1 Meʻa Hokohoko 29
Tongan Bible, Revised West VersionTranslation
Tongan Bible, Revised West Version
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Naʻe pehē foki ʻe Tevita ko e tuʻi ki he fakataha kotoa pē, “ʻOku kei talavou mo vaivai pe ʻa Solomone ko hoku foha, ʻaia pe tokotaha kuo fili ʻe he ʻOtua, he ʻoku lahi ʻae ngāue: he ʻoku ʻikai mā ha tangata ʻae fale lahi, ka kia Sihova ko e ʻOtua.
1O rei Davi disse a toda a assembleia: “Meu filho Salomão, o único a quem Deus escolheu, ainda é jovem e inexperiente, e a obra é grande; pois o palácio não é para homens, mas para o SENHOR Deus.
2Pea ko eni kuo u fai tokonaki ʻeau ʻaki ʻa hoku mālohi kātoa, maʻae fale ʻo hoku ʻOtua, ʻae koula ki he meʻa koula, mo e siliva ki he meʻa siliva, mo e palasa ki he meʻa palasa, mo e ukamea ki he meʻa ukamea, mo e taʻanga ki he ngaahi meʻa ʻakau; mo e maka ko e ʻonike ke fonofono ʻaki, mo e ngaahi maka ngingila mo lanu kehekehe, mo e faʻahinga maka mahuʻinga kotoa pē, pea mo e maka hinehina, ko e meʻa lahi.
2Ora, eu preparei com todas as minhas forças para a casa do meu Deus o ouro para as coisas de ouro, a prata para as coisas de prata, o bronze para as coisas de bronze, o ferro para as coisas de ferro, e a madeira para as coisas de madeira, além de pedras de ônix, pedras para engaste, pedras para embutir de várias cores, todos os tipos de pedras preciosas, e mármore em abundância.
3Pea koeʻuhi foki kuo u tukupau ʻa ʻeku ʻofa ki he fale ʻa hoku ʻOtua, ko ia kuo u ʻatu mei heʻeku koloa totonu ʻaʻaku, ʻae koula mo e siliva, ʻaia kuo u ʻatu maʻae fale ʻo hoku ʻOtua, ko e fakalahi ʻataʻatā pe ki he meʻa kotoa pē ʻaia kuo u tokonaki ki he fale māʻoniʻoni,
3Além disso, por amor à casa do meu Deus, como tenho um tesouro particular de ouro e prata, eu o dou para a casa do meu Deus, além de tudo o que já preparei para a santa casa:
4ʻIo, ʻae taleniti koula ʻe tolu afe, ʻoe koula mei Ofeli, mo e taleniti siliva maʻae fitu afe, ke ʻaofi ʻaki ʻae ngaahi holisi ʻoe fale:
4ou seja, três mil talentos de ouro, do ouro de Ofir, e sete mil talentos de prata refinada, para revestir as paredes dos edifícios;
5Ko e koula ki he meʻa koula, mo e siliva ki he meʻa siliva, pea ki he ngaahi ngāue kehekehe ʻe fai ʻe he nima ʻoe kau tufunga. Pea ko hai ha taha ʻoku fie fakafonu hono nima ke ngāue kia Sihova he ʻaho ni?”
5de ouro para as coisas de ouro, e de prata para as coisas de prata, e para todo tipo de obra a ser feita pelas mãos dos artesãos. Quem, pois, se dispõe voluntariamente a consagrar-se hoje ao SENHOR?”
6¶ Pea naʻe toki ʻatu meʻa ʻi he fiefie fai ʻe he kau tuʻukimuʻa ʻi he kau mātuʻa mo e houʻeiki ʻoe ngaahi faʻahinga ʻo ʻIsileli, pea mo e ngaahi ʻeiki naʻe pule ki he ngaahi toko afe mo e ngaahi teau, pea mo kinautolu naʻe pule ki he ngāue ʻae tuʻi.
6Então os líderes das casas paternas, os líderes das tribos de Israel, os capitães de milhares e de centenas, com os supervisores da obra do rei, ofertaram voluntariamente;
7Pea naʻa nau foaki maʻae ngāue ʻi he fale ʻoe ʻOtua ko e koula, ko e taleniti ʻe nima afe, mo e konga kehe ʻe taha mano, pea ko e siliva ko e taleniti ʻe taha mano, pea mo e taleniti ʻe taha mano ma valu afe ʻoe palasa, pea mo e taleniti ʻe taha kilu ʻoe ukamea.
7e deram para o serviço da casa de Deus cinco mil talentos de ouro e dez mil dáricos, dez mil talentos de prata, dezoito mil talentos de bronze e cem mil talentos de ferro.
8Pea ko kinautolu naʻe maʻu ʻae ngaahi maka mahuʻinga naʻa nau foaki ia ki he koloa ʻoe fale ʻo Sihova ʻi he nima ʻo Sehieli ko e tangata Kesoni.
8As pessoas com quem se acharam pedras preciosas as deram para o tesouro da casa do SENHOR, sob os cuidados de Jeiel, o gersonita.
9Pea naʻe toki fiefia ai ʻae kakai, koeʻuhi naʻa nau ʻatu ʻi he fiefie fai, pea ʻi he loto angatonu naʻa nau ʻatu loto lelei pe kia Sihova: pea naʻe fiefia foki ʻa Tevita ko e tuʻi ʻi he fiefia lahi.
9Então o povo se alegrou, porque ofertaram voluntariamente, pois com coração íntegro ofertaram voluntariamente ao SENHOR; e o rei Davi também se alegrou com grande alegria.
10¶ Ko ia naʻe fakafetaʻi ʻe Tevita kia Sihova ʻi he ʻao ʻoe fakataha kātoa: pea naʻe pehē ʻe Tevita, “Fakafetaʻi kiate koe, ʻE Sihova ko e ʻOtua ʻo ʻIsileli ko ʻemau tamai, ke taʻengata pea taʻengata.
10Por isso Davi bendisse ao SENHOR diante de toda a assembleia; e Davi disse: “Bendito és tu, SENHOR, o Deus de Israel, nosso pai, de eternidade a eternidade.
11ʻOku ʻoʻou, ʻE Sihova, ʻae māʻolunga, mo e mālohi, mo e nāunau, mo e ikuna, pea mo e māfimafi: he ʻoku ʻoʻou ʻae meʻa kotoa pē ʻoku ʻi he langi pea mo e māmani: ʻoku ʻoʻou ʻae puleʻanga, ʻE Sihova, pea ʻoku hiki hake koe ko e ʻulu ki he meʻa kotoa pē.
11Tua, SENHOR, é a grandeza, o poder, a glória, a vitória e a majestade! Pois tudo o que há nos céus e na terra é teu. Teu é o reino, SENHOR, e tu és exaltado como cabeça sobre todos.
12ʻOku meiate koe ʻae koloa mo e ongoongolahi, pea ʻoku ke pule koe ki he meʻa kotoa pē; pea ʻoku ʻi ho nima ʻae mālohi mo e mafai; pea ʻoku ʻi ho nima ʻoʻou ʻae faʻa hakeakiʻi, mo e foaki ʻoe mālohi ki he meʻa kotoa pē.
12Tanto as riquezas quanto a honra vêm de ti, e tu dominas sobre tudo! Em tua mão há poder e força! Está em tua mão engrandecer e dar força a todos!
13Ko ia foki, ʻa homau ʻOtua, ʻoku mau fakafetaʻi kiate koe, mo fakaongoongolelei ʻa ho huafa nāunauʻia.
13Agora, pois, nosso Deus, nós te agradecemos e louvamos o teu glorioso nome.
14Ka ko hai au, pea ko hai ʻa hoku kakai, ke pehē ke mau faʻa ʻatu meʻa pehē ni ʻi he fiefie fai? He ʻoku meiate koe ʻae meʻa kotoa pē, pea kuo mau ʻatu pe kiate koe mei he meʻa ʻoku ʻoʻou.
14Mas quem sou eu, e quem é o meu povo, para que pudéssemos ofertar tão voluntariamente assim? Pois todas as coisas vêm de ti, e do que é teu nós te damos.
15He ko e kau muli ʻakimautolu ʻi ho ʻao, mo e kau ʻāunofo, ʻo hangē ko ʻemau ngaahi tamai kotoa pē: ʻoku tatau mo e ata ʻa homau ngaahi ʻaho ʻi he māmani, pea ʻoku ʻikai ha nofo maʻu.
15Pois somos estrangeiros e peregrinos diante de ti, como todos os nossos pais foram. Nossos dias na terra são como uma sombra, e não há permanência.
16ʻE Sihova ko homau ʻOtua, ko e koloa kotoa pē kuo mau tokonaki ke langa ʻaki ha fale kiate koe maʻa ho huafa māʻoniʻoni, ʻoku mei ho nima ʻoʻou, pea ʻoku ʻoʻou kotoa pē.
16SENHOR, nosso Deus, toda esta abundância que preparamos para te edificar uma casa para o teu santo nome vem da tua mão, e é toda tua.
17ʻOku ou ʻilo foki, ʻe hoku ʻOtua, ʻoku ke ʻahiʻahiʻi ʻe koe ʻae loto, pea ʻoku ke finangalo lelei ki he angatotonu. Ka ko au, ʻi he angatonu ʻo hoku loto kuo u ʻatu fiefie fai ʻae ngaahi meʻa ni kotoa pē: pea kuo u mamata fiefia ʻeni ki hoʻo kakai, ʻa ʻeni kuo fakataha ni, mo ʻenau ʻatu meʻa kiate koe ʻi he fiefie fai.
17Eu também sei, meu Deus, que tu provas o coração e te agradas da retidão. Quanto a mim, na retidão do meu coração eu ofertei voluntariamente todas estas coisas. Agora vi com alegria o teu povo, que está presente aqui, ofertar voluntariamente a ti.
18ʻE Sihova ko e ʻOtua ʻo ʻEpalahame, mo ʻAisake, pea mo ʻIsileli, ko ʻemau ngaahi tamai, ke ke tuku maʻu eni ki he filioʻi mo e fakakaukau ʻoe loto ʻo hoʻo kakai ke taʻengata, pea ke teuteu ʻa honau loto kiate koe:
18SENHOR, o Deus de Abraão, de Isaque e de Israel, nossos pais, conserva este desejo para sempre nos pensamentos do coração do teu povo, e prepara o coração deles para ti;
19Pea ke foaki kia Solomone ko hoku foha ha loto haohaoa, ke ne tokanga ki hoʻo ngaahi fekau, mo hoʻo ngaahi fakamoʻoni, mo hoʻo ngaahi fono, pea ke fai ia kotoa pē, pea ke langa ʻae fale lahi ʻaia kuo u fai tokonaki ki ai.”
19e dá ao meu filho Salomão um coração íntegro, para guardar os teus mandamentos, os teus testemunhos e os teus estatutos, e para fazer todas estas coisas, e para edificar o palácio, para o qual fiz provisão.”
20¶ Pea naʻe pehē ʻe Tevita ki he fakataha kātoa, “Ko eni mou fakafetaʻi kia Sihova ko homou ʻOtua.” Pea naʻe fakafetaʻi ʻe he fakataha kātoa kia Sihova ko e ʻOtua ʻo ʻenau ngaahi tamai, pea naʻe punou hifo honau ʻulu, mo nau hū kia Sihova, pea mo e tuʻi.
20Então Davi disse a toda a assembleia: “Agora bendigam ao SENHOR, o seu Deus!” Toda a assembleia bendisse ao SENHOR, o Deus de seus pais, e inclinaram suas cabeças e se prostraram diante do SENHOR e do rei.
21Pea naʻa nau ʻatu ʻae ngaahi feilaulau kia Sihova, mo nau ʻatu ʻae ngaahi feilaulau tutu kia Sihova, ʻi he ʻaho naʻe feholoi mo e ʻaho ko ia, ʻio, ko e fanga pulu ʻe taha afe, mo e fanga sipitangata ʻe taha afe, mo e fanga lami ʻe taha afe, fakataha mo ʻenau ngaahi feilaulau meʻainu, pea mo e ngaahi feilaulau lahi ʻaupito maʻa ʻIsileli kātoa:
21Eles ofereceram sacrifícios ao SENHOR e apresentaram holocaustos ao SENHOR no dia seguinte àquele dia, a saber, mil novilhos, mil carneiros e mil cordeiros, com suas ofertas de bebida e sacrifícios em abundância por todo o Israel,
22Pea naʻa nau kai mo inu ʻi he ʻao ʻo Sihova ʻi he ʻaho ko ia ʻi he fiefia lahi. Pea naʻa nau fakanofo ʻa Solomone ko e foha ʻo Tevita ke tuʻi ko hono liunga ua, mo nau pani ia ʻaki ʻae lolo kia Sihova ke hoko ko e pule lahi, pea ke taulaʻeiki ʻa Satoki.
22e comeram e beberam diante do SENHOR naquele dia com grande alegria. Eles fizeram de Salomão, filho de Davi, rei pela segunda vez, e o ungiram diante do SENHOR para ser o príncipe, e a Zadoque para ser sacerdote.
23Pea naʻe toki nofo ʻa Solomone ki he nofoʻa fakatuʻi ʻo Sihova ko e tuʻi ko e fetongi ʻo ʻene tamai ko Tevita, pea naʻa ne monūʻia; pea naʻe talangofua ʻa ʻIsileli kātoa kiate ia.
23Então Salomão se assentou no trono do SENHOR como rei, em lugar de seu pai Davi, e prosperou; e todo o Israel lhe obedeceu.
24Pea naʻe anganofo kia Solomone ko e tuʻi ʻae houʻeiki kotoa pē, mo e kau tangata mālohi, pea mo e ngaahi foha kotoa pē foki ʻoe tuʻi ko Tevita.
24Todos os líderes, os homens valentes, e também todos os filhos do rei Davi se submeteram ao rei Salomão.
25Pea naʻe fakahikihiki lahi ʻaupito ʻa Solomone ʻe Sihova ʻi he ʻao ʻo ʻIsileli kātoa, pea ne tuku kiate ia ʻae ngaahi meʻa fakatuʻi naʻe teʻeki ke tuku ki ha tuʻi naʻe muʻa ʻiate ia ʻi ʻIsileli.
25O SENHOR engrandeceu Salomão sobremaneira à vista de todo o Israel, e lhe deu tal majestade real como nenhum rei antes dele teve em Israel.
26¶ Naʻe pehē ʻae pule ʻa Tevita ko e foha ʻo Sese ki ʻIsileli kātoa.
26Ora, Davi, filho de Jessé, reinou sobre todo o Israel.
27Pea ko e kuonga naʻa ne pule ai ki ʻIsileli, ko e taʻu ʻe fāngofulu; naʻa ne pule ʻi Hepeloni ʻi he taʻu ʻe fitu, pea naʻa ne pule ʻi Selūsalema ʻi he taʻu ʻe tolungofulu ma tolu.
27O tempo que ele reinou sobre Israel foi de quarenta anos; ele reinou sete anos em Hebrom, e reinou trinta e três anos em Jerusalém.
28Pea naʻa ne pekia ʻi heʻene hoko ʻo motuʻa lelei, kuo lahi hono ʻaho, mo ne koloaʻia, mo ongoongolelei: pea naʻe fetongi ia ʻi he pule ʻe hono foha ko Solomone.
28Ele morreu em boa velhice, cheio de dias, riquezas e honra; e seu filho Salomão reinou em seu lugar.
29Pea ko eni ko e ngaahi ngāue ʻa Tevita, mei he kamataʻanga ʻo aʻu ki mui, vakai, kuo tohi ia ʻi he tohi ʻa Samuela ko e tangata kikite, pea ʻi he tohi ʻa Natani ko e palōfita, pea ʻi he tohi ʻa Kata ko e tangata kikite,
29Ora, os atos do rei Davi, desde os primeiros até os últimos, eis que estão escritos na história de Samuel, o vidente, e na história de Natã, o profeta, e na história de Gade, o vidente,
30ʻA ʻene pule kotoa pē, mo ʻene mālohi, mo e ngaahi meʻa naʻe fai kiate ia ʻi hono kuonga, pea ki ʻIsileli foki, pea ki he ngaahi puleʻanga kotoa pē ʻoe ngaahi fonua.
30com todo o seu reinado e o seu poder, e os acontecimentos que envolveram a ele, a Israel, e a todos os reinos daquelas terras.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.