻe Tevita, “Ko ia ʻe tomuʻa teʻia ʻae kakai Sepusi, ʻe hoko ia ko e tuʻukimuʻa mo e ʻeiki pule.” Pea pehē, naʻe tomuʻa hoko hake ʻa Soape ko e tama ʻo Seluia, pea naʻe hoko ai ia ko e ʻeiki pule.
6Davi tinha dito: “Quem atacar os jebuseus primeiro será o chefe e o comandante.” Joabe, filho de Zeruia, subiu primeiro e foi feito chefe.
7Pea naʻe nofo ʻa Tevita ki he kolotau; pea ko ia naʻe ui ai ia ko e Kolo ʻo Tevita.
7Davi passou a morar na fortaleza; por isso a chamaram de Cidade de Davi.
8Pea naʻa ne langa hake ʻae kolo ʻo takatakai hake, ʻio, mei Milo ʻo tākai hake: pea naʻe toe langa foʻou ʻe Soape ʻa hono toe ʻoe kolo.
8Ele construiu a cidade ao redor, desde Milo até o entorno; e Joabe restaurou o resto da cidade.
9Naʻe pehē ʻae fakaʻaʻau ʻa Tevita ke lahi mo lahi hake ʻaupito: he naʻe kau kiate ia ʻa Sihova ʻoe ngaahi kautau.
9Davi se tornava cada vez mais poderoso, pois o SENHOR dos Exércitos estava com ele.
10¶ Ko kinautolu eni foki ʻae kau tuʻukimuʻa ʻi he kau tangata mālohi lahi ʻaia naʻe maʻu ʻe Tevita, ʻakinautolu naʻe kau mālohi mo ia ʻi hono puleʻanga, pea mo ʻIsileli kātoa, koeʻuhi ke ne hoko ko e tuʻi, ʻo fakatatau mo e folofola ʻa Sihova ʻaia naʻe kau ki ʻIsileli.
10Estes são os chefes dos valentes que Davi tinha, que se mostraram fortes com ele em seu reino, junto com todo o Israel, para fazê-lo rei, de acordo com a palavra do SENHOR a respeito de Israel.
11Pea ko eni ʻa hono lau hake ʻoe kau tangata mālohi lahi naʻe maʻu ʻe Tevita: ko Sasopiami ko e tangata ʻAkimoni, ko e tuʻukimuʻa ʻi he ngaahi ʻeikitau: naʻa ne hiki hake ia ʻa hono tao ke tauʻi ʻae “Toko Tolungeau” naʻe tāmate ʻe ia ʻi he ʻaho pe taha.
11Este é o número dos valentes que Davi tinha: Jasobeão, filho de um hacmonita, o chefe dos trinta; ele levantou a sua lança contra trezentos e os matou de uma só vez.
12Pea naʻe hoko mo ia ʻa ʻEliesa ko e foha ʻo Toto, ko e tangata ʻAhoi, ʻaia ko e taha ia ʻi he “Toko Tolu” naʻe mālohi lahi.
12Depois dele estava Eleazar, filho de Dodô, o aoíta, que era um dos três valentes.
13Naʻe ʻia Tevita ia ʻi Pasi-Tamemi, pea naʻe fakataha ʻi ai ʻae kakai Filisitia ki he tau, pea naʻe ʻi ai ʻae potu ngoue naʻe fonu ʻi he paʻale; pea naʻe feholaki ʻae kakai mei he ʻao ʻoe kau Filisitia.
13Ele estava com Davi em Pas-Damim, e lá os filisteus estavam reunidos para a batalha, onde havia um pedaço de terra cheio de cevada; e o povo fugiu de diante dos filisteus.
14Pea naʻa nau malumu ʻi he lotolotonga ʻoe potu fonua ko ia, mo nau fakahaofi ia, mo tāmateʻi ʻae kakai Filisitia; pea naʻe fakamoʻui ʻakinautolu ʻe Sihova ʻi he fakamoʻui lahi.
14Eles se posicionaram no meio do terreno, o defenderam e mataram os filisteus; e o SENHOR os salvou com uma grande vitória.
15¶ Pea ko eni, naʻe ʻalu hifo ki he maka kia Tevita ʻi he ʻanaʻi maka ko ʻAtulami ʻae toko tolu ʻoe ngaahi ʻeikitau ʻe toko tolungofulu; ka naʻe nofo ʻae kautau ʻoe kakai Filisitia ki he potu talalo ʻo Lefeimi.
15Três dos trinta chefes desceram à rocha até Davi, na caverna de Adulão; e o exército dos filisteus estava acampado no vale de Refaim.
16Pea ko e kuonga ia naʻe nofo ai ʻa Tevita ki he kolo mālohi, pea ko e kolotau ʻoe kakai Filisitia naʻe ʻi Petelihema ʻi he ngaahi ʻaho ko ia.
16Davi estava então na fortaleza, e a guarnição dos filisteus estava em Belém naquele tempo.
17Pea naʻe holi feinga pe ʻa Tevita, ʻo ne pehē, “Taumaiā ke ʻomi ʻe ha tokotaha kiate au haʻaku inu mei he vai ʻoe vaikeli ʻi Petelihema, ʻaia ʻoku ʻi he veʻematapā!”
17Davi teve um forte desejo, e disse: “Ah, quem me dera que alguém me desse de beber da água do poço de Belém, que fica junto à porta!”
18Pea naʻe ʻasi atu ʻe he toko tolu ko ia ʻi he kautau ʻoe kakai Filisitia, mo nau ʻutu hake ʻae vai mei he vaikeli ʻo Petelihema, ʻaia naʻe ʻi he veʻematapā, pea naʻa nau toʻo ʻo ʻomi ia kia Tevita: ka naʻe ʻikai siʻi inu ia ʻe Tevita, ka naʻa ne lilingi atu ia kia Sihova,
18Os três romperam pelo acampamento dos filisteus, tiraram água do poço de Belém que ficava junto à porta, pegaram-na e a trouxeram a Davi; mas Davi não quis beber dela, em vez disso, derramou-a perante o SENHOR,
19Pea ne pehē ʻe ia, “Ke taʻofi au ʻe hoku ʻOtua, ke ʻoua naʻaku fai ha meʻa pehē: he te u inu koā ʻae toto ʻoe kau tangata ni, ʻakinautolu kuo fakatuʻutāmaki ʻenau moʻui?” He ko ʻenau moʻui pe naʻe ʻomi ai ia. Ko ia naʻe ʻikai siʻi te ne inu mei ai. Ko e ngaahi meʻa eni naʻe fai ʻekinautolu ni ko e “Toko Tolu” naʻe mālohi lahi hake.
19e disse: “Meu Deus me livre de fazer isso! Beberia eu o sangue destes homens que colocaram suas vidas em perigo?” Pois eles arriscaram suas vidas para trazê-la. Por isso ele não quis bebê-la. Os três valentes fizeram essas coisas.
20¶ Pea ko ʻApisai ko e tokoua ʻo Soape, naʻe ʻeiki hake ia ʻi he “Toko Tolu:” he naʻa ne hiki hake ʻa hono tao ke tauʻi ʻae toko tolungeau, mo ne tāmateʻi ʻakinautolu, pea naʻe lau hono hingoa mo e “Toko Tolu.”
20Abisai, irmão de Joabe, era o chefe dos três; pois ele levantou a sua lança contra trezentos e os matou, e ganhou fama entre os três.
21‌ʻI he “Toko Tolu,” naʻe ongoongo hake ia ʻi he toko ua; he ko hona ʻeiki ia: ka neongo ia naʻe ʻikai ke hoko hake ia ki he ʻuluaki “Toko Tolu.”
21Dos três, ele era mais honrado do que os outros dois, e foi feito o capitão deles; no entanto, ele não foi incluído entre os três.
22Ko Penaia ko e foha ʻa Sihoiata, ko e foha ʻoe tangata toʻa mei Kapisieli, ʻaia naʻe ongoongo ʻa ʻene ngaahi meʻa ne fai; naʻa ne tāmateʻi ʻe ia ʻae ongo tangata Moape naʻe anga fakalaione: pea naʻa ne ʻalu hifo ki ha luo ʻo ne tāmate ai ha laione ʻi he ʻaho naʻe tō ai ʻae ʻuha hinehina.
22Benaia, filho de Joiada, filho de um homem valente de Cabzeel, que havia feito grandes feitos, matou os dois filhos de Ariel de Moabe. Ele também desceu e matou um leão no meio de uma cova em um dia de neve.
23Pea naʻa ne tāmateʻi ha tangata ʻIsipite, ko e tangata naʻe fuʻu sino ʻaupito, ko e hanga ʻe hongofulu ʻa hono māʻolunga; pea naʻe toʻo ʻe he tangata ʻIsipite ʻi hono nima ha tao naʻe hangē ko e ʻakau ʻoe tangata lalanga tupenu; pea naʻa ne ʻalu hifo kiate ia mo e tokotoko pe mone hamusi mai ʻae tao mei he nima ʻoe tangata ʻIsipite, ʻo ne tāmateʻi ia ʻaki ʻa ʻene tao ʻaʻana.
23Ele matou um egípcio, um homem de grande estatura, de cinco côvados de altura. Na mão do egípcio havia uma lança como o eixo de um tecelão; e ele desceu até ele com um cajado, arrancou a lança da mão do egípcio e o matou com a sua própria lança.
24Ko e ngaahi meʻa eni naʻe fai ʻe Penaia ko e foha ʻo Sihoiata, pea naʻe lau hono hingoa fakataha mo e toko tolu mālohi.
24Benaia, filho de Joiada, fez essas coisas e ganhou fama entre os três valentes.
25Vakai, naʻe ongoongo ia ʻi he toko tolungofulu, ka naʻe ʻikai hoko hake ia ki he ʻuluaki “Toko Tolu:” pea naʻe tuku ia ʻe Tevita ke pule ki hono kau tangata leʻo.
25Eis que ele era mais honrado do que os trinta, mas não se igualou aos três; e Davi o colocou como chefe da sua guarda.
26¶ Pea ko eni foki ʻae kau tangata toʻa ʻoe ngaahi kautau: ko ʻAsaeli ko e tokoua ʻo Soape, mo Elihanani ko e foha ʻo Toto ʻo Petelihema,
26Os valentes dos exércitos também incluem Asael, irmão de Joabe, Elanã, filho de Dodô, de Belém,
27Mo Samoti ko e tangata Heloti, mo Helesi ko e tangata Peloni,
27Samote, o harorita, Heles, o pelonita,
28Mo Ila ko e foha ʻo Ikesi ko e tangata Tikoa, mo ʻApiesa ko e tangata ʻAnatoti,
28Ira, filho de Iques, o tecoíta, Abiezer, o anatotita,
29Mo Sipikei ko e tangata Husa, mo Ilai ko e tangata ʻAhoi,
29Sibecai, o husatita, Ilai, o aoíta,
30Mo Mehelei ko e tangata Nitofa, mo Heleti ko e foha ʻo Peana ko e tangata Nitofa,
30Maarai, o netofatita, Helede, filho de Baaná, o netofatita,
31Mo Itei ko e foha ʻo Lipei mei Kipea, ʻi he fānau ʻa Penisimani, mo Penaia ko e tangata Peloni,
31Itai, filho de Ribai, de Gibeá dos filhos de Benjamim, Benaia, o piratonita,
32Mo Hulei mei he ngaahi vaitafe siʻi ʻo Keasi, mo ʻApieli ko e tangata ʻAlapa,
32Hurai, dos ribeiros de Gaás, Abiel, o arbatita,
33Mo ʻAsimaveti ko e tangata Pahulimi, mo Eliapa ko e tangata Saeliponi.
33Azmavete, o baarumita, Eliaba, o saalbonita,
34Ko e ngaahi foha ʻo Hasemi ko e tangata Kiso, mo Sonatane ko e foha ʻo Sake ko e tangata Halali,
34os filhos de Hasém, o gizonita, Jônatas, filho de Sage, o hararita,
35Mo ʻAhiami ko e foha ʻo Sakali ko e tangata Halali, mo Elifali ko e foha ʻo Uli,
35Aião, filho de Sacar, o hararita, Elifal, filho de Ur,
36Mo Hefeli ko e tangata Mikela, mo ʻAhisa ko e tangata Peloni,
36Héfer, o mequeratita, Aías, o pelonita,
37Mo Hesailo ko e tangata Kameli mo Nahali ko e foha ʻo Esipei,
37Hezro, o carmelita, Naarai, filho de Esbai,
38Mo Soeli ko e tokoua ʻo Natani, mo Mipa ko e foha ʻo Hakili,
38Joel, irmão de Natã, Mibar, filho de Hagri,
39Mo Seleki ko e tangata ʻAmoni, mo Nahela ko e tangata Piheloti, ko e tangata naʻe toʻo mahafutau kia Soape ko e tama ʻa Seluia,
39Zeleque, o amonita, Naarai, o berotita (o escudeiro de Joabe, filho de Zeruia),
40Mo Ila ko e tangata Itila, mo Kalepi ko e tangata Itila,
40Ira, o itrita, Garebe, o itrita,
41Mo ʻUlia ko e tangata Heti, mo Sapita ko e foha ʻo ʻAlai,
41Urias, o heteu, Zabade, filho de Alai,
42Mo ʻAtini ko e foha ʻo Sisa ko e tangata Lupeni, ko e ʻeikitau ʻi he kakai Lupeni, mo e toko tolungofulu naʻe kau mo ia,
42Adina, filho de Siza, o rubenita (um chefe dos rubenitas), e trinta com ele,
43Mo Hanani ko e foha ʻo Meaka, mo Sosafate ko e tangata Mitini,
43Hanã, filho de Maaca, Josafá, o mitnita,
44Mo ʻUsia ko e tangata ʻAsitelote, mo Sama mo Sieli ko e ongo foha ʻo Hotani ko e tangata ʻAloeli,
44Uzias, o asteratita, Sama e Jeiel, filhos de Hotão, o aroerita,
45Mo Sitieli ko e foha ʻo Simili, mo Soa ko hono tokoua, ko e tangata Tisi,
45Jediael, filho de Sinri, e Joa, seu irmão, o tizita,
46Mo Ilieli ko e tangata Mehevi, mo Silipei, mo Sosavia, ko e ongo foha ʻo Elineami, mo Itima ko e tangata Moape,
46Eliel, o maavita, e Jeribai, e Josavias, filhos de Elnaão, e Itma, o moabita,
47Mo Ilieli, mo ʻOpeti, mo Sesieli ko e tangata Mesopaia.
47Eliel, Obede, e Jaasiel, o mezobaíta.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.