กันดารวิถี
Chapter 18
Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

กันดารวิถี 18

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​อาโรน​ว่า “เจ้า บุตร​ทั้ง​หลาย และ​วงศ์วานฝ่ายบิดา​ของ​เจ้า​ต้อง​รับ​ผิด​ชอบ​ต่อ​ความ​ผิด​ที่​เกี่ยว​กับ​สถานบริสุทธิ์ ส่วน​เจ้า​กับ​บุตร​ทั้ง​หลาย​ต้อง​รับ​ผิด​ชอบ​ต่อ​ความ​ผิด​ที่​เกี่ยว​กับ​ตำแหน่ง​ปุโรหิต​ของ​พวก​เจ้า
1וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶֽל־אַהֲרֹ֔ן אַתָּ֗ה וּבָנֶ֤יךָ וּבֵית־אָבִ֙יךָ֙ אִתָּ֔ךְ תִּשְׂא֖וּ אֶת־עֲוֹ֣ן הַמִּקְדָּ֑שׁ וְאַתָּה֙ וּבָנֶ֣יךָ אִתָּ֔ךְ תִּשְׂא֖וּ אֶת־עֲוֹ֥ן כְּהֻנַּתְכֶֽם׃
2จง​นำ​พี่​น้อง​ของ​เจ้า​จาก​เผ่า​เลวี ซึ่ง​เป็น​เผ่า​ของ​บิดา​เจ้า​มา​อยู่​ใกล้ ให้​พวก​เขา​ร่วม​งาน​กับ​เจ้า​และ​รับ​ใช้​เจ้า แต่​เจ้า​และ​บุตร​ทั้ง​หลาย​ต้อง​อยู่​หน้า​เต็นท์แห่งพระโอวาท
2וְגַ֣ם אֶת־אַחֶיךָ֩ מַטֵּ֨ה לֵוִ֜י שֵׁ֤בֶט אָבִ֙יךָ֙ הַקְרֵ֣ב אִתָּ֔ךְ וְיִלָּו֥וּ עָלֶ֖יךָ וִֽישָׁרְת֑וּךָ וְאַתָּה֙ וּבָנֶ֣יךָ אִתָּ֔ךְ לִפְנֵ֖י אֹ֥הֶל הָעֵדֻֽת׃
3พวก​เขา​ต้อง​ปฏิบัติ​ตาม​คำ​สั่ง​ของ​เจ้า​และ​รับ​ผิด​ชอบ​หน้าที่​ของ​เต็นท์​ทั้งหมด แต่​ต้อง​ไม่​เข้า​ใกล้​ภาชนะ​ของ​สถานบริสุทธิ์​หรือ​แท่นบูชา เพื่อ​ทั้ง​พวก​เขา​และ​พวก​เจ้า​จะ​ไม่​ตาย
3וְשָֽׁמְרוּ֙ מִֽשְׁמַרְתְּךָ֔ וּמִשְׁמֶ֖רֶת כָּל־הָאֹ֑הֶל אַךְ֩ אֶל־כְּלֵ֨י הַקֹּ֤דֶשׁ וְאֶל־הַמִּזְבֵּ֙חַ֙ לֹ֣א יִקְרָ֔בוּ וְלֹֽא־יָמֻ֥תוּ גַם־הֵ֖ם גַּם־אַתֶּֽם׃
4พวก​เขา​ต้อง​ร่วม​งาน​กับ​เจ้า​และ​รับ​ผิด​ชอบ​งาน​ทั้งหมด​ของ​เต็นท์นัดพบ บุคคล​ภายนอก​ต้อง​ไม่​เข้า​มา​ใกล้​พวก​เจ้า
4וְנִלְו֣וּ עָלֶ֔יךָ וְשָֽׁמְר֗וּ אֶת־מִשְׁמֶ֙רֶת֙ אֹ֣הֶל מֹועֵ֔ד לְכֹ֖ל עֲבֹדַ֣ת הָאֹ֑הֶל וְזָ֖ר לֹא־יִקְרַ֥ב אֲלֵיכֶֽם׃
5“พวก​เจ้า​ต้อง​ปฏิบัติ​หน้าที่​เกี่ยว​กับ​สถานบริสุทธิ์​และ​แท่นบูชา เพื่อ​ความ​โกรธ​จะ​ไม่​เกิด​แก่​ชาวอิสราเอล​อีก
5וּשְׁמַרְתֶּ֗ם אֵ֚ת מִשְׁמֶ֣רֶת הַקֹּ֔דֶשׁ וְאֵ֖ת מִשְׁמֶ֣רֶת הַמִּזְבֵּ֑חַ וְלֹֽא־יִהְיֶ֥ה עֹ֛וד קֶ֖צֶף עַל־בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
6เรา​เอง​ได้​นำ​ชาวเลวี​พี่​น้อง​ของ​พวก​เจ้า​ออก​จาก​ท่ามกลาง​ชาวอิสราเอล พวก​เขา​เป็น​ของ​ขวัญ​ที่​มอบ​แก่​พวก​เจ้า เป็น​ผู้​ที่​ถวาย​ไว้​แด่​พระยาห์เวห์​เพื่อ​ทำงาน​รับ​ใช้​ใน​เต็นท์นัดพบ
6וַאֲנִ֗י הִנֵּ֤ה לָקַ֙חְתִּי֙ אֶת־אֲחֵיכֶ֣ם הַלְוִיִּ֔ם מִתֹּ֖וךְ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל לָכֶ֞ם מַתָּנָ֤ה נְתֻנִים֙ לַֽיהוָ֔ה לַעֲבֹ֕ד אֶת־עֲבֹדַ֖ת אֹ֥הֶל מֹועֵֽד׃
7เจ้า​กับ​บุตร​ทั้ง​หลาย​ต้อง​รักษา​หน้าที่​ปุโรหิต​ใน​งาน​ทุก​อย่าง​เกี่ยว​กับ​แท่นบูชา​และ​ภายใน​ม่าน พวก​เจ้า​ต้อง​รับ​ใช้ เรา​มอบ​งาน​ปุโรหิต​ให้​พวก​เจ้า​เป็น​ของ​ขวัญ บุคคล​ภายนอก​ที่​เข้า​มา​ใกล้​ต้อง​ถูก​ประหาร​ชีวิต”
7וְאַתָּ֣ה וּבָנֶ֣יךָ אִ֠תְּךָ תִּשְׁמְר֨וּ אֶת־כְּהֻנַּתְכֶ֜ם לְכָל־דְּבַ֧ר הַמִּזְבֵּ֛חַ וּלְמִבֵּ֥ית לַפָּרֹ֖כֶת וַעֲבַדְתֶּ֑ם עֲבֹדַ֣ת מַתָּנָ֗ה אֶתֵּן֙ אֶת־כְּהֻנַּתְכֶ֔ם וְהַזָּ֥ר הַקָּרֵ֖ב יוּמָֽת׃ ס
8พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​อาโรน​ว่า “เรา​เอง​มอบ​หน้าที่​ดูแล​เครื่องถวายโบก​ของ​เรา​ให้​เจ้า คือ​สิ่ง​บริสุทธิ์​ทั้งหมด​ที่​ชาวอิสราเอล​ถวาย เรา​มอบ​สิ่ง​เหล่า​นี้​แก่​เจ้า​กับ​บุตร​ทั้ง​หลาย​เนื่องจาก​พวก​เจ้า​ได้​รับ​การ​เจิม ให้​เป็น​ส่วน​แบ่ง​ถาวร
8וַיְדַבֵּ֣ר יְהוָה֮ אֶֽל־אַהֲרֹן֒ וַאֲנִי֙ הִנֵּ֣ה נָתַ֣תִּֽי לְךָ֔ אֶת־מִשְׁמֶ֖רֶת תְּרוּמֹתָ֑י לְכָל־קָדְשֵׁ֣י בְנֵֽי־יִ֠שְׂרָאֵל לְךָ֙ נְתַתִּ֧ים לְמָשְׁחָ֛ה וּלְבָנֶ֖יךָ לְחָק־עֹולָֽם׃
9สิ่ง​บริสุทธิ์​ที่สุด​ที่​เหลือ​จาก​ไฟ​ต่อ​ไป​นี้​จะ​เป็น​ของ​พวก​เจ้า คือ​เครื่อง​ถวาย​ทุก​อย่าง​ของ​พวก​เขา เครื่องธัญบูชา​ทุก​อย่าง เครื่องบูชาชำระบาป​ทุก​อย่าง และ​เครื่องบูชาชดใช้ความผิด​ทุก​อย่าง​ที่​พวก​เขา​มอบ​แก่​เรา สิ่ง​เหล่า​นี้​จะ​เป็น​ของ​บริสุทธิ์​ที่สุด​สำหรับ​เจ้า​กับ​บุตร​ทั้ง​หลาย
9זֶֽה־יִהְיֶ֥ה לְךָ֛ מִקֹּ֥דֶשׁ הַקֳּדָשִׁ֖ים מִן־הָאֵ֑שׁ כָּל־קָ֠רְבָּנָם לְֽכָל־מִנְחָתָ֞ם וּלְכָל־חַטָּאתָ֗ם וּלְכָל־אֲשָׁמָם֙ אֲשֶׁ֣ר יָשִׁ֣יבוּ לִ֔י קֹ֣דֶשׁ קָֽדָשִׁ֥ים לְךָ֛ ה֖וּא וּלְבָנֶֽיךָ׃
10พวก​เจ้า​ต้อง​กิน​สิ่ง​เหล่า​นี้​โดย​ถือ​ว่า​เป็น​ของ​บริสุทธิ์​ที่สุด ผู้ชาย​ทุก​คน​กิน​ได้ สิ่ง​เหล่า​นี้​จะ​เป็น​ของ​บริสุทธิ์​สำหรับ​เจ้า
10בְּקֹ֥דֶשׁ הַקֳּדָשִׁ֖ים תֹּאכֲלֶ֑נּוּ כָּל־זָכָר֙ יֹאכַ֣ל אֹתֹ֔ו קֹ֖דֶשׁ יִֽהְיֶה־לָּֽךְ׃
11“สิ่ง​ต่อ​ไป​นี้​ก็​เป็น​ของ​เจ้า คือ​เครื่องถวายโบก​จาก​ของ​ถวาย​ของ​พวก​เขา และ​เครื่องถวายโบก​ทั้งหมด​ของ​ชาวอิสราเอล เรา​มอบ​สิ่ง​เหล่า​นี้​แก่​เจ้า บุตร​ชาย และ​บุตร​หญิง​ของ​เจ้า ให้​เป็น​ส่วน​แบ่ง​ถาวร ทุก​คนใน​ครัว​เรือน​ของ​เจ้า​ที่​ไม่มี​มลทิน​กิน​ได้
11וְזֶה־לְּךָ֞ תְּרוּמַ֣ת מַתָּנָ֗ם לְכָל־תְּנוּפֹת֮ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵל֒ לְךָ֣ נְתַתִּ֗ים וּלְבָנֶ֧יךָ וְלִבְנֹתֶ֛יךָ אִתְּךָ֖ לְחָק־עֹולָ֑ם כָּל־טָהֹ֥ור בְּבֵיתְךָ֖ יֹאכַ֥ל אֹתֹֽו׃
12“เรา​ได้​มอบ​น้ำมัน​ที่​ดี​ที่สุด​ทั้งหมด เหล้า​องุ่น​ใหม่​ที่​ดี​ที่สุด​ทั้งหมด และ​เมล็ด​พืช​ที่​ดี​ที่สุด​ทั้งหมด​แก่​เจ้า คือ​ผล​แรก​ที่​พวก​เขา​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์
12כֹּ֚ל חֵ֣לֶב יִצְהָ֔ר וְכָל־חֵ֖לֶב תִּירֹ֣ושׁ וְדָגָ֑ן רֵאשִׁיתָ֛ם אֲשֶׁר־יִתְּנ֥וּ לַֽיהוָ֖ה לְךָ֥ נְתַתִּֽים׃
13ผล​สุก​รุ่น​แรก​ทุก​อย่าง​จาก​แผ่น​ดิน​ของ​พวก​เขา​ซึ่ง​นำ​มา​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​จะ​เป็น​ของ​เจ้า ทุก​คนใน​ครัว​เรือน​ของ​เจ้า​ที่​ไม่มี​มลทิน​กิน​ได้
13בִּכּוּרֵ֞י כָּל־אֲשֶׁ֧ר בְּאַרְצָ֛ם אֲשֶׁר־יָבִ֥יאוּ לַיהוָ֖ה לְךָ֣ יִהְיֶ֑ה כָּל־טָהֹ֥ור בְּבֵיתְךָ֖ יֹאכֲלֶֽנּוּ׃
14“ทุก​สิ่ง​ใน​อิสราเอล​ที่​ถวาย​ขาด​แล้ว​จะ​เป็น​ของ​เจ้า
14כָּל־חֵ֥רֶם בְּיִשְׂרָאֵ֖ל לְךָ֥ יִהְיֶֽה׃
15บุตรหัวปี​ของ​มนุษย์​ทุก​คน​และ​ลูกหัวปี​ของ​สัตว์​ทุก​ตัว​ที่​พวก​เขา​นำ​มา​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​จะ​เป็น​ของ​เจ้า แต่​เจ้า​ต้อง​ไถ่​บุตรหัวปี​ของ​มนุษย์​คืน​อย่าง​แน่นอน และ​ต้อง​ไถ่​ลูกหัวปี​ของ​สัตว์​ที่​เป็น​มลทิน​คืน
15כָּל־פֶּ֣טֶר רֶ֠חֶם לְֽכָל־בָּשָׂ֞ר אֲשֶׁר־יַקְרִ֧יבוּ לַֽיהוָ֛ה בָּאָדָ֥ם וּבַבְּהֵמָ֖ה יִֽהְיֶה־לָּ֑ךְ אַ֣ךְ ׀ פָּדֹ֣ה תִפְדֶּ֗ה אֵ֚ת בְּכֹ֣ור הָֽאָדָ֔ם וְאֵ֛ת בְּכֹֽור־הַבְּהֵמָ֥ה הַטְּמֵאָ֖ה תִּפְדֶּֽה׃
16เมื่อ​สิ่ง​ที่​ต้อง​ไถ่​มี​อายุ 1 เดือน​ขึ้น​ไป จง​ไถ่​คืน​ตาม​ค่า​ที่​กำหนด คือ​เงิน 5 เชเขล ตาม​เชเขล​มาตรฐาน​ของ​สถานบริสุทธิ์ ซึ่ง 1 เชเขล​หนัก 20 เกราห์
16וּפְדוּיָו֙ מִבֶּן־חֹ֣דֶשׁ תִּפְדֶּ֔ה בְּעֶ֨רְכְּךָ֔ כֶּ֛סֶף חֲמֵ֥שֶׁת שְׁקָלִ֖ים בְּשֶׁ֣קֶל הַקֹּ֑דֶשׁ עֶשְׂרִ֥ים גֵּרָ֖ה הֽוּא׃
17“แต่​ลูกหัวปี​ของ​โค แกะ หรือ​แพะ เจ้า​ต้อง​ไม่​ไถ่​คืน เพราะ​เป็น​ของ​บริสุทธิ์ จง​ประพรม​เลือด​ของ​สัตว์​เหล่า​นั้น​บน​แท่นบูชา และ​เผา​ไข​มัน​เป็น​เครื่องถวายด้วยไฟ​ที่​มี​กลิ่น​หอม​ซึ่ง​ทำให้​พระยาห์เวห์​พอใจ
17אַ֣ךְ בְּֽכֹור־שֹׁ֡ור אֹֽו־בְכֹ֨ור כֶּ֜שֶׂב אֹֽו־בְכֹ֥ור עֵ֛ז לֹ֥א תִפְדֶּ֖ה קֹ֣דֶשׁ הֵ֑ם אֶת־דָּמָ֞ם תִּזְרֹ֤ק עַל־הַמִּזְבֵּ֙חַ֙ וְאֶת־חֶלְבָּ֣ם תַּקְטִ֔יר אִשֶּׁ֛ה לְרֵ֥יחַ נִיחֹ֖חַ לַֽיהוָֽה׃
18เนื้อ​ของ​สัตว์​เหล่า​นั้น​จะ​เป็น​ของ​เจ้า เช่น​เดียว​กับ​เนื้อ​ส่วน​อก​ที่​โบก​ถวาย​และ​เนื้อ​ส่วน​ขา​ขวา
18וּבְשָׂרָ֖ם יִהְיֶה־לָּ֑ךְ כַּחֲזֵ֧ה הַתְּנוּפָ֛ה וּכְשֹׁ֥וק הַיָּמִ֖ין לְךָ֥ יִהְיֶֽה׃
19เครื่องถวายโบก​ทั้งหมด​จาก​สิ่ง​บริสุทธิ์​ซึ่ง​ชาวอิสราเอล​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์ เรา​มอบ​แก่​เจ้า บุตร​ชาย และ​บุตร​หญิง​ของ​เจ้า ให้​เป็น​ส่วน​แบ่ง​ถาวร นี่​เป็น​พันธสัญญาเกลือ​ถาวร​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​สำหรับ​เจ้า​และ​ลูก​หลาน​ของ​เจ้า”
19כֹּ֣ל ׀ תְּרוּמֹ֣ת הַקֳּדָשִׁ֗ים אֲשֶׁ֨ר יָרִ֥ימוּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֮ לַֽיהוָה֒ נָתַ֣תִּֽי לְךָ֗ וּלְבָנֶ֧יךָ וְלִבְנֹתֶ֛יךָ אִתְּךָ֖ לְחָק־עֹולָ֑ם בְּרִית֩ מֶ֨לַח עֹולָ֥ם הִוא֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה לְךָ֖ וּלְזַרְעֲךָ֥ אִתָּֽךְ׃
20พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​อาโรน​ว่า “เจ้า​จะ​ไม่มี​มรดก​ใน​แผ่น​ดิน​ของ​พวก​เขา และ​จะ​ไม่มี​ส่วน​แบ่ง​ท่ามกลาง​พวก​เขา เรา​เป็น​ส่วน​แบ่ง​และ​มรดก​ของ​เจ้า​ท่ามกลาง​ชาวอิสราเอล
20וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶֽל־אַהֲרֹ֗ן בְּאַרְצָם֙ לֹ֣א תִנְחָ֔ל וְחֵ֕לֶק לֹא־יִהְיֶ֥ה לְךָ֖ בְּתֹוכָ֑ם אֲנִ֤י חֶלְקְךָ֙ וְנַחֲלָ֣תְךָ֔ בְּתֹ֖וךְ בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃ ס
21“เรา​ได้​มอบ​ส่วนหนึ่งในสิบ​ทั้งหมด​ใน​อิสราเอล​ให้​ลูก​หลาน​เลวี​เป็น​มรดก เพื่อ​ตอบแทน​งาน​รับ​ใช้​ที่​พวก​เขา​ทำ​ใน​เต็นท์นัดพบ
21וְלִבְנֵ֣י לֵוִ֔י הִנֵּ֥ה נָתַ֛תִּי כָּל־מֽ͏ַעֲשֵׂ֥ר בְּיִשְׂרָאֵ֖ל לְנַחֲלָ֑ה חֵ֤לֶף עֲבֹֽדָתָם֙ אֲשֶׁר־הֵ֣ם עֹֽבְדִ֔ים אֶת־עֲבֹדַ֖ת אֹ֥הֶל מֹועֵֽד׃
22ตั้งแต่​นี้​ไป ชาวอิสราเอล​ต้อง​ไม่​เข้า​ใกล้​เต็นท์นัดพบ มิ​ฉะนั้น​พวก​เขา​จะ​ต้อง​รับ​โทษ​บาป​และ​ตาย
22וְלֹא־יִקְרְב֥וּ עֹ֛וד בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל אֶל־אֹ֣הֶל מֹועֵ֑ד לָשֵׂ֥את חֵ֖טְא לָמֽוּת׃
23แต่​ชาวเลวี​ต้อง​ทำงาน​รับ​ใช้​ใน​เต็นท์นัดพบ และ​ต้อง​รับ​ผิด​ชอบ​ต่อ​ความ​ผิด​ของ​ตน นี่​เป็น​ข้อ​กำหนด​ถาวร​ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ พวก​เขา​จะ​ไม่มี​มรดก​ท่ามกลาง​ชาวอิสราเอล
23וְעָבַ֨ד הַלֵּוִ֜י ה֗וּא אֶת־עֲבֹדַת֙ אֹ֣הֶל מֹועֵ֔ד וְהֵ֖ם יִשְׂא֣וּ עֲוֹנָ֑ם חֻקַּ֤ת עֹולָם֙ לְדֹרֹ֣תֵיכֶ֔ם וּבְתֹוךְ֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל לֹ֥א יִנְחֲל֖וּ נַחֲלָֽה׃
24เพราะ​ส่วนหนึ่งในสิบ​ซึ่ง​ชาวอิสราเอล​นำ​มา​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​เป็น​เครื่องถวายโบก​นั้น เรา​ได้​มอบ​แก่​ชาวเลวี​เป็น​มรดก ดัง​นั้น​เรา​จึง​บอก​พวก​เขา​ว่า ‘พวก​เจ้า​จะ​ไม่มี​มรดก​ท่ามกลาง​ชาวอิสราเอล’”
24כִּ֞י אֶת־מַעְשַׂ֣ר בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֗ל אֲשֶׁ֨ר יָרִ֤ימוּ לֽ͏ַיהוָה֙ תְּרוּמָ֔ה נָתַ֥תִּי לַלְוִיִּ֖ם לְנַחֲלָ֑ה עַל־כֵּן֙ אָמַ֣רְתִּי לָהֶ֔ם בְּתֹוךְ֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל לֹ֥א יִנְחֲל֖וּ נַחֲלָֽה׃ פ
25พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า
25וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃
26“จง​บอก​ชาวเลวี​ว่า ‘เมื่อ​พวก​เจ้า​รับ​ส่วนหนึ่งในสิบ​จาก​ชาวอิสราเอล ซึ่ง​เรา​ได้​มอบ​ให้​พวก​เจ้า​จาก​พวก​เขา​เป็น​มรดก พวก​เจ้า​ต้อง​นำ​ส่วนหนึ่งในสิบ​ของ​ส่วนหนึ่งในสิบ​นั้น​มา​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​เป็น​เครื่องถวายโบก
26וְאֶל־הַלְוִיִּ֣ם תְּדַבֵּר֮ וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵהֶם֒ כִּֽי־תִ֠קְחוּ מֵאֵ֨ת בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֜ל אֶת־הַֽמַּעֲשֵׂ֗ר אֲשֶׁ֨ר נָתַ֧תִּי לָכֶ֛ם מֵאִתָּ֖ם בְּנַחֲלַתְכֶ֑ם וַהֲרֵמֹתֶ֤ם מִמֶּ֙נּוּ֙ תְּרוּמַ֣ת יְהוָ֔ה מַעֲשֵׂ֖ר מִן־הַֽמַּעֲשֵֽׂר׃
27เครื่องถวายโบก​ของ​พวก​เจ้า​จะ​ถือ​เสมือน​เป็น​เมล็ด​พืช​จาก​ลาน​นวด​ข้าว และ​เสมือน​เป็น​เหล้า​องุ่น​เต็ม​บ่อ​คั้น
27וְנֶחְשַׁ֥ב לָכֶ֖ם תְּרוּמַתְכֶ֑ם כַּדָּגָן֙ מִן־הַגֹּ֔רֶן וְכַֽמְלֵאָ֖ה מִן־הַיָּֽקֶב׃
28ดัง​นั้น​พวก​เจ้า​ต้อง​นำ​ส่วน​หนึ่ง​จาก​ส่วนหนึ่งในสิบ​ทั้งหมด​ที่​ได้​รับ​จาก​ชาวอิสราเอล​มา​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​เป็น​เครื่องถวายโบก แล้ว​มอบ​เครื่องถวายโบก​ของ​พระยาห์เวห์​นั้น​แก่​อาโรน​ปุโรหิต
28כֵּ֣ן תָּרִ֤ימוּ גַם־אַתֶּם֙ תְּרוּמַ֣ת יְהוָ֔ה מִכֹּל֙ מַעְשְׂרֹ֣תֵיכֶ֔ם אֲשֶׁ֣ר תִּקְח֔וּ מֵאֵ֖ת בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וּנְתַתֶּ֤ם מִמֶּ֙נּוּ֙ אֶת־תְּרוּמַ֣ת יְהוָ֔ה לְאַהֲרֹ֖ן הַכֹּהֵֽן׃
29จาก​ของ​ถวาย​ทั้งหมด​ที่​พวก​เจ้า​ได้​รับ จง​นำ​ส่วน​ที่​ดี​ที่สุด​ซึ่ง​เป็น​ส่วน​บริสุทธิ์​มา​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​เป็น​เครื่องถวายโบก’
29מִכֹּל֙ מַתְּנֹ֣תֵיכֶ֔ם תָּרִ֕ימוּ אֵ֖ת כָּל־תְּרוּמַ֣ת יְהוָ֑ה מִכָּל־חֶלְבֹּ֔ו אֶֽת־מִקְדְּשֹׁ֖ו מִמֶּֽנּוּ׃
30“จง​บอก​พวก​เขา​ว่า ‘เมื่อ​พวก​เจ้า​ยก​ส่วน​ที่​ดี​ที่สุด​ออก​มา​ถวาย​แล้ว ส่วน​ที่​เหลือ​จะ​นับ​เป็น​ผลผลิต​จาก​ลาน​นวด​ข้าว​และ​บ่อ​คั้น​เหล้า​องุ่น​สำหรับ​ชาวเลวี
30וְאָמַרְתָּ֖ אֲלֵהֶ֑ם בַּהֲרִֽימְכֶ֤ם אֶת־חֶלְבֹּו֙ מִמֶּ֔נּוּ וְנֶחְשַׁב֙ לַלְוִיִּ֔ם כִּתְבוּאַ֥ת גֹּ֖רֶן וְכִתְבוּאַ֥ת יָֽקֶב׃
31พวก​เจ้า​กับ​ครัว​เรือน​กิน​ส่วน​ที่​เหลือ​ได้​ทุก​แห่ง เพราะ​เป็น​ค่า​ตอบแทน​สำหรับ​งาน​รับ​ใช้​ของ​พวก​เจ้า​ใน​เต็นท์นัดพบ
31וַאֲכַלְתֶּ֤ם אֹתֹו֙ בְּכָל־מָקֹ֔ום אַתֶּ֖ם וּבֵֽיתְכֶ֑ם כִּֽי־שָׂכָ֥ר הוּא֙ לָכֶ֔ם חֵ֥לֶף עֲבֹֽדַתְכֶ֖ם בְּאֹ֥הֶל מֹועֵֽד׃
32เมื่อ​พวก​เจ้า​ยก​ส่วน​ที่​ดี​ที่สุด​ออก​มา​ถวาย​แล้ว พวก​เจ้า​จะ​ไม่​ต้อง​รับ​โทษ​บาป​เพราะ​สิ่ง​นั้น พวก​เจ้า​ต้อง​ไม่​ลบหลู่​สิ่ง​บริสุทธิ์​ของ​ชาวอิสราเอล เพื่อ​พวก​เจ้า​จะ​ไม่​ตาย’”
32וְלֹֽא־תִשְׂא֤וּ עָלָיו֙ חֵ֔טְא בַּהֲרִֽימְכֶ֥ם אֶת־חֶלְבֹּ֖ו מִמֶּ֑נּוּ וְאֶת־קָדְשֵׁ֧י בְנֵי־יִשְׂרָאֵ֛ל לֹ֥א תְחַלְּל֖וּ וְלֹ֥א תָמֽוּתוּ׃ פ

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.