กันดารวิถี 20
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1ชาวอิสราเอล คือชุมนุมชนทั้งหมด มาถึงถิ่นทุรกันดารศินในเดือนที่ 1 ประชาชนพักอยู่ที่คาเดช มิเรียมเสียชีวิตและถูกฝังไว้ที่นั่น
1Israel ca rhoek te hla lamhmacuek ah tah rhaengpuei boeih loh Zin khosoek la pawk uh. Pilnam te Kadesh ah kho a sak vaengah Miriam duek tih pahoi a up uh.
2ที่นั่นไม่มีน้ำสำหรับชุมนุมชน พวกเขาจึงรวมตัวกันต่อต้านโมเสสและอาโรน
2Tedae rhaengpuei ham tui om pawt tih Moses taeng neh Aaron taengah tingtun uh.
3ประชาชนโต้เถียงกับโมเสสว่า “ถ้าพวกเราตายตอนที่พี่น้องของเราตายต่อหน้าพระยาห์เวห์ก็คงดี!
3Te dongah pilnam loh Moses te a ho tih a voek uh hatah, “BOEIPA mikhmuh ah mamih manuca a pal vaengah m'pal uh palueng mako.
4ทำไมพวกท่านจึงนำที่ประชุมของพระยาห์เวห์เข้ามาในถิ่นทุรกันดารนี้ เพื่อให้พวกเรากับสัตว์ของเราตายที่นี่?
4Bang ham nim BOEIPA kah hlangping he, kaimih neh ka rhamsa khaw pahoi duek sak ham he nim khosoek la nang khuen?
5ทำไมพวกท่านจึงพาเราออกจากอียิปต์และนำเรามายังสถานที่เลวร้ายนี้? ที่นี่ไม่ใช่ที่สำหรับเพาะปลูก ไม่มีมะเดื่อ องุ่น หรือทับทิม และไม่มีแม้แต่น้ำดื่ม”
5He hmuen thae la kaimih khuen ham te Egypt lamloh kaimih nan caeh puei he bang ham nim? Cangti, thaibu, misur neh tale hmuen khaw tal tih ok ham tui khaw om pawh,” a ti uh.
6โมเสสกับอาโรนออกจากที่ประชุมไปยังทางเข้าเต็นท์นัดพบ แล้วหมอบซบหน้าลง พระสิริของพระยาห์เวห์ก็ปรากฏแก่พวกเขา
6Te dongah Moses neh Aaron tah hlangping mikhmuh lamloh tingtunnah dap thohka la cet rhoi tih a maelhmai neh a bakop rhoi vaengah BOEIPA kah thangpomnah tah amih rhoi taengah a phoe pah.
7พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
7Te phoeiah BOEIPA loh Moses te a voek tih,
8“จงถือไม้เท้า แล้วเจ้ากับอาโรนพี่ชายของเจ้าจงเรียกชุมนุมชนมารวมกัน จงพูดกับก้อนหินต่อหน้าพวกเขาเพื่อให้มันหลั่งน้ำออกมา เจ้าจะนำน้ำออกจากก้อนหินให้พวกเขา และจะให้น้ำแก่ชุมนุมชนกับฝูงสัตว์ของพวกเขา”
8“Conghol te pom lamtah namah neh na manuca Aaron khaw rhaengpuei khui ah tingtun van. Amih mikhmuh ah thaelpang te voek lamtah a tui m'paek bitni. Te vaengah thaelpang lamkah tui te amih ham khuen lamtah rhaengpuei neh a rhamsa te tul,” a ti nah.
9โมเสสจึงนำไม้เท้าซึ่งอยู่ต่อหน้าพระยาห์เวห์มาตามที่พระองค์ทรงบัญชา
9Te dongah amah a uen van bangla Moses loh BOEIPA mikhmuh lamkah conghol te a loh.
10โมเสสกับอาโรนเรียกที่ประชุมมารวมกันหน้าก้อนหิน โมเสสพูดกับพวกเขาว่า “พวกกบฏ ฟังให้ดี! เราต้องนำน้ำออกจากก้อนหินนี้ให้พวกเจ้าหรือ?”
10Te phoeiah Moses neh Aaron tah thaelpang hmai ah hlangping neh tingtun uh tih amih te, “Hlang koek rhoek hatun uh laeh, he thaelpang lamkah nim nangmih ham tui kam paek ve?” a ti nah.
11แล้วโมเสสยกมือขึ้น ใช้ไม้เท้าตีก้อนหินสองครั้ง น้ำก็ไหลออกมาอย่างมากมาย ชุมนุมชนกับฝูงสัตว์ของพวกเขาจึงได้ดื่ม
11Moses loh a kut a thueng tih thaelpang te a conghol neh hnavoei a boh. Te vaengah tui muep phuet tih rhaengpuei neh a rhamsa loh a ok.
12พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนว่า “เพราะพวกเจ้าไม่เชื่อใจเรา และไม่ได้ยกย่องความบริสุทธิ์ของเราต่อหน้าชาวอิสราเอล พวกเจ้าจึงจะไม่ได้นำที่ประชุมนี้เข้าไปในแผ่นดินที่เรามอบให้พวกเขา”
12Tedae BOEIPA loh Moses taeng neh Aaron taengah, “Kai he Israel ca rhoek mikhmuh ah kai he a ciim la nan tangnah rhoi moenih. Te dongah hlangping he a taengah ka paek khohmuen la na pawk uh mahpawh,” a ti nah.
13นี่คือน้ำแห่งเมรีบาห์ เพราะชาวอิสราเอลโต้เถียงกับพระยาห์เวห์ และพระองค์ทรงสำแดงความบริสุทธิ์ท่ามกลางพวกเขา
13He Israel ca rhoek loh BOEIPA a ho nah Meribah tui ni. Tedae amih taengah amah ciim uh coeng.
14โมเสสส่งผู้ส่งสารจากคาเดชไปหากษัตริย์แห่งเอโดมว่า “อิสราเอลพี่น้องของท่านพูดดังนี้ว่า ท่านรู้ถึงความยากลำบากทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับเรา
14Kadesh lamlong tah Moses loh Edom manghai taengla puencawn a tueih tih, “Na manuca Israel he na ming, bongboepnah cungkuem loh kaimih m'mah coeng.
15บรรพบุรุษของเราลงไปอียิปต์ และเราอาศัยอยู่ในอียิปต์เป็นเวลานาน ชาวอียิปต์ทำร้ายเราและบรรพบุรุษของเรา
15A pa rhoek he Egypt la suntla uh tih kum te yet Egypt ah kho ka sak uh. Tedae Egypt loh kaimih taeng neh a pa rhoek taengah khaw thae a huet uh.
16เมื่อเราร้องทูลพระยาห์เวห์ พระองค์ทรงฟังเสียงของเรา ทรงส่งทูตสวรรค์องค์หนึ่งมานำเราออกจากอียิปต์ บัดนี้เราอยู่ที่คาเดช เมืองตรงชายแดนของท่าน
16Tedae BOEIPA taengla ka pang uh dongah kaimih ol a yaak tih puencawn han tueih. Te phoeiah kaimih he Egypt lamloh n'khuen tih na khorhi bawt kah khopuei Kadesh ah ka om uh coeng he.
17“โปรดให้เราผ่านแผ่นดินของท่าน เราจะไม่ผ่านไร่นาหรือสวนองุ่น และจะไม่ดื่มน้ำจากบ่อน้ำ เราจะเดินไปตามทางหลวงของกษัตริย์ จะไม่แวะออกนอกเส้นทางไปทางขวาหรือซ้ายจนกว่าจะพ้นเขตแดนของท่าน”
17Na khohmuen lamlong he ka kat uh mai eh. Lohma long neh misurdum long khaw ka kat uh mahpawh, tuito tui khaw ka o uh mahpawh, manghai longpuei ah ni ka caeh uh eh, na khorhi ka poeng hil banvoei bantang ka phael uh mahpawh” a ti nah.
18แต่เอโดมตอบว่า “เจ้าจะผ่านดินแดนของเราไม่ได้ มิฉะนั้นเราจะยกดาบออกมาต่อสู้กับเจ้า”
18Tedae Edom loh anih te, “Kai longah kat boeh, nang doe hamla cunghang kang khuen ve,” a ti nah.
19ชาวอิสราเอลตอบเขาว่า “เราจะขึ้นไปตามทางหลวง ถ้าเราหรือฝูงสัตว์ของเราดื่มน้ำของท่าน เราจะจ่ายค่าน้ำ ขอเพียงให้เราเดินผ่านไปเท่านั้น ไม่ทำอย่างอื่นเลย”
19Te vaengah Israel ca rhoek loh, “Longpuei ah ka cet uh mai eh. Na tui te kamah neh ka boiva long khaw ka ok atah a phu kam van paek bitni. Olka om mahpawh ka kho dongah ka kat uh mai eh,” a ti nah.
20เขาตอบว่า “เจ้าผ่านไปไม่ได้” แล้วเอโดมก็ยกประชาชนจำนวนมากและกองกำลังเข้มแข็งออกมาต่อสู้กับอิสราเอล
20“Cet uh boeh,” a ti neh Edom te anih doe ham pilnam hlangping neh, tlungluen kut neh pawk.
21ดังนั้นเอโดมจึงไม่ยอมให้อิสราเอลผ่านเขตแดนของตน อิสราเอลจึงหันไปทางอื่น
21Israel paek ham neh a khorhi long kat ham Edom loh a aal van neh Israel khaw a taeng lamloh hoi uh.
22พวกเขาออกเดินทางจากคาเดช และชาวอิสราเอล คือชุมนุมชนทั้งหมด มาถึงภูเขาโฮร์
22Kadesh lamloh a caeh uh phoeiah Israel ca rhaengpuei boeih Hor tlang la pawk uh.
23พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนที่ภูเขาโฮร์ ตรงชายแดนแผ่นดินเอโดมว่า
23Edom khohmuen rhi kah Hor tlang ah BOEIPA loh Moses neh Aaron te a voek tih,
24“อาโรนจะล่วงลับไปอยู่ร่วมกับบรรพบุรุษของเขา เขาจะไม่ได้เข้าไปในแผ่นดินที่เรามอบให้ชาวอิสราเอล เพราะพวกเจ้าขัดขืนคำของเราที่น้ำแห่งเมรีบาห์
24“Aaron te a pilnam taengla khoem uh saeh. Meribah tui ah ka ol te nan koek uh dongah Israel ca rhoek taengah ka paek khohmuen la kun boel saeh.
25จงพาอาโรนกับเอเลอาซาร์ลูกชายของเขาขึ้นไปบนภูเขาโฮร์
25Aaron neh a capa Eleazar te khuen lamtah Hor tlang cet.
26จงถอดเครื่องแต่งกายของอาโรนแล้วสวมให้เอเลอาซาร์ลูกชายของเขา อาโรนจะจากไปอยู่ร่วมกับบรรพบุรุษของเขา และจะเสียชีวิตที่นั่น”
26Aaron kah a himbai te pit pah lamtah a capa Eleazar te bai sak. Aaron tah duek vetih pahoi khoem uh pawn ni,” a ti nah.
27โมเสสทำตามที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชา พวกเขาขึ้นไปบนภูเขาโฮร์ต่อหน้าชุมนุมชนทั้งหมด
27BOEIPA kah a uen bangla Moses loh a ngai tih rhaengpuei boeih kah mikhmuh ah Hor tlang la cet uh.
28โมเสสถอดเครื่องแต่งกายของอาโรนแล้วสวมให้เอเลอาซาร์ลูกชายของเขา อาโรนเสียชีวิตที่นั่นบนยอดเขา แล้วโมเสสกับเอเลอาซาร์ก็ลงมาจากภูเขา
28Te phoeiah Moses loh Aaron kah a himbai te a pit pah tih a capa Eleazar te a bai sak. Te vaengah Aaron tah tlang lu ah pahoi duek coeng tih Moses neh Eleazar bueng te tlang lamloh suntla rhoi.
29เมื่อชุมนุมชนทั้งหมดเห็นว่าอาโรนเสียชีวิตแล้ว ชาวอิสราเอลทั้งหมดก็ไว้ทุกข์ให้อาโรนเป็นเวลา 30 วัน
29Rhaengpuei boeih loh Aaron a pal te a hmuh uh vaengah tah Aaron te Israel imkhui pum loh Khohnin sawmthum a rhah uh.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.