กันดารวิถี 20
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1ชาวอิสราเอล คือชุมนุมชนทั้งหมด มาถึงถิ่นทุรกันดารศินในเดือนที่ 1 ประชาชนพักอยู่ที่คาเดช มิเรียมเสียชีวิตและถูกฝังไว้ที่นั่น
1And the children of Israel, and all the multitude came into the desert of Sin, in the first month: and the people abode in Cades. And Mary died there, and was buried in the same place.
2ที่นั่นไม่มีน้ำสำหรับชุมนุมชน พวกเขาจึงรวมตัวกันต่อต้านโมเสสและอาโรน
2And the people wanting water, came together against Moses and Aaron:
3ประชาชนโต้เถียงกับโมเสสว่า “ถ้าพวกเราตายตอนที่พี่น้องของเราตายต่อหน้าพระยาห์เวห์ก็คงดี!
3And making a sedition, they said: Would God we had perished among our brethren before the Lord.
4ทำไมพวกท่านจึงนำที่ประชุมของพระยาห์เวห์เข้ามาในถิ่นทุรกันดารนี้ เพื่อให้พวกเรากับสัตว์ของเราตายที่นี่?
4Why have you brought out the church of the Lord into the wilderness, that both we and our cattle should die?
5ทำไมพวกท่านจึงพาเราออกจากอียิปต์และนำเรามายังสถานที่เลวร้ายนี้? ที่นี่ไม่ใช่ที่สำหรับเพาะปลูก ไม่มีมะเดื่อ องุ่น หรือทับทิม และไม่มีแม้แต่น้ำดื่ม”
5Why have you made us come up out of Egypt, and have brought us into this wretched place which cannot be sowed, nor bringeth forth figs, nor vines, nor pomegranates, neither is there any water to drink?
6โมเสสกับอาโรนออกจากที่ประชุมไปยังทางเข้าเต็นท์นัดพบ แล้วหมอบซบหน้าลง พระสิริของพระยาห์เวห์ก็ปรากฏแก่พวกเขา
6And Moses and Aaron leaving the multitude, went into the tabernacle of the covenant, and fell flat upon the ground, and cried to the Lord, and said: O Lord God, hear the cry of this people, and open to them thy treasure, a fountain of living water, that being satisfied, they may cease to murmur. And the glory of the Lord appeared over them.
7พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
7And the Lord spoke to Moses, saying:
8“จงถือไม้เท้า แล้วเจ้ากับอาโรนพี่ชายของเจ้าจงเรียกชุมนุมชนมารวมกัน จงพูดกับก้อนหินต่อหน้าพวกเขาเพื่อให้มันหลั่งน้ำออกมา เจ้าจะนำน้ำออกจากก้อนหินให้พวกเขา และจะให้น้ำแก่ชุมนุมชนกับฝูงสัตว์ของพวกเขา”
8Take the rod, and assemble the people together, thou and Aaron thy brother, and speak to the rock before them, and it shall yield waters. And when thou hast brought forth water out of the rock, all the multitude and their cattle shall drink.
9โมเสสจึงนำไม้เท้าซึ่งอยู่ต่อหน้าพระยาห์เวห์มาตามที่พระองค์ทรงบัญชา
9Moses therefore took the rod, which was before the Lord, as he had commanded him,
10โมเสสกับอาโรนเรียกที่ประชุมมารวมกันหน้าก้อนหิน โมเสสพูดกับพวกเขาว่า “พวกกบฏ ฟังให้ดี! เราต้องนำน้ำออกจากก้อนหินนี้ให้พวกเจ้าหรือ?”
10And having gathered together the multitude before the rock, he said to them: Hear, ye rebellious and incredulous: Can we bring you forth water out of this rock?
11แล้วโมเสสยกมือขึ้น ใช้ไม้เท้าตีก้อนหินสองครั้ง น้ำก็ไหลออกมาอย่างมากมาย ชุมนุมชนกับฝูงสัตว์ของพวกเขาจึงได้ดื่ม
11And when Moses had lifted up his hand, and struck the rock twice with the rod, there came forth water in great abundance, so that the people and their cattle drank,
12พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนว่า “เพราะพวกเจ้าไม่เชื่อใจเรา และไม่ได้ยกย่องความบริสุทธิ์ของเราต่อหน้าชาวอิสราเอล พวกเจ้าจึงจะไม่ได้นำที่ประชุมนี้เข้าไปในแผ่นดินที่เรามอบให้พวกเขา”
12And the Lord said to Moses and Aaron: Because you have not believed me, to sanctify me before the children of Israel, you shall not bring these people into the land, which I will give them.
13นี่คือน้ำแห่งเมรีบาห์ เพราะชาวอิสราเอลโต้เถียงกับพระยาห์เวห์ และพระองค์ทรงสำแดงความบริสุทธิ์ท่ามกลางพวกเขา
13This is the Water of contradiction, where the children of Israel strove with words against the Lord, and he was sanctified in them.
14โมเสสส่งผู้ส่งสารจากคาเดชไปหากษัตริย์แห่งเอโดมว่า “อิสราเอลพี่น้องของท่านพูดดังนี้ว่า ท่านรู้ถึงความยากลำบากทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับเรา
14In the mean time Moses sent messengers from Cades to the king of Edom, to say: Thus saith thy brother Israel: Thou knowest all the labour that hath come upon us:
15บรรพบุรุษของเราลงไปอียิปต์ และเราอาศัยอยู่ในอียิปต์เป็นเวลานาน ชาวอียิปต์ทำร้ายเราและบรรพบุรุษของเรา
15In what manner our fathers went down into Egypt, and there we dwelt a long time, and the Egyptians afflicted us and our fathers.
16เมื่อเราร้องทูลพระยาห์เวห์ พระองค์ทรงฟังเสียงของเรา ทรงส่งทูตสวรรค์องค์หนึ่งมานำเราออกจากอียิปต์ บัดนี้เราอยู่ที่คาเดช เมืองตรงชายแดนของท่าน
16And how we cried to the Lord, and he heard us, and sent an angel, who hath brought us out of Egypt. Lo, we are now in the city of Cades, which is in the uttermost of thy borders,
17“โปรดให้เราผ่านแผ่นดินของท่าน เราจะไม่ผ่านไร่นาหรือสวนองุ่น และจะไม่ดื่มน้ำจากบ่อน้ำ เราจะเดินไปตามทางหลวงของกษัตริย์ จะไม่แวะออกนอกเส้นทางไปทางขวาหรือซ้ายจนกว่าจะพ้นเขตแดนของท่าน”
17And we beseech thee that we may have leave to pass through thy country. We will not go through the fields, nor through the vineyards, we will not drink the waters of thy wells, but we will go by the common highway, neither turning aside to the right hand, nor to the left, till we are past thy borders.
18แต่เอโดมตอบว่า “เจ้าจะผ่านดินแดนของเราไม่ได้ มิฉะนั้นเราจะยกดาบออกมาต่อสู้กับเจ้า”
18And Edom answered them: Thou shalt not pass by me: if thou dost I will come out armed against thee.
19ชาวอิสราเอลตอบเขาว่า “เราจะขึ้นไปตามทางหลวง ถ้าเราหรือฝูงสัตว์ของเราดื่มน้ำของท่าน เราจะจ่ายค่าน้ำ ขอเพียงให้เราเดินผ่านไปเท่านั้น ไม่ทำอย่างอื่นเลย”
19And the children of Israel said: We will go by the beaten way: and if we and our cattle drink of thy waters, we will give thee what is just: there shall be no difficulty in the price, only let us pass speedily.
20เขาตอบว่า “เจ้าผ่านไปไม่ได้” แล้วเอโดมก็ยกประชาชนจำนวนมากและกองกำลังเข้มแข็งออกมาต่อสู้กับอิสราเอล
20But he answered: Thou shalt not pass. And immediately he came forth to meet them with an infinite multitude, and a strong hand,
21ดังนั้นเอโดมจึงไม่ยอมให้อิสราเอลผ่านเขตแดนของตน อิสราเอลจึงหันไปทางอื่น
21Neither would he condescend to their desire to grant them passage through his borders. Wherefore Israel turned another way from him.
22พวกเขาออกเดินทางจากคาเดช และชาวอิสราเอล คือชุมนุมชนทั้งหมด มาถึงภูเขาโฮร์
22And when they had removed the camp from Cades, they came to mount Her, which is in the borders of the land of Edom:
23พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนที่ภูเขาโฮร์ ตรงชายแดนแผ่นดินเอโดมว่า
23Where the Lord spoke to Moses:
24“อาโรนจะล่วงลับไปอยู่ร่วมกับบรรพบุรุษของเขา เขาจะไม่ได้เข้าไปในแผ่นดินที่เรามอบให้ชาวอิสราเอล เพราะพวกเจ้าขัดขืนคำของเราที่น้ำแห่งเมรีบาห์
24Let Aaron, saith he, go to his people: for he shall not go into the land which I have given the children of Israel, because he was incredulous to my words, at the waters of contradiction.
25จงพาอาโรนกับเอเลอาซาร์ลูกชายของเขาขึ้นไปบนภูเขาโฮร์
25Take Aaron and his son with him, and bring them up into mount Hor:
26จงถอดเครื่องแต่งกายของอาโรนแล้วสวมให้เอเลอาซาร์ลูกชายของเขา อาโรนจะจากไปอยู่ร่วมกับบรรพบุรุษของเขา และจะเสียชีวิตที่นั่น”
26And when thou hast stripped the father of his vesture, thou shalt vest therewith Eleazar his son: Aaron shall be gathered to his people, and die there.
27โมเสสทำตามที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชา พวกเขาขึ้นไปบนภูเขาโฮร์ต่อหน้าชุมนุมชนทั้งหมด
27Moses did as the Lord had commanded: and they went up into mount Hor before all the multitude.
28โมเสสถอดเครื่องแต่งกายของอาโรนแล้วสวมให้เอเลอาซาร์ลูกชายของเขา อาโรนเสียชีวิตที่นั่นบนยอดเขา แล้วโมเสสกับเอเลอาซาร์ก็ลงมาจากภูเขา
28And when he had stripped Aaron of his vestments, he vested Eleazar his son with them.
29เมื่อชุมนุมชนทั้งหมดเห็นว่าอาโรนเสียชีวิตแล้ว ชาวอิสราเอลทั้งหมดก็ไว้ทุกข์ให้อาโรนเป็นเวลา 30 วัน
29And Aaron being dead in the top of the mountain, he came down with Eleazar.
no verse 30 in this text
30And all the multitude seeing that Aaron was dead, mourned for him thirty days throughout all their families.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.